fa تحليل انتقادی مطالعات پژوهشی در علوم پزشکی Critical analysis of studies in medical science عمومى General عمومی General تحليل انتقادی يا نقد خردمندانه مطالعات پژوهشی، فرآيندی اصولی در پالايش و توسعه دانش است و در اين فرآيند جنبه‌های گوناگون موضوع به دقت بررسی و تحليل می‌شود. امروزه به خاطر دلايل متعدد، نقد به يک فعاليت مهم تبديل شده است. اين دلايل عبارتند از: نقد دانشجويی، نقد برای بهره‌برداری از نتايج، نقد شفاهی پس از ارائه مقاله در يک همايش، نقد مقاله برای چاپ، نقد کتبی گزارشهای پژوهشی نوشتاری، نقد چکيده‌ها برای گزينش و ارائه در همايش و نقد طرحهای پژوهشی. نقد شامل پنج مرحله است: درک مطلب، مقايسه، تحليل، ارزشيابی، دسته‌بندی مفهومی. نقد مطالعات کيفی نيز مشابه نقد مطالعات کمی است. در اين مقاله، تحليل انتقادی و مراحل نقد تشريح شده و در پايان نتيجه‌گيری و پيشنهاد شده است که در آموزشهای دانشگاهی و به ويژه در تحصيلات تکميلی به نقد بايد توجه شود و سردبيران مجله‌های علمی نيز صفحاتی را به نقد مقالات چاپ شده اختصاص دهند. An intellectual critique of researches is a fundamental procedure through which knowledge promotion may be achieved. Different aspects of the subject should be sought. There are several points that made the critique of studies an important activity. These include: student critique, critique in order to process findings, verbal critique following the verbal research presentation, written critique following written research report, critique for the purpose of selecting abstracts, editorial critiques and critique for evaluating research proposals. There are five steps in critique process: comprehension, comparison, analysis, evaluation and conceptual clustering. Qualitative and quantitative critique of researches has different aspects in common. We have explained intellectual critique and its components here. Finally, we have concluded that intellectual critique should be observed in academic education and editorial office of medical journals should devote pages to this issue in their journals. ،تحليل انتقادی،نقد،ارزشيابی Critique, Critical analysis, Evaluation. 195 201 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-20&slc_lang=fa&sid=fa Asefzadeh S سعيد آصف زاده sa34_asefzadeh@yahoo.com 10031947532846002324 Yes دانشگاه علوم پزشکی قزوين

fa کله سيستکتومی لاپاروسکوپيک عمومى General عمومی General اواخر <a name="_ftnref1">[1] </a>قرن بيستم اولين جراحی کله سيستکتومی به روش لاپاروسکوپی بطور موفقيت آميز در اروپا انجام شد و پس از آن اين روش بطور روز افزون درتمامی دنيا گسترش پيدا کرد. علت اين مقبوليت عمومی را می توان درکاهش قيمت، کم کردن ميزان بستری بيمار و افزايش رضايت بيماران جستجو نمود. با همه گيرشدن اين روش جراحی، عوارضی که بندرت در کله سيستکتومی باز ديده می شد، منجمله صدمه به مجاری صفراوی، تا 5% گزارش شد. درحال حاضر تقريبا 700000 کله سيستکتومی لاپاروسکوپيک ساليانه درامريکا انجام می شود و عوارض جدی اين جراحی درحال حاضر با جراحی باز کيسه صفرا قابل مقايسه است. Strasberg و همکاران (1) درگزارشی که 7 مطالعه بزرگ را بررسی و جمع بندی کرده بودند در مجموع 8856 کله سيستکتومی لاپاروسکوپيک، عوارض جدی در6/2% گزارش شده بود. عوارض عمده عبارت بودند از: خونريزی شديد (4/1%)، عفونت محل جراحی (6/0%)، نشت صفرا (4/0%)، آسيب مجرای صفراوی (2/0%) و آسيب به روده (16/0%). بعضی عوارض درجراحی های مختلف مشترک هستند اما عوارضی که مختص کله سيستکتومی به روش لاپاروسکوپيک می باشند شامل آسيب به جدار روده و کبد همراه با خونريزی، عوارض در رابطه با پنوموپريتوان (تزريق هوا به داخل حفره صفاقی به منظور داشتن ديد کافی حين جراحی) و ريختن سنگهای کيسه صفرا به داخلی حفره شکم و تشکيل آبسه متعاقب آن است (2،3). عمده اين عوارض در اثر محدوديت ديد در اين نوع جراحی ايجاد می شود. ميزان بروز عوارض در جراحی به روش لاپاروسکوپيک همچنين به تبحر جراح نيز بستگی دارد. درمطالعه Moore و همکاران 8800 جراحی لاپاروسکوپيک که توسط 55 جراح انجام شده بود، مورد بررسی قرارگرفت. دراين بررسی برآورد شد که 90% آسيب به مجاری صفراوی در 30 مورد اول جراحی هر جراح اتفاق افتاده است. بطوری که اين عارضه از 7/1% در اولين case به 17/0% در پنجاهمين جراحی کاهش يافته است (4). در مطالعات ديگر بروز آسيب به مجاری صفراوی حين کله سيستکتومی لاپاروسکوپيک بين 4 تا 5 درصد ثابت مانده است که بالاتر از ميزان گزارش شده در جراحی باز است (2-1 درصد) (2،5). انتخاب بيماران می تواند در ميزان بروز عوارض موثر باشد. عوارض جدی در بيمارانی که کله سيستيت مکرر، التهاب حاد يا فيبروز مزمن درحفره کيسه صفرا و يا porta hepatis داشتند، بيشتر است. <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"></a> 203 205 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-21&slc_lang=fa&sid=fa محمد جواد احسانی اردکانی mjehsani@yahoo.com 1003194753284600358 Yes : تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، بيمارستان طالقان

fa رشد ذهنی و فعاليت تيروئيد در کودکانی که هنگام شيرخواری مادران آنها با متی مازول درمان شده اند Thyroid function and intellectual development in infant whose mothers receive methimazole عمومى General عمومی General سابقه و هدف : مطالعات اخير نشان دادهاند که کودکانی که مادران آنها دچار پرکاری تيروئيد بوده و متی مازول مصرف ميکردهاند در دوران شيرخوارگی فعاليت تيروئيد آنها طبيعی است. مطالعه کنونی رشد ذهنی و فعاليت تيروئيد آنها را در سنين قبل از دبستان و دبستان بررسی کرده است. روش بررسی : 82 کودک در سن 48 تا 86 ماه مطالعه شدند. مادران 42 کودک در زمان شيرخوارگی آنها برای درمان پرکاری تيروئيد از متيمازول (30-20ميلی گرم در روز برای ماه اول، 10 ميلی گرم برای ماه دوم و 10-5 ميلی گرم برای 10 ماه بعد) استفاده کرده بودند. آزمونهای عملکردی تيروئيد اين کودکان در مدت يک سال مصرف متيمازول توسط مادرانشان طبيعی بود. تعداد 40 کودک ديگر به عنوان شاهد انتخاب شدند. غلظت سرمی T4 ، T3 و TSH ، يد ادرار، آنتيباديهای تيروئيد اندازهگيری و ضريب هوشی با آزمونهای وکسلر و گوديناف سنجيده شد. يافته ها : وزن، قد، غلظت سرمی T4 ، T3 و TSH و آنتی باديهای تيروئيد تفاوتی در گروه متی مازول و شاهد نداشت. متوسط ضريب هوشی 17± 107 در مقابل 16±106 (با آزمون گوديناف) و 10±103 در مقابل 16±103 (آزمون وکسلر) به ترتيب برای کودکان گروه متی مازول و شاهد بود و تفاوت معنيدار بين دو گروه موجود نبود. در زمينههای کلامی ( Verbal ) و عملی ( Functional ) ضريب هوشی و اجزای اين زمينهها نيز تفاوت معنيداری بين دو گروه مشاهده نشد. نتيجه گيری : رشد جسمی و ذهنی و فعاليت تيروئيد در کودکانی که مادران آنها در زمان شيردهی آنها متی مازول مصرف ميکردهاند در سنين پيش از دبستان و دبستان طبيعی است. Background : Recent studies have shown normal thyroid function in infants whose mothers receive methimazole (MMI) during breast-feeding. This study evaluates the long-term effect of MMI on thyroid function and intellectual development of such children. Methods : 82 children aged 48-86 months were studied. 42 children had been breast-fed while their thyrotoxic lactating mothers received daily doses of MMI 20-30 mg in the first, 10 mg in the second and 5-10 mg for additional 10 months of therapy. Thyroid function of infants remained normal during the one year of MMI therapy of their mothers. 40 other infants served as controls. Serum T4, T3, and TSH concentrations, urinary iodine, thyroid antibodies, intelligent quotient (IQ), verbal and functional (performance) components (Wechsler and Goodenough tests) were measured in all children of case and control groups. Results : Height, weight, serum T4, T3, TSH and antithyroid antibody titers were not differed between children of case and control groups. The mean IQ was 107±17 vs 106±16 (Goodenough test) and 103±10 vs 103±16 (Wechsler test) for children of thyrotoxic mothers and control children, respectively. There was no difference in verbal and functional IQ and their components between children of thyrotoxic MMI treated mothers and control children. Conclusion : Thyroid function and physical and intellectual development of breast–fed infants whose thyrotoxic lactating mothers were treated with MMI are normal at age 48 to 86 months. ، رشد ذهنی،فعاليت تيروئيد، متی مازول Thyroid function, Intellectual development, Methimazole. 207 211 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-22&slc_lang=fa&sid=fa فريدون عزيزی azizi@erc.ac.ir 10031947532846002325 Yes : تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دکتر فريدون عزيزی مجيد بحرينيان 10031947532846002326 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی محمد ابراهيم خمسه 10031947532846002327 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Azizi F, Bahreinian M, Khamseh ME, Khoshniat Nekou M. محسن خوش نيت نيکو 10031947532846002328 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی شيوع عفونت هپاتيت C و ارتباط آن با آنزيمهای کبدی در بيماران تالاسمی ماژور مراجعه کننده به بيمارستان کودکان مفيد تهران، 1381 Frequency of hepatitis C in thalassemic patients and its association with liver enzyme, MOfid Hospital, Iran, 2002 عمومى General عمومی General سابقه و هدف : بيماران تالاسمی ماژور به ‌دليل نياز به تزريق مکرر خون، جزء گروههای پرخطر از لحاظ ابتلا به بيماريهای ويروسی منتقل شونده از راه خون از جمله عفونت ناشی از ويروس هپاتيت C ( HCV ) محسوب می‌شوند. در مطالعه حاضر به بررسی شيوع هپاتيت C در بيماران تالاسمی ماژور مراجعه کننده به بيمارستان مفيد تهران پرداختيم و رابطه عفونت HCV با سطح آنزيمهای کبدی و فريتين سرم را مورد بررسی قرار داديم. روش بررسی : در اين مطالعه گذشته‌نگر، 110 بيمار مبتلا به تالاسمی ماژور که طی سال 1381 جهت تزريق خون به بيمارستان کودکان مفيد تهران مراجعه کرده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند و اطلاعات مورد نياز از جمله وضعيت anti-HCV و HCV-RNA (در مورد بيماران anti-HCV مثبت) و ميزان آلانين آمينوترانسفراز ( ALT )، آسپارتات آمينوترانسفراز ( AST ) و فريتين از پرونده‌های آنها استخراج شد. يافته ها : anti- HCV در 13 نفر (8/11%) از بيماران مثبت بود که از اين تعداد 11 مورد (6/84%) HCV-RNA مثبت داشتند. زمان شروع ترانسفيوژن در کليه بيماران anit-HCV مثبت، قبل از شروع برنامه غربالگری خونهای اهدايی از لحاظ HCV در ايران (سال 1375) بود. شيوع ALT افزايش ‌يافته در ميان بيماران anti-HCV مثبت به طور معنی‌داری از بيماران anti-HCV منفی بيشتر بود (03/0 p= ). شيوع آنزيمهای کبدی افزايش‌يافته (بدون درنظر گرفتن وضعيت anti-HCV ) به‌طور معنی‌داری (001/0 p< ) در بيماران با سطوح فريتين بالاتر، بيشتر بود. نتيجه گيری : شيوع عفونت HCV در بيماران تالاسمی ماژور در مرکز کودکان مفيد با شروع برنامه غربالگری از سال 1375 کاهش يافته است، بااين حال پايش اين بيماران از لحاظ عفونت HCV همچنان ضروری به ‌نظر می‌رسد. علاوه بر اين مطالعه حاضر نشان می‌دهد که گرچه اضافه‌بار آهن ناشی از تزريق مکرر خون می‌تواند سبب اختلال آنزيمهای کبدی گردد، بررسی از لحاظ ابتلا به هپاتيت C در بيماران تالاسمی ماژوری که ALT افزايش يافته دارند، منطقی به نظر می‌رسد. Background: Patients with thalassemia major are classified as high risk group for blood-born viral infection due to multiple transfusions. We investigated the frequency of hepatitis C virus among thalassemic patients referring to Mofid Hospital in 2002. Meanwhile, the association between HCV infection and liver enzyme level was determined. Methods : During this retrospective study, 110 patients who had referred for transfusion to our department were included. Initial data including anti-HCV, HCV-RNA (if anti-HCV was positive), alanine transferase, aspartate transferase, and ferritin were gathered. Results : Anti-HCV was positive in 13 (11.8%) subjects among whom 11 (84.6%) were positive for HCV-RNA. All transfusions had been achieved prior to the National Program of Blood Product Screening for HCV (in Iran ) that was commenced in 1996. Anti-HCV positive subjects revealed to have significantly higher ALT level (p=0.03), meanwhile, elevated liver enzyme (regardless of anti-HCV status) was more frequently found among patients with increased level of ferritin (p<0.001). Conclusion : Frequency of HCV was dramatically decreased among thalassemic patients following the screening program in 1996. However, routine investigations are still advisable. Iron overload due to multiple transfusions may contribute to impaired liver enzymes. ،تالاسمی ماژور،هپاتيت C ، تزريق خون Thalassemia major, Hepatitis C, Transfusion. 213 217 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-23&slc_lang=fa&sid=fa ثمين علوی 10031947532846002329 Yes گروه هماتولوژی – انکولوژی اطفال، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی محمد تقی ارزانيان 10031947532846002330 No گروه هماتولوژی – انکولوژی اطفال، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی کيان حاتمی 10031947532846002331 No گروه هماتولوژی – انکولوژی اطفال، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Alvai S, Arzanian MT, Hatami K, Shirani A افسانه شيرانی 10031947532846002332 No گروه هماتولوژی – انکولوژی اطفال، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی ميزان شيوع عفونتهای کمپيلوباکتريائی در کودکان مبتلا به اسهال در دو بيمارستان تهران و تعيين مقاومت داروئی سويه های جدا شده، 83-1382 Isolation, identification and drug susceptibility patterns of Campylobacter strains cultured from children with diarrhea at tow Pediatric Hospitals in Tehran, 2003-2004 عمومى General عمومی General سابقه و هدف : در بين عوامل اسهال، کمپيلوباکترها از پاتوژنهای مهم در بروز گاستروآنتريت در بسياری از کشورهای جهان می باشند. بررسی نقش احتمالی کمپيلوباکترها در اسهال کودکان بستری در بيمارستان مفيد و مرکز طبی کودکان و سنجش مقاومت سويه های جدا شده از اهداف اين مطالعه می باشد. روش بررسی : در فاصله زمانی مهرماه 1382 تا مهرماه 1383، تعداد 500 نمونه مدفوع از دو بيمارستان مذکور در محيط کری بلر به آزمايشگاه مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش منتقل و در محيط بروسلا آگار حاوی مکملهای آنتی بيوتيکی کشت داده شد. شناسائی کلنی های مشکوک با استفاده از آزمايشات بيوشيميائی و حساسيت داروئی آنها با استفاده از روش کربی بائر و ديسکهای حاوی آنتی بيوتيک انجام گرديد. يافته ها : تعداد 39 مورد کمپيلوباکتر از اطفال مبتلا به اسهال جدا گرديد (8/7%) که 5 عدد از آنها در کشت مجدد رشد نکردند. کمپيلوباکتر ژژونی گونه غالب بود (7/66%). ميزان حساسيت کمپيلوباکترها به آنتی بيوتيکهای مختلف نيز به ترتيب زير بود: جنتامايسين، ايمی پنم و کليسيتين (100%)، استرپتومايسين و کلرامفنيکل (97%) و نئومايسين (1/94%)، آمپی سيلين (2/88%)، اريترومايسين (2/85%)، تتراسيکلين (5/70%)، سفوتاکسيم (8/58%)، کربنی سيلين (50%)، سفتازيديم (3/32%) و سيپروفلوکساسين (5/20%). تمامی سويه های جدا شده به سفالکسين مقاوم بودند. نتيجه گيری : نتايج مطالعه اخير نشان می دهد که کمپيلوباکترها بعنوان يکی از عوامل جدی اسهال در اطفال مطرح می باشند و با توجه به مشکلات مربوط به کشت و جداسازی، در نمونه های اسهال کودکان کمتر مورد توجه قرار گرفته اند. مقاومت بسيار بالای سويه های کمپيلوباکتر ايران نسبت به کينولونها هشدار دهنده بوده و بايد اقدام پيشگيرانه در اين خصوص به عمل آيد. Background : Campylobacter spp. that have been frequently isolated from livestocks, meat and chicken cause acute diarrhea in developed countries. This study was conducted to screen the cases of diarrhea at two children hospitals in Tehran to detect the bactriologically confirmed cases of campylobacteriosis and to determine the rate of causative agents to different antimicrobial drugs. Methods : Five-hundred fecal samples of patients with acute diarrhea were received from two children hospitals, Children Medical Center and Mofid Hospitals during October 2003 and October 2004. Samples were received in Cary Blair transport medium to the Food Borne Disease Laboratory. They were then plated either directly on Brucella agar containing supplement or enriched in Preston broth for subsequent plating. The inoculated plates were incubated in microaerophilic condition for 48 hours. Drug susceptibility testing was performed using disk diffusion agar. Results : During the study period, 39 campylobacter strains were isolated (7.8%). Campylobacter jejuni was the dominant species isolated from the clinical specimen (75.7%). The rates of susceptibilities to different antibiotics were as follows: gentamicin, imipenem and colistin (100%), streptomycin and chloramphenicol (97%), neomycin (94.1%), ampicillin (88.2%), erythromycin (85.2%), tetracycline (70.5%), cefotaxime (58.8%), ciprofloxacin (20.5), carbenicillin (50%) ceftazidime (32.2%). All isolates were resistant to cephalexin. Conclusion : The frequency of recovery (7.8%) from children with diarrhea shows that the organism could be one of the major etiologic factors of diarrhea among children in Tehran . The high rate of resistance to quinolone warrants further for the possible reasons. ،اسهال حاد کودکان، کمپيلوباکتر،مقاومت داروئی، کينولونها Acute diarrhea, Campylobacter spp., Drug resistant, quinolone. 219 224 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-24&slc_lang=fa&sid=fa محمدمهدی فيض آبادی 10031947532846002333 Yes مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی سمانه دولت آبادی 10031947532846002334 No مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی سياوش سلمانزاده 10031947532846002335 No مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی ساناز معز اردلان 10031947532846002336 No مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی علی جاراللهی 10031947532846002337 No مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Feyzabadi MM, Dolatabadi S, Salmanzadeh S, Moezardalan S, Jarollahi A, Zali MR محمد رضا زالی 10031947532846002338 No مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی رابطه رينيت آلرژيک با کاهش شنوايی(يک مطالعه 5 ساله بر روی 800 بيمار) Allergic rhinitis and hearing loss (A 5 year study on 800 patients) عمومى General عمومی General سابقه و هدف: رينيت آلرژيک يکی از شايعترين بيماريهای دستگاه تنفسی است که شيوع آن با افزايش آلودگيهای هوايی رو به افزايش است. تحقيقات زيادی بر روی کاهش شنوايی در بيماران با رينيت آلرژيک انجام شده اما اين تحقيقات اکثراً در گروه سنی اطفال صورت گرفته است. از آنجا که تحقيق جداگانهای در اين زمينه در افراد بزرگسال نبوده و با توجه به ميزان شيوع رينيت آلرژيک در کشور ما، تحقيق حاضر بر روی بيماران مراجعه کننده به درمانگاه بيمارستان بوعلی و سه کلينيک خصوصی در سالهای 83ـ1379 انجام شد.روش بررسی: تکنيک اين مطالعه مقطعی براساس مصاحبه، مشاهده، انجام تستهای آزمايشگاهی و سنجش شنوايی بود. 800 نفر از 1000 بيمار مراجعه کننده با علائم رينيت آلرژيک که حداقل يک ماه علائم مربوطه را داشتند، پس از تاييد آلرژی با تستهای آزمايشگاهی بعنوان "گروه مورد" انتخاب شدند. برای کليه بيماران PTA، تمپانومتری و تست عملکرد شيپور استاش انجام شد. از طرف ديگر 840 بيمار که به درمانگاه جراحی مراجعه کرده و علائم رينيت آلرژيک نداشتند و از نظر سنی شبيه يا نزديک به گروه مورد بودند، بعنوان "گروه شاهد" انتخاب و تحت آزمونهای شنوايی مشابه قرار گرفتند.يافتهها: ميانگين (±SD) کاهش شنوايی گروه مورد در گوش راست و چپ 1/9±10 دسی بل و در گروه شاهد 2/2±5/2 دسی بل بود (005/0>p). هيچکدام از افراد گروههای شاهد و مورد اختلال کامل عملکرد شيپور استاش را نشان نميدادند و تنها 140 نفر از افراد گروه مورد و 120 نفر از افراد گروه شاهد اختلال نسبی داشتند.نتيجهگيری: رينيت آلرژيک در بزرگسالان باعث کاهش شنوايی ميشود. مکانيسم ايجاد کاهش شنوايی در بزرگسالان اختلال در عملکرد شيپور استاش و اوتيت سروز نبوده و مکانيسمهای ديگری در ايجاد آن دخيل ميباشند که بايد در مطالعات آتی مورد بررسی قرار گيرد. Background : Allergic rhinitis is among the most common respiratory disorders that has been increased during the recent decades due to air pollution. Most of prior studies have investigated the association between allergic rhinitis and hearing loss among children, however, scanty reports address the issue among adults, thus the present study was conducted among patients referring to a university hospital and 3 private ENT clinics in Tehran during 2000-2004. Methods : For this cross-sectional study, 800 allergic rhinitis patients (their allergy was established via laboratory tests) comprised our case group while 840 non-allergic rhinitis patients who had referred to a surgery clinic served as controls. All subjects were scheduled for PTA, tympanometry and Eustachian tube function test (ETFT). Results : The mean hearing loss was reported 10±9.1 db in case and 2.5±2.2 db in control group (p<0.0005). None of the subjects had a completely nonfunctioning Eustachian tube, however, 140 cases and 120 controls had partial impairment. Conclusion : Allergic rhinitis may cause conductive hearing loss in adults, however, nonfunctioning Eustachian tube and otitis serosa are not seemed to be the etiologic factors. ، رينيت آلرژيک، کاهش شنوايی، بزرگسالان Allergic rhinitis, Hearing loss, Adults. 220 229 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-25&slc_lang=fa&sid=fa سيد عباس صفوی نائينی abbas_safavi51@yahoo.com 10031947532846002339 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، گروه ENT محمدرضا فتح العلومی 10031947532846002340 No گروه گوش، حلق و بينی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Safavi Naini A, Fathololoomi M, Fattahi A علی فتاحی بافقی 10031947532846002341 No گروه گوش، حلق و بينی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی ميزان اضطراب در بيماران مبتلا به انواع صرع مراجعه کننده به درمانگاه اعصاب بيمارستان امام حسين تهران و انجمن صرع ايران Generalized anxiety disorder prevalence rate in patients with epilepsy referred to neurology clinic of Emam Hossein Hospital affiliated Iranian epilepsy society عمومى General عمومی General سابقه و هدف : اضطراب از علائم شايع روانپزشکی در بيماران مبتلا به صرع می باشد که اغلب مورد توجه قرار نمی گيرد يا بطور ناقص درمان می شود. عدم دقت در تشخيص به موقع و درمان آن می تواند عواقب مهمی بدنبال داشته باشد. هدف از اين مطالعه بررسی ميزان اضطراب در بيماران مبتلا به انواع صرع می باشد . روش بررسی : در اين پژوهش توصيفی، 138بيمار مبتلا به صرع که به درمانگاه نورولوژی وابسته به بيمارستان امام حسين تهران و انجمن صرع ايران در سال 1383 مراجعه نموده بودند، وارد شدند. بيماران با کمک پرسشنامه R - 90 - SCL ( symptoms check list ) و پرسشنامه جمعيت شناختی مورد ارزيابی قرار گرفتند. يافته ها : 9/44 درصد از بيماران مبتلا به صرع دچار اضطراب بودند. بيشترين شيوع اضطراب در بيماران مبتلا به صرع ژنراليزه، زنان مجرد و بيکار بود. نتيجه گيری : اضطراب در بيماران مبتلا به صرع نسبت به جمعيت عمومی از شيوع بالايی برخوردار است که اين مسئله توجه پزشکان را به تشخيص و درمان به موقع و موثر اين اختلال قابل علاج و بهبود کيفيت زندگی آنان جلب می کند. Background : Anxiety is a frequent complication among epileptic patients which is usually disregarded or treated incompletely. The negligence in timely diagnosis and treatment may cause major subsequences. This study was achieved to determine the prevalence of anxiety among epileptic patients. Methods : During this descriptive study, 138 patients referred to the Neurology Clinic in Imam Hossein Hospital and Iranian Epilepsy Society were enrolled. Patients were assessed by SCL-90-R (symptoms check list- 90- revised) and demographic questionnaires. Results : It was revealed that 44.9% of the epileptic patients suffered from anxiety. Anxiety was more prevalent among unmarried jobless women as well as those with generalized epilepsy. Conclusion : Anxiety is more frequent among epileptic patients than general population. This attracts the attention of physicians for timely diagnosis and effective treatment of this curable disorder. ، صرع،اضطراب Epilepsy, Anxiety, SCL-90-R. 230 238 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-27&slc_lang=fa&sid=fa سيدعبدالمجيدبحرينيان sabahrainian@yahoo.com 10031947532846002342 Yes : تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، گروه روان شناسی Bahraynian A, Karamad A اردشير کارآمد 10031947532846002343 No گروه روان پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی مقايسه ای خودپنداره دانشجويان سال اول و چهارم دانشکده توانبخشی دانشگاه شهيد بهشتی Comparative investigation of self-concept between the freshman and senior students عمومى General عمومی General سابقه و هدف : ورود به دانشگاه مقطعی بسيار حساس در زندگی جوانان است که غالباً با تغييرات زيادی در روابط اجتماعی و بين فردی آنها همراه است. هدف اين مطالعه، بررسی تغيير خودپنداره دانشجويان در جريان تحصيلات دانشگاهی و ارتباط آن با متغيرهای فردی است. روش بررسی : در اين مطالعه توصيفی تحليلی، جامعه آماری شامل 111 دانشجوی سال اول و 102 دانشجوی سال چهارم دوره کارشناسی دانشکده توانبخشی بود. جهت سنجش خودپنداره از آزمون کارل راجرز استفاده گرديد. به منظور تجزيه و تحليل آماری از نرمافزار SPSS و آزمون کای دو استفاده شد. يافته ها : 1/13 درصد دانشجويان دارای خودپنداره طبيعی و 9/86 درصد دارای خودپنداره ضعيف و منفی بوده و ارتباط معنيداری بين تاهل، سن و جنس با خودپنداره بدست نيامد. مقايسه 2 گروه دانشجويان سال اول و چهارم نشان داد که تحصيلات دانشگاهی نقشی در تغيير خودپنداره آنان ندارد. نتيجه گيری : عدم ارتباط معنيدار خودپنداره با تحصيلات دانشگاهی و وجود خودپنداره ضعيف و منفی در اکثريت دانشجويان، ضرورت توجه و پرداختن بيشتر به مسائل روانی و عوامل تاثيرگذار را نشان داده و فعال کردن مراکز مشاورهای را طلب مينمايد. Background: Entering university is a unique period in the youngs' life that may encompass great changes in their individual and social relations. The purpose of this study was to investigate the self-concept variations of students and its relationship with personal variants. Methods : In this descriptive study, 111 freshman and 102 senior students were randomly selected from Faculty of Rehabilitation in Shaheed Beheshti University to answer the Roger's self-concept test. Data was analyzed by SPSS software and chi square test. Results : Of 213 students, 13.1% had positive and 86.9% had negative self-concept. Results revealed that there was no significant association between marital status, age and gender with self-concept. Meanwhile, level of education did not influence self-concept. Conclusions : The above-mentioned findings suggest further psychological evaluation and adequate counseling services to promote students mental health. ، خودپنداره، آزمون راجرز، دانشجويان Self-concept, Roger’s test, Student 231 234 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-26&slc_lang=fa&sid=fa Dibajnia P پروين ديباج نيا pdibajnia@noavar.com 10031947532846002344 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، دانشکده توانبخشی

fa بررسی وضعيت شنوايی کارگران کارگاههای پر سروصدای کارخانه آزمايش تهران Hearing parameters in noise exposed industrial workers in Azmayesh factory عمومى General عمومی General سابقه و هدف : کاهش شنوائی ناشی از سروصدا شايعترين علت کری های شغلی می باشد که تنها در آمريکا حدود 10 ميليون نفر مبتلا به اين بيماری می باشند. سروصدای زياد می تواند باعث آسيب ارگان شنوايی از يک تورم ساده تا تخريب کامل سلولهای مژکدار شود. کاهش شنوايی ناشی از سروصدا امروزه يکی از بلايای دنيای صنعت و پيشرفت می باشد که تمامی افراد را صرف نظر از نژاد، جنس و سن گرفتار می سازد. روش بررسی : اين تحقيق به روش مقطعی بر روی کارگران شاغل در کارخانه آزمايش تهران انجام شد. 100 کارگر اين کارخانه در کارگاههای پر سروصدا (شدت صوت بالاتر از 85 دسی بل) مشغول بکار بودند. پس از شرح حال، معاينه فيزيکی و آزمايشات لازم و حذف کليه عوامل مداخله گر در ايجاد کاهش شنوايی حسي– عصبی، 60 کارگر 64-25 سال انتخاب شدند. اديومتری (PTA) 48 ساعت پس از استراحت شغلی از هر دو گوش انجام شد و نتايج بدست آمده مورد بررسی قرار گرفت. يافته ها : سروصدا بر روی گوش کارگران بخصوص در فرکانس 4000 هرتز تاثير سوئی دارد بطوری که تنها 3/48 درصد از کارگران شنوايی نرمال داشتند. هر چه مدت زمان قرار گرفتن در محيط پرسروصدا بيشتر باشد، امکان آسيب شنوايی هم بيشتر می شود. 2/72 درصد از افرادی که کمتر از 10 سال در محيطهای پر سروصدا مشغول بکار بودند، شنوايی طبيعی داشتند ولی تنها 3/33 درصد کارگرانی که بيش از 20 سال در کارخانه کار می کردند دارای شنوايی طبيعی بودند. امکان آسيب شنوايی با افزايش سن بيشتر می شود بطوری که در کارگران 34-25 سال 60 درصد، 44-35 سال 5/76 درصد، 54-45 سال 5/37 درصد و در گروه سنی 64- 55 سال 9/42 درصد دارای شنوايی طبيعی بودند. نتيجه گيری : کاهش شنوايی حسی – عصبی در کارگرانی که در محيطهای پر سروصدا کار می کنند، شايع است. توصيه می شود در تمام مراکز صنعتی شدت صوت اندازه گيری شده و چنانچه بالاتر از 85 دسی بل باشد از روشهای پيشگيری مطمئن استفاده شود. معاينات دوره ای شنوايی هر 6 ماه يا يک سال و مقايسه آن با اديومتری اوليه نيز توصيه می شود. Background : Noise-induced hearing loss is among the most common cause of occupational-related hearing loss. Nowadays, noise-induced hearing loss is a disastrous event of industrial world that may influence all races, ethnics and age groups. Methods : This cross sectional study was performed on 100 workers exposed to noisy environment (greater 85db) in Azmayesh factory. Having excluded all confounding variables, sixty 25-64 year-old workers were included and a thorough physical examination and desired laboratory tests were instituted. PTA was achieved 48 hours after occupational resting for both ears. Results : Noise with the frequency of 4000Hz could impair hearing function since only 48.3% of workers had normal hearing parameters. This impairment may be more significant as the duration of exposure increased. Meanwhile, 72.2% of workers who have been exposed less than 10 years to noisy environment had normal hearing function, while after 20 years of exposure this figure was as low as 33.3%. Age was inversely correlated with hearing function. As 60% of 25-34, 76.5% of 35-44, 37.5% of 45-54, and 42.9% of 55-64 year-old workers had normal hearing function. Conclusion : Hearing loss is a frequent complication of noisy environment. All industrial factories are strongly recommended to observe protective facilities if their workers are exposed to noisy environment of greater than 85db. Periodic hearing assessment is also suggested for susceptible workers. ،شنوائی کارگران،کارگاههای پر سروصدا،آلودگی صوتی Mental health, Coping, General Health Questionnaire. 239 243 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-28&slc_lang=fa&sid=fa سيد عباس صفوی نائينی 10031947532846002345 Yes گروه گوش، حلق و بينی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی محمدرضا فتح العلومی 10031947532846002346 No گروه گوش، حلق و بينی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Safavi Naini A, Fatholooloomi M, Fattahi A علی فتاحی بافقی 10031947532846002347 No گروه گوش، حلق و بينی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa تعيين ارتباط بين سلامت روان و شيوه‌های مدارا در دانشجويان جديدالورود عمومى General عمومی General سابقه و هدف : سلامت روان از موضوعات بحث‌انگيز در روانپزشکی است. از جمله عوامل مرتبط با آن توانايی مدارای افراد با تغييرات و استرسها می‌باشد. اين پژوهش با هدف بررسی سلامت روان و شيوه‌های مدارا در دانشجويان جديد الورود (مهرماه 83) دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی انجام پذيرفت. روش بررسی : اين پژوهش بر روی 249 نفر از دانشجويان پنج دانشکده دندانپزشکی، پزشکی، پرستاری و مامايی، تغذيه و توانبخشی به شيوه مقطعی و با استفاده از پرسشنامه‌ سلامت عمومی 28 سؤالی ( GHQ-2-8 )، پرسشنامه مدارای بلينگز و موس و يک پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک انجام و با شيوه‌های آماری کای‌دو و Student t-test تجزيه و تحليل گرديد. يافته ‌ ها : در کل 1/36%‌ از دانشجويان مورد مطالعه امتياز بزرگتر يا مساوی نمره برش در GHQ (نمره 23) را بدست آوردند که بين دو جنس تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد. افراد مشکوک به اختلالات روان‌پزشکی، بيش از بقيه از راهبرد مدارای جسمانی کردن و مهار هيجانی استفاده می‌نمودند (05/0 p< ) و افراد با سلامت روان بيشتر، از توانايی حل مسأله و ارزيابی شناختی بيشتری برخوردار بودند (05/0 p< ). از نظر جلب حمايت اجتماعی بين دو گروه با امتياز GHQ کمتر از نمره برش (نمره 23) و امتياز بالاتر يا مساوی نمره برش تفاوت معنی‌داری بدست نيامد. نتيجه ‌ گيری : افراد با سلامت روانی بيشتر از شيوه‌های مدارای فعال و مؤثرتری استفاده کرده، بيشتر اقدام به ارزيابی شناختی مشکلات و يافتن راه‌حل می‌نمايند. باتوجه به جدايی‌ناپذيری استرسها از روند زندگی و تحصيل، آموزش شيوه‌های مؤثر مدارا به دانشجويان خصوصاً در ابتدای دوران تحصيل می‌تواند مصونيت آنها را در برابر پريشانی روانی افزايش دهد. Background : Mental health is a matter of controversy in psychiatry. Individuals' ability to coping with changes and stresses is one of the factors that may influence mental health. The goal of the present study was to assess psychological morbidly and coping strategies in freshman students of Shaheed Beheshti University of Medical Sciences in 2004. Methods: During this cross sectional study, 249 students received three self–report questionnaires. They were asked to complete the 28–item general health questionnaire (GHQ-28), Billings and Moos coping questionnaire as well as a demographic questionnaire. The data were analyzed with chi-square and t-tests. Results: Totally, 36.1% of students scored above the threshold of 23 for GHQ-28 with insignificant differences between genders. Suspected students used emotional inhibition and somatization as coping strategies more frequently than others (p<0.05), however, normal students (GHQ<23) used problem-solving strategy and cognitive evaluation more commonly than others (p<0.05). Attraction of social support did not show a statistical significant difference between suspected subjects and the group with GHQ<23. Conclusion: Subjects ranged within the normal limit of mental health employ more effective and active coping strategies and cognitive evaluation of problems and finding solution. With respect to the inseparability of life and education from stresses, educating students for effective coping strategies, especially during the first years of university can increase their immunity against psychological disorders. ,سلامت روان, مدارا,پرسشنامه‌ سلامت عمومی 240 251 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-29&slc_lang=fa&sid=fa سيد عبدالمجيد بحرينيان sabahrainian@yahoo.com 1003194753284600382 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، گروه روان شناسی الهه محمد حسينی 1003194753284600383 No گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa مونتاژ ژنها، روش جديدی برای شناسايی جهشهايی ژنتيکی، کاربردی اساسی برای بررسی مولکولی ژنهای پيچيده مرتبط با سرطان ارثی پستان A new technique for mutation detection and its efficacy in molecular analysis of hereditary breast cancer عمومى General عمومی General سابقه و هدف : بسياری از ژنهای مستعدکننده بيماريهای ژنتيکی، بزرگ، پيچيده و شامل قطعات متعدد کدکننده پروتئين (اگزون) می باشند. مونتاژ ژنها، روشی جديد برای توليد يک قطعه به هم پيوسته از مولکول بزرگ DNA است که اين قطعه جديد می تواند توسط روشهای بسيارحساس مورد بررسی نهايی قرار گيرد. روش بررسی : در مطالعه حاضر، چهار قطعه کدکننده پروتئين به شماره های 2،20،23،24 از ژن BRCA1 (ژن مستعد کننده سرطان ارثی پستان) به هم متصل شد و سپس توسط روش توالی يابی DNA مورد آناليز قرار گرفت. دو قطعه 2 و 20 از اهميت بسيار زيادی در عملکرد ژن BRCA1 برخوردار بوده و شامل نقاط شايعی برای داشتن جهشهای ژنتيکی بيماريزا می باشند، لذا به منظور جلوگيری از عدم شناسايی جهشهای ژنتيکی مربوطه، چهار قطعه فوق الذکر به ترتيب 24-2-20-23 به هم چسبانده شد. يافته ها : برای تاييد صحت نحوه چسبيدن قطعات مذکور، ابتدا مولکول نرمال (Wild type) به هم پيوسته DNA با روش توالی يابی مورد آناليز قرار گرفته و صحت آن تاييد شد. سپس به منظور نشان دادن کاربردی بودن اين روش در شناسايی جهش ژنتيکی، سه نمونه DNA جهش يافته از قبل تشخيص داده شده، با استفاده از اين چسب مورد آناليز توالی يابی DNA قرار گرفت. در هر 3 مورد (100%) جهش ژنتيکی مربوطه در مولکول جديد DNA شناسايی شد. نتيجه گيری : مطالعه نشان داد استفاده از روش مونتاژ ژنها می تواند در شناسايی جهشهای ژنتيکی در ژنهای پيچيده نظير BRCA1/2 مفيد بوده و با هزينه ای کمتر و نيز سريعتر در آزمايشگاههای تشخيص ژنتيکی و يا غربالگری در سطوح ملی مورد استفاده قرار گيرد. شناسايی جهشهای ژنتيکی يکی از کاربردهای اين روش می باشد لکن اين تکنيک، يک ايده جديد است که می تواند کاربردهای بالقوه ديگری نيز داشته باشد. Background : Most of the offending genes of diseases are quite big and complex with varieties of exons. Gene montage is a new technique for formation of a big linked DNA segment that could be easily detected by DNA sequencing or Denaturing High Performance Liquid Chromatography (DHPLC). Methods : Exons 2,20,23 and 24 of BRCA1 gene were linked and analyzed by DNA sequencing. Exons 2 and 20 are important exons that have recognized genetic mutations. Thus, the aforementioned exons were linked as follow: 23-20-2-24. Results : First, the wild type linked-DNA was analyzed by DNA sequencing in order to control the linkage protocol. Then, three previously recognized mutant DNA were analyzed by this technique in order to verify its clinical application in detecting gene mutation. All 3 mutations were detected by this technique. Conclusion : Gene montage technique can be easily employed in order to detect complex gene mutations such as those in BRCA1/2. Gene mutation detection is the true clinical application of this technique that can be used in genetic and screening laboratories. ،مونتاژ ژنها، سرطان پستان ارثی، ژن BRCA1 Gene montage, Breast cancer, BRCA1 253 261 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-30&slc_lang=fa&sid=fa وحيد رضا ياسايی vahid_ryassaee@hotmail.com 10031947532846002374 Yes : تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، دانشکده پزشکی، Yassaee VR Ann Dalton 10031947532846002375 No آزمايشگاه ژنتيک مولکولی، بيمارستان کودکان شفيلد، انگلستان Dalton A 10031947532846002376 No

fa تطابق نتيجه ميانگين عموم و مقدار هدف14 کميت بيوشيمی در ارزيابی کيفی خارجی آزمايشگاههای تهران، 81-1374 Coincidence of consensus and target values of 14 biochemical variables in external quality assessment of Theran laboratories, 1995-2002 عمومى General عمومی General سابقه و هدف : ارزيابی کيفی خارجی به بررسی نتايج آزمايشهای انجام شده در آزمايشگاههای مختلف بر روی نمونه ای مشترک توسط " مرکزی معتبر" اطلاق می گردد. انجام اين گونه ارزيابی ها در مورد آزمايشگاههای تشخيص طبی از سال 1367 در ايران آغاز شده است. نتايج جمع آوری شده با توجه به روش اندازه گيری آزمايشگاهها در گروههای غلظتی مختلف پردازش شده و صحت پاسخها در مقابل مقدار هدف سنجيده می شود. روش بررسی : در اين مطالعه نتايج حاصل از اندازه گيری 14 پارامتر در 9 دوره ارزيابی خارجی گردآوری شده و پس از محاسبات آماری ميانگين هر گروه در هر دوره با نتيجه مورد انتظار مقايسه گرديده است. مبنای اين مقايسه آزمون Paired t test می باشد. يافته ها : نتايج حاکی از انطباق مقدار بدست آمده از ميانگين عموم با ارزش مورد انتظار در اکثر پارامترها می باشد. نتيجه گيری : عليرغم تجربی بودن فرضيه ميانگين عموم، درستی استفاده از آن در ارزيابی های کيفی خارجی، در اين تحقيق به اثبات رسيده است. با توجه به مشکلات علمی و اجرايی متعدد در تعيين مقدار با استفاده روشهای قطعی و نيز شرايط انتخاب آزمايشگاههای مرجع بنظر می رسد محاسبه ميانگين عموم همچنان بهترين روش برای تعيين ارزش هدف باشد. Background : External quality assessment referred to the survey of different laboratories' results of a unique specimen as compared with a reliable reference. These assessments have been introduced since 1988 in Iran . Results were processed according to techniques of measurement and their accuracy was checked against the reference value. Methods : We have gathered results of 14 parameters in 9 courses of external quality assessment, then compare the mean of each course with the expected value using paired t-test. Results : Results have revealed the coincidence of measured parameters with expected results. Conclusion : Despite the empirical nature of consensus hypothesis, it is revealed to be true in external quality assessment, thus it can be used to calculate the target value. ،ميانگين عموم،ارزيابی کيفی خارجی، مقدارهدف Consensus value, External quality assessment, Target value. 263 266 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-31&slc_lang=fa&sid=fa زهرا امينی reflab@hbi.ir 10031947532846002350 Yes تهران، ابتدای خيابان دماوند، بيمارستان بوعلی، مرکز تحقيقات آزمايشگاههای رفرانس الهام گل شکن 10031947532846002351 No مرکز تحقيقات آزمايشگاههای رفرانس آزرم نامی 10031947532846002352 No مرکز تحقيقات آزمايشگاههای رفرانس سيمين سحابی 10031947532846002353 No مرکز تحقيقات آزمايشگاههای رفرانس فريده رضی 10031947532846002354 No مرکز تحقيقات آزمايشگاههای رفرانس منيژه وظيفه دوست 10031947532846002355 No مرکز تحقيقات آزمايشگاههای رفرانس قاسم خسروانی 10031947532846002356 No مرکز تحقيقات آزمايشگاههای رفرانس Amini Z, Golshekan E, Nami A, Sahabi S, Razi F, Vazifehdoost M, Khosravani Gh, Mehrabi F فرحناز مهرابی 10031947532846002357 No مرکز تحقيقات آزمايشگاههای رفرانس

fa عوارض مجاری صفراوی در کله سيستکتومی لاپاراسکوپيک Bile duct injury in laparoscopic cholecystectomy عمومى General عمومی General سابقه و هدف : متعاقب گسترش جهانی کله سيستکتومی لاپاراسکوپيک از سال 1990، در مورد عوارض و مرگ و مير اين عمل بحثهای طولانی صورت گرفته است. افزايش ضايعات مجاری صفراوی و تنگی های مجاری صفراوی در مقايسه با کله سيستکتومی باز از عوارض انجام اين عمل از طريق لاپاراسکوپيک می باشد. روش بررسی : در يک بررسی توصيفی با استفاده از مطالعه پرونده بيماران و معاينه بالينی آنها پس از عمل و مصاحبه تلفنی تا يک سال بعد از عمل، عوارض اين روش جراحی بررسی شد. يافتهها : در 155 نفر از بيماران که با روش کله سيستکتومی لاپاراسکوپيک تحت عمل قرار گرفته بودند، 4 نفر (8/3%) دچار صدمه مجاری صفراوی شده که نياز به لاپاراتومی و اعمال ترميمی پيدا کردند. نتيجهگيری : کله سيستکتومی لاپاراسکوپيک يک روش جراحی با مرگ و مير پايين است ولی ضايعات مجاری صفراوی هنوز يک مشکل عمده به حساب ميآيد. برای جلوگيری از اين گونه ضايعات، شناخت آناتوميک حين عمل جراحی يکی از نکات مهم است. Background: The incidence of complications of laparoscopic cholecystectomy has increased dramatically since the introduction and widespread use of laparoscopic cholecystectomy in 1990. Bile duct injuries are among the most important complications of this approach. Methods : From January 1998 to January 2002, a total of 155 laparoscopic cholecystectomy were performed at the Loghman Medical Center . A retrospective analysis of bile duct-related complications was carried out. Results : There were 6(4.4%) major complications including major bile duct injury, cystic duct leak, bile duct strictures, and hemorrhage that required laparotomy at later stage. Conclusion : Results revealed that laparoscopic cholecystectomy is an operation associated with low morbidity and mortality rate, but bile duct injury is still a major concern. We believe that clear demonstration of anatomy is the cornerstone of safe, successful laparoscopic cholecystectomy. ،کله سيستکتومی لاپاراسکوپيک،عوارض،ضايعات مجاری صفراوی Complications, Laparoscopic cholecystectomy, Bile duct inury 267 269 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-32&slc_lang=fa&sid=fa اسماعيل حاجی نصرالله esmaeil@sbmu.ac.ir 10031947532846002358 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، بيمارستان لقمان نورالله صالحی 10031947532846002359 No گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی علی خوشکار 10031947532846002360 No گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی ملک پور 10031947532846002361 No گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی علی قاسمی نژاد 10031947532846002362 No گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی ناصر ولائی 10031947532846002363 No گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Hajinasrollah E, Salehi N, Khshkar A, Malekpour, Ghaseminejad A, Valaie N, Hojati M: محسن حجتی 10031947532846002364 No گروه جراحی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa همی آژنزی تيروئيد همراه با کارسينوم پاپيلری تيروئيد: گزارش يک مورد Thyroid hemiagenesis associate with thyroid papillary carcinoma: a case report عمومى General عمومی General همی آژنزی تيروئيد يا عدم تشکيل يک لوب تيروئيد با يا بدون وجود ايسموس يک اختلال مادرزادی نادر است. وجود کارسينوم پاپيلری تيروئيد در بيمار با همی آژنزی تيروئيد بسيار نادر است. در اين مطالعه خانم 42 ساله معرفی می شود که با شکايت توده در گردن از 5/1 ماه پيش، مراجعه کرده است. در معاينه يک ندول 5/1× 5/1 سانتيمتر در لوب راست تيروئيد داشت. در آسپيراسيون ندول تيروئيد (FNA) کارسينوم پاپيلری تيروئيد گزارش گرديد. بيمار تحت عمل جراحی قرار گرفت. در حين عمل لوب راست تيروئيد بيمار خارج، آنگاه طرف چپ گردن در محل طبيعی تيروئيد باز شد که اثری از لوب چپ تيروئيد وجود نداشت و ايسموس نيز روی تراشه يافت نشد. در اسکن با يد راديواکتيو يک ماه بعد از عمل جراحی جذب يد تنها در بستر لوب راست تيروئيد مشاهده گرديد و در ساير نواحی هيچ اثری از وجود بافت تيروئيد يافت نشد. لذا تشخيص همی آژنزی لوب چپ تيروئيد و ايسموس ثابت گرديد. گزارش نهايی پاتولوژی نيز پاپيلری کارسينوما بود. گزارش فوق يک مورد نادر کارسينوم پاپيلری تيروئيد در زمينه همی آژنزی تيروئيد بود که معمولاً به طور اتفاقی کشف ميشود. Thyroid hemiagenesis with or without isthmus is a rare congenital disorder. Papillary thyroid carcinoma associate with hemiagenesis is very rare. A 42 years old female with chief complain of cervical mass was referred to our center. In physical examination, she had a 1.5 × 1.5 nodule in right lobe of thyroid. The result of thyroid nodule fine needle aspiration was reported papillary thyroid carcinoma. The right thyroid lobe was resected but there was not any trace of thyroid in left side and isthmus on trachea. In thyroid scan that was achieved one month later, iodine absorption was observed only in right thyroid bed. As a result the left lobe thyroid hemiagenesis and isthmus were approved. The final pathology report was thyroid papillary carcinoma. It was a rare case of thyroid hemiagenesis associate with thyroid papillary carcinoma that usually diagnosed accidentally. ، کارسينوم پاپيلری تيروئيد،، همی آژنزی تيروئيد، ندول تيروئيد Thyroid papillary carcinoma, Thyroid hemiagenesis, Thyroid nodule. 270 277 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-35&slc_lang=fa&sid=fa محمد تقی صالحيان mt_saleh@yahoo.com 10031947532846002365 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، بيمارستان آيت الله طالقانی، بخش جراحی مجتبی ملک 10031947532846002366 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Salehian MT فريدون عزيزی 10031947532846002367 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Malek M, Azizi F 10031947532846002368 No

fa بررسی اثرات اندازه فيبروم های رحمی در نتايج باروری از نظر سقط در سيکل های فن آوری کمک باروری در بيماران نازای مراجعه کننده به بخش نازايی بيمارستان شريعتی تهران، 81– 1380 عمومى General عمومی General با توجه به اهميت نازايی در طب زنان و شيوع فيبرومهای رحمی در سنين توليد مثل برخورد صحيح با فيبروم در بيماران نازا از اهميت خاصی برخوردار است. در مطالعات مختلف اتفاق نظری راجع به اثر فيبروم بر روی نتايج ART وجود ندارد. در مطالعهای گذشتهنگر در سال 2001 که تحت عنوان " ليوميومهای رحمی و اثرات آنها روی IVF " انجام شد نتيجه گرفته شد که ليوميوم روی IVF اثر منفی ندارد و اندازه و محل فيبروم هيچ تاثيری روی نتيجه IVF نخواهد گذاشت (1). حال آنکه در برخی مطالعات فيبرومهای بالای 5 سانتيمتر را عامل خطر دانستهاند (2). در مطالعهای ديگر عنوان شده است که ميومهای تنه رحم که در داخل حفره رحم قرار نگرفته و آويزان نشده باشند و زير 7 سانتيمتر باشند ميزان لانهگزينی و سقط را در IVF و ICSI افزايش نميدهند (3). مواد و روشها در اين مطالعه همگروهی ( Cohort )،120 سيکل فنآوری کمک باروری در بيماران نازای دارای فيبروم و 240 سيکل فنآوری کمک باروری در بيماران نازای فاقد فيبروم مورد مطالعه قرار گرفته و از نظر وقوع سقط تا 20 هفته مورد بررسی قرار گرفتند. وجود و فقدان فيبروم در بيماران بوسيله سونوگرافی يا لاپاروسکوپی تاييد شد. بيماران فيبرومدار از نظر اندازه فيبروم در سه گروه: 3 سانتيمتر و کمتر، 5-1/3 سانتيمتر و بيشتر از 5 سانتيمتر قرار گرفتند. از همه بيماران موافقت جهت ورود به مطالعه گرفته شد و هيچ گونه هزينه و يا داروی اضافی به بيماران تحميل نشد. اطلاعات دموگرافيک بيماران از طريق مصاحبه وارد پرسشنامه شد و اطلاعات مربوط به پاراکلينيک و اقدامات درمانی از روی پرونده بيماران استخراج شد. برای تحليل آماری از آزمونهای کای دو، آزمون دقيق فيشر، Man-Whitney U-test و مدل رگرسيون لجستيک استفاده شد. همه بيماران در سيکل GnRH-a–Long-protocol قرار گرفته و تجويز GnRH-agonist از روز 21 سيکل قبل از ART <hr width="33%" size="1" /> <a name="_ftn1"></a> 271 272 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-33&slc_lang=fa&sid=fa ليلی صفدريان safdarian@sina.tums.ac.ir 1003194753284600401 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی تهران، بيمارستان شريعتی، ريحانه پيرجانی 1003194753284600402 No گروه زنان و مامايی، دانشگاه علوم پزشکی تهران

fa اضطراب و افسردگی در بيماران مراجعه‌کننده با شکايت ديس پپسي و رابطه آن با يافته های بعدی در آندوسکوپی عمومى General عمومی General ديسپپسی مجموعهای از علائم گوارشی است که بهشکل درد اپيگاستر، سيری زودرس، تهوع و ترشکردن ميباشد. حدود 4% مراجعهکنندگان به پزشکان عمومی، بيماران با شکايتهای دستگاه گوارش فوقانی هستند. ديسپپسی يکی از شايعترين علل مراجعات سرپائی بوده و بار سنگينی از نظر سلامتی و هزينههای درمانی ايجاد ميکند. همراهی افسردگی و اضطراب در اين بيماران با شدت علايم و عدم پاسخ به درمان مرتبط است (1). پژوهشها رابطه ديسپپسی بدون زخم را با افسردگی و اضطراب ثابت کرده است و چنين بنظر ميرسد که درمانهای روانشناختی و داروهای ضدافسردگی در درمان بيماران ديسپپتيک بدون زخم موثر است و ساير درمانهای رايج فعلی در اين گروه از بيماران اثر محدودی دارند (2). از آنجائيکه در بيماران مبتلا به زخم معده نيز اختلالات روانی متعددی نشان داده شده است، اهميت يافتههای روانشناختی در بيماران با علائم ديسپپسی، نامشخص باقی مانده است. همچنين مطالعاتی در رد ارتباط افسردگی و ديسپپسی بدون زخم وجود دارد (3). اين مطالعه با هدف بررسی شيوع اضطراب و افسردگی در بيماران مراجعهکننده با شکايت ديسپپسی و نيز پيگيری و مقايسه با يافتههای نهايی آندوسکوپيک در اين بيماران انجام شده است. 273 274 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-34&slc_lang=fa&sid=fa نرگس بيرقی nbeyraghi@yahoo.com 1003194753284600182 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، بيمارستان آيت الله طالقانی، ياسمن متقی پور 1003194753284600183 No

fa گزارش يک مورد اختلال تبديلی بعد از تلقيح واکسن A Case with post-vaccination hysteria عمومى General عمومی General اختلال تبديلی ( Conversion disorder ) نوعی اختلال در عملکرد جسمی است که با مفاهيم آناتوميکی و فيزيولوژيکی دستگاههای عصبی مرکزی يا محيطی انطباق ندارد. اين اختلال متعاقب استرس بروز ميکند و موجب اختلال عملکرد عضوی در بدن ميشود. عليرغم شيوع بالای تابلوی کلاسيک، اين اختلال تابلوهای بالينی بسيار ناشايعی را نيز ايجاد ميکند. مورد گزارش شده نمونهای از تابلوی اختلال تبديلی است که بعد از تلقيح واکسن سرخک و سرخجه ( MR ) در قالب طرح سراسری واکسيناسيون سال 1382 دچار علائم شده است. Conversion disorder is a disturbance of bodily functioning that does no conform to current concept of anatomy and physiology of central or peripheral nervous system. It typically occurs in a setting of stress and produces considerable dysfunction. It is a common disorder, however in this report we have introduced a rare case who presented after the measles and rubella (MR) vaccination. ،اختلال تبديلی، هيستری ناشی از واکسيناسيون، اختلال روانی Conversion disorder, Vaccination-induced Hysteria, Psychogenic illness. 279 281 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-36&slc_lang=fa&sid=fa يوسف سمنانی y.semnani@sbmu.ac.ir 10031947532846002369 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، بيمارستان امام حسين، دکتر يوسف سمنانی Semnani Y, Hamidian F فرود حميديان 10031947532846002370 No گروه روانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی