پژوهش در پزشکی Pejouhesh http://www.pejouhesh.com 1 journal1 fa jalali 1383 9 1 gregorian 2004 12 1 28 4 online 1 fulltext

fa سالگرد زلزله بم عمومى General عمومی General <p>  ساعت پنج و سی دقيقه بامداد روز جمعه، پنجم دی ماه سال 1382 بم با زلزله ای به قدرت 3/6 ريشتر به خود لرزيد و کمتر عمارتی سالم بر جای ماند. آنگونه که به روايتی، جان بيش از 41 هزار انسان را گرفت و هزاران نفر را مجروح وبی خانمان ساخت. </p><p>  از نظر جغرافيايی، ايران در کمربند زلزله هيماليا – آلپ قرار گرفته است. نخستين زمين لرزه ای که در تاريخ ايران ثبت شده است، زمين لرزه چهارصدسال پيش از ميلاد است که منطقه ری را به ويرانه ای مبدل ساخت و تا سال 1179 هجری قمری، هر چهار تا نه سال يک زمين لرزه ذکرکردنی و ويران گر در مکانی از اين سرزمين رخ داده و قربانيان زيادی داشته است. </p><p>  در سال 1351 جنوب ايران به شدت لرزيد؛ در سال 1356 مرکز ايران در اصفهان و سال بعد در 1357، طبس در دام زلزله ای مهيب گرفتار آمد که سی روستا ويران و 18820 نفر جان باختند. يک سال بعد شمال شرقی کشور آسيب ديد و زلزله خرداد 1360، گلباف را در استان کرمان و در خرداد 1369 رودبار و منجيل و روستاهای دامنه سبلان به شدت آسيب ديدند. در سال 1379 زلزله،‌ زنجان و سپس قزوين و اين بار بم را به شدت لرزاند و تلفات سهمگين انسانی و مادی بر جای گذاشت. </p> 243 246 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-115&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa سيد عبدالمجيد بحرينيان 1003194753284600724 Yes گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa پروپوفول را بهتر بشناسيم عمومى General عمومی General <p>  داروی پروپوفول در ماههای اخير به دليل مشکلاتی که در يکی از بيمارستانهای تهران بروز کرد، نزد محافل پزشکی و رسانه‌ها شناسايی و مورد توجه قرار گرفت. </p><p>  شايد ضرورت آشنايی با اين دارو برای خوانندگان مجله ”پژوهش در پزشکي“ چه از جهت حادثه پيش آمده و چه از نظر کاربرد آن در قلمرو بيهوشی مدرن، مطرح باشد. بنابراين در اينجا به صورت چکيده، برخی از ويژگی‌های دارو از نظر کاربرد بالينی، با استفاده از آخرين منابع در دسترس، جهت اطلاع خوانندگان آن مجله نگارش شده است. اميد است اين مطالب مورد توجه همکاران و دانش‌پژوهان گرامی قرار گيرد. </p><p>پروپوفول داروی هوشبر وريدی است که خواص هوشبری آن توسط Glen و James در سال 1980 معرفی گرديد (1). البته در سال 1977 در بلژيک، توسط Kay و Rolly مورد استفاده بالينی قرار گرفت (2) و FDA نيز در سال 1989 آن را مورد تأييد قرار داد. </p> 247 248 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-116&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa اسدا... سعادت نياکی 1003194753284600725 Yes گروه بيهوشی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی مهران کوچک 1003194753284600726 No گروه بيهوشی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa مقايسه پاسخ آنتی‌بادی سازی به واکسن هپاتيت B در نوزادان رسيده و نارس در بدو تولد عمومى General عمومی General <p>  <strong>سابقه و هدف</strong> : هپاتيت B يک بيماری قابل انتقال از مادر به نوزاد و قابل پيشگيری از طريق واکسيناسيون است. آکادمی طب اطفال آمريکا توصيه می‌کند واکسيناسيون هپاتيت B در نوزادان نارس با وزن کمتر از 2000 گرم که از مادر HBSAg منفی متولد شده‌اند تا سن 1 ماهگی به تعويق بيفتد. در اين مطالعه مقايسه بين پاسخ ايمنی نوزادان نارس و رسيده به واکسيناسيون در بدو تولد مورد بررسی قرار گرفت. </p><p><strong>مواد و روشها</strong> : مطالعه حاضر يک مطالعه موردـ شاهدی است که با شرکت 48 نوزاد نارس (گروه مورد) و 49 نوزاد رسيده (گروه شاهد) انجام پذيرفت. اين نوزادان طبق برنامه روتين کشوری واکسينه شده و پس از 6 ماه از آخرين دوز واکسن از آنها خونگيری و HbsAb آنها انداز‌گيری شد. <strong></strong></p><p>  <strong>يافته‌ها:</strong> گروه مورد شامل 24 پسر و 24 دختر و گروه شاهد شامل 26 پسر و 23دختر بود. ميانگين وزن گروه مورد 3/388±7/1595 و گروه شاهد 9/511±8/3238 گرم بود. پاسخ محافظتی کلی به واکسن هپاتيت B در 2 گروه 6/85% بود (به ترتيب 4/85% و 7/85%) و بين گروه مورد و شاهد تفاوت معنی‌داری از لحاظ پاسخ به واکسن وجود نداشت. رابطه‌ای بين جنس و وزن هنگام تولد و پاسخ به واکسن وجود نداشت ( NS ). بين درمان با رسپيراتور و داشتن سپسيس و پاسخ به واکسن در نوزادان نارس اختلاف معنی‌دار ديده شد(01/0= p ). </p><p> <strong> نتيجه‌گيری : </strong>با توجه به يافته‌های مطالعه می‌توان نتيجه گرفت که پاسخ به واکسن در نوزادان نارس در بدو تولد مناسب بوده و شايد نيازی به تعويق در تجويز واکسن نباشد. </p> <p><strong>Background </strong>: Hepatitis B can be easily transmitted form mother to child and can be prevented via vaccination of the newborn. American Academy of Pediatrics recommends preterm infants weighing less than 2000 grams at birth and born to HBS-Ag negative mothers should have their first dose of hepatitis B vaccine moved up to 1 month of age. The aim of the present study was to assess and compare the immune response of preterm and term infants to hepatitis B vaccine. </p><p><strong>Materials and methods </strong>: For this case-control study, 48 preterm (cases) and 49 term (controls) neonates were enrolled. The vaccine was administered at birth, 1.5 and 9 months of age. Antibodies against surface antigen (Anti-HBS) were measured at 15 months of age in all infants. </p><p><strong>Results </strong>: Cases were 24 boys and 24 girls and controls were 26 boys and 23 girls. The mean birth weight was 1595.7 ± 388.3 and 3238.8±511.9gr in the case and control group, respectively. Immune response to HB vaccine was protective and similar in both preterm and term groups (85.4% vs. 85.7%, respectively NS). There was no significant association between the type of response and the infant’s birth weight or sex. However, there was a significant relation between antibody titer and mechanical ventilation and sepsis (p=0.01). </p><p> <strong>Conclusion </strong>: Hepatitis B vaccine is effective in most preterm infants when given at birth. Thus, there is no need to delay the timing of vaccination. </p> ،پاسخ ايمنی، واکسن هپاتيت B ، نوزادان نارس : Hepatitis B vaccine, Preterm infants, Immune response. 249 253 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-117&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa ناهيد رستمی 10031947532846002470 Yes گروه اطفال، بيمارستان آيت ا... طالقانی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی وجيهه غفاری 10031947532846002471 No گروه اطفال، دانشگاه علوم پزشکی مازندران هادی سماعی 10031947532846002472 No گروه اطفال، بيمارستان حضرت علی اصغر، دانشگاه علوم پزشکی ايران Rostami N فاطمه اسدزاده 10031947532846002473 No کارشناس ارشد اپيدميولوژی، بيمارستان آيت ا... طالقانی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Ghaffari V 10031947532846002474 No Samaie H 10031947532846002475 No Asadzadeh F 10031947532846002476 No

fa بررسی ميزان شيوع چاقی، چاقی شکمی و رابطه آن با الگوی مصرف غذايی در نوجوانان پسر دبيرستانی شهر تبريز عمومى General عمومی General <p>  <strong>سابقه و هدف</strong> : با توجه به گزارشهای مبنی بر شيوع بالای بيماريهای قلبی – عروقی و عوامل خطرساز آن، چاقی و چاقی شکمی در جامعه شهری ايران، اين مطالعه با هدف بررسی ميزان شيوع چاقی، چاقی شکمی و ارتباط آن با الگوی مصرف غذايی در پسران نوجوان تبريزی صورت گرفت. </p><p><strong>مواد و روشها</strong> : در اين مطالعه 341 نفر نوجوان 16-14 ساله به روش نمونه گيری خوشه ای و به صورت تصادفی از دبيرستانهای پسرانه تبريز انتخاب شدند. اندازه گيری های تن سنجی شامل وزن، قد، دور کمر، دور باسن انجام شد. نمايه توده بدن بر اساس صدکهای پيشنهادی معيار NHANES I 85 ³ و صدک 15 < به تـرتـيـب بـه عـنـوان افـزايش وزن/چاقی و کم وزنی در نظر گرفته شد. نسبت دور کمر به دور باسن ( WHR ) بالاتر از صدک 85 به عنوان چاقی شکمی تلقی گرديد. اطلاعات مربوط به الگوی مصرف غذايی با تکميل 2 يادآمد 24 ساعت و بسامد غذايی بصورت مصاحبه حضوری جمع آوری گرديد. کم گزارش دهی انرژی دريافتی مورد ارزيابی قرار گرفت. <strong></strong></p><p>  <strong>يافته‌ها:</strong> ميانگين وزن نمونه ها بالاتر از صدک پنجاهم NCHS ، ولی ميانگين قد نمونه ها منطبق بر صدک پنجاهم NCHS بود. ميانگين وزن، قد، دور کمر و دور باسن نمونه ها با افزايش سن بالا رفت. بر اساس معيار NHANES I 12ِ% نمونه ها کم وزن و20% آنان دارای اضافه وزن/چاق بودند و 16% چاقی شکمی ارزيابی شدند. بسامـد مـصرف تنقلات و ميوه ها در هفته در نمونه های اضافه وزن/چاق به ترتيب بيشتر و کمتر از سـاير گروههای غذايی بود. ميانگين دريافت انرژی (738 ± 3154 در برابر 482 ± 2072 کـيلـوکـالری در روز)، انرژی حاصل از چربی (7 ± 31 در برابر 3 ± 17 درصد) و چربی اشباع شده (4 ± 14 در برابر 1 ± 7 گرم در روز) در گروه اضافه وزن/چاق به طرز مـعنی داری بيشتر از گـروه کـم وزن (05/0> p ) بود. پسران دارای اضافه وزن/چاق وعده صبحانه را نيز به ميزان بيشتری حذف کرده بودند (05/0> p ). BMI با انرژی (05/0> p و 2/0= r ) و چربی (01/0= p و 25/0= r ) دريافتی همبستگی مثبت و با فـيبر دريافتی (05/0> p و 02/ 0-= r ) همبستگی منفی نشان داد. از ميان مواد مغذی تنها کربوهيدرات با WHR رابطه مثبت معنی دار داشت (04/0= p و 2/0= r ). با افزايش BMI ميزان کم گزارش دهی در افراد چاق بالاتر رفت. </p><p> <strong> نتيجه‌گيری : </strong>شيوع نسبتا" بالای اضافه وزن/چاقی در نمونه های مورد بررسی و دريافت بيشتر انرژی، چربی و تنقلات در نوجوانان دارای اضافه وزن/ چاق لزوم آموزش اين گروه سنی را در مورد عوارض چاقی و راههای پيشگيری و درمان آن گوشزد می کند. </p> <p><strong>Background </strong>: With respect to the high prevalence of cardiovascular diseases and their related risk factors, obesity and abdominal obesity, among Iranians, the present study was conducted to determine the prevalence of obesity and abdominal obesity and their association with diet pattern of male adolescent in Tabriz . </p><p><strong> Materials and methods </strong>: 341 male adolescent aged 14-16 years were randomly selected through a cluster sampling in Tabriz high schools. Anthropometric indices including weight, height, and waist and hip circumference were measured. According to the NHANES- I criteria, BMI ³ 85 was considered as overweight/obese and BMI<15 as underweight. Waist to hip ratio (WHR) at or above the 85^th percentile was considered as abdominal obesity. Food intake pattern was assessed using a 24-hour food recall questionnaire. Underreporting of energy intake was also assessed. </p><p><strong>Results </strong>: The mean weight of the subjects was above the 50^th percentile of NCHS however, their height was in accordance with the 50^th percentile. The mean of weight, height, and waist and hip circumferences increased with advanced age. Based on NHANES-I criteria, underweight was found in 12%, overweight/obese in 20% and abdominal obesity in 16%. There was a significant difference between the overweight/obese and underweight subjects regarding the energy intake (3154±738 vs. 2072±482 kcal/day), percent of energy derived from lipid (31±7 vs. 17±3) and saturated fatty acid (14±4 vs. 7±1 gr/d) (p<0.05). The overweight/obese subjects have also diminished the break fast more commonly than the other group (p<0.05). BMI showed a positive correlation with energy (r=0.2, p<0.05) and lipid (r=0.25, p<0.01) but an inverse association with fiber (r=-0.02, p<0.05). Carbohydrate showed a positive correlation with WHR (r=0.2, p=0.04). </p><p><strong>Conclusion </strong>: High prevalence of overweight/obesity in adolescents and further intake of energy and lipid in the affected subjects necessitate an educative program dealing with the complications of obesity.<i /> </p> ، نوجوانان ، الگوی مصرف غذايی، چاقی شکمی، چاقی،اضافه وزن : Overweight, Obesity, Abdominal obesity, Food intake pattern, Adolescent. 255 263 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-118&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa نوشين شهيدی 10031947532846002477 Yes گروه تغذيه انسانی، دانشکده علوم تغذيه و صنايع غذايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی پروين ميرميران 10031947532846002478 No گروه تغذيه انسانی، دانشکده علوم تغذيه و صنايع غذايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Shahidi N, Mirmiran P فردين اميرخانی 10031947532846002479 No کارشناس ارشد تغذيه Amirkhani F 10031947532846002480 No

fa بررسی عفونت‌های قارچی تنفسی در نمونه‌های ارسالی به انستيتو پاستور ايران در سالهاي80-1373 عمومى General عمومی General <p>  <strong>سابقه و هدف</strong> : به موازات افزايش بيماران دچار نقص ايمنی، عفونت‌های قارچی ريوی نيز افزايش يافته است. در اين مطالعه که در مدت هشت سال از سال 1373 تا سال 1380 در تهران صورت گرفت، تعداد 347 بيمار شامل 155 زن و 192 مرد که مشکوک به بيماريهای ريوی قارچی و يا دارای علايم عفونت ريوی يا سينوس بوده‌اند، مورد مطالعه قرار گرفتند. </p><p><strong>مواد و روشها</strong> : نمونه‌ های مورد بررسی شامل برونشيال آلوئولار لاواژ ، برونشيال براشينگ، نمونه‌های بيوپسی از قفسه سينه، ريه و سينوس‌ها بود. تشخيص بر اساس مشاهده عناصر قارچی در آزمايش مستقيم و کشت صورت گرفت. <strong></strong></p><p>  <strong>يافته‌ها:</strong> از 347 مورد مشکوک به عفونت قارچی ريه و سينوس، در 127 مورد عفونت قارچی به وسيله آزمايش کلينيکی تأييد گرديد. بيماران شامل 79 مرد و 48 زن بودند که در گروه سنی 12 الی 86 سال قرار داشتند. در اين بررسی 3/54% از قارچها در بيمارانی مشاهده گرديد که دارای حداقل يک فاکتور زمينه‌ای يا بيماری همراه برای بروز بيماری ريوی قارچی بودند. ارگانيسم‌های جداشده از نمونه‌های ريوی شامل: کانديدا آلبيکانس، گونه‌های کانديدا، آسپرژيلوس فوميگاتوس، آسپرژيلوس فلاووس، آسپرژيلوس نايجر، گونه‌های آسپرژيلوس، فوزاريوم، کلادوسپوريوم بانتيانوم، سودو آلشريا بوئيدی و گونه‌های اکتينومايسيس بود. </p><p> <strong> نتيجه‌گيری : </strong>کنترل اسپورهای موجود در محيط در پيشگيری از عفونتهای بيمارستانی مؤثر است. استفاده از فيلترهای قوی هوا در قسمتهايی از بيمارستان که بيماران گرانولوسيتوپنيک نگهداری می‌شوند، ضروری می‌باشد</p> <p><strong>Background </strong>: Fungal respiratory infections are being recognized with increasing frequency in parallel with an expanding population of immunocompromised patients. In the present study 347 patients including 155 females and 192 males with suspected respiratory fungal infection were included. </p><p><strong>Materials and methods </strong>: Bronchial alveolar lavage, bronchial brushing, and biopsies from chest wall, lungs and sinuses were studied. Diagnosis was made through direct fungal observation or culture. </p><p><strong>Results </strong>: Of 347 suspected specimens, 127 including 79 males and 48 females revealed to be infected by clinical examination. Fungi were more commonly found (54.3%) in subjects with at least one predisposing factor for fungal infection. Isolated organisms were candida albicans, candida spp., aspergillus fumigatus, aspergillus flavus, aspergillus niger , aspergillus spp. fusarium spp. cladosporium bantianum, pseudallescheria boydii, and actinomyces spp. </p><p><strong>Conclusion </strong>: Controlling environmental transmission of fungi can be an important adjunct in managing an outbreak of nosocomial mycoses. Air conditioning system should be microbiologically monitored especially during period of repair or malfunction. High-efficiency particulate air filters should be utilized, when possible, in hospital areas with granulocytopenic patients. </p> ،عفونتهای قارچی، بيماريهای ريوی : Fungal infections, Respiratory diseases. 265 268 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-119&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa شهيندخت بصيری جهرمی 10031947532846002481 Yes بخش قارچ شناسی، انستيتو پاستور ايران Bassiri Jahromi Sh, Khaksar AA علی‌اصغر خاکسار 10031947532846002482 No بخش قارچ شناسی، انستيتو پاستور ايران

fa مقايسه تأثير استنشاق مخلوط اکسيژن و اکسيد نيتروژن با تحريک الکتريکی اعصاب از راه پوست بر شدت درد فاز فعال زايمان در زنان مراجعه کننده به زايشگاه مهديه تهران 1380 عمومى General عمومی General <p>  <strong>سابقه و هدف</strong> : تسکين درد از بخش‌های اصلی علم مامايی است. عوارض روانی و فيزيولوژيک دردهای شديد زامانی بر مادر و جنين کاملاً شناخته شده است. در زايشگاه‌های کشور ما به دلايل مختلف روشی برای تسکين درد زايمان رايج نيست، بنابراين ارزيابی روش‌های ارزان و بی‌خطری که نيازمند نيروهای تخصصی نباشند لازم به نظر می‌رسد. اين پژوهش با هدف مقايسه تأثير استنشاق مخلوط اکسيژن و اکسيد نيتروژن (انتونوکس) با تحريک الکتريکی اعصاب از راه پوست (تنس) بر شدت درد فاز فعال زايمان در زنان مراجعه کننده به زايشگاه بيمارستان مهديه تهران در سال 1380 صورت پذيرفت. </p><p><strong>مواد و روشها</strong> : 60 زن باردار واجد شرايط ورود به مطالعه به طور تصادفی در دو گروه تنس و انتونوکس قرار گرفتند. دو گروه از نظر دريافت تحريک زايمانی و تعداد حاملگی همسان شده بودند. اطلاعات با روش پرسشنامه، مشاهده و معاينه فيزيکی اخذ گرديد. مادران در دو گروه هر يک از روش‌های انتخاب شده را استفاده کرده و در فواصل معينی (ديلاتاسيون cm 5-4، cm 7-6، cm 9-8 و cm 10) شدت درد را روی خط کش درد به پژوهشگر نشان می‌دادند. <strong></strong></p><p>  <strong>يافته‌ها:</strong> ميانگين شدت درد در کل فاز فعال زايمان در گروه تنس 03/1±91/6 و در گروه انتونوکس 15/1±18/5 بود. ميانگين شدت درد در دو گروه اختلاف معنی داری را نشان داد (0001/0= p ). </p><p> <strong> نتيجه‌گيری : </strong>با توجه به يافته‌های پژوهش به نظر می‌رسد کاربرد انتونوکس نسبت به تنس سبب کاهش بيشتر شدت درد فاز فعال زايمان خواهدشد. هيچکدام از اين دو روش تأثير سويی بر مادر و جنين نداشتند. تحقيقات ديگری در زمينه مقايسه انتونوکس با ديگر روش‌های تسکين درد پيشنهاد می‌گردد. </p> <p><strong>Background </strong>: Pain relieving is one of the main aspects of obstetrics. Mental and physiologic complications of acute labor pains on fetus and mother are well known. In our maternity hospitals, relieving the labor pain is not routinely applied. Hence, it seems necessary to evaluate the cheap and safe methods in this regard. The present study has been accomplished in 2001 on those referring to Tehran ’s Mahdieh maternity hospital, with the aim of comparing the impact of inhalation of a mixture of oxygen and nitrous oxide (Entonox) with Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation (TENS) on the labor pain. </p><p><strong>Materials and methods </strong>: 60 volunteer parturients were randomly placed in two groups of TENS and Entonox. The two groups were the matched according to the labor stimulation and the number of parities. The relevant data were collected via the questionnaire, observing and physical examination. Mothers of both groups applied each method in the form of self administering and showed their pain severity in certain intervals (4-5 cm, 6-7 cm, 8-9 cm, 10cm dilatations) to the researcher using visual analog scale. </p><p><strong>Results </strong>: The mean of the pain severity in the whole active phase of labor was 6.91±1.03 in the TENS group and 5.18±1.15 in Entonox. (p=0.0001). </p><p><strong>Conclusion </strong>: Results have revealed that application of Entonox relieves the pain of the active phase of labor more satisfactory than TENS. The two mentioned ways left no negative or harmful impressions on the fetus and mother. Further studies in order to compare Entonox with other pain relieving techniques are recommended. </p> ،انتونوکس،تنس،تسکين درد زايمان : Pain reliving, Entonox, Transcutaneous Electrical Nerve Stimulation. 269 273 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-120&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa فرزانه پازنده 10031947532846002483 Yes دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی فيروزه فيروزه چيان 10031947532846002484 No دانشکده پرستاری و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی گيلان سيده افسر شرفی 10031947532846002485 No گروه زنان و زايمان، بيمارستان مهديه، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Pazandeh F حميد علوی مجد 10031947532846002486 No گروه آمار حياتی، دانشکده پيراپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Firouzehchian F 10031947532846002487 No Sharafi M 10031947532846002488 No AlaviMajd H 10031947532846002489 No

fa ادامه درستکاری تيروئيد با مصرف نمک يددار در افرادی که سابقه کم‌کاری تيروئيد به علت کمبود يد داشته‌اند عمومى General عمومی General <p>  <strong>سابقه و هدف</strong> : تزريق محلول روغنی يددار در ساکنين روستاهای شمال شرق تهران که به علت کمبود يد دچار کم‌کاری تيروئيد بودند، سبب درستکاری تيروئيد شد. اين مطالعه اين سئوال را پاسخ داد که آيا در اين افراد مصرف نمک يددار با ادامه درستکاری تيروئيد همراه است؟ </p><p> <strong> </strong><strong>مواد و روشها</strong> : در سال 1368، 480 ميلی‌گرم محلول روغنی يده، به 198 دانش‌آموز 8 تا 14 ساله روستای کيگا تزريق شده بود. چهار سال بعد، از سال 1372 مصرف نمک يددار در روستا آغاز شد و تا زمان بررسی ادامه داشت. اندازه‌گيری غلظت هورمونهای تيروئيد و TSH سرم و نيز ميزان يد ادرار، قبل و 3، 4 و 6 سال پس از مداخله انجام شد. <strong></strong></p><p>  <strong>يافته‌ها:</strong> قبل از تزريق محلول روغنی يده، 94% دانش‌آموزان گواتر درجه 2 داشتند. چهار سال پس از تزريق يد و قبل از شروع نمک يددار 30% بدون گواتر و 2 سال پس از مصرف نمک يددار 56% بدون گــــواتـــر بودند (001/0 p< ). شيوع گواتر درجه 2 نيز کاهش يافته بود. ميزان يد ادرار قبل از مداخله μg/l 9/1±4/11 بود که 3 و 4 سال پس از يد روغنی به μg/l 66±93 و 34±92 افزايش يافت و 2 سال پس از مصرف نمک يددار به μg/l 34±161 رسيد (001/0 p< ). افزايش T₄ پس از مصرف يد روغنی ديده شد و با مصرف نمک يددار ادامه يافت. TSH سرم قبل از مداخله 8/22±3/20 و 3، 4 و 6 سال بعد به ترتيب 9/1±1/2، 6/1±5/2 و mU/l 7/1±9/2 بود. همه دانش‌آموزان 3، 4 و 6 سال پس از مداخله درستکاری تيروئيد داشتند. </p><p> <strong> نتيجه‌گيری : </strong>علاوه بر اثرات سودمند محلول روغنی يده که در اين منطقه با کمبود يد شديد قبل از توزيع نمک يددار سبب درستکاری تيروئيد در کودکان دچار کم‌کاری تيروئيد شد، ادامه يدرسانی با مصرف نمک يددار سبب ادامه درستکاری تيروئيد گرديد. <br clear="all" /></p> <p><strong>Background </strong>: Following previous reports of impaired physical and intellectual growth, hearing deficit, hypothyroidism, and hyperendemic goiter in Kiga, and the administration of iodized oil injection, this study was conducted to evaluate if the effect of the injection could be sustained by iodized salt supplementation. </p><p><strong>Materials and methods </strong>: In 1989, one ml of iodized oil solution containing 480 mg of iodine was injected in 198 schoolchildren aged 8 to 14 years in Kiga. Four years later, in 1993 iodized salt consumption was begun and has been continued. Serum thyroid hormones, RT₃U and TSH were measured before and 3, 4 and 6 years after intervention (1989, 1992, 1993 and 1995). Assessment of urinary iodine was performed at the same intervals mentioned above by Foss method. </p><p><strong>Results </strong>: Prior to the injection, 94% of the subjects had grade 2 goiters 4 years after injection 30% and two years after iodized salt consumption 56% were agoiterous (p<0.001). Urinary iodine was 11.4±19.8 before and increased to 93±66 and 92±34μg/L, 3 and 4 years after intervention. Two years after iodized salt consumption it was 161±34μg/L (p<0.001). Mean serum Increased T4 level was observed following the iodized oil injection and continued after iodized salt consumption. Serum TSH was 20.3±22.8, 2.1±1.9, 2.5±1.6 and 2.9±1.7 mU/L before and 3, 4 and 6 years after the beginning of study, respectively. All children were euthyroid at 3, 4 and 6 years of study. </p><p><strong>Conclusion </strong>: Findings show benefits of iodized oil administration in decreasing goiter size and in reversing abnormal thyroid function. These effects are sustained by iodized salt consumption in schoolchildren previously hypothyroid due to iodine deficiency. </p> ،نمک يددار،کم کاری تيروئيد : Iodized salt, Hypothyroidism, Iodine deficiency disorders. 275 279 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-121&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa پروين ميرميران 10031947532846002490 Yes مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی رامبد حاجی‌پور 10031947532846002491 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Mirmiran P, Hajipour R, Azizi F فريدون عزيزی 10031947532846002492 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی ميزان آگاهی پزشکان شرکت کننده در دوره‌های بازآموزی اسهال حاد در کودکان در سالهای 82-1380 عمومى General عمومی General <p>  <strong>سابقه و هدف</strong> : به درمان صحيح اسهال در 15 سال اخير توجه زيادی شده است. از سال 1370 برنامه بازآموزی اسهال تحت عنوان CDD (Control of Diarrheal diseases) در ايران با هدف بهبود بخشيدن به سطح علمی و عملکرد پزشکان راه‌اندازی شد. هدف مطالعه حاضر ارزيابی ميزان آگاهی پزشکان شاغل در مطبهای خصوصی در مورد برخورد با بيماران اسهالی در کودکان کمتر از 5 سال در مناطق چهارگانه (شمال، جنوب، شرق و غرب) تهران بود. </p><p><strong>مواد و روشها</strong> : گروه مطالعه پزشکانی بودند که در اين کلاسها در سه سال اخير (82-1380) شرکت کرده بودند و گروه شاهد پزشکانی بودند که در کلاسهای فوق شرکت نکرده بودند. هر يک از آنها به پرسشنامه‌ای شامل 13 سؤال از مطالب تدريس شده در کلاسهای فوق پاسخ دادند و برای هر پاسخ صحيح يک امتياز کسب کردند. <strong></strong></p><p>  <strong>يافته‌ها:</strong> ميانگين (±انحراف معيار) امتياز کسب شده در گروه مطالعه (48= n ) و شاهد (21= n ) متخصصين اطفال به ترتيب 5/1±3/10 و 1/3±5/7 بود ( 0001/0= p ). در بين 152 پزشک عمومی ميانگين امتياز کسب شده در گروه مطالعه (94= n ) و شاهد (58= n ) به ترتيب 5/2±6/7 و 1/3±0/7 بود (026/0= p ). </p><p> <strong> نتيجه‌گيری : </strong>اين مطالعه نشان داد که کلاسهای بازآموزی در پيشبرد سطح علمی پزشکان مؤثر است. ما توصيه می‌کنيم که پزشکان به طور مرتب و مکرر در اين کلاسها شرکت کنند. </p> <p><strong>Background </strong>: Special attention has been paid to the management of acute diarrhea in children during the recent 15 years. Diarrhea-related CME courses have been established in Iran since 1991 (Control of Diarrheal Diseases) in order to improve physicians' knowledge and attitude towards the appropriate management of acute diarrhea. The present study was conducted to assess knowledge of private physicians attending CME courses for acute diarrhea in Tehran . </p><p><strong> Materials and methods </strong>: Case group included physicians attending the CME courses and the controls were those not attending these courses. All were requested to reply a 13-question exam. </p><p><strong>Results </strong>: The mean score of pediatrician cases (n=48) and control (n=21) was 10.3±1.5 and 7.5±3.1, respectively (p<0.0001). However, the mean score of general practitioner cases (n=94) and controls (n=58) was 7.6±2.5 and 7.0±3.1, respectively (p<0.026). </p><p><strong>Conclusion </strong>: Results have revealed that CME courses have effectively improved the physicians' knowledge. </p> ،کلاسهای بازآموزی، اسهال CME courses, Acute diarrhea 281 284 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-122&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa فاطمه قطبی 10031947532846002493 Yes گروه اطفال، بيمارستان آيت ا... طالقانی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی کاتوزيان 10031947532846002494 No Ghotbi F محمد حسين ايده آلی 10031947532846002495 No Katouzian B 10031947532846002496 No Ideali MH 10031947532846002497 No

fa سنجش رابطه استرسهای زندگی و بيماريهای گوارشی (زخم معده) عمومى General عمومی General <p>  <strong>سابقه و هدف</strong> : همراهی بيماريهای طبی و روانی به طور مکرر نشان داده شده است. بيماريهای گوارشی از شايعترين بيماريهای طبی هستند که علائم مشترکی با اختلالات روانپزشکی دارند و می‌توانند منجر به يک اختلال روانی گردند و يا در اثر يک استرس روانی شدت يابند. نشانه‌های گوارشی از جمله شايعترين شکايات در کلينيکهای عمومی و داخلی هستند که توسط زنان بيشتر از مردان مطرح می‌شوند. در مواردی درمان اختلال روانی می‌تواند سبب کاهش نشانه‌های بيماری گوارشی و يا بهبود آن گردد. بيشتر تحقيقات و منابع پيرامون تغييرات روانی بعد از ابتلا به بيماريهای گوارشی می‌باشند، اما تحقيق حاضر کاوش تغييرات روانی در طول يک سال قبل از ابتلا به بيماری گوارشی در بيمارانی که جهت آندوسکوپی با تشخيص زخم معده مراجعه کرده‌اند، می‌باشد. </p><p>  <strong>مواد و روشها</strong> : ابتدا 200 بيمار (140 مرد و 60 زن) که از تاريخ 20/10/80 الی 20/10/81 با تشخيص زخم معده به بيمارستان امام خمينی تبريز مراجعه نموده و بستری شده بودند و انديکاسيون آندوسکوپی داشتند به طور تصادفی انتخاب شدند. جدول استرسهای روانی اجتماعی تغييرات زندگی هولمز ـ راهه و اطلاعات مربوط به ريسک فاکتورهای مهم ديگر مثل مصرف سيگار (نيکوتين‌دار)، مصرف داروهای NSAIDs ، الکل، کافئين و داشتن گروه خونی O (ژنتيک) جمع‌آوری گرديد. بيماران به دو گروه A (شروع بيماری پيش از 6 ماه گذشته) و گروه B (شروع بيماری هز 6 ماه گذشته به بعد) تقسيم شدند. </p><p>  <strong>يافته‌ها</strong> : ميانگين استرس وارده به بيماران مذکر در گروه A ، 253 و در گروه B ، 218 بود. در مورد بيماران مؤنث ميانگين استرس وارده به گروه A ، 257 و در گروه B ،‌221 واحد بود. از 140 بيمار مذکر، 104 بيمار (2/74%) دارای گروه خونی O ، 2/17% سيگاری و 6/8% سابقه مصرف NSAIDs داشتند. از 60 بيمار مؤنث 6/46% دارای گروه خونی O ، 6/26% سيگاری و 7/26% سابقه مصرف NSAIDs را داشتند. 2/14% بيماران مذکر سابقه مصرف NSAIDs و سيگار و 20% بيماران مؤنث سابقه NSAIDs و سيگار را با هم داشتند. از 200 بيمار مورد مطالعه 120 بيمار آندوسکوپی شده، يافته پاتولوژيک به نفع سرطان و هليکوباکترپيلوری نداشتند و با درمان داروهای ضداسيد و H₂ بلوکرها و داروهای آرامبخش ضعيف ترخيص شده بودند. 120 مورد مزبور يک استرس بالای 200 با يک رابطه ژنتيکی (فاميل درجه يک) مثبت داشتند و 80 نفر که يافته پاتولوژيک مثبت داشتند ،‌هليکوباکترپيلوری همراه با گاستريت و يا سرطان مری، معده و يا پانکراس بود. </p><p>  <strong>نتيجه‌گيری:</strong> مطالب بالا بيانگر اين مطلب است که 60% بيماران مورد مطالعه فقط يک فشار روانی در طول زندگی داشتند و اين مطلب بيانگر اين است که تغييرات روانی مقدم بر تغييرات جسمی است. با آگاهی از اين موضوع متخصصين رشته‌های مربوطه خواهند توانست در افراد مستعد به بيماريهای گوارشی به بروز تغييرات روانی اجتماعی در آنها حساس بوده و بيماران را تحت تدابير پيشگيرانه قرار داده و استرس را هميشه به عنوان يک ريسک فاکتور مهم در کنار ساير فاکتورهای ايجاد کننده بيماريهای گوارشی در نظر داشته باشند . </p> <p><strong>Background </strong>: The Association between physical and psychological disorders has been demonstrated repeatedly. Gastro intestinal disorders are common medical diseases which have similar symptoms with mental disorders and also may produce psychiatric problems or be aggravated under psychological distress. Gastro intestinal complaints are among the most common symptoms in primary care and internal clinics that frequently remained unexplained. Most of prior studies are dealing with mental changes following the digestive disease. The present study has evaluated mental changes during the prior year of digestive disease diagnosi in a group of patients with definite peptic ulcer. </p><p><strong>Materials and methods </strong>: 200 peptic ulcer cases (140 males and 60 females) who had referred during 1376.10.20 and 1377.10.20 and indicated for endoscopy were randomly selected. We completed Holmes-Rahe mental-social table and a questionnaire dealing with risk factors of digestive diseases such as cigarette smoking, NSAIDs, alcohol, and caffeine use and also O blood group. Patients were assigned in two groups of A (disease onset prior to 6 months ago) and B (disease onset during the past 6 months). </p><p><strong>Results </strong>: The mean stress of male patients in group A and B was 253 and 218, respectively. These figures were 257 and 221 in females. Of 140 males, 104 (74.2%) had blood group O, 17.2% were smoker and 8.6% had the history of NSAIDs use. The corresponding figures were 46.6%, 26.6% and 26.7% in females. Among 200 patients, endoscopy failed to show evidences of cancer or helicobacter pylori infection in 120. These patients were discharged by antacid, H₂ blocker and mild tranquilizer therapy. The remaining 80 cases had positive pathologic findings favourable of helicobacter infection with gastric, esophageal, or pancereas malignancies. </p><p><strong> Conclusion </strong>: Results have revealed that 60% of the studied patients had just one stress tension during their life. Thus, mental changes are prior to physical changes. Physicians should concern more about the mental-social changes in patients liable to digestive system diseases. Stress should always be kept in mind in the management of the affected patients. </p> ،فاکتورهای خطر، بيماريهای گوارشی Risk factor, Stress, gastrointestinal disease. 285 289 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-123&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa باقر وفايی 10031947532846002498 Yes گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تبريز Vafaee B جمشيد گلابی 10031947532846002499 No Golaby J 10031947532846002500 No

fa فراوانی مری بارت دربيماران کانديد انجام آندوسکوپی عمومى General عمومی General <p>  <strong>سابقه و هدف</strong> : مری بارت يک ضايه پيش سرطانی است که در حدود 10 درصد موارد منجر به آدنوکارسينوم مری می‌گردد. مشکل اصلی در مورد مری بارت آن است که به کرات در آندوسکوپی از ديد پزشکان پنهان می‌ماند و آندوسکوپيست‌ها بندرت از محل اتصال مری به معده (GEJ) که نرمال به نظر رسند، نمونه‌برداری انجام می‌دهند.با توجه به اهميت وجود يا عدم وجود مری بارت ما در مطالعه خود تصميم گرفتيم فراوانی مری بارت را بدون انتخاب بيماران، هنگام مراجعه به بخش آندوسکوپی و درحين انجام آندوسکوپی بررسی نمائيم. </p><p>  <strong>مواد و روشها</strong> : 146 بيمار مراجعه کننده به بخش آندوسکوپی بيمارستان آيت ا... طالقانی تهران به مدت 8 ماه از تاريخ مهر 1381 لغايت ارديبهشت1382 بدون توجه به انديکاسيون انجام آندوسکوپی مورد بررسی قرار گرفتند. برای هر يک از بيماران پرسشنامه‌ای شامل مشخصات فردی بيماران، وجود علايم بالينی ريفلاکس گوارشی و انديکاسيون انجام آندوسکوپی تکميل گرديد. سپس بيماران توسط فوق تخصص گوارش تحت آندوسکوپی فوقانی قرار گرفته و از ناحيه اتصال مخاط مری به معده (Z-Line) ، از هر بيمار 4-2 بيوپسی و حتی‌الامکان از هر ربع يک نمونه بيوپسی گرفته شد. در نهايت کليه اطلاعات جمع آوری شده توسط نرم افزار SPSS مورد آناليز قرار گرفت. </p><p>  <strong>يافته ها</strong> : کل بيماران مورد بررسی شامل 68 مرد و 78 زن بودند. شايعترين علت مراجعه بيماران درد شکمی در 8/67% (99 نفر) بود. ترش کردن در 5/79% (16 نفر)، ديسفاژی در 1/17% (25 نفر)، درد سينه در 1/28% (41 نفر) و رگورژيتاسيون در 8/4% (7 نفر) بيماران مشاهده شد. در بررسی آندوسکوپی 13% مری بارت کوتاه، 8/4% مری بارت بلند، 11% ازوفاژيت و 11% هرنی هياتال گزارش شد. در بررسيهای پاتولوژی، تنها در7/2% (4 مورد) بيماران مورد مطالعه بافت مری بارت يافت شد. از ميان بيماران مبتلا نيمی از بيماران (2 نفر) سابقه ای از علايم ريفلاکس معده به مری را نداشتند. 75% بيماران (3 نفر) در آندوسکوپی شواهدی از مری بارت را نشان ندادند. از 26 بيمار که در آندوسکوپی مشکوک به مری بارت بوده اند، تنها يک نفر در بافت شناسی مری بارت را نشان دادند. </p><p>  <strong>نتيجه گيری</strong> : براساس آمارهای موجود مری بارت بر اساس درجه ديسپلازی که در آن به وقوع می‌پيوندد تا 10% می‌تواند به آدنوکارسينوم تبديل گردد. برای جلوگيری از بروز آدنوکارسينوم مری و توقف اين روند رو به رشد لازم است ملاک‌هايی مشخص شود تا حداکثر بيماران مبتلا با حداقل هزينه در مرحله مری بارت (در واقع متاپلازی با يا بدون ديسپلازی) تشخيص داده شودند. </p> <p><strong>Background </strong>: Barrett's esophagus is a precancerous lesion leading to esophageal carcinoma in 10% of cases. It is usually remained undetected during endoscopy and most of physicians do not take biopsy from gastroesophageal junction (GEJ) when it seems to be normal. In the present study we have determined the frequency of Barrett's esophagus in a group of Iranian patients referring for endoscopy to our unit. </p><p><strong> Materials and methods </strong>: During an eight-month period, 146 patients who had referred to our endoscopy unit entered our study regardless of their indication for endoscopy. A questionnaire dealing with demographic features, clinical manifestation of reflux, and indication for endoscopy was completed. During endoscopy, 2-4 biopsies obtained from Z-line. Finally, data were analyzed using SPSS software. </p><p><strong>Results </strong>: The study population included 78 females and 68 males. Abdominal discomfort was the most common presenting manifestation (67.8%). Other symptoms were reflux (7.9%), dysphagia (17.1%), chest pain (28.1%), and regurgitation (4.8%). Endoscopy revealed short segment Barrett's esophagus in 13%, long segment Barrett's esophagus in 4.8%, esophagitis in 11% and hiatal hernia in 11%. Pathologic studies showed Barrett's esophagus in 4 (2.7%) patients, of whom, 2 had clinical manifestations of reflux and 3 failed to have endoscopic appearance of Barrett's esophagus. </p><p><strong>Conclusion </strong>: As noted previously, 10% of cases with Barrett's esophagus may lead to esophageal adenocarcinoma, thus, appropriate criteria should be established to diagnose patients with Barrett's esophagus during their early stage. </p> ،بيماری ريفلاکس گاستروازوفاژيال، علايم ريفلاکس، مری بارت : Gastroesophageal reflux, Barrett\'s esophagus, Adenocarcinoma. 291 295 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-124&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa رحيم آقازاده 10031947532846002501 Yes مرکز تحقيقات بيماری‌های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی بهرام هاشمی 10031947532846002502 No امير هوشنگ محمدعليزاده 10031947532846002503 No مهناز بالادست 10031947532846002504 No زهرا هنرکار 10031947532846002505 No مهستی ابتياع 10031947532846002506 No Aghazadeh R, Hashemi B, Mohammad Alizadeh AH, Baladast M, Honarkar Z, Ebtia M, Zali MR محمدرضا زالی 10031947532846002507 No

fa موتاسيون‌های HFE در بيماران ايرانی مبتلا به هپاتيت ب عمومى General عمومی General <p>  <strong>سابقه و هدف</strong> : تمرکز اصلی تحقيقات اخير بر پيدا کردن ارتباط بين موتاسيون‌های HFE و هپاتيت C بخصوص در بيماران مبتلا به اضافه بار آهن بوده است. ما در مطالعه خود فراوانی اين موتاسيون‌ها و سطح فريتين را در گروهی از بيماران مبتلا به هپاتيت B با درجات مختلف اين بيماری و افراد سالم بررسی کرديم. </p><p>  <strong>مواد و روشها</strong> : در اين مطالعه 75 بيمار دارای آنتی‌ژن سطحی هپاتيت B (HBsAg- positive) شامل 18 ناقل و 57 مورد مزمن بيماری و نيز 194 فرد سالم شرکت داشتند. موتاسيون‌های C282Y و H63D در تمام افراد، بوسيله هضم آنزيمی محصولات PCR با کمک آنزيمهای محدود کننده اندونوکلئاز RsaI و Ksp22I ، بررسی شدند. </p><p>  <strong>يافته ها:</strong> 15 مورد بيمار (13%) و 31 فرد کنترل (16%) برای موتاسيون H63D هتروزيگوت بودند و هيچ تفاوت معنی‌داری بين آنها وجود نداشت (NS) . درمورد موتاسيون C282Y ، سه بيمار (4%) هتروزيگوت بودند اما در گروه کنترل موتاسيونی پيدا نشد (021/0 p< ). فراوانی هتروزيگوت بودن برای C282Y در گروه بيماران مزمن 2/5% بود، درحاليکه چنين موردی در گروه ناقلين وجود نداشت. در ضمن تفاوت در مورد اين موتاسيون بين گروه بيمار و کنترل معنی‌دار بود (005/0 p< ). از طرفی هيچ تفاوت معنی‌داری بين گروه ناقلين و بيماران مزمن از نظر فراوانی موتاسيون‌های HFE وجود نداشت (NS) . بين ميانگين سطح فريتين در افراد دارای موتاسيون و بيماران بدون آن نيز تفاوت معنی‌داری از نظر آماری، ملاحظه نشد (NS) . </p><p>  <strong>نتيجه گيری:</strong> اين اطلاعات نشان می‌دهند که فراوانی موتاسيون C282Y به طور قابل ملاحظه‌ای در بيماران دارای مارکرهای سرمی هپاتيت B (seropositive) ، بالاتر از افراد سالم می‌باشد. افراد هتروزيگوت از نظر موتاسيون C282Y که در معرض ويروس هپاتيت B قرار گرفته‌اند ممکن است در معرض ريسک بيشتری برای پايداری ويروس و يا حتی ازمان بيماری باشند. </p> <p><strong>Background </strong>: Finding an association between HFE mutations and hepatitis C especially in those with iron overload is the focus of recent researches. We examined the frequency of these mutations and ferritin level in a group of patients with different stages of hepatitis B and healthy individuals. </p><p> <strong>Materials and methods </strong>: A total of 75 (18 carrier, 57 chronic) cases of HBsAg positive patients and 194 healthy individuals were enrolled. C282Y and H63D mutations were sought in all subjects by digestion of PCR products with Rsa I and Ksp22I restriction endonucleases. </p><p><strong>Results </strong>: Ten (13.3%) of cases and 31(16%) of controls were heterozygote for H63D that showed no significant statistical differences (NS). For C282Y mutation, we found 3(4%) heterozygote patients but none in the control group (p<0.021). The frequency of C282Y heterozygosity was 5.2% in chronic group while there was no similar case in carrier group. Significant statistical differences were also found between chronic and the control group (p<0.005). No statistically significant difference for frequency of HFE mutations was found between carrier and chronic group with each other (NS). Mean level of ferritin in those with the mutation showed no statistically significant difference with that of patients without mutation (NS). </p><p><strong>Conclusion </strong>: Our data indicate that the frequency of C282Y mutation is significantly higher in seropositive hepatitis B patients than in the healthy individuals and suggest that heterozygotes for C282Y mutation that have exposed to hepatitis B virus may have an increased risk of virus persistence or even chronicity. </p> ، HFE ، موتاسيون HFE ،هپاتيت HFE, HFE mutation, Hepatitis B 297 302 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-125&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa حسين سندی 10031947532846002508 Yes مرکز تحقيقات بيماری‌های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی طاهره غازيانی 10031947532846002509 No مرکز تحقيقات بيماری‌های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی پيمان اديبی 10031947532846002510 No محمد رضا آگاه 10031947532846002511 No مريم جزايری 10031947532846002512 No Sendi H, Ghaziani T, Adibi P, Agah MR, Jazayeri M, Zali MR محمد رضا زالی 10031947532846002513 No

fa بررسی شيوع آلودگی به انگل‌های روده‌ای بين افراد آلوده به ويروس HIV در شهر تهران و کرمانشاه عمومى General عمومی General <p>  <strong>سابقه و هدف</strong> : انگلهای روده‌ای از پاتوژنهای مهم ايجاد کننده عفونتهای روده‌ای در بيماران آلوده به ويروس HIV محسوب می شوند. گزارشات موجود در مورد شيوع اين انگلها در بين بيماران مبتلا به HIV ايرانی بسيار کم و محدود می باشند. </p><p><strong>مواد و روشها</strong> : در مطالعه حاضر شيوع انگلهای روده‌ای در ميان بيماران مبتلا به HIV ايرانی مراجعه کننده به مراکز مختلف بهداشتی، درمانی تعيين شد. در اين مطالعه نمونه مدفوع به دست آمده از 206 بيمار مبتلا به HIV ايرانی جهت بررسی انگلهای موجود با روشهای آزمايشگاهی مختلف، مورد بررسی قرار گرفت. سپس داده‌های موجود توسط آزمون خی دو و من ويتنی مورد آناليز قرار گرفت. </p><p>  <strong>يافته‌ها:</strong> شيوع کلی انگلهای روده‌ای در اين مطالعه 4/18% بود (3/24-7/13: CI 95%) که به ترتيب شيوع عبارت بودند از: <br>Giardia lamblia در %3/7، Blastocystis hominis در %4/4، Entamoeba coli در %9/3، Cryptosporidium parvum در %5/1، علاوه بر اين دو مورد آلودگی مدفوع به Hymenolepis nana, Strongyloides stercoralis و يک مورد نيز به Dicrocoelium dendriticum گزارش گرديد. طبق يافته های موجود شيوع انگلهای روده‌ای بطور معنی‌داری در بين بيماران اسهالی (28 نفر) بيشتر از بيماران غير اسهالی (178 نفر) بود (001/0 p< ). همچنين مشاهده شد تعداد سلولهای CD4+ در بين بيماران اسهالی بطور معنی‌داری کمتر است. (001/0 p< ). </p><p> <strong> نتيجه‌گيری : </strong>نتايج اين مطالعه بر اهميت بررسی مدفوع بيماران HIV ايرانی جهت شناسايی و تشخيص آلودگی به انگلهای روده‌ای تاکيد می نمايد و اهميت ويژه آن را در بين بيماران اسهالی با سطح ايمنی پايين خاطر نشان می کند. </p> <p><strong>Background </strong>: Parasites are important enteric pathogens among patients with immunodeficiency virus (HIV) infection. In our country there are very few reports on prevalence of intestinal parasites among these patients. </p><p><strong>Materials and methods </strong>: In the present study we have determined the prevalence of intestinal parasites among HIV-positive individuals visited in different medical centers in Iran . Single stool samples were collected and analyzed for various intestinal parasites from 206 HIV-positive individuals with different immune status. The data were tested for statistical significance with χ² and Mann-Whitney U tests. </p><p><strong> Results </strong>: The overall prevalence of intestinal parasites was 18.4% (95%CI: 13.7-24.3). In particular, the following parasites were identified: Giardia lamblia (7.3%), Blastocystis hominis (4.4%), Entamoeba coli (3.9%), and Cryptosporidium parvum (1.5%). Strongyloides stercoralis and Hymenolepis nana were also found in two cases and Dicrocoelium dendriticum in one. Intestinal parasites were significantly more common among patients with diarrhea (n=28) than those without (n=178) (p<0.001). Besides, CD4 counts were significantly lower among individuals with diarrhea than those without (p<0.001).</p><p> <strong>Conclusions</strong>: This study highlights the importance of testing for intestinal parasites among Iranian HIV-positive patients especially those with low immunity presented with diarrhea. </p> ،انگلهای روده ای، ايدز Intestinal parasites, AIDS 303 306 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-126&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa مينو محرز 10031947532846002514 Yes گروه بيماريهای عفونی، دانشگاه علوم پزشکی تهران علی جعفری‌مهر 10031947532846002515 No مصطفی رضاييان 10031947532846002516 No احمدرضا معمار 10031947532846002517 No سياوش وزيری 10031947532846002518 No مقدم گل محمدی 10031947532846002519 No Mohraz M1, Jafarimehr A2, Rezaian M3, Memar AR3, Vaziri S4, Moghaddam Golmohammadi A2, Zali MR2 محمدرضا زالی 10031947532846002520 No

fa تأثير گليکاسيون محيط کشت بر عملکرد فاگوسيتيک و انفجار تنفسی ماکروفاژهای پريتونئال موش Balb/C عمومى General عمومی General <p>  <strong>سابقه و هدف</strong> : افزايش غلظت قندها، چه در داخل بدن و فضای پلاسمای و چه در محيطهای کشت سلولی در آزمايشگاه می تواند تاثيرات مخربی در فرآيند حيات و عملکرد سلولها داشته باشد. در ديابت و گالاکتوزميا، اين اختلال، منجر به توقف اعمال دفاعی سيستم ايمنی بدن گرديده و ابتلاء به عفونتهای مختلف، از جمه نتايج زيان بار آن می باشد. هدف از انجام اين تحقيق، مطالعه اثرات غلظت افزايش يافته گلوکز و گالاکتوز در محيط کشت سلولی است. </p><p>  <strong>مواد و روشها</strong> : اين پژوهش بصورت تجربی انجام گرفت. از ماکروفاژهای پريتونئال موش خالص نژاد Balb/c (6-4) هفتگی استفاده شد. سلولها در شرايط مختلف حضور غلظتهای افزايش يافته گلوکز و گالاکتوز، (5 ميلی مولار الی 30 ميلی مولار) به تنهايی يا هر دو قرار گرفتند. از محيط کامل کشت سلول برای ادامه حيات سلولها استفاده گرديد. گروه کنترل فاقد هرگونه قند در محيط کشت بود. از محرکهای سيستم ماکروفاژی منجمله PMA و FmlP و LPS استفاده گرديد. فعاليت اکسيداتيو و انفجار تنفسی سلولها توسط آزمون NBT مورد ارزيابی قرار گرفت. با شمارش تعداد باکتری بلع شده در سلولها و همچنين درصد سلولهائی که باکتری را بلع نمودند ميزان فعاليت فاگوستيک تعيين گرديد. قدرت کشندگی فاگوسيتها توسط تعيين تعداد باکتريها در محيط کشت به دو روش لوله های مک فارلند و همچنين کلنی کانت، محاسبه و مقايسه شد. </p><p>  <strong>يافته ها</strong> : سلولهای تحت کشت در حضور مقادير 15 و 30 ميلی مولار گالاکتوز در مقايسه با ساير شرايط و نيز گروه کنترل کاهش چسبندگی و مورفوژنز فاگوسيتيک را نشان دادند. اين تغييرات کاملاً معنی دار بود. همچنين فاگوسيتها در محيط کشت همراه با غلظتهای 30 ميلی مولار از حيث ميانگين تعداد باکتريهای بلع شده تغييرات معنی داری را با گروه کنترل نشان دادند. قدرت کشندگی و حذف باکتريها از محيط کشت توسط فاگوسيت های پريتونئال، کاهش محسوسی را از حيث باکتريهای باقيمانده در محيط، نشان داد که با افزاش غلظت گلوکز و گالاکتوز، اين تغييرات چشمگير بود. افزايش غلظت قند در محيط کشت، قادر به تاثير در وقوع فعاليتهای اکسيداتيو نگرديد. </p><p>  <strong>نتيجه گيری</strong> : فعاليتهای غشايی سلولهای فاگوستيک، از جمله بلع و قدرت چسبندگی، در اثر افزايش قند محيط مختل می گردد ليکن سيستمهای پيام رسانی برای وقوع انفجار تنفسی تابع اين تغييرات نمی باشد. وقوع عفونتهای مکرر در ديابت و هيپرگالاکتوزميا می تواند به دليل اختلال در فرآيند فاگوسيتوز باشد. </p> <p><strong>Background </strong>: Elevated levels of intracellular and extracellular carbohydrates or even in vitro can cause cellular dysfunction that may lead to death. This disorder in diabetic and galactosemic patients paves the way for systemic immune dysfunction and made the patients susceptible for infections. The present study was conducted to determine the effect of glycation of culture medium on phagocytic and respiratory burst of peritoneal macrophages from Balb/c mice </p><p><strong>Materials and methods </strong>: It was an experimental study. Macrophages were obtained from peritoneal cavity lavage of the pure Balb/c mice. Cells were harvested in complete tissue culture medium including different levels of glucose and galactos (5mM to 30 mM) while control group lack any sugar in the medium. E.coli has been used to study the rates of ingestion and killing activity of the cells under these conditions. The adhesion of macrophages was assessed by the average adhered cells in some microscopic fields and also the morphological changes were evaluated. The oxidative and respiratory burst were measured with NBT reduction test. With the counting of the E.coli ingested in cells and also with the numbering of the cells ingested the E.coli, the rate of ingestion, was determined. In order to study the killing activity of the macrophages, after incubation of the macrophages and E.coli with some stimulators, the number of E.coli left in the culture medium was determined by two different ways: Standard mc farland tubes and colony counting </p><p><strong>Results </strong>: Reduced adhesion and phagocytic morphogenesis were found in media with 15 and 30mM of galactose as compared with other media and control group (p<0.05). Meanwhile, number of ingested bacteria was significantly differed in media with concentration of 30mM and the control group. Elevated levels of carbohydrates significantly impaired the bactericidal activities (ingestion and killing), however, respiratory burst of the cells were not changed. </p><p><strong>Conclusion</strong>: Increased concentration of glucose and galactose cause impairment of the morphological changes and adhesion of the macrophages, whereas, respiratory burst function remains unchanged. Recurrent infections in diabetic and galactosemic patients may be explained by this phagocytic impairment. </p> ،گليکاسيون محيط کشت،ماکروفاژهای پريتونئال، انفجار تنفسی،بلع : Glycation, Peritoeal macrophage, Ingestion, Respiratory burst. 307 314 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-127&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa نريمان مصفا 10031947532846002521 Yes گروه ايمونولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی ساناز جوادی 10031947532846002522 No پزشک عمومی Mosaffa N سودابه طاهری 10031947532846002523 No Javadi S 10031947532846002524 No Taheri S 10031947532846002525 No

fa بررسی موتاسيونهای ژن MEFV در بيماران مبتلا به تب مديترانه ای فاميلی در ايران عمومى General عمومی General <p>  <strong>سابقه و هدف</strong> : تب مديترانه ای قاميلی (FMF) يک بيماری اتوزومال مغلوب می باشد که مشخصه آن دوره های کوتاه التهاب در غشاهای سروزی است. اين بيماری در جمعيت مديترانه غربی بيشترين شيوع را دارد. ژن MEFV تنها ژنی می باشد که تاکنون در ارتباط با اين بيماری شناخته شده است. مطالعات انجام شده نشان داده است که 6% از يهوديان ايرانی ساکن اسرائيل حامل جهش در ژن MEFV می باشند. در اين مطالعه سه جهش شناخته شده اين ژن در بيماران ايران مورد بررسی قرار گرفته است. </p><p><strong>مواد و روشها : </strong>علاوه بر 30 بيمار با معيارهای ورود انتخاب شده 30 کنترل سالم نيز مورد مطالعه قرار گرفتند. جهت نشان دادن جهشهای M694V, M680I ,V726I دربيماران، DNA ژنومی از لنفوسيتهای خون محيطی استخراج شد و با استفاده از روش amplification refractory mutation system (ARMS-PCR) مورد مطالعه قرار گرفت. </p><p>  <strong>يافته ها</strong> : در بين بيماران تب و درد شکمی دوره ای متناوب از شايعترين تظاهرات بالينی بود. در بين 30 بيمار مورد مطالعه با معيارهای ورود انتخاب شده 9بيمار (30%) برای جهش M694V (2هموزيگوت، 6 هتروزيگوت و يک هتروزيگوت مرکب)، 4بيمار (3/13%) برای جهش M680I (1 هموزيگوت، 2 هتروزيگوت و 1 هتروزيگوت مرکب) و 1بيمار (3/3%) برای جهش V726I مثبت بودند. تمامی نمونه های کنترل برای سه جهش مورد بررسی منفی بودند. </p><p> <strong> نتيجه گير ی </strong>: همانند گروههای نژادی ديگر جهش M694V شايعترين جهشی بود که در ژن MEFV در بيماران ايرانی مشاهده شد، ولی فرکانس آن در بيماران ايرانی کمتر بود. نتيجتا آناليز کامل جهشهای اين ژن در تمامی بيماران خصوصا بيمارانی که جهشی در آنها مشاهده نشده است را پيشنهاد می کنيم. </p> <p><strong>Background </strong>: Familial Mediterranean fever (FMF) is an autosomal recessive disease, which is characterized by recurrent short episodes of inflammation in serous membranes. It is most prevalent in Western Mediterranean population. MEFV is the only gene currently known to be associated with this disease. Previous studies revealed that 6% of Iranian Jewish residents in Israel were carriers of MEFV mutation. The present study was undertaken to analyze the three known mutations of this gene in Iranian patients. </p><p><strong> Materials and methods </strong>: Thirty patients met full inclusion criteria and 30 healthy controls enrolled in the study. To detect M694V, M680I and V726I mutations, genomic DNA, extracted from peripheral blood lymphocytes, was examined using amplification refractory mutation system (ARMS-PCR) and common, normal and mutant specific primers. <br><strong>Results</strong>: Fever and intermittent episodic abdominal pain were the most common manifestations among the cases. Of the 30 cases, 9(30%) were positive for M694V mutation (2 homozygote, 6 simple heterozygote, and one compound heterozygote), 4 (13.3%) for M680I mutation (one homozygote, 2 simple heterozygote, and one compound heterozygote) and one (3.3%) for V726I mutation. All controls were negative for these three mutations.<br><strong>Conclusion</strong>: As in other ethnic groups, M694V mutation is the most common MEFV mutation in Iranian FMF patients but it exists in lower frequency. Consequently we recommend full mutation analysis of MEFV gene in all of our samples especially in those we could not find any of the three mutations mentioned above. </p> ،تب مديترانه ای فاميلی،جهش Familial Mediterranean fever, MEFV gene, Mutation. 315 320 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-128&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa سيد جواد ميرحسنی مقدم 10031947532846002526 Yes مرکز تحقيقات بيماری‌های گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی محمدرضا زالی 10031947532846002527 No فرناز تقی زاده 10031947532846002528 No نسترن نوروزی 10031947532846002529 No اکرم نريمانی 10031947532846002530 No سروين پيمان 10031947532846002531 No Mirhassani Moghaddam J, Zali MR, Taghizadeh F, Noroozi N, Narimani A, Peyman S: فرامرز درخشان 10031947532846002532 No Derakhshan F 10031947532846002533 No

fa عوامل خطر بيماری‌های عمده غيرواگير در کودکان و نوجوانان عمومى General عمومی General <p>  بيمــــاريهای عمده غيرواگير و به ويژه گرفتاری عروق کرونر شايعترين علت مرگ ومير ورنجوری دربالغين می‌باشند (5-1). از نظر مطالعات همه‌گيری شناختی ارتباط بين عوامل خطر ( Risk factors ) و بروز ضايعات آترواسکلروتيک به خوبی شناخته شده است (8-6). شواهد همه‌گيری شناختی، آسيب‌شناختی، بالينی و ژنتيکی متعددی مبنی بر شروع پديده آترواسکلروز در زمان کودکی وجود دارند، از اين رو بررسی عوامل خطر بيماری‌های غيرواگير در کودکی شاخص خوبی برای پيش‌بينی اين بيماريها در بزرگسالی می‌باشد<br>(13-9). در بررسی‌های متعدد رشته‌های چربی در آئورت در اغلب بچه‌های زير 10 سال و پلاک‌های فيبرو در نوجوانان ديده شده است (14). در بررسی‌های اتوپسی نيز به شروع ضايعات آترواسکلروزی در دوران کودکی اشاره شده است. علاوه بر اين پلاک‌های فيبرو حاوی بافت همبندی فيبرو با هسته ليپيدی در لايه داخلی شريان‌های کرونری در دهه دوم زندگی ديده شده است (15، 16). </p> 331 333 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-129&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa فريدون عزيزی 1003194753284600778 Yes مرکز تحقيقات غدد درون‌ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی