fa بيماريهای غير واگير، همه‌گيری مورد مسامحه عمومى General عمومی General کاهش باروری، کنترل بيماريهای واگير ديرين، افزايش تعداد افراد ميانسال و سالمند، حکايت از يک گذار جمعيتی می‌کند در کنار کاهش بسياری از خطرات تهديد کننده سلامتی، خطرات ديگری همچنان وجود دارند. خطر مربوط به بيماريهای عفونی مثل مشکل مقاومت به آنتی‌بيوتيکها، عفونتهای مزمن مرتبط با بعضی سرطانها، و استفاده عمدی از بعضی عوامل ميکروبی را نمی‌توان ناديده گرفت. اين اميدواری که بيماريهای واگير به آرامی از بين رفته‌اند يا نيازمند تأمين منابع کمتری هستند يا در حال حاضر کم خطرند با ظهور ويروس ايدز، فرو پاشيده شد. طی 20 سال گذشته، بيماريهای عفونی جديدی به سرعت يک بيماری در هر سال، ظهور کرده‌اند که آخرين آنها سارس بود (1). � 9 12 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-50&slc_lang=fa&sid=fa حميدرضا جوادی 1003194753284600408 Yes قزوين، دانشگاه علوم پزشکی قزوين، گروه قلب و عروق

fa ارتباط فراوانی پلی مورفيسم -629A/C و Taq Iدرژن CETP، با ميزانHDL-C در تهران Association between TaqI and -629C/A polymorphisms in CETP gene with low level of HDL-C in Tehran عمومى General عمومی General سابقه و هدف: اين مطالعه با هدف بررسی ارتباط پلی مورفيسم -629A/C که به تازگی بر روی پروموتور ژن CETP شناخته شده است با پلی مورفيسم TaqI در ژن CETP و ميزان HDL-C انجام گرفته است.مواد و روشها: از ميان جمعيت مورد بررسی در مطالعه قند و ليپيد تهران، 943 نفر با کلسترول و تری گليسريد طبيعی انتخاب شدند و منحنی توزيع HDL در اين جمعيت رسم گرديد. صدک 10 HDL در ابتدا، وسط و انتهای منحنی مشخص شد و 335نفر در سه گروه با HDL کم، متوسط و بالا تقسيم گرديدند. همچنين عوامل موثر در ميزان HDL-C مثل BMI، فشار خون و مصرف سيگار در اين افراد مورد بررسی قرار گرفت. DNA ژنومی در اين سه گروه استخراج و قطعه ای از پروموتور ژن CETP با روش PCR تکثير گرديد و سپس با روش RFLP اثر آنزيم Van91 I بر اين قطعه بررسی گرديد.يافته ها: نتايج حاصل نشان داد فراوانی آلل A از ژن CETP در افرادی که ميزان بالای HDL دارند، بيشترمی باشد و ميزان HDL خون محيطی در سه ژنوتيپ تفاوت معنی داری دارد (001/0 (p<بطوری که در ژنوتيپ CC ميزان HDL برابر باmg/dl11±37 و در ژنوتيپ AA ميزان آن تا mg/dl 16±45 افزايش نشان داد. همچنين فنوتيپ AA از 2/19% در گروه HDL پايين به 7/33% در گروه HDL بالا افزايش يافته است.نتيجه گيری: بررسی فوق ارتباط سطح HDL-C با پلی مورفيسم ژن CETP (-629A/C) را در جامعه مورد بررسی نشان داد. همچنين نشان داده شد که بين اين پلی مورفيسم و پلی مورفيسم TaqI در اين جامعه ارتباط وجود دارد. Background: The aim of this study was to examine whether the well established effect of the common TaqI polymorphism in CETP gene on HDL-C concentration could be explained by the recently identified -629A/C functional polymorphism in the promoter. Material and method: To examine the association between A allele and HDL-C level, 943 healthy subjects enrolled in TLGS study were selected, among whom 335 were selected with the lowest, medium and highest deciles of HDL cholesterol levels. We accounted for factors that are known to influence HDL cholesterol level, such as smoking, body mass index and blood pressure. We amplified a segment of the mentioned gene with PCR and then revealed the polymorphism with RFLP. Result: The allele A frequency was higher in subjects with increased level of HDL. HDL level showed a significant difference between different genotypes (p<0.001). Homozygotes for the C allele had lower HDLC levels (37±11mg/dl) than subjects carrying the A allele (45±16mg/ml) (p<0.001). The percentile of AA allele in high HDL-C groups is higher than low HDL-C groups (33.7 and 19.2%, respectively). Conclusion: We have demonstrated that -629A/C polymorphism at the CETP gene is correlated with HDL cholesterol level. Also there was an association between TaqI polymorphism and -629A/C polymorphism. ،: پروتئين انتقال دهنده کلسترول استريفيه،HDL مورفيسم ،Van91 I KEYWORDS: Cholesterol ester transfer protein, HDL, Polymorphism, Van91 I 13 17 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-51&slc_lang=fa&sid=fa مريم السادات دانشپور azizi@erc.ac.ir 10031947532846002424 Yes تهران، بيمارستان آيت ا... طالقانی، مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، مهدی هدايتی 10031947532846002425 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Daneshpour M, Hedayati M, Azizi F فريدون عزيزی 10031947532846002426 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa اثر رژيم درمانی Taxotere/Xeloda در مبتلايان به سرطان پستان متاستاتيک Efficacy of combined Xeloda/Taxotere regimen in metastatic breast cancer عمومى General عمومی General سابقه و هدف : دو داروی Taxotere و Xeloda هر کدام به تنهايی در بيماران سرطان پستان متاستاتيک داروهای موثری می باشند. در بعضی مطالعات آزمايشگاهی اثرات سينرژيک اين دو دارو در سرطان پستان ثابت شده است. ما در اين مطالعه بيماران مبتلا به سرطان پستان متاستاتيک را که قبلا هيچکدام از اين دو دارو را دريافت نکرده بودند با ترکيبی از اين دو دارو درمان نموده و نتايج درمانی و عوارض آن را تعيين نموديم. مواد و روشها : دوازده بيمار مبتلا به سرطان پستان متاستاتيک که قبلا آنتراسايکلين دريافت نموده و حداقل يک کانون متاستاز قابل اندازه گيری داشتند را با رژيم درمانی ذيل درمان نموديم. Taxotere با دوز 75mg/m2 روز اول و Xeloda 1000mg/m2 روزی دوبار از روز اول تا چهاردهم که اين رژيم با فاصله هر 3 هفته به مدت 3 نوبت تکرار شد و با بررسی کانونهای متاستاز ارزيابی مجدد بعمل آمد. يافته ها : از دوازده بيمار مورد مطالعه در 7 بيمار پاسخ به درمان مشاهده شد (3 بيمار پاسخ کامل و 4 بيمار پاسخ نسبی). شايعترين عارضه جدی مشاهده شده ميلوساپرسيون بود (5 بيمار) که البته ضعيف تا متوسط بود. نتيجه گيری : پاسخ درمانی در رژيم فوق ببيشتر از مصرف هر کدام از داروها به تنهايی بوده و عوارض آن نيز کم و قابل کنترل می باشد. Background: Taxotere and Xeloda have been previously shown to be effective in metastatic breast cancer when prescribed as a single drug in addition, some studies have demonstrated their synergism in breast cancer. During the present study, we have used a combined Xeloda/Taxotere regimen in metastatic breast cancer patients who have never been on either drug. Materials and methods: Twelve breast cancer patients who have been on anthracycline regimen and had at least one measurable metastatic site were included. They were put on the following regimen: Taxotere 75mg/m2 for the first day and Xeloda 1000mg/m2 twice a day for 14 days. This protocol was repeated 3 times with 3 weeks interval between each phase. Metastatic sites were reevaluated following the course of therapy. Results: Of 12 patients, 4 have shown a complete response and 3 partial response. Myelosuppression was the most frequent drug side effect presenting in 5 patients. Conclusion: Combined regimen of Xeloda/Taxotere was found to be more effective than the single drug regimen. The side effects are acceptable. ،سرطان پستان،Taxotere، Xeloda KEYWORDS: Breast cancer, Xeloda, Taxotere. 19 21 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-52&slc_lang=fa&sid=fa نعمت ا.. رستمی NE_Rostami@hotmail. 10031947532846002427 Yes تهران، بيمارستان آيت ا... طالقانی، بخش هماتولوژی Rostami N, Esfahani F فاطمه اصفهانی 10031947532846002428 No

fa بررسی پاسخ به کمورادياسيون در مبتلايان به اسکواموس سل کارسينومای مری مراجعه کننده به مرکز راديوتراپی انکولوژی بيمارستان شهدا تجريش Response to chemoradiation in patients with squamous cell carcinoma of esophagus treated at Shohada-e-Tajrish hospital عمومى General عمومی General سابقه و هدف : سرطان مری در بين 10 سرطان شايع دنياست که در ايران نيز از شيوع بالايی برخوردار است. در گذشته جراحی يا اشعه درمانی به تنهايی در درمان اين بيماری استفاده می شد که البته نتايج آن چندان رضايت بخش نبود. امروزه از روشهای ديگری نظير کمورادياسيون بهره می جويند. با توجه به شيوع بالای بيماری در ايران، بر آن شديم تا ميزان پاسخ و تحمل بيماران به کمورادياسيون به عنوان درمان اوليه را بررسی نماييم. مواد و روشها : در اين مطالعه که به صورت Quasi experimental انجام شد بيماران مبتلا به اسکواموس سل کارسينومای مری که تحت کمورادياسيون قرار گرفته بودند، انتخاب شدند. کمورادياسيون به دو روش صورت می گرفت. روش اول: سيس پلاتين mg/m2 40 به صورت هفتگی بهمراه راديوتراپی همزمان Gy 60-50 ، و روش دوم: سيس پلاتين mg/m2 75روز اول و 5-FU به ميزان mg/m2 1000 روزهای اول تا چهارم در هفته های 1،5،9،13 به همراه راديوتراپی Gy 50. پس از اتمام درمان با اندوسکوپی و بيوپسی از ضايعه مشکوک و CT اسکن جهت ارزيابی غدد لنفاوی موضعی پاسخ به درمان ارزيابی شد. يافته ها : از 39 بيمار مبتلا، 30 بيمار وارد مطالعه شدند که در اين بين 23 مرد و 7 زن قرار داشتند. متوسط سن بيماران 65 سال (77-35 سال) بود. سرطان در 12 بيمار در ثلث تحتانی، در 12 بيمار ديگر در ثلث ميانی و در 6 بيمار در ثلث فوقانی بود. 21 بيمار با روش اول و 9 بيمار با روش دوم درمان شدند. يک بيمار حين درمان دچار تب نوتروپنيک شد که درمان قطع شده و پس از بهبودی مجددا درمان وی شروع شد. حين درمان 2 بيمار فوت نمودند که علت در يکی نامشخص و در بيمار ديگر تب نوتروپنيک عنوان شد. در کل 23 بيمار (6/76 درصد) پاسخ بالينی به درمان نشان دادند و 7 بيمار نيز پاسخی نداشتند. نتيجه گيری : با توجه به پاسخ درمانی بالا و عوارض محدود در مبتلايان به اسکواموس سل کارسينومای مری، می توان از کمورادياسيون به عنوان درمان خط اول در افرادی که امکان جراحی برای آنها مقدور نمی باشد، سود جست.. Background: Esophageal carcinoma is among the first ten common malignancies worldwide, with a high prevalence in Iran. Previously, surgery or radiotherapy were the only modalities of therapy however, due to unsatisfactory outcomes, other therapeutic approaches such as chemoradiation are now under assessment as the first line treatment. Preliminary results have shown reduced local recurrence and better survival. Materials and methods: It was a quasi experimental study. Patients with squamous cell carcinoma of esophagus who had the following criteria were enrolled: lack of previous therapy, no metastasis, performance status of 0-2, and normal liver, kidney and bone marrow function tests. Chemoradiation was carried out through one of the following regimens: 1- Cisplatin 40mg/m2/weekly + 50-60Gy radiation or, 2- Cisplatin 75mg/m2 for the first day + 5-FU 1000mg/m2 for the first 4 days of weeks 1, 5, 9, and 13 + 50Gy radiation. Following the therapy, biopsies of suspected lesions and CT scan of local lymph nodes were obtained to evaluate the response rate. Results: Of 39 patients with non-metastatic squamous cell carcinoma of esophagus who had been referred to our unit during a 5-year period (1998-2003), 30 met the inclusion criteria. The study population included 23 males and 7 females with a mean age of 65 years (35-77 years). Tumor location was as follows: upper third of esophagus in 6, middle third in 12, and lower third in 12 patients. Twenty-one patients were put on the first protocol and the remaining nine patients on the second regimen. There were 2 deaths, one due to fever and neutropenia, and the other of uncertain cause. Clinical response to therapy was reported in 23 (76.6%) patients. Conclusion: Chemoradiation showed a low complication rate and high efficacy. It can be safely recommended for inoperable patients. Further clinical trials are necessary before definite recommendations can be made. ،اسکواموس سل کارسينومای مری، کمورادياسيون، پاسخ بالينی KEYWORDS: Squamous cell carcinoma, Esophagus, Chemoradiation. 23 26 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-53&slc_lang=fa&sid=fa بهرام مفيد mofid429@yahoo.com 10031947532846002429 Yes تهران، بيمارستان شهدا تجريش، بخش راديوتراپی انکولوژی حميدرضا ميرزايی 10031947532846002430 No بخش راديوتراپی انکولوژی، بيمارستان شهدا تجريش، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی محمد هوشياری 10031947532846002431 No بخش راديوتراپی انکولوژی، بيمارستان شهدا تجريش، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Mofid B, Mirzaie HR, Houshiari M, Rakhsha A افشين رخشا 10031947532846002432 No بخش راديوتراپی انکولوژی، بيمارستان شهدا تجريش، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی اثر درمانی ايمونوگلوبولين وريدی بر روی زردی هموليتيک ايزوايميون در نوزادان ترم IVIG therapy in iso-immune hemolytic jaundice in full-term neonates عمومى General عمومی General سابقه و هدف : شواهد پژوهشی متعددی تأثير ايمونوگلوبولين وريدی ( IVIG ) در کاهش هيپربيلی روبينمی هموليتيک ايميون و کاهش نياز به تعويض خون در نوزادان مبتلا به زردی هموليتيک را تائيد می کنند. هدف از انجام اين تحقيق تعيين تأثير ايمونوگلوبولين وريدی بر کاهش شدت زردی هموليتيک ايميون و کاهش تعويض خون و مدت بستری در بيمارستان است. مواد و روشها : اين پژوهش با روش کارآزمائی بالينی تصادفی انجام شد. تعداد 80 نوزاد ترم که زردی هموليتيک ايميون (ناسازگاری گروه خونی يا ناسازگاری RH ) داشتند و از شروع زردی آنها کمتر از 24 ساعت گذشته بود، وارد مطالعه شدند و بطور تصادفی در دو گروه آزمايش (فتوتراپی + IVIG ) و شاهد (فقط فتوتراپی) قرارگرفتند. IVIG بصورت دوز واحد mg/kg 1000 در طی 4 تا 6 ساعت برای گروه آزمايش تجويز شد. همه نوزادان در طول مدت بستری از نظر حال عمومی، شدت زردی، نياز به تعويض خون و عوارض IVIG تحت کنترل بودند. برای تجزيه و تحليل اطلاعات از روشهای آماری تحليلی Chi square test و t-test استفاده شد. يافته ها : نتايج اين پژوهش نشان داد نوزادانی که IVIG دريافت کردند کمتر از نوزادان گروه شاهد نياز به فتوتراپی (91 ساعت در مقابل 141 ساعت؛ 0001/0 p< ) داشتند. از نظر ميانگين مدت بستری و نياز به تعويض خون نيز بين گروه آزمايش و کنترل تفاوت معنی دار آماری وجود داشت (به ترتيب 0001/0 p= و 04/0 p= ). در اين پژوهش هيچ عارضه ای در مورد IVIG مشاهده نشد. نتيجه گيری : تجويز IVIG برای کاهش شدت زردی هموليتيک ايميون نوزادی و کاهش نياز به تعويض خون و فتوتراپی مؤثر است. اما مطالعات تکميلی ديگری برای تعيين دوز نهائی IVIG و دفعات تزريق آن نياز است. Background: Previous studies have demonstrated the efficacy of intravenous immunoglobulin therapy (IVIG) in decreasing the severity of neonatal immune hemolytic jaundice, the need for exchange transfusion, duration of phototherapy and hospital stay. Materials and methods: A randomized clinical trial was conducted in Taleghani Hospital in Tehran, between April 2003 and May 2004. Eighty full term infants with ABO or RH incompatibility and hyperbilirubinemia within the first 24 hours of life, were randomly assigned in two equal groups of experiment and control. A single dose of IV immunoglobulin 1g/kg was administered to 40 neonates over 4-6 hours during the first 24 hours of life along with phototherapy. 40 neonates in the control group received phototherapy alone. All patients were closely evaluated with respect to their general status, severity of jaundice, need for transfusion, and IVIG complications. T test and chi-square were used for data analysis. Results: The IVIG–treated neonates had a smaller rise in their bilirubin levels, required significantly less phototherapy (91 hours vs. 141 hours, p=0.0001), a shorter duration of hospitalization, (p=0.0001), and fewer exchange transfusions, (p<0.05), than those in the control group. We found no IVIG-related side effects. Conclusion: IVIG administration in newborns with ABO or RH hemolytic jaundice reduces the need for exchange transfusion, duration of phototherapy and hospital stay. However, further studies are required to determine the optimal dose and the frequency of infusions. ،زردی هموليتيک ايميون،IVIG ،نوزادان ترم KEYWORDS: Immune hemolytic jaundice, Intravenous immunoglobulin, Full-term neonates. 27 31 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-54&slc_lang=fa&sid=fa ناهيد رستمی Rostami@sbmu.ac.ir 10031947532846002433 Yes تهران، بيمارستان آيت ا... طالقانی، بخش اطفال Rostami N, Gosili R رامين گسيلی 10031947532846002434 No

fa اپيدميولوژی ديس‌پپسی در جمعيت عمومی شهر نهاوند، ايران Epidemiology of dyspepsia in Nahavand, Iran عمومى General عمومی General سابقه و هدف : شيوع ديس‌پپسی و مشخصات دموگرافيک آن در ايران شناخته شده نيست. بر اين اساس مطالعه‌ای به منظور تعيين وضعيت ديس‌پپسی در جمعيت عمومی شهر نهاوند صورت گرفت. مواد و روشها : از 5 ناحيه شهری نهاوند (با بيش از 61000 جمعيت)، 1518 فرد (865 زن) توسط نمونه‌گيری تصادفی سيستماتيک وارد مطالعه شده و پرسشنامه‌ای شامل علايم ديس‌پپسی، سابقه بيماری مزمن، داروهای مصرفی، جراحی قبلی و مصرف سيگار با مصاحبه رو در رو از افراد مورد مطالعه پر شد. علايم ديس‌پپسی شامل درد قسمت فوقانی شکم، نفخ، تهوع، استفراغ، سيری زودرس و پری شکم برای حداقل يک ماه در کل 6 ماه گذشته بود. استفاده از رگرسيون لجستيک و محاسبه نسبت شانس ارتباط بين عوامل دموگرافيک و سبک زندگی با ديس‌پپسی محاسبه شد. يافته ها : 358 (6/23 درصد) نفر ديـس‌پپسی داشتند. درد شکم (175نفر، 53 درصد) و پـری شکمی (167 نفر، 50 درصد) شايعترين شکايات بودند. بيش از نيمی از افراد (183 نفر) ترکيبی از انواع ديس‌پپسی داشتند. ديس‌پپسی در مصرف‌کنندگان سيگار شايعتر بود ولی با الکل ارتباطی نداشت. استفاده از داروهای ضدالتهابی غيراستروئيدی (49/2-49/1 95%CI= ، 92/1 OR= ، 001/0 p< )، مصرف سيگارکمتر (07/4-45/1 95%CI= ، 45/2 OR= ، 001/0 p< )، سطح تحصيلات کمتر (47/2-21/1 95%CI= ، 73/1 OR= ، 001/0 p< ) با ديس‌پپسی ارتباط داشتند. 258 فرد مبتلا به ديس‌پپسی (7/60 درصد) درمان با بلوک کننده H2 يا آنتاگونيست پمپ پروتون و 7/7 درصد سابقه اندوسکوپی قبلی داشتند. نتيجه گيری : ديس پپسی علامت شايعی در نهاوند است. لذا بررسی بيشتر فراوانی ديس پپسی و عوامل خطرزا در ساير نقاط کشور توصيه می شود تا وضعيت ديس پپسی در کشور مشخص شود. Background: The prevalence and demographic features of dyspepsia are unknown in Iran. Thus, the present study was conducted to determine the epidemiology of dyspepsia in Nahavand. Materials and methods: From 5 urban regions in Nahavand (with more than 61000 population), 1518 subjects (mean age ± standard deviation 36.4±9.7 years, 865 females) were recruited through a systematic random sampling. Patients were questioned about dyspeptic symptoms, presence of any chronic disease, frequently used medications, previous operations and cigarette smoking in the previous 12 months. Dyspepsia was defined as the presence of following symptoms pyrosis, upper abdominal pain, bloating, nausea, vomiting, or early satiety, and abdominal fullness, for at least one month during the previous six months. Data obtained through face-to-face interview was documented on structured questionnaires. The association between various demographic and lifestyle factors with dyspepsia was quantified by odds ratios (ORs) using logistic regression. Results: 358 subjects (23.6%) had dyspepsia. Abdominal fullness (n=165) and abdominal pain (175) were the most common symptoms. More than half (n=183, 55%) had symptoms suggestive of dysmotility-like dyspepsia mixed type dyspepsia was the next most common (n=126 38%). Dyspepsia was more prevalent in subjects exposed to tobacco smoke, but it was not associated with alcohol abuse. Use of nonsteroidal anti-inflammatory drugs (OR=1.92, 95%CI=1.49-2.49, p<0.001), current smoking (OR= 2.45, 95%CI=1.45-4.07, p<0.001), and lower education level (OR=1.73, 95%CI=1.21-2.47, p<0.001) were associated with dyspepsia. 258 subjects with dyspepsia (60.7%) had received treatment with H2 blockers or proton pump antagonists, 7.7% had undergone previous endoscopy. Conclusion: Dyspepsia is reported by almost one-third of the population in Nahavand. Sixty percent of these cases receive treatment however endoscopy is performed in a small number of patients. ، ايران،ديس‌پپسی، نهاوند KEYWORDS: Dyspepsia, Nahavand, Iran. 33 36 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-55&slc_lang=fa&sid=fa رحيم آقازاده article@rcgld.org 10031947532846002435 Yes تهران، بيمارستان آيت ا... طالقانی، مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش و کبد، اميرهوشنگ محمدعليزاده 10031947532846002436 No شاهين انصاری 10031947532846002437 No ميترا رنجبر 10031947532846002438 No مريم حسين نژاديزدی 10031947532846002439 No زهرا هنرکار 10031947532846002440 No مهناز بالادست 10031947532846002441 No حميد محقق شلمانی 10031947532846002442 No نوشين بلار 10031947532846002443 No Aghazadeh R, Mohammad Alizadeh AH, Ansari Sh, Ranjbar M, Hosseinnejad Yazdi M, Honarkar Z, Baladast محمد رضا زالی 10031947532846002444 No

fa مقايسه آگاهی، نگرش و عملکرد حرفه ای پرستاران شاغل با دانشجويان سال آخر دانشکده پرستاری و مامائی شهيد بهشتی در سال 1381 Comparing knowledge, attitude and practice of senior nursing students and graduates of Shahid Beheshti University of Medical Sciencess عمومى General عمومی General سابقه و هدف : ارائه مطلوب و با کيفيت مراقبتهای پرستاری برای بيماران که اعضای جامعه هستند باعث افزايش اهميت حرفه پرستاری خواهد شد. اين پژوهش به منظور مقايسه ميزان آگاهی، نگرش و عملکرد پرستاران شاغل با دانشجويان سال آخر رشته پرستاری صورت گرفته است. مواد و روشها : در اين پژوهش54 نفر پرستار شاغل (با سابقه کار 6-4 سال) با 54 نفر از دانشجويان پرستاری سال آخر دانشکده پرستاری و مامايی شهيد بهشتی که آماده گذراندن دوره کارورزی خود بودند و به روش تصادفی انتخاب شده بودند، مقايسه شدند. ابزار گردآوری داده ها 4 پرسشنامه در زمينه های ميزان آگاهی، نگرش و عملکرد حرفه ای، نظر بيماران و سرپرستاران و مربيان، بود. يافته ها : ميانگين نمرات آگاهی برای پرستاران و دانشجويان به ترتيب2/3±7/63 و1/2 ±3/45 بود (005/0 p< ). 52 درصد کل افراد مورد بررسی نسبت به حرفه پرستاری دارای نگرش مثبت و 46 درصد فاقد نظر خاصی بودند. در نظرخواهی از بيماران ميزان عملکرد کليه پرستاران و دانشجويان در سطح خوبی ارزيابی شد. در نظرخواهی از سرپرستاران نمره افراد شاغل (0/4±2/56) بالاتر از دانشجويان (0/6±4/53) بود (002/0 p< ). نتيجه گيری : اين بررسی نشان داد که ميزان آگاهی پرستاران شاغل و دانشجويان پرستاری خوب و نگرش آنها نسبت به حرفه پرستاری اغلب مثبت بود. بيماران نسبت به ارائه خدمات و رفتار پرستاران و دانشجويان نظرات مساعد و رضايت بخش داشتند. Background: Appropriate nursing care for patients illustrates the quality of nursing practice in the society. In this study the knowledge, attitude and practice of senior nursing students and graduates of Shahid Beheshti University of Medical Sciencess (SBMU) were compared. Materials and methods: 54 nurses with a 4-6 years experience of nursing in the medical or surgical wards were selected through goal oriented sampling. 54 senior nursing students were randomly selected. Initial data was gathered using 4 questionnaires dealing with: knowledge, attitude, practice, and patients' and head nurses' opinion about the participants. Results: Mean score (± standard deviation) of knowledge was 63.7±3.2 and 45.3±2.1 in nurses and students, respectively (p<0.005). Positive attitude was recorded in 52% of participants. Patient evaluation of nursing students and graduates did not differ in the two groups, but the head nurses gave higher scores to the graduates (56.2±4.0) than to the students (53.4±6.0) (p<0.002). Conclusion: Results revealed that both nursing students and graduates possess ample knowledge and most have a positive attitude. Patients were satisfied with the performance of both groups. ، آگاهی، نگرش، عملکرد حرفه ای،پرستار KEYWORDS: Knowledge, Attitude, Practice, Nursing. 37 43 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-56&slc_lang=fa&sid=fa همايون بنــادرخشان homayoon43@yahoo.com 10031947532846002445 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، دانشکده پرستاری و مامايی يدا... محــرابی 10031947532846002446 No شهرام يـزدانی 10031947532846002447 No فتحيه مرتضوی 10031947532846002448 No نوريه ساعدی 10031947532846002449 No Banaderakhshan H فريدون عزيــزی 10031947532846002450 No Mehrabi Y 10031947532846002451 No Yazdani Sh, Mortazavi F 10031947532846002452 No Saedi N 10031947532846002453 No Saedi N 10031947532846002454 No

fa خصوصيات اپيدميولوژيکی افسردگی در بيماران ديـابتـی غيــروابستــه بـه انــسوليـن در شهــرسمنــان Epidemiologic features of depression in non–insulin dependent diabetic patients in Semnan عمومى General عمومی General سابقه و هدف : افسردگی بيماری پرعارضه و ناتوان کننده ای است که در اغلب مطالعات شيوع آن در بيماران ديابتی بيشتر از جمعيت عمومی است. کنترل قندخون و پيشگيری از عوارض ديابت در بيماران افسرده مشکلتر بوده و تشخيص زودهنگام افسردگی در کنترل قند خون و پاسخ درمانی مناسب مؤثرمی باشد. مواد و روشها : اين مطالعه مقطعی بر روی 450 بيمار مبتلا به ديابت نوع دو که در سال 1381(طی مدت 8 ماه) به کلينيک ديابت بيمارستان فاطميه شهر سمنان مراجعه نموده اند، انجام شده است. ابزارگردآوری داده ها پرسشنامه تست بک ( Beck )، که دارای 21 شاخص (13 شاخص شناختی و 8 شاخص مربوط به علائم جسمی) می باشد، بود. برای تحليل، نمرات تست بک برای هر فرد با هم جمع، افرادی که نمره آنان 9-0 بوده بدون افسردگی، نمره 18-10 افسردگی خفيف، 29-19 افسردگی متوسط و 63-30 افسردگی شديد در نظر گرفته شد. از آزمون آماری خی دو و ضريب همبستگی اسپيرمن در سطح معنی دار 05/0برای تعيين ارتباط استفاده شد. يافته ها : شيوع افسردگی در نمونه ديابتی مورد مطالعه 6/71 درصد ( فاصله اطمينان 95%، 8/75-4/67 درصد) بود. 2/79 درصد زنان و 3/57 درصد مردان، همچنين 9/66 درصد بيمارانی که طول مدت بيماری آنها کمتر از 5 سال و 3/78 درصد آنهايی که طول مدت بيماری آنها بيش از 16 سال بود، مبتلا به درجاتی از افسردگی بودند. بين شدت افسردگی با جنس (0001/0= p ‌‌‌‌‌‌‌)، سن (0001/0= p ) و طول مدت ابتلا به ديابت (023/0= p ‌‌‌‌‌‌‌‌‌) ارتباط معنی داری وجود داشت. نتيجه گيری : با توجه به شيوع بالای افسردگی در اين بيماران، توصيه می شود به طور روتين با استفاده از تست بک بيماران ديابتيک مبتلا به افسردگی را شناسايی و درمان کرده، تا بهتر بتوان قندخون را کنترل و از عوارض ديابت کاست. همچنين بهتر است بيماران ديابتی در خودمراقبتی توانمند گردند تا با کنترل ديابت، کيفيت زندگی آنها ارتقاء و در نتيجه از عوارض و شدت افسردگی کاسته شود. Background: Depression is a disease with serious complications and a high disability rate. Diabetic patients are more commonly affected than the normal population blood sugar control and preventing the consequences of diabetes are more complex in depressed patients. Early diagnosis of depression has been shown to be associated with better blood sugar control and response rate. Materials and methods: This Cross sectional study was performed on 450 NIDDM patients seen at Fatemieh Hospital Diabetes Clinic in Semnan during an 8-month period. Beck inventory questionnaire for depression was used for data collection. Beck inventory is a depression screening test having 21 indicators 13 cognitive and 8 for physical symptoms. To analyze the data, the Beck test scores for each case were added. Scores of 0–9 were considered as "without depression", 10-18 "slight depression", 19–29 "moderate depression" and scores of 30-63 as "severe depression". Chi–square test and Spearman correlation coefficient were used for data analysis. Results: 322 patients (71.6%) suffered from depression (95%CI=67.4–75.8),(79.2% of females and 57.3% of males) 66.9% of patients had been diagnosed during the past 5 years, and 78.3% of those having had diabetes for more than 16 years had suffered from depression with different degrees of severity. There was a significant association between the severity of depression and gender (p=0.0001), age (p=0.0001) and duration of disease (p=0.023). Conclusion: Because of the high prevalence of depression in these patients, it is recommended to identify the cases of depression using Beck inventory in addition to routine treatment for controlling their blood sugar. Meanwhile, there should be special emphasis on encouraging self-care in diabetic patients. KEYWORDS: Depression, Non-insulin dependent diabetes, Beck inventory ،افسردگی،ديابت غير وابسته به انسولين،تست بک KEYWORDS: Depression, Non-insulin dependent diabetes, Beck inventory 45 49 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-57&slc_lang=fa&sid=fa بهناز بهنام 10031947532846002455 Yes گروه روان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان Behnam B راهب قربانی 10031947532846002456 No گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی سمنان Ghorbani R 10031947532846002457 No

fa نقش پزشک در پيشگيری ديابت عمومى General عمومی General قبل از شروع قرن بيست و يکم ميلادی تغييرات عمده‌ای در شيوع بيماری‌ها در جوامع و به خصوص در جوامع پيشرفته و در ساليان اخير در جوامع در حال پيشرفت ايجاد شده است. به اين ترتيب که با ارتقاء سطح بهداشت عمومی هرم سنی جمعيت‌‌ها به طرف ميانسالی و بزرگسالی تغيير يافته، با پيشگيری از بيماری‌های عفونی و مصرف آنتی بيوتيک‌ها مساله‌ بيمــــاری‌هـــــای واگيـــــر تا حــــــدود زيـــادی تحت کنتـــرل قــــــرار گــــــرفته است. از طرف ديگر افزايش سن، تغيير عادات غذايی و کمی فعاليت تغييرات عمــــــده‌ای را در شيوه‌ زنـــــدگی افـــــراد ايجاد کرده که باعث افزايش شيوع و بروز بيماری‌های غيرواگير (non communicable disorders) شده است (1،2). 51 60 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-58&slc_lang=fa&sid=fa فريدون عزيزی azizi@erc.ac.ir 1003194753284600438 Yes تهران، بيمارستان آيت ا... طالقانی، مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم

fa تب روماتيسمی در کودکان در کشورهای مختلف جهان عمومى General عمومی General <a name="_ftnref1">[1] </a>بروز تب روماتيسمی (Rheumatic fever = RF) در کشورهای غربی کاهش چشمگيری يافته ولی در کشورهای در حال توسعه هنوز درصد قابل توجهی از معلوليت قلبی در کودکان را تشکيل می دهد. در بعضی از کشورهای پيشرفته مانند استراليا، تب روماتيسمی در جمعيت بوميان اوليه آن سرزمين شايع است. چنين به نظر می رسد تصوير بالينی بيماری و خصوصيات حمله اول و حملات بعدی بيماری در نقاط مختلف دنيا يکسان هستند. در اين مقاله مروری داريم بر آخرين مطالعات مربوط به تب روماتيسمی در کشورهای مختلف دنيا به منظور يافتن نقاط مشترک و يا تفاوتهای تصوير بالينی بيماری در نقاط جغرافيائی مختلف. 61 65 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-59&slc_lang=fa&sid=fa شهلا رودپیما roodpeyma_shahla@yahoo.com 1003194753284600439 Yes تهران، بیمارستان آیت ا... طالقانی، بخش اطفال

fa سندرم کنورنال و گزارش يک مورد Ghojevand N عمومى General عمومی General سندرم کنورنال يا سالدينوماينزر بيماری ارثی نادری است شامل نفروپاتی، رتينيت پيگمانتر و اکروديسپلازی بصورت مخروطی شکل بودن اپی فيزها است که در دوران کودکی مشخص می شود. اين مقاله به معرفی يک مورد از اين بيماری می پردازد. معرفی مورد : دختر بچه 8 ساله ای بعلت سوزش، تکرر و تغيير رنگ ادرار و تورم پلکها در بخش کليه بيمارستان کودکان مفيد بستری شد. در آزمايش ادرار پروتئينوری ماسيو و هماچوری ميکروسکوپيک داشت. تورم چشمها بتدريج پيشرفت نموده، ورم ژنراليزه بدن ايجاد شد. در معاينه ناهنجاری انگشتان دستها و پاها بصورت کج شدن به داخل جلب نظر می کرد. معاينه چشم دژنراسيون مختصر شبکيه را مشخص نمود. در بيوپسی کليه آتروفی منتشر توبولها، فيبروز بينابينی، ضخامت غشاء پايه گلومرول ديده شد و بدين ترتيب تشخيص سندرم کونورنال که شامل مخروطی شکل بودن استخوانهای متاکارپ و متاتارس، رتينيت پيگمانتر و نفروپاتی است برای بيمار مسجل شد. Conorenal syndrome or Saldino Mainzer is a rare hereditary disease characterized by cone-shaped epiphyses of the phalanges, retinitis pigmentosa and renal manifestations (nephropathy). Case report: Herein we report an eight years old girl with a collection of signs and symptoms compatible with conorenal syndrome. She first presented with dactylitis, dysuria, frequency, discolored urine and progressive generalized edema. Renal biopsy revealed tubular atrophy, interstitial fibrosis and thickening of the glomerular basement membrane. This constellation of signs and symptoms is compatible with conorenal syndrome. ،سندرم کنورنال، کودکان،ديسپلازی متعدد استخوانی، رتينيت پيگمانتر، سالدينو ماينزر KEYWORDS: Conorenal syndrome, Saldino Mainzer, Multiple epiphyseal dysplasia, Retinitis Pigmentosa, children. 67 69 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-60&slc_lang=fa&sid=fa مصطفی شريفيان msharif@sbmu.ac.ir 10031947532846002458 Yes تهران، بيمارستان مفيد، بخش نفرولوژی Sharifian M نوذر قجه وند 10031947532846002459 No Ghojevand N 10031947532846002460 No

fa بروز بدخيمی در ضايعات نوروفيبروماتوز در بيمار مبتلا به وون رکلين هاوزن Malignant transformation of neurofibromatosis lesions in Von Recklinghausen Syndrome عمومى General عمومی General نوروفيبروماتوز (سندرم رکلين هاوزن) يک بيماری ژنتيکی اتوزومال غالب با نفوذ صددرصد می باشد که در اثر جهش در ژن توليد کننده نوروفيبرومين ايجاد می شود. خصوصيات اصلی نوروفيبروماتوز وجود لکه های شيرقهوه ای و کک و مک در زير بغل و اينگوينال و هامارتوم قرنيه و نوروفيبروم های متعدد پوستی و کاهش سطح آموزشی بيماران می باشد. تغييرات بدخيمی سارکوماتوز در نوروفيبروماتوز حدود 5/1 تا 15% می باشد. بزرگ شدن سريع ضايعه اوليه يا دردناک شدن آن و خونريزی داخل ضايعه مطرح کننده تغييرات بدخيمی است. معرفی بيمار : در اين مقاله، يک مورد از سندرم رکلين هاوزن را که بعد از 20 سال دچار تغييرات سارکوماتوز شده است را گزارش می نماييم. Neurofibromatosis (Von Recklinghausen syndrome) is an autosomal dominant genetic disease caused by a mutation in the gene expressing neurofibromin. It is characterized by café-au-lait macules, axillary or inguinal freckling, multiple neurofibromas, and developmental delay. Malignant transformation or sarcomatosis may occur in as many as 1.5-15% of patients. Case report: We present a patient with Von Recklinghausen syndrome showing malignant transformation 20 years after the initial manifestations of the disease. ،نوروفيبروماتوز ، سندرم رکلين هاوزن KEYWORDS: Neurofibromatosis, Von Recklinghausen syndrome 70 77 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-62&slc_lang=fa&sid=fa اسماعيل حاجی نصرالله esmaeil@sbmu.ir.ac 10031947532846002461 Yes تهران، بيمارستان لقمان، بخش جراحی علی خوشکار 10031947532846002462 No مير محسن شريفی 10031947532846002463 No Hajinasrollah E, Khoshkar A, Sharifi MM محمد رخشان 10031947532846002464 No Rakhshan M 10031947532846002465 No

fa گزارش يک مورد پلی آرتريت سپتيک ناشی از استافيلوکوکوس اورئوس Septic polyarthritis caused by Staphylococcus aureus عمومى General عمومی General پلی آرتريت سپتيک ناشی از استافيلوکوکوس اورئوس درگيری نادر چند مفصل توسط اين باکتری است که اگر مراقبتهای ويژه و درمان مناسب صورت نگيرد، منجر به مرگ فرد مبتلا می شود. افراد معتاد دارای تزريقات مکرر داخل رگی با سرنگهای آلوده در خطر بالای ابتلا به آن هستند. معرفی مورد : مردی 30 ساله دارای سابقه استفاده مکرر از تزريقات درون رگی با علائم تب بالا، فشار بالا، اختلالات تنفسی (سرفه و خلط چرکی) و نيز شکايت از تورم و درد در مفاصل انتهائی پاها و دستها و مفصل زانوی راست و چپ به بيمارستان لقمان مراجعه کرد. جهت تشخيص بيماری، عکس راديوگرافی از قفسه سينه تهيه و نمونه خون و مايع مفصلی جهت کشت ميکروبی ارسال گرديد. پس از تشخيص عفونت ناشی از استافيلوکوکوس اورئوس بيمار با ونکومايسين، پنی سيلين، سفازولين درمان شد. پلی آرتريت عفونی ناشی از اين باکتری اگر چه نادر است اما موارد اين بيماری در بين معتادان تزريقی و با سيستم ايمنی ضعيف وجود دارد و تهديد کننده حيات چنين افرادی است با تشخيص به موقع و اتخاذ مراقبتها و درمانهای ويژه امکان بهبودی شخص وجود دارد. Staphylococcus aureus-induced septic polyarthritis is a rare entity characterized by the involvement of multiple joints. IV drug abusers are at increased risk, and it could be fatal if prompt intervention is delayed. Case report: A 30–year old male addict, (IV drug abuser), was admitted in Loghman hospital with high fever (38.5ºC), pulmonary symptoms, (cough and suppurative sputum), and pain and swelling in knees, ankles and both wrist joints. Blood and synovial fluid cultures were taken and the diagnosis of staphylococcus aureus-induced septic polyarthritis was confirmed. He was treated with vancomycin, penicillin and cephazolin. Although septic polyarthritis is a rare life-threatening condition, it should be kept in mind in immunocompromised subjects and IV drug abusers. Complete recovery is feasible with prompt diagnosis and intervention. KEYWORDS: Septic polyarthritis, Staphylococcus aureus. ،پلی آرتريت سپتيک،استافيلوکوکوس اورئوس KEYWORDS: Septic polyarthritis, Staphylococcus aureus. 71 73 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-61&slc_lang=fa&sid=fa گيتا اسلامی g_eslami@yahoo.com 10031947532846002466 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه ميکروبيولوژی جلال مردانه 10031947532846002467 No فاطمه فلاح 10031947532846002468 No Eslami G, Mardaneh J, Fallah F, Goudarzi H حسين گودرزی 10031947532846002469 No

fa گزارش مقالات منتشر شده در مجله پژوهش در پزشکی، سالهای 1382 و1383 عمومى General عمومی General <div class="Section1" dir="rtl"> در سال 1382 جمعاً 94 مقاله به دفتر مجله ارسال گرديده است که 57 مقاله از دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی و 37 مقاله از خارج از دانشگاه بود. هر مقاله برای 3 يا 4 داور و جمعاً برای 156 داور ارسال شد.</div> 79 79 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-63&slc_lang=fa&sid=fa پوران قائدی 1003194753284600450 Yes دفتر مجله پژوهش در پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی