fa نگاهی ويژه به توصيه های سازمان بهداشت جهاني در درمان گاستروآنتريت حاد کودکان عمومى General عمومی General <a name="_ftnref1"> [1] </a>گاستروآنتريت حاد با 5/1 بيليون حمله بيماری يک علت مهم مرگ و مير در جهان بوده و تخمين زده می شود سالانه باعث 5/2-5/1 ميليون مرگ در بچه های زير 5 سال شود. گرچه ميزان کلی مرگ و مير اسهال هنوز خيلی زياد است ولی از سالهای 1980 و1990 کمتر شده است بعنوان مثال تخمين مرگ و مير سالانه درسال1982، 5 ميليون و درسال 1992، 3 ميليون نفر بوده است. مهمترين علت اين کاهش مرگ و مير مصرف (oral rehydration solution) ORS می باشد (1،2) 280 288 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-75&slc_lang=fa&sid=fa سروراسدی 1003194753284600505 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، بيمارستان شهيد دکتر لبافی نژاد، بخش عفونی،

fa شناسايی الگوی درمان سرپايی گاستروآنتريت حاد در کودکان و مقايسه آن با توصيه های سازمان بهداشت جهانی Prescribing practices in childhood gastro-enteritis and its comparison with WHO guidelines عمومى General عمومی General سابقه و هدف : سالانه 5/1 ميليون کودک بر اثر گاستروآنتريت حاد و کم آبی ناشی از آن جان خود را از دست می دهند. طبق توصيه های سازمان بهداشت جهانی، درمان منطقی آن جبران کم آبی می باشد که ساده و کم خرج است و باعث کاهش چشمگير در مرگ و مير می شود. هدف اين تحقيق شناسايی وضعيت کنونی درمان سرپايی اسهال حاد کودکان و مقايسه آن با پروتکل سازمان بهداشت جهانی می باشد. روش بررسی : تحقيق از نوع مقطعی بود. در سالهای 83-1382 کودکانی که به 2 بيمارستان دانشگاهی در شمال تهران مراجعه کرده بودند و در طی 2 هفته قبل از مراجعه برای درمان اسهال حاد بطور سرپايی نسخه دريافت کرده بودند، بصورت تصادفی انتخاب شده و از همراه آنها شرح حال گرفته شد. نسخه های تجويزی از لحاظ تعداد و نوع دارو، پزشک تجويزکننده و مکان مراجعه بيمار مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته ها : 273 نمونه بررسی شد. متوسط داروی تجويز شده در هر نسخه3/2 ± 1/4 قلم بود. در بيش از 76% موارد حداقل يک آنتی بيوتيک و در61% موارد آنتی اميتيک تجويز شده بود. 51% نسخه ها دارای داروی تزريقی و 60% نمونه ها فاقد پودر ORS بودند. از نظر تعداد دارو، متخصصين اطفال و پزشکان عمومی اختلاف معنی دار نداشتند. 7/75% نسخه های متخصصين و 5/78% نسخه های پزشکان عمومی دارای حداقل يک نوع آنتی بيوتيک بود (58/0 p= ). در مطبهای خصوصی تعداد متوسط داروی تجويزشده در هر نسخه 6/3 قلم، در درمانگاه عمومی 2/3 و در بيمارستانها 1/3 بود (03/0 p= ). نتيجه گيری : در بيش از 70% نسخ، نحوه درمان گاستروآنتريت حاد کودکان اصولی نبوده و برخلاف توصيه های سازمان بهداشت جهانی می باشد. تحقيقات بيشتر و برنامه های آموزشی کارآمد در اين راستا مورد نياز ميباشد. Background : Dehydration resulting from acute diarrhea kills 1.5 million children each year. Rational management is based on oral re-hydration as recommended by the World Health Organization. This study was conducted to define the rationality of prescriptions written for acute watery diarrhea in children. Materials and methods : A cross-sectional study was done on children who had been treated for acute gastroenteritis during the two weeks prior to their visit to the clinics of two teaching hospitals. Information obtained through interviewing the caretakers and scrutinizing the prescriptions, was documented. Prescribing practices of general practitioners and pediatricians were compared in three settings private offices, hospital outpatients, and general polyclinics. Results : 273 prescriptions were analyzed. An average of 4.1±2.3 drugs had been prescribed on each visit. At least one antibiotic was included in more than 76% of prescriptions. 60% of children were not given ORS. An injection was written in 51% of prescriptions and anti-emetics in 61%. There was no significant difference between general practitioners and pediatricians in the number of drugs per prescription. 75.7% of pediatricians and 78.5% of GPs had prescribed at least one antibiotic (p=0.58). In teaching hospitals the average number of drugs prescribed for each visit was 3.1, in polyclinics, 3.2 and in private offices 3.6 (p=0.03). Conclusion : Unjustified use of medicines and sub - optimal management of acute gastroenteritis were identified in more than 70% of prescriptions. Further studies and effective training programs are urgently needed to reverse current irrational treatment practices. ،اسهال حاد، کم آبی، پودر ORS Prescription, acute diarrhea, dehydration, ORS 289 293 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-76&slc_lang=fa&sid=fa فريده شيوا shivahfa@yahoo.com 10031947532846002275 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، بيمارستان آيت ا... طالقانی، گروه اطفال، دکتر فريده شيوا محمد حيدری 10031947532846002276 No عبداللطيف عيدی خانی 10031947532846002277 No گروه اطفال، بيمارستان آيت ا... طالقانی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Shiva F, Heydari M, Eidikhani A, Padyab M مژگان پادياب 10031947532846002278 No گروه اطفال، بيمارستان آيت ا... طالقانی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa پايش شيوع گواتر و ميزان يد ادرار در دانش‌آموزان 10-7 سالهاستان مازندران در سال 1380 Goiter survey and urinary iodine concentration in 7-10-year-old children, Mazandaran Province, 2001 عمومى General عمومی General سابقه و هدف : کمبود يد و اختلالات ناشی از آن به عنوان يک مشکل عمده بهداشتی ـ تغذيه‌ای در ايران از سالها قبل شناخته شده است. استان مازندران يکی از مناطقی است که در مطالعات قبل از يدرسانی، دارای شيوع بالای گواتر آندميک بوده است. در ايران برنامه کنترل و پيشگيری از بروز اين اختلالات از جمله توليد و توزيع نمک يددار از سال 1368 به مرحله اجراء درآمده است. به منظور پايش برنامه کشوری مبارزه با کمبود يد در سال 1380 اين بررسی در دانش‌آموزان 7 تا 10 ساله استان مازندران انجام شد. روش بررسی : طی يک بررسی توصيفی ـ مقطعی از طريق نمونه‌گيری تصادفی تعداد 1200 دانش‌آموز (به تعداد مساوی دختر و پسر) انتخاب شدند. شيوع گواتر از طريق معاينه بالينی انجام و طبق تقسيم‌بندی سازمان جهانی بهداشت درجه‌بندی شد. نمونه ادرار از يک دهم نمونه‌ها اخذ گرديد و اندازه‌گيری يد ادرار به روش هضم انجام شد. يافته ها : درصد کلی گواتر در دانش‌آموزان استان 4% بود. ميانه يد ادرار در جمعيت مورد مطالعه μg/dl 5/16 بود. در 4/82% موارد يد ادرار بيشتر از μg/dl 10 بود و سطح يد ادرار کمتر از μg/dl 5 در 3/3% موارد وجود داشت. هيچ يک از دانش‌آموزان يد ادرار کمتر از μg/dl 2 نداشتند. تفاوتی در شيوع گواتر و ميزان يد ادرار بين دو جنس و نيز بين دانش‌آموزان شهر و روستا مشاهده نشد. نتيجه گيری : يافته‌های اين بررسی نشان می‌هد که در مقايسه با بررسی کشوری سال 1375، درصد گواتر در دانش‌آموزان کاهش معنی‌داری داشته و يد ادرار دانش‌آموزان استان مازندران همچنان در حد مطلوب سازمان جهانی بهداشت می‌باشد. لذا استان مازندران در زمره مناطق "عاری از کمبود يد "محسوب می‌شود. Background : Iodine deficiency disorder (IDD) is a worldwide health problem. Parts of Iran , such as Mazandaran, had been known as endemic areas for goiter. IDD was accepted as a priority health problem in our country and a National IDD Council was formed in 1989. This study was performed to evaluate the National IDD Council program in 2001 among 7-10-year-old children in Mazandaran province. Materials and methods : In this cross sectional study, 1200 children (M/F ratio=1), aged 7-10 years, were selected and grading of goiter was performed in accordance to the WHO criteria. Urinary samples were obtained from 120 children and urinary iodine was measured using digestion method. Results : Total prevalence of goiter was 4%. The median urinary iodine was 16.5µg/dl. 82% had urinary iodine of more than 10µg/dl, while 3.3% had urinary iodine levels of <5µg/dl. None of the candidates has urinary iodine of less the 2µg/dl. There was no significant difference between sexes and urban or rural areas. Conclusion : Results have revealed that the total prevalence of goiter has significantly decreased among children in Mazandaran province, meanwhile, urinary iodine concentration of children has reached to WHO approved rate. Thus, Mazandaran province could be classified among "iodine-deficiency-free" areas in Iran . ،گواتر، اختلالات ناشی از کمبود يد،غلظت يد ادراری Goiter, Iodine deficiency disorder, Urinary iodine concentration 290 299 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-77&slc_lang=fa&sid=fa فريدون عزيزی azizi@erc.ac.ir 10031947532846002279 Yes : تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم ربابه شيخ‌الاسلام 10031947532846002280 No احمدعلی صادقيان 10031947532846002281 No فرزين پرکار رضايی 10031947532846002282 No Azizi F, Sheykholeslam R, Sadeghian AA, Porkarrezaie F, Naghavi M محسن نقوی 10031947532846002283 No

fa رابطه تأخير شروع درمان با ميزان آسيبهای کليوی در عفونت ادراری کودکان Impact of delayed treatment on renal injuries in pediatric urinary tract infections عمومى General عمومی General سابقه و هدف : با توجه به شيوع بالای عفونت ادراری در کودکان و خطر ايجاد آسيبهای جبران ناپذير کليوی در صورت عدم تشخيص و درمان به موقع مطالعه ای با هدف بررسی رابطه ميان مدت تأخير شروع درمان عفونت ادراری در کودکان با ميزان آسيبهای کليوی انجام شد. روش بررسی : در اين مطالعه تحليلی که بر روی 100 کودک بستری بدليل عفونت ادراری در بيمارستان کودکان مفيد طی سالهای 1379 تا 1383 انجام گرفت مدت تأخير در شروع درمان، نتايج اسکن DMSA در ابتدای بستری و 6 ماه بعد از درمان، تغييرات آزمايش آناليز ادرار و علائم بالينی بيمار هنگام مراجعه مورد بررسی قرار گرفت. تشخيص عفونت ادراری بر اساس علائم بالينی و کشت مثبت ادرار يا وجود آثار پيلونفريت در اسکن DMSA بود. يافته ها : نتايج بدست آمده نشان داد 77% بيماران دختر و 23% پسر بودند. محدوده سنی بيماران از 1 ماه تا 14 سال و ميانگين سنی آنان 3 سال و 3 ماه بود. ميانگين مدت شروع علائم بالينی تا آغاز درمان 6/4 روز بود. کودکانی که با ميانگين تأخير 6/2 روز مراجعه کرده بودند، کمترين آسيب و کودکانی که با ميانگين تأخير 6/6 روز مراجعه کرده بودند، بيشترين آسيب را در اسکن DMSA نشان دادند. در ميان 27 کودکی که اسکن DMSA 6 ماه بعد را انجام داده بودند، 9/51% دارای اسکن نرمال با ميانگين تأخير شروع درمان 8/2 روز و 3/33% دارای اسکار کليوی با ميانگين تأخير شروع درمان 6 روز بودند. نتيجه گيری : ضايعات برگشت ناپذير کليوی در يک سوم بيماران که بطور متوسط 6 روز تاخير در شروع درمان داشتند، مشاهده شد. با توجه به اهميت تشخيص به موقع و شروع هر چه سريعتر درمان عفونت ادراری در جلوگيری از آسيبهای کليوی، استفاده بموقع از روشهای مناسب تشخيصی و درمانی عفونت ادراری کودکان، نقش بسزايی در کاهش آسيب عملکرد کليوی کودکان دارد. Background : Urinary tract infection (UTI) is a common health problem among children that may lead to irreversible renal injuries. The aim of the present study was to determine the association between the delay in treatment of urinary tract infection and risk of renal damage Materials and methods : For this retrospective study 100 children aged 1 month to 14 years who were admitted with urinary tract infection in Mofid Children`s Hospital from March 2000 to September 2004 were included. The lag time between the onset of disease and treatment, DMSA scan results prior to treatment and 6 months later, urine analysis, and patient's clinical manifestations were all recorded. UTI was diagnosed based on clinical manifestations, culture, and pylonephritis detected in DMSA scan. Results : The study population included 77 girls and 23 boys with the mean age of 3 years and 3 months (range 1 month to 14 years). The mean lag time between disease onset and treatment was 4.6 days. Kidney damages were reported to be least among those with mean lag time of 2.6 days and worst among those with the mean lag time of 6.6 days. Conclusion : Irreversible renal scars were shown in one third of patients who had a mean lag time of 6 days. Efforts to reduce the incidence and severity of renal scarring should be directed towards rapid diagnosis and effective early management of urinary tract infections in infancy and childhood. ،ضايعات برگشتناپذير کليوی، کودکان،عفونت ادراری Irreversible renal scar, Urinary tract infection, Children. 301 305 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-78&slc_lang=fa&sid=fa مصطفی شريفيان msharif@sbmu.ac.ir 10031947532846002284 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، مرکز تحقيقات عفونی کودکان Sharifian M, Rajabnejad M مريم رجب نژاد 10031947532846002285 No

fa بررسی نتايج استفاده مجدد از سرنگهای يک بار مصرف انسولين در بيماران وابسته به انسولين مراجعه کننده به درمانگاه شهيد مطهری شيراز Outcome of multiple usages of disposable insulin syringes in insulin dependent patients referring to Shahid Motahari Clinic in Shiraz عمومى General عمومی General سابقه و هدف : استفاده مجدد از سرنگهای يک بار مصرف انسولين در ميان بيماران مبتلا به ديابت عليرغم وجود خطر عفونت هنوز ادامه داشته و بطور فزاينده ای رو به افزايش می باشد. پژوهش حاضر به منظور بررسی نتايج استفاده مجدد از سرنگهای يک بار مصرف انسولين در بيماران وابسته به انسولين مراجعه کننده به درمانگاه شهيد مطهری شيراز انجام شد. روش بررسی : در اين مطالعه توصيفی از ميان بيماران وابسته به انسولين مراجعه کننده به درمانگاه شهيد مطهری شيراز و از طريق نمونه گيری مبتنی بر هدف 117 بيمار مورد مطالعه قرار گرفتند. برای هر يک از افراد فرم اطلاعاتی از طريق مصاحبه تکميل گرديد و از هر بيمار خواسته شد که پس از انجام آخرين تزريق سرنگ خود را تحويل دهد تا در کمتر از 6 ساعت مورد آزمايش ميکروب شناسی قرار گيرد. محل تزريق نيز 24 ساعت بعد از نظر عفونت مورد بررسی قرار گرفت در مرحله بعد، از بين بيمارانی که از هر سرنگ چند بار استفاده می کردند 30 بيمار به طور تصادفی انتخاب شدند و يک هفته بعد سرنگ ديگری نيز از ايشان جهت کشت دريافت گرديد با اين تفاوت که سرنگ دوم 24ساعت بعد از آخرين تزريق مورد آزمايش ميکروب شناسی قرار می گرفت. يافته ها : تجزيه و تحليل اطلاعات نشان داد که 1/82% از افراد مجددا از سرنگ خود استفاده می کردند. ميزان آلودگی ميکروبی در سرنگ 4 مورد و در سوزن 11 مورد بود که البته 2 مورد آن مربوط به سرنگهايی می شد که تنها يک بار مورد استفاده قرار گرفته بودند. آلودگی سرنگ و سوزن در کسانی که از الکل (جهت ضد عفونی محل تزريق) استفاده نمی کردند، بيشتر بود (02/0 p< ). آلودگی سرنگ و ســوزن با جنس، دفعــات استفــاده از هر سرنگ، نوع انسولين، وضعيت بهداشتی، محل و روش نگهداری سرنگ در بين دو تزريق رابطه معنی داری نداشت. فراوانی و نوع ميکروبهای آلوده کننده عبارت بودند از: 6 مورد استافيلوکوک اورئوس، 2 مورد استافيلوکوک اپيدرميس، 3 مورد انتروکوک، و هر کدام از ميکروارگانيسم های ديفتروئيد، باسيلوس ساب تيليس، انتروکوک و باسيل گرم مثبت غير هوازی يک مورد. نتيجه گيری : اگر چه احتمال آلودگی سرنگ و سوزن با عدم رعايت صحيح روش ضدعفونی محل تزريق و همچنين عدم استفاده از ماده ضدعفونی کننده افزايش می يابد اما در اين پژوهش استفاده مجدد از سرنگها تاثيری در افزايش بروز عفونتهای موضعی در محل تزريق نداشت. می توان گفت مواد نگهدارنده موجود در انسولين اثر محافظتی خوبی برای پيشگيری از عفونت دارند. Background: In spite of a high risk of infection, multiple usages of disposable insulin syringes among diabetic patients is quite common. The present study was designed to assess the outcome of multiple usages of disposable insulin syringes in insulin dependent patients referring to Shahid Motahari clinic in Shiraz . Materials and methods: For this descriptive study, through a random sampling method, 117 patients were selected. Initial data were obtained by a questionnaire and the patients were asked to deliver their syringes following their last injection to be examined by microbiological tests. The injection site was also examined for the evidence of infection within a 24-hour period. In the next stage, 30 patients were randomly chosen among those who had used each syringe more than once and another reused syringe was received from them 1 week later. However, the second syringes were tested in microbiology lab 24 hours after the last injection. Results: Totally, 82.1% of patients used their syringes more than once. No infection was detected at the site of injection, however, microbial contamination was found in four syringes and in 11 needles. 2 of these syringes were used just once. Syringe and needle contamination was found more commonly among those who did not use alcohol (for injection area disinfections) (p<0.02). Syringe and needle contamination was not significantly associated with sex, frequency of reuse, insulin type, hygiene, place and method of keeping syringes between two injections. The cultured pathogens were as follow: staphylococcus aureus in 6 , staphylococcus epidermidis in 2, non-entrococci in 3, and diphtheroid , bacillus subtilis, entrococci and anaerobic gram positive bacillus, each in one. Conclusion: The risk of syringe and needle contamination is more when disinfecting methods and disinfectants are not used. Furthermore, multiple usage of the insulin syringes in this study, did not lead to injection site infection. ،سرنگ يک بار مصرف،استفاده مجدد، عفونت Disposable syringe, Multiple usage, Infection. 307 312 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-79&slc_lang=fa&sid=fa مرضيه معطری 10031947532846002286 Yes دانشکده پرستاری ومامايی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز کوروش رضايی 10031947532846002287 No دانشکده پرستاری ومامايی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز حبيب ا... مصطفوی 10031947532846002288 No دانشکده پرستاری ومامايی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز Moaatari M, Rezaee K, Mostafavi H, Zare N نجف زارع 10031947532846002289 No دانشکده پرستاری ومامايی، دانشگاه علوم پزشکی شيراز

fa بررسی عفونت بيمارستانی در NICU بيمارستان طالقانی، سالهای 1380 و 1381 Nosocomial sepsis in NICU department in Taleghani hospital, 2001-2002 عمومى General عمومی General سابقه و هدف : عفونت بيمارستانی مسئول مرگ و مير نوزادان در بخشهای NICU می باشد. برای کاهش ميزان بروز عفونت، محققين استرات‍ژی هايی را پيشنهاد کرده اند که با موفقيت همراه بوده است. هدف مطالعه حاضر بررسی عفونت بيمارستانی در NICU و تعيين تاثير استراتژی هايی مانند اف‍زايش فضای NICU و اتخاذ روشهای استاندارد پيشگيری، بر ميزان بروز عفونت در فضای جديد می باشد. روش بررسی : اين بررسی در 1380 به طور گذشته نگر و در سال 1381 (مکان جديد) به روش آينده نگر بر روی نوزادانی که به دلايل مختلف در NICU بستری شده بودند، انجام شد. تغييرات اساسی در مکان جديد عبارت بودند از: افزايش فضا، نصب شيرهای دستشويی بازويی ، به کار بردن لوله تراشه های يکبار مصرف و تاکيد جدی روی شستشوی دستها به روش استاندارد. در اين مطالعه نوزادانی انتخاب شدند که در بدو بستری کشت خون منفی داشته و پس از 72 ساعت کشت خون آنها مثبت شده و علاوه بر آن علائم کلينيکی و يا آزمايشگاهی به نفع عفونت سيستميک داشتند. بيماران از نظر ميزان بروز عفونت در سالهای مطالعه مقايسه شدند. بدين ترتيب تاثير عوامل فوق بر ميزان بروز عفونت مشخص شد. يافته ها : از 285 نوزاد بستری در سال 1380، 41 مورد (3/14%) و در سال 1381، از 298 مورد، 24 نوزاد (8%) دچار عفونت بيمارستانی شدند. آمار نشان داد ميزان بروز عفونت بعد از اجرای طرح کاهش يافته است (02/0 p< ). نتيجه گيری : رعايت اصول بهداشتی از جمله شستن دستها و افزايش فضای سرانه برای هر نوزاد از 5/1 متر مربع به 5/2 متر مربع، استفاده از لوله تراشه يک بار مصرف و استفاده از شيرهای دستشويی که با دست باز و بسته نشوند، سبب کاهش بروز عفونت در بخشهای NICU می گردد. Background : Nosocomial sepsis continues to be a significant cause of mortality in neonatal intensive care unit (NICU). Various interventional policies have been adopted to reduce its incidence. This study was designed to investigate the role of preventive strategies to bring down the incidence of nosocomial sepsis in the NICU. Materials and methods : The NICU was moved to a new location in 2002. This study was conducted in two phases. Data was collected from case note of neonates admitted to NICU in 2001, and compared to data from neonates admitted to the new NICU in 2002, and followed prospectively. Changes in new location included: large space, elbow operated water taps, availability of disposable endotracheal tubes, and insistence on strict hand washing with continuous surveillance. Neonates who had a negative blood culture on admission, and a positive blood culture 48hr later, plus clinical and/or paraclinical signs compatible with sepsis, were selected. The incidence of nosocomial sepsis was compared in babies admitted during 2 study periods, Results : In 2001, nosocomial sepsis developed in 41 out of 285 neonates (14.3%), however, in 2003 it was developed in 24 out of 298 admissions (8%) (p<0.02). Conclusion : Preventive measures including an increase in bed space from 1.5M² to 2.5 M², using disposable endotracheal tubes, elbow operated water taps, and strict hand washing, result in a significant decline in nosocomial sepsis. ،عفونت بيمارستانی، نوزادان،NICU Nosocomial infection, Neonates, NICU. 313 317 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-80&slc_lang=fa&sid=fa فاطمه قطبی fatima_ghotbi@yahoo.com 10031947532846002290 Yes تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، بيمارستان آيت ا... طالقانی مهران رغيب مطلق 10031947532846002291 No Ghotbi F, Raghibmotlagh M, Valaie N ناصر ولايی 10031947532846002292 No

fa بررسی رابطه نوازندگی با ميزان شنوايی Association between playing musical instruments and hearing loss عمومى General عمومی General سابقه و هدف : سروصدای زياد بر روی شنوايی اثر سوء دارد بطوری که مشخص شده هر صدائی بيش از 85 دسی بل می تواند برای شنوايی مضر باشد. عليرغم توجه به اثرات سوء سروصدا در صنعت، متاسفانه از امکان تاثير سروصدای موسيقی بر روی شنوايی غفلت شده است. تحقيق حاضر جهت بررسی اثرات سروصدای آلات موسيقی بر روی گوش در سالهای 76-1373 بر روی نوازندگان حرفه ای شاغل در تالار وحدت شهرتهران انجام شد. روش بررسی : اين بررسی آينده نگر با تکنيک مصاحبه، مشاهده و انجام تستهای شنوايی صورت گرفت. جامعه مورد بررسی پس از حذف عوامل مداخله گر 50 نوازنده حرفه ای سازهای زهی، بادی و ضربی شاغل در تالار وحدت بودند که بعنوان گروه آزمون در نظر گرفته شدند. 30 فرد غير نوازنده که در تهران زندگی می کردند ولی از نظر متغيرهای زمينه ای و مداخله گر با گروه آزمون مشابه بودند و از نظر سنی کاملاً با افراد گروه آزمون يکسان بودند بعنوان گروه کنترل انتخاب شدند. از کليه افراد گروه آزمون و کنترل اديومتری با تون خالص در فرکانس های ) (B.C) , Air Conduction(A.C Bone Conduction بطور جداگانه و تمپانومتری به روش کلاسيک انجام شد. يافته ها : نوازندگان شامل 19زن (38%) و 31 مرد (62%) در محدوده سنی 20 تا 55 سال با سابقه نوازندگی 3 تا 44سال بودند. معدل آستانه شنوايی نوازندگان در 88% موارد در محدوده طبيعی بود ولی 6% کاهش شنوايی در حد slight و 6% در حد mild داشتند. در فرکانس 8000 هرتز، 30% نوازندگان در گوش چپ و 24% در گوش راست دچار کاهش شنوايی بميزان 3/25 دسی بل و 28 دسی بل بودند. در فرکانس 4000 هرتز، 16% نوازندگان در گوش چپ و 10% در گوش راست دچار کاهش شنوايی بميزان 5/25 دسی بل و 27 دسی بل بودند. کسانی که 20-15 سال سابقه نوازندگی دارند در تمام فرکانسها از شنوايی کمتری برخوردار بودند. شنوايی نوازندگان سازهای بادی و زهی با يکديگر تفاوتی نداشت. نتيجه گيری : با توجه به شيوع کاهش شنوايی در نوازندگان حرفه ای لازم است اين افراد از محافظ های شنوايی مناسب استفاده نمايند. همچنين انجام اديومتری اوليه هنگام آغاز به کار نوازندگی به عنوان داشتن سابقه ای از شروع درگيری سيستم شنوايی و تکرار منظم آن بطور ساليانه می تواند با نشان دادن اولين تغييرات شنوايی در نوازندگان کمک موثری در پيشگيری از اين مشکل نمايد. Background : Sound pollution has unwarranted effects on hearing loss. Despite numerous prior studies on sound pollution and its effects in industrial environments, scanty studies are available among musicians. The aim of the present study is to evaluate the association between musical instruments noise and hearing loss. Material and method : For this prospective study, 50 professional players of string, windy, and percussion instruments as well as 30 matched controls were selected. All subjects were programmed for pure tone audiometery (PTA) and classic tempanometery. Results : The study population included 19 females and 31 males aged 20 to 55 years and history of playing musical instruments of 3-44 years. Hearing threshold of 88% players was within the normal range, however, 6% revealed to have slight and the remaining 6% had mild hearing loss. In frequency of 8000Hz, 30% of players had hearing loss of 25.3db in their left and 24% had hearing loss of 28db in their right ear. Meanwhile, in frequency of 4000Hz, 16% of players had hearing loss of 25.5db in their left and 10% had hearing loss of 27db in their right ear. Those who had a history of at least 15 years of playing musical instruments were shown to have a sensorineural hearing loss in all frequencies. Conclusion : Since hearing loss is a major health concern among musicians, periodic audiometric examinations and use of protective means are strictly recommended for professional musicians. ،نوازندگی، کاهش شنوايی Musicians, Hearing loss. 319 323 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-81&slc_lang=fa&sid=fa محمدرضا فتح العلومی 10031947532846002293 Yes گروه گوش و حلق و بينی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی سيدعباس صفوی نائينی 10031947532846002294 No گروه گوش و حلق و بينی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Fatoloolomi M, Safavi Naieni A, Fattai Bafghi A علی فتاحی بافقی 10031947532846002295 No گروه گوش و حلق و بينی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی تاثير تنش زدايی تدريجی عضلانی بر اضطراب و مهار پاسخهای زيستی (EMG و حرارت پيرامونی بدن) Effects of Progressive Relaxation Training (PRT) on anxiety and skills of control biofeedback responses (EMG and temperature) عمومى General عمومی General سابقه و هدف : تحقيق حاضر در پی بررسی تاثير آموزش تنشزدايی تدريجی بر عوامل اضطرابی شخصيت و مهارت تنظيم پاسخهای بيولوژيک از طريق بررسی بيوفيدبک و حرارت پيرامونی بدن است. روش بررسی : در اين تحقيق 21 جفت همسان شده از بين افراد مضطرب به طور تصادفی به دو گروه مورد و کنترل تقسيم شدند. آزمودنيها همه دانشجو و بين 20 تا 30 سال سن داشتند. آنها بر اساس تست اضطراب کتل انتخاب شده بودند. گروه آزمايشی به مدت 10 هفته هر هفته يک جلسه در معرض آموزش تنشزدايی تدريجی قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش علاوه بر آزمون اضطراب کتل، تست اضطراب اسپيل برگر که به عنوان آزمون معادل در موقعيت پسآزمون اجرا گرديده، دستگاه EMG ، حرارتسنج بدن و ارزيابيهای بالينی قبل و بعد از شروع دوره بودند. يافته ها : نتايج نشان داد که در آزمودنيهای گروه مورد تمامی عوامل اضطرابی شخصيت، اضطراب کلی، اضطراب پنهان، اضطراب آشکار، تحول هشياری نسبت به خود، نيرومندی ”من“، گرايشهای پارانويايی، گرايش به گنهکاری (عامل O ) و تنش عصبی (عامل Q4 ) به طور معنيداری کاهش يافتهاند. همچنين سطح تنش عضلانی (EMG) در اين گروه کاهش يافته بود که بيانگر افزايش معنيدار مهارت آزمودنيهای گروه مورد در مهار پاسخهای بيولوژيک در مقايسه با گروه کنترل است. در اين تحقيق مشخص شد حرارت پيرامونی تحت تاثير اين شيوه قرار نميگيرد. نتيجه گيری : استفاده از روش تنشزدايی تدريجی به عنوان يک شيوه مقابلهای کوتاه مدت برای مهار اضطراب و تغيير رگههای اضطرابی شخصيت قابل استفاده بوده و برای کسانی که از اختلالات اضطرابی رنج ميبرند، توصيه ميگردد. Background : The present study aimed to examine the effectiveness of Progressive Relaxation Training (PRT) on anxiety and skills of control biofeedback responses (EMG and peripheral temperature) in anxious university students. Materials and methods : 21 pairs of undergraduate students (20-30 years old) were selected based on Cattle Anxiety Scales and assigned in two groups of experiment and control. The experiment group received PRT for 10 weeks. Pretest (Cattle Anxiety Scales, EMG, PT) and posttest (Cattle Anxiety Scales, Spilberger Anxiety Inventory, clinical interview, EMG, and P.T) were achieved on both groups. Results : Results have revealed that anxiety factors of personality (C, L ,Q3, Q4 factors), stat and trait of anxiety and EMG amplitudes were all decreased significantly (p<0.05). Thus, experiment group had obtained adequate skills to control biofeedback responses. Conclusion : PRT is useful intervention to control anxiety as well as increasing skills to control of EMG biofeedback responses. ،تنش زدايی تدريجی، اضطراب،اضطرابی شخصيت Anxiety, Progressive Relaxation Training, Biofeedback responses 320 330 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-82&slc_lang=fa&sid=fa Janbozorgi M مسعود جان بزرگی masoudjan@yahoo.com 10031947532846002296 Yes : تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، بيمارستان امام حسين، گروه روانپزشکی

fa بررسی رابطه نوع زايمان با بروز علائم افسردگی زودرس بعد از زايمان Association between type of delivery and maternal blue عمومى General عمومی General سابقه و هدف : به منظور بررسی رابطه علائم افسردگی زودرس بعد از زايمان با نوع زايمان (واژينال يا سزارين)، اين مطالعه در سال 1379 در بيمارستان هدايت تهران انجام گرديد. روش بررسی : خانمهای باردار مراجعهکننده به درمانگاه مراقبتهای دوران بارداری که مايل به شرکت در اين مطالعه بودند چنانچه مشخص گرديد که زمينه افسردگی قبلی نداشته‌اند (با استفاده از Beck depression inventory )، در مطالعه وارد می‌شدند. برای 200 خانم باردار، قبل و يک هفته بعد از زايمان پرسشنامه بر اساس آزمون Beck تکميل گرديد. خصوصيات فردی مانند سن، تحصيلات و نيز خواسته يا ناخواسته بودن حاملگی، ميزان رضايت از زندگی خانوادگی و مشکلات نوزاد ثبت گرديد. يافته ها : نتايج اين مطالعه نشان داد که 55% خانمها بعد از زايمان دچار علائم زودرس افسردگی می‌شدند و در نوع زايمان به روش سزارين احتمال اين افسردگی به طور غير معنيداری بيشتر از زايمان واژينال است (08/0 p< و RR=1.6 ). در خانمهايی که بعد از زايمان واژينال دچار علائم افسردگی زودرس می‌شدند، شدت بروز علائم بيش از زايمان سزارين بود (03/0 p< ). نتيجه گيری : بالا بودن ميزان علائم افسردگی زودرس بعد از زايمان، بخصوص بعد از سزارين و مشکلات ناشی از بروز افسردگی، توجه جدی به اين موضوع را می‌طلبد. مطالعات وسيعتر جهت تعيين دامنه، ‌عوارض و پيشگيری از آن توصيه می‌شود. Background : In order to assess whether maternal blue is attributed to the rout of childbirth including vaginal delivery or cesarean section, this study was conducted at Hedayat Hospital in 2000. Materials and methods : Among women who attended to the clinic of prenatal care in Hedayat Hospital those who accepted to participate were requested to fill a Beck depression inventory to rule out any underlying depressive disorder. Finally, for 200 parturients a structured questionnaire was filled out, once before and again one week after delivery. Initial data including age, education level, planned or unplanned pregnancy, familial satisfaction were inquired. Results : Results showed that 55% of the subjects had symptoms of maternal blue during post partum period. Maternal blue is more prevalent among women who had cesarean section compared to vaginal delivery candidates (p<0.08, RR=1.6) however, the symptoms of maternal blue was less serious compared to mothers with vaginal delivery. Conclusion : Maternal blue was revealed to be prevalent among parturients, thus further studies are warranted to address the problem and preventive interventions. ،افسردگی زودرس بعد از زايمان، زايمان واژينال، سزارين Maternal Blue, Vaginal delivery, Cesarean section 331 335 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-83&slc_lang=fa&sid=fa مهرناز فرزد m2.farzad@yahoo.com 10031947532846002297 Yes : تهران، خيابان زرگنده، دانشگاه آزاد اسلامی واحد پزشکی، گروه زنان و زايمان Farzad M, Ghazi Mirsaeed SB سعيده بهاره قاضی مير سعيد 10031947532846002298 No

fa اثر عصاره گياه Dendrostellera lessertii بر ترشح TNF-α و تنظيم کاهشی گيرنده های آن بر سطح مونوسيتهای انسانی در محيط کشت Dendrostellera lessertii extract effects on TNF-α release and its receptors down regulation on cultured human monocytes عمومى General عمومی General سابقه و هدف : با توجه به تاثير عصاره آب الکلی (50:50) برگ گياه Dendrostellera lessertii (سياه گينه) در کاهش اندازه و تعداد تومورهای آدنوکارسينوم روده بزرگ و پستان در رت، جهت بررسی مکانيزم عمل اين عصاره، در اين مطالعه بررسی تاثير عصاره مذکور بر رهايی فاکتور نکروز دهنده بافتی آلفا و تعداد گيرندههای اين فاکتور بروی مونوسيتهای انسانی در محيط کشت انجام شد. روش بررسی : توسط ديمتيلهيدرازين تومور روده بزرگ و توسط ديمتيلبنزآنتراسن تومور پستان در رتهای ماده ايجاد شد. تاثير خوراکی عصاره آب الکلی (50:50) برگ گياه سياه گينه بر کاهش حجم و حذف تومورهای مذکور بررسی شد. جهت جداسازی و خالص نمودن مونوسيتهای انسانی از روش گراديان دانسيته بهره گرفته شد. اندازهگيری فاکتور نکروز دهنده بافتی آلفا توسط روش حساس الايزای بيوتين استرپتواويدين صورت پذيرفت. بررسی تعداد گيرندههای فاکتور نکروز دهنده بافتی آلفا توسط نشاندارسازی راديواکتيوی به کمک يد 125و دستگاه گاماکانتر انجام گرفت. يافته ها : تجويز روزانه خوراکی عصاره آب الکلی (50:50) برگهای گياه سياه گينه به مدت 20 هفته متوالی سبب حذف و يا کاهش اندازه تومورهای پستان و همچنين تحليل تومورهای روده بزرگ در رتهای آزمايشگاهی شد. اين عصاره در مسيری وابسته به دوز بتدريج سبب افزايش ترشح فاکتور نکروز دهنده بافتی آلفا ميگردد. در مسيری وابسته به زمان در کمتر از 90 دقيقه عصاره مذکور باعث تنظيم کاهشی شديد تعداد گيرندههای فاکتور نکروز دهنده بافتی آلفا بروی مونوسيتها در محيط کشت ميشود. نتيجه گيری : عصاره آب الکلی (50:50) برگهای گياه سياه گينه سبب کاهش تومورهای آدنوکارسينومای روده بزرگ و آدنوکارسينومای پستان رت ميگردد. در بررسی مکانيزم عمل اين عصاره معلوم شد که عصاره مذکور مشابه داروی گياهی آنتينئوپلاستيک تاکسول، سبب تحريک رهايی فاکتور نکروز دهنده بافتی آلفا توسط مونوسيتها در محيط کشت ميگردد و در ضمن اين عصاره سبب تنظيم کاهشی تعداد گيرندههای فاکتور نکروز دهنده بافتی آلفا در سطح مونوسيتهای انسانی ميگردد. Background : We investigated the mechanism of action of Dendrostellera lessertii effects on decreasing size of adeno-carcinoma of rat intestine and breast tumors. This purpose followed by assessing its effects on TNF-α and TNF-α receptors on cultured human monocytes. Material and method : The breast and intestine tumors were induced in rats by DMBA and DMH, respectively. Human monocytes isolated by adhesion procedure. TNF-α in cultured media were measured by sensitive biotin-streptoavidin ELISA method and radio iodination was used for TNF-α receptors determination on human cultured monocytes. Results : Oral administration of Dendrostellera lessertii extract during 20 consecutive weeks reduced significantly the diameter of tumor or eliminated them totally. Our data indicated that the plant extract at various doses did increase TNF-α release and in a time dependent manner decreases the TNF-α receptors in less than 90 minutes significantly in cultured human monocytes. Conclusion : Dendrostellera lessertii extract (H2O/EtOH) decreases the size of rat adenocarcinoma breast tumors. Our data support that the extract probably act through increasing TNF-α releasing and decreasing TNF-α receptors on cultured human monocytes. ،فاکتور نکروز دهنده بافتی آلفا، تاکسول،تومور پستان، سياه گينه TNF-α, TNF-α receptor, Taxol, Breast cancer, Dendrostellera lessertii. 337 342 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-84&slc_lang=fa&sid=fa مهدی هدايتی hedayati@erc.ac.ir 10031947532846002299 Yes : تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم راضيه يزدانپرست 10031947532846002300 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی بهار جعفری بروجردی 10031947532846002301 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Hedayati M, Yazdanparast R, Jafari BB, Azizi F فريدون عزيزی 10031947532846002302 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa اثر استرس روانی مزمن بر متابوليسم کربوهيدرات در موش صحرايی Effect of chronic psychological stress on carbohydrate metabolism in rat عمومى General عمومی General سابقه و هدف: مطالعات متعدد اثرات مهم استرس بر متابوليسم کربوهيدرات را نشان داده‌اند. شواهدی مبنی بر اثر استرس درالقاء ديابت نوع 1و2 وجود دارند، با اين حال تاثير استرس روانی کمتر مورد مطالعه قرار گرفته است. در تحقيق حاضر نقش استرس روانی بر متابوليسم کربوهيدرات در موش صحرايی نر بررسی شده است.روش بررسی: حيوانات به دو گروه مساوی کنترل و آزمون (هر گروه 8 سر) تقسيم شدند. در روزهای اول، پانزدهم و سی‌ام آزمايش، از دم حيوانات ناشتا خونگيری به عمل آمد، سپس تست تحمل گلوکز خوراکی در اين حيوانات انجام شد. استرسورهای محدود کننده مختلف روزانه دوبار در حيوانات گروه آزمون استفاده می‌شد. گلوکز با روش گلوکز اکسيداز، انسولين با استفاده از کيت RIA (راديو ايمنواسی)، انسولين و کورتيکوسترون با استفاده از کيت RIA کورتيکو‌سترون Rat اندازه‌گيری شدند.يافتهها: گلوکز ناشتای پلاسما در روز پانزدهم در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل و نسبت به روز اول در گروه آزمون افزايش معنی‌داری داشت. همچنين افزايش معنی‌دار گلوکز پلاسما 15 و60 دقيقه پس از انجام تست تحمل گلوکز خوراکی در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل در روزهای پانزدهم و سی‌ام مکنترله شد. غلظت انسولين ناشتای پلاسما در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل در روزهای پانزدهم و سی‌ام کاهش معنی‌داری را نشان داد. 15و60 دقيقه پس از انجام تست تحمل گلوکز خوراکی انسولين پلاسما در گروه آزمون بطور معنی‌داری در مقايسه با گروه کنترل در روز پانزدهم کاهش يافت. غلظت کورتيکوسترون ناشتای پلاسما در روز پانزدهم در گروه آزمون نسبت به گروه کنترل و همچنين نسبت به روز اول در گروه آزمون افزايش معنی‌داری را نشان داد. در گروه آزمون غلظت کورتيکوسترون پلاسما بلافاصله پس از اعمال استرس تنها در روز اول بطور معنی‌داری نسبت به قبل از اعمال استرس افزايش يافت.نتيجهگيری: از نتايج تحقيق حاضر می‌توان نتيجه گرفت که استرس روانی مزمن نيز می‌تواند در متابوليسم گلوکز اختلال ايجاد نمايد و اين اثر ممکن است ناشی از تغيير در ميزان ترشح انسولين و/يا کورتيکوسترون باشد. با اين وجود نقش ساير هورمون‌های استرسی نيز در اين زمينه می‌بايست مورد توجه قرار گيرد. Background : Several studies have shown that stress has major effects on carbohydrate metabolism. There are some evidences suggesting that stress may induce type 1 and type 2 diabetes mellitus. The effects of psychological stress however need to be investigated. The present study has investigated the role of chronic psychological stress on carbohydrate metabolism in male rats. Materials and methods : Animals were assigned in two groups of control and stressed (n=8/group). The animals of the stressed group were exposed to different restraint stressors (1 hour twice daily) for 15 and 30 days. At the beginning and end of the experimental periods fasting blood samples were obtained by tail snipping and oral glucose tolerance test (OGTT) was carried out. Glucose was measured by glucose oxidase method. Insulin and corticosterone were assayed by their respective RIA kits. Results : Fasting plasma glucose level on the 15th day of the experiment showed significant increase in the stressed rats compared to the controls. The plasma levels of glucose at 15 and 60 min after performing OGTT were significantly increased on the 15th and 30th days of the experiment in the stressed group. Fasting plasma insulin showed significant decrease on the 15th and 30th days of the experiment in the stressed group compared to the controls. On the 15th day of the experiment, at 15 and 60 min after performing OGTT the plasma level of insulin showed significant decrease in the stressed group as compared to the control group. Fasting plasma corticosterone concentration was significantly increased on the 15th day of the experiment in the stressed rats compared with the control rats and the 1st day of the experiment. In the stressed group immediately after stress exposure plasma corticosterone was significantly higher than before stress exposure, only on the 1st day of the experiment. Conclusion : Results have revealed that chronic psychological stress can impair glucose metabolism and this effect may be mediated by changes in insulin and corticosterone secretion. However the role of other stress hormones has to be investigated. ،استرس،گلوکز، انسولين، کورتيکوسترون،موش صحرايی Stress, Glucose, Glucose tolerance test, Insulin, Corticosterone, Rat. 343 350 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-85&slc_lang=fa&sid=fa حميرا زردوز h-zardooz@hotmail.com 10031947532846002303 Yes : تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، گروه فيزيولوژی صالح زاهدی اصل 10031947532846002304 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی محمدکاظم غريب ناصری 10031947532846002305 No Zardooz H1, Zahedi Asl S2, Gharib Naseri MK1, Hedayati M2 مهدی هدايتی 10031947532846002306 No مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی مقايسه‌ای تشخيص لژيونلا پنوموفيلا به دو روش کشت خلط و آزمون آنتی ژن ادراری EIA در مبتلايان به عفونت تنفسی حاد Detecting legionella pneumophila with sputum culture and urinary antigen test in patients with acute pulmonary infection عمومى General عمومی General سابقه و هدف : پنومونی اکتسابی از جامعه همچنان به عنوان يک مشکل مهم و عمده‌ترين عامل مرگ و مير در سطح جهان تلقی می‌شود. از آنجايی که لژيونلا پنوموفيلا يکی از 4 دليل عمده پنومونی اکتسابی از جامعه می‌باشد عدم درمان صحيح و به موقع آن می‌تواند عوارض متعددی را به همراه داشته باشد. در اين مطالعه فراوانی اين ميکروارگانيسم مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی : در اين مطالعه از 118 بيمار مبتلا به عفونت تنفسی (پنومونی، بيماری انسدادی مزمن ريه و آسم) در بيمارستان مسيح دانشوری طی سال 1383 نمونه گرفته شد. نمونه‌ها عبارت از نمونه خلط و نمونه ادرار بودند. نمونه‌های خلط جهت کشت باکتری‌های مختلف طبق روشهای استاندارد به محيطهای کشت معمول باکتريال و محيط اختصاصی کشت لژيونلا BCYE انتقال يافتند. نمونه‌های ادرار نيز با استفاده از کيت آنتی‌ژن ادراری لژيونلا EIA تحت بررسی قرار گرفتند. يافته ها : 118 بيمار (32 زن، 86 مرد) در محدوده سنی 77–58 سال مورد مطالعه قرار گرفتند، پاتوژن‌های مختلف تشخيص داده شده عبارت بودند از: استرپتوکوکوس پنومونيه 88%، کانديدا 2/76%، استرپتوکوکوس بتاهموليتيک 8/61%، استافيلوکوکوس 6/40%، کلبسيلا 1/27%، قارچ 1/16%، اشريشاکلی 4/8%، پسودوموناس 1/5% و ساير باسيل‌های گرم منفي7/1%. از نظر علائم بالينی، تنگی نفس، سرفه، خلط و تب شايع‌ترين علائم بودند. در ميان فاکتورهای خطر، استعمال سيگار شايع‌‌ترين فاکتور بود. نتيجه گيری : با توجه به آمار بالای مرگ و مير ناشی از عدم درمان صحيح و به موقع پنومونی ناشی از لژيونلا آزمون آنتی ژن ادراری لژيونلا ( EIA ) يک آزمون سريع، ساده و سودمند و بسيار اختصاصی جهت شناسايی وجود اين باکتری در مبتلايان به عفونت تنفسی می‌باشد چرا که گرفتن نمونه ادرار از بيماران آسان‌تر بوده، ‌همچنين نتايج طی چند ساعت قابل دست‌يابی است. Background : Community acquired pneumonia (CAP) is a common health problem and one of the main mortality factors worldwide. Legionella pneumophila is one of the most common responsible microorganisms for CAP and may lead to severe complications if left untreated. The present study was conducted to determine the frequency of this organism in patients with CAP. Materials and methods : We enrolled 118 patients with CAP, COPD and asthma in Masihdaneshvari Medical center during 2004–2005. For microbiological purposes sputum culture and legionella urinary antigen measurement were achieved. Results : The study population included 32 females and 86 males, their age range 58-77 years. The most frequently isolated respiratory microorganism were: streptococcus pneumonia (88%), candida spp. (76.2%), streptococcus beta-hemolytic (61.8%), staphylococcus (40.6%), klebsiella spp. (27.1%), fungi (16.1%), E.coli (8.4%), pseudomonas spp. (5.1%). Dyspnea, cough, sputum production, and fever were the most common findings. Smoking was the most commonly found risk factor. Conclusion : Atypical pathogens are responsible for 40% of community-acquired pneumonia and several studies have ranked legionella pneumophila among the three most common microbial cause of CAP in patients admitted to the hospitals. So this is important to notice that urinary antigen test is particularly useful, simple and rapid test for legionella positive cases, because it is often easier to obtain urine in ill patients and the results can be available within hours and also reliable to commence treatment. ،لژيونلا پنوموفيلا، آزمون آنتی‌ژن ادراری لژيونل،عفونتهای تنفسی Legionella pneumophila, Urinary antigen, Respiratory infections. 351 355 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-86&slc_lang=fa&sid=fa حسين گودرزی 10031947532846002307 Yes گروه ميکروبيولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی حميدرضا جماعتی 10031947532846002308 No گيتا اسلامی 10031947532846002309 No جميله نوروزی 10031947532846002310 No فاطمه فلاح 10031947532846002311 No علی اکبر سليمانی رهبر 10031947532846002312 No سودابه طاهری 10031947532846002313 No Goodarzi H, Jamaati HR, Norouzi J, Eslami G, Fallah F, Soleimani Rahbar AA, Taheri S, Khanipour RR: رکسانا خانی پور روشن 10031947532846002314 No

fa کاربرد روش‌های شناسايی تورش انتشار برای فراتحليل در ارزيابی تاثير داروی آلبندازول در درمان مبتلايان به آسکاريس و تريکوسفال Application of publication bias detection methods in evaluating the effect of Albendazole in treating patients with Ascaris and Trichocephal عمومى General عمومی General سابقه و هدف : فراتحليل عبارت است از ادغام يافته‌های مجموعه بزرگی از مطالعات تکی منتشر شده و تحليل آماری کلی آنها. از مشکلاتی که موجب مخدوش شدن اعتبار نتايج فراتحليل می‌شود عدم دسترسی محقق به تمام مطالعاتی است که در فاصله زمانی خاص در موضوع مورد بررسی انجام شده‌اند. دور ماندن نتايج برخی مطالعات، به دلايل متعدد، از نظر محقق تورش انتشار ناميده می‌شود. تحقيق حاضر به منظور انجام فراتحليل تاثير داروی آلبندازول در درمان مبتلايان به آسکاريس و تريکوسفال و بررسی مقايسه‌ای روشهای مختلف تشخيص تورش انتشار در اين فراتحليل انجام گرفت. روش بررسی : اطلاعات مربوط به 25 مقاله کارآزمايی بالينی شامل دو گروه درمانی که در آنها تاثير داروی آلبندازول تک دوز 400 ميلی‌گرمی در درمان افراد بالای 2 سال مبتلا به انگلهای آسکاريس و تريکوسفال مقايسه شده بود و در فاصله زمانی سالهای 1982 تا 2000 در مجلات نمايه‌سازی‌شده بين‌المللی به چاپ رسيده‌ بودند و در ضمن متغير پاسخ دو‌حالتی داشتند از طريق جستجوی اينترنتی، بانکهای اطلاعاتی و مجلات معتبر بين‌المللی جمع‌آوری گرديد. برای هر يک از مطالعات، تعداد کل افراد شرکت‌کننده در مطالعه، تعداد مبتلايان به انگل‌های آسکاريس و تريکوسفال و تعداد بيماران بهبود يافته پس از مصرف داروی آلبندازول در هر يک از دو گروه استخراج و ثبت شد. لگاريتم نسبت شانس و واريانس آن برای هر مطالعه محاسبه و با انجام فراتحليل برای کل مطالعات به‌دست آمد. برای تشخيص تورش انتشار، نمودار فونل، روش همبستگی رتبه‌ای بگ، دو روش رگرسيونی ايگر و دو روش رگرسيونی بر اساس نمودار فونل بکار گرفته شدند. از نرم‌افزار SAS برای تحليل داده‌ها استفاده شد. يافته ها : فراتحليل نشان داد که برآورد نسبت شانس برابر 3/10 با فاصله اطمينان 95% (65/12و 35/8) و لگاريتم آن 33/2 می‌باشد. تمام روشهای آماری به کار گرفته شده حاکی از معنی‌دار نبودن تورش انتشار در فراتحليل بودند و نتايج آنها با هم سازگار بودند. نتيجه گيری : با توجه به اين که ممکن است چنين سازگاری همواره برقرار نباشد توصيه می‌شود برای قضاوت نهايی، با مقايسه نتايج روشهای مختلف و با توجه به ساختار داده‌ها، مطمئن‌ترين حالت که توان بيشتری داشته باشد، انتخاب شود. Background : Meta analysis is a statistical method to combine the findings of a set of large number of published individual studies and re-analyse them. The use of meta-analysis methods in medical research has been increased, noticeably, in resent years. However, one of the major shortcomings in such analysis is that the researcher, could not access all conducted studies in the area of concern. This serious problem is called publication bias, and may lead to a misleading conclusion. In present study a meta analysis was carried out to evaluate the effect of albendazole in treating patients with ascaris and trichocephal and different publication bias detection methods were compared. Materials and methods : Data were gathered from 25 clinical trials, having two treatment groups and binary outcomes, published in international indexed journals during 1982-2000. The main objectives of all these studies were to compare the performance of single dose of albendazole to treat patients with ascaris and tricocephal parasites. Total number of participants, number of patients with ascaris and tricocephal and cure rates were recorded for each study. Log odds ratio and its variance were calculated for each study and then estimated for the overall researches using meta-analysis methods. Funnel plot, Begg correlation method, two regression methods introduced by Egger and two regression methods based on Funnel plot were used and compared in detecting publication bias. SAS software was employed for this mean. Results : Meta analysis showed that albendazole has 10.3 (95%CI: 8.35-12.65) times better performance in curing ascaris patients compared to those with tricocephal (log odds ratio 2.33). All the employed procedures showed similar and consistent results which confirmed non-significant publication bias. However, this consistency may not occur all the time. Conclusion : Since this consistency may not occur all the time, it is recommended not to rely on results of only one method, but comparing and selecting a powerful method which fits the data structure. ،فراتحليل، تورش انتشار،آلبندازول،آسکاريس، تريکوسفال Meta-analysis, Publication bias, Albendazole, Ascaris, Tricocephal. 357 363 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-87&slc_lang=fa&sid=fa يدا... محرابی mehrabi@sbmu.ac.ir 10031947532846002315 Yes : تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، دانشکده پزشکی، گروه پزشکی اجتماعی و بهداشت مريم شبيری 10031947532846002316 No حميد علوی مجد 10031947532846002317 No Mehrabi Y, Shobeiri M, Alavi-Majd H, Ahmadi N نايبعلی احمدی 10031947532846002318 No

fa چگونگی وضعيت آلودگی منابع آب در منطقه رامسر Contamination of water resources in Ramsar عمومى General عمومی General شهر رامسر يکی از شهرهای استان مازندران در فاصله بين شهر تنکابن و چابکسر قرار دارد. وسعت آن حدود 30 کيلومتر مربع بوده و بر روی رسوبات آبرفتی دوران چهارم قرار دارد. بالا بودن سطح آب زيرزمينی احتمال آلودگی آبها را توسط فاضلابهای خانگی و کشاورزی بالا برده است. در مطالعات صحرايی، 31 نمونه از آبهای سطحی و زير زمينی برداشت شد که اين کار در دو مرحله صورت گرفت. مرحله اول خرداد 82 و مرحله دوم آبان 82. بعد از انتقال نمونههای آب به آزمايشگاه يونهای سديم، پتاسيم، کلسيم، منيزيم، سولفات، کلر، بيکربنات، نيترات، نيتريت و فسفات آنها اندازهگيری شد. با توجه به نتايج آناليز يونهای آب نمودارهای شولر، پايپر و ويلکوکس آنها رسم شد و طبقهبندی آبها از نظر مصارف شرب و کشاورزی مورد بررسی قرار گرفت. در آخر با رسم نقشههای منحنيهای هميون يونهای آلودهکننده آبهای زيرزمينی، نقاط و محدودههای آلوده منطقه مورد مطالعه تعيين گرديد. Background : Ramsar, a city in Mazandaran province, is located between Tonekabon and Chaboksar. It covers an area of about 30 Km2 overlying alluvium and coastal deposits of Quaternary Period. Shallow depth of water table within the area increases the chance of contamination through seepage of waste water from septic wells and agriculture. Materials and methods : We have examined 31 samples to determine the contamination of water resources in 2 stages. In laboratory, the concentration of sodium, potassium, calcium, magnesium, sulfate, chloride, carbonate, bicarbonate, phosphate, nitrate and nitrite ions have been measured. Wilcox and Schoeller diagrams led to classification of the water for drinking and agricultural purposes. Finally, plotting of isoion maps of pollutants defines contaminated areas of the city. Results : With respect to Scholler diagrams, most of the wells in Ramsar could be classified as suitable water resources and are drinking water. However, rivers are non-drinking water resources due to contamination with seepage and waste water. Conclusion : Plotting of isoion maps of pollutants has clarified that water contamination is a matter of concern in Ramsar and seek further attention. ،آلودگی آبها،فاضلاب، منحنی های هم يون،تجزيه شيميايی Water contamination, Seepage, Isoion map. 360 365 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-88&slc_lang=fa&sid=fa رضا حقيقت 10031947532846002319 Yes : تهران، اوين، دانشگاه شهيد بهشتی Haghighat R, Mohammadi Y يوسف محمدی 10031947532846002320 No

fa مروری بر طيف سنجی مادون قرمز و کاربرد آن در علوم پزشکی Infrared spectrophotometry and its application in medicine عمومى General عمومی General طيفسنجی مادون قرمز با تبديل فورير ( FTIR ) Fourier transform infrared ابزاری قدرتمند برای مطالعات بيولوژيک است. از جمله مزيتهای طيفسنجی مادون قرمز ( IR ) امکان استفاده از آن برای انواع نمونه‌ها در حالتهای مختلف فيزيکی است. تاکنون ويژگيهای سيستمهای سازنده بيولوژيک از جمله پروتئين‌ها، ليپيدها، غشاءهای بيولوژيک، کربوهيدرات‌ها، داروها، و ... بوسيله طيفسنجی IR مورد مطالعه و شناسايی قرار گرفته‌اند. در اين مقاله با اصول اين تکنيک و پيشرفتهای اخير در استفاده از آن در علوم پزشکی آشنا خواهيم شد. FTIR ) Fourier transform infrared) is a powerful tool for biological studies. It could be used for samples in different physical status. Prior researchers have studied biological characteristics of proteins, lipids, biologic membranes, carbohydrates, drugs, etc with this unique technique. The following article addresses some of the common applications of FTIR ( Fourier transform infrared). ،طيف سنجی، مادون قرمز، پزشکی Spectrophotometry, Infrared, Medicine. 379 386 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-89&slc_lang=fa&sid=fa سيد فرشاد حسينی شيرازی Dr_fshirazi@yahoo.com 10031947532846002321 Yes : تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، دانشکده داروسازی، صندوق-پستی 6153-14155 انسيه فرهادی 10031947532846002322 No Hosseini Shirazi F, Farhadi E, Vakili Zahir N نيکی وکيلی ظهير 10031947532846002323 No