پژوهش در پزشکی Pejouhesh http://www.pejouhesh.com 1 journal1 fa jalali 1388 10 1 gregorian 2010 1 1 33 3 online 1 fulltext

fa اصول استفاده از نسخه های خطی وقديمی در نگارش مقالات نوين عمومى General سرمقاله Editorial 129 135 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-470&slc_lang=fa&sid=fa سيد محمود طباطبايي1 smtabataba_md@yahoo.com 10031947532846004585 Yes عبدالجليل کلانتر هرمزی 10031947532846004586 No

fa مقايسه تخصص طب داخلی در دنيا: ارايه مدل برای جمهوری اسلامی ايران عمومى General سرمقاله Editorial 136 138 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-471&slc_lang=fa&sid=fa فريدون عزيزی azizi@endoerine.ac.ir 10031947532846004591 Yes

fa واکسيناسيون سهوی سرخجه باعث بروز سندرم سرخجه مادرزادی نمی‌شود؟! زنان و زایمان Gynecology نقد Reviews 139 140 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-472&slc_lang=fa&sid=fa غلامعلی غلامی 10031947532846004573 Yes مريم آقالو2 10031947532846004574 No هادی غلامی 10031947532846004575 No

fa بررسی هم‌خوانی پارامترهای قلبی با سطوح بيهوشی هوشبری Anesthesia پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: پيشنهاد می شود از دستگاه BIS (BISpectral) برای تعيين عمق بيهوشی استفاده شود، اما در حال حاضر به علت محدوديت امکانات کشور، متخصصين بيهوشی با توجه به تجربه خود، شاخص های قلبی مثل ضربان قلب و فشار خون را برای تعيين سطح بيهوشی به کار می برند. لذا برای بررسی ميزان هم خوانی شاخص های قلبی با سطوح بيهوشی تعيين شده از فعاليت مغز اين تحقيق انجام شد. روش بررسی: تحقيق به روش توصيفی- پيمايشی روی دادگان 14 بيمار در حين جراحی در بيمارستان ميلاد انجام شد. کليه اطلاعات بيماران در حين جراحی مثل فشار خون سيستولی، ضربان قلب و شاخص BIS (BISpectral Index) به صورت هم زمان توسط نرم افزار Rugloop از دستگاه Datex –ohmeda S5 ثبت گرديد. با روش دلفی نقطه برش بيشتر از 75 درصد، بعنوان هم خوانی تلقی شدند و درصد عدم هم خوانی هر يک از سه پارامتر قلبی، فشار خون، ضربان قلب و توام فشارخون و ضربان قلبی گزارش شد. يافته ها: 14 بيمار با ميانگين سنی (± انحراف معيار) 6/12± 3/43 سال بررسی شدند. همه بيماران بيهوشی متوسط، محدوده BIS 35 تا 65 و سبک با محدوده BIS 65 تا 85 را در حين جراحی تجربه کردند. درصد هم خوانی B‏IS با فشارخون سيستولی 1/7 درصد، با ضربان قلب 4/21 درصد و با فشارخون سيستولی و ضربان قلب توام 3/14درصد بود. ميانگين درصد هم خوانی BIS با فشارخون سيستولی 4/51، با ضربان قلب 2/58 و با فشارخون سيستول و ضربان قلب توام 6/60 بود. نتيجه گيری: به نظر می رسد که پارامترهای قلبی در تعيين سطح بيهوشی قابل قبول ناتوان هستند. لذا بهتر است از دستگاه BIS و مانيتورهايی که براساس پردازش سيگنال مغز عمل می کنند، استفاده شود. واژگان کليدی: عمق بيهوشی، طبقه بندی کننده KNN، پارامترهای قلبی، شاخص BIS، اندازه گيری سطح هوشياری. Backgraound: It is recommended to use BIS (BISpectral) to determine anesthesia levels. Currently, due to low capacity in Iran, anesthesiologists use cardiac indices, such as pulse rates and blood pressure to detect anesthesia levels. This study was designed to assess association of cardiac parameters with anesthesia levels measured by brain function. Methods: In this descriptive study, 14 patients candidate for operation in Milad hospital were studied. Patients’ information, including systolic blood pressure, pulse rate and BIS (BISpectral) index were simultaneously registered by Rugloop software using Datex-ohmeda S5. Cut-off of 75 percent by Delphi method was considered as agreement, and percent of disagreement of 3 cardiac parameters, including blood pressure, pulse rate and both blood pressure and pulse rate were assessed. Results: 14 patients with mean age (± standard deviation) of 43.3±12.6 years were studied. All patients experienced moderate (BIS 35-65) and mild (65-85) level of anesthesia during operation. Percent agreement of BIS with systolic blood pressure, pulse rate and both systolic blood pressure and pulse rate was 7.1%, 21.4% and 14.3%, respectively. Mean percent agreement of BIS with systolic blood pressure, pulse rate and both systolic blood pressure and pulse rate was 51.4%, 58.2% and 60.6%, respectively. Conclusion: It seems that cardiac parameters are not able to determine anesthesia levels. So, it is better to use BIS tools and processors of brain signals. Keywords: Anesthesia levels, KNN classification, Cardiac parameters, BIS index, consciousness level. عمق بيهوشی، طبقه بندی کننده KNN، پارامترهای قلبی، شاخص BIS، اندازه‌گيری سطح هوشياری. Anesthesia levels, KNN classification, Cardiac parameters, BIS index, consciousness level. 141 145 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-473&slc_lang=fa&sid=fa Mahboobeh Rezakhah Varnousafadarani1 محبوبه رضاخواه ورنوسفادرانی 10031947532846005088 No Mohammadreza Hashemi Golpayegani1 محمدرضا هاشمی گلپايگاني1، 10031947532846005153 No Mohammad Hassan Moradi1 محمدحسن مرادي1، 10031947532846005154 No Sirous Momenzadeh سيروس مومن زاده Momenzadeh_s@yahoo.com 10031947532846005155 Yes Department of Anesthesiology, Intensive Care and Pain, Shaheed Beheshti University (M.C), گروه بیهوشی و مراقبت های ویژه و درد، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی Seyed Sajjad Razavi2 سيد سجاد رضوي2 10031947532846005156 No

fa استفاده از Mini Screw و کشش Cl III در درمان کمبود رشد فک بالا عمومى General گزارش کوتاه Short report 146 147 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-474&slc_lang=fa&sid=fa عبدالرضا جميليان : Info@jamilian.net 10031947532846004576 Yes افشين حراجی 10031947532846004577 No ناصر ولايی 10031947532846004578 No

fa توليد آنتی‌بادی ضد ليپوپلی‌ساکاريد توسط لنفوسيت‌های B پريتونئال و طحال موش Balb/c در شرايط آزمايشگاه ایمنی‌شناسی Immunology پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: تحت گروه لنفوسيتی CD5+ B-1 در مواقع لزوم قادر به توليد آنتی‌بادی‌های طبيعی با خاصيت واکنشی متعدد بوده و اصلی ترين ليگاند آنها، ليپوپلی‌ساکاريد (LPS) است. از آنجايی که توليد آنتی‌بادی‌ها در شرايط آزمايشگاهی و خارج از بدن موجود زنده می‌تواند کاربرد بسياری در تکنولوژی تخليص مواد داشته باشد، اين تحقيق با هدف جداسازی، کشت و تعيين غلظت آنتی‌بادی در مايع رويی کشت اين لنفوسيت‌ها انجام شد. روش بررسی: اين تحقيق با طراحی اکتشافی انجام گرديد. با خون گيری مستقيم از قلب، پرفيوژن طحال و خارج‌سازی سلول‌های آن و لاواژ پريتونئال موش‌های نژاد Balb/c سلول ها گرفته شدند و با کمک گراديان فايکول و ستون نايلون وول، لنفوسيت‌های B تخليص گرديدند و در دو گروه مورد و شاهد در محيط کامل کشت سلولی توسط LPS تحريک شدند و در سه زمان 24،48 و 72 ساعت در انکوباسيون قرار گرفتند. مايع رويی کشت به منظور اندازه‌گيری غلظت IgM با تکنيک الايزا سنجيده و فعاليت حياتی و قدرت تکثير توسط آزمون MTT بررسی شد. بررسی‌های ايمونوفنوتايپينگ برای تاييد خلوص سلول‌ها به کمک مارکر CD3 و CD5 صورت پذيرفت. يافته ها: کشت 24 ساعته لنفوسيت‌ها در دو ارگان طحال و پريتوئن، بالاترين فعاليت ترشحی IgM را داشتند که اختلاف معنی‌داری را با گروه‌های شاهد نشان دادند. در بررسی ايمونوفنوتايپينگ، لنفوسيت‌های B تخليص شده از پريتوئن در مقايسه با طحال و خون، درصد بالاتری از مارکر CD5 را نشان دادند. نتيجه گيری: سلول‌های پريتوئن و طحال منبع بسيار خوبی برای تهيه IgM با اختصاصيت متعدد در شرايط داخل لوله‌ای آزمايشگاهی می‌باشند. تخليص اين سلول‌ها و فراهم نمودن شرايط مناسب کشت سلولی می‌تواند راهگشای انجام مطالعات جامع‌تری باشد. واژگان کليدی: لنفوسيت B-1، محرک ليپوپلی‌ساکاريد، IgM با اختصاصيت متعدد، طحال، پريتوئن، موش Balb/c Background: CD5B1 lymphocytes are the major cell subpopulation for defense found in many organs including peritoneum and splenic follicles. They can produce natural antibodies with poly specific reaction with an important Ligand: Lipopolysaccaride (LPS). The aim of this study was isolation and purification of this unique population from cellular content of peritoneum, spleen and blood and determining their functional activity in producing IgM antibody in response to stimulants in cell culture under experimental conditions. Methods: With direct heart puncture, splenic puncture, and peritoneal lavage from inbred Balb/C mice, cells were collected and purified through Ficole density gradient and nylon wool column for purification of B lymphocytes. In complete tissue culture medium (Bwool), cells were harvested and divided into 2 Groups, experimental and control. LPS stimulation was performed on the experimental group for different durations: 24, 48 and 72 hours. Finally culture supernatants were assayed for IgM concentration with ELISA Technique. The proliferation rate was defined by M.T.T assessment. Immunophenotyping studies for confirmation of cellular purity were carried out by CD3 and CD5 markers. Result: Lymphocytes from spleen and peritoneum organs had significantly higher levels of IgM secretory activity in 24 hours, as compared to the control groups. In Immuno-phenotyping studies, purified B lymphocytes from peritoneum showed highest levels of CD5 marker. Conclusion: The findings of this research indicate that Cells collected from splenic puncture and peritoneal fluid are excellent source for IgM antibody with polyspecific properties against LPS in the laboratory and extremely useful for research purposes. Keywords: B-1 Lymphocyte, Lipopoly Saccharide, Poly-specific, IgM, Spleen, Peritoneum واژگان کليدی: لنفوسيت B-1، محرک ليپوپلی‌ساکاريد، IgM با اختصاصيت متعدد، طحال، پريتوئن، موش Balb/c Keywords: B-1 Lymphocyte, Lipopoly Saccharide, Poly-specific, IgM, Spleen, Peritoneum 148 155 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-475&slc_lang=fa&sid=fa Vahid Yardel وحيد ياردل1، 10031947532846005089 No Faculty of Veterinary, Islamic Azad University, Karaj Branch 1 دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج Nega r Seyed2 نگار سيد2، 10031947532846005157 No Iranian Institute of Pasteur, Tehran, Iran 2 انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران Nariman Mosaffa3 نريمان مصفا mosaffan@sbmu.ac.ir 10031947532846005158 Yes Department of Immunology, Shaheed Beheshti University (M.C), Tehran, I.R.Iran 3 گروه ایمونولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی

fa مقايسه ارزش تشخيصی Anti-cyclic citrullinated peptide antibody و فاکتور روماتوئيد در تشخيص آرتريت روماتوئيد روماتولوژی Rheumatology پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: آرتريت روماتوئيدRA)) نوعی بيماری خودايمنی مزمن با سير پيشرونده است که نياز به تشخيص زودرس ودرمان به موقع و جدی دارد. ارزش تشخيصی آنتی بادی های ضد سيترولينی (Anti-CCP) در تشخيص زودرس RA در مطالعات متعددی نشان داده شده است. مطالعه حاضر با هدف تعيين و مقايسه ارزش تشخيصی Anti-CCP و فاکتور روماتوئيدی (RF) برای RA انجام شد. روش بررسی: تحقيقی با طراحی کارآزمايی بالينی از نوع تشخيصی روی 255 بيمار RA که تشخيص بيماری بر اساس معيارهای تشخيصی کالج روماتو لوژی آمريکا (ACR) درآنان تائيد شده بود و 290 بيمار غير RA انجام شد. نمونه سرم از کليه بيماران و غيربيماران جهت سنجش Anti-CCP و RF گرفته شد. حساسيت، ويژگی، ارزش اخباری مثبت (PPV)، ارزش اخباری منفی (NPV) و نسبت درست نمايی مثبت (LR+) و نسبت درست نمايی منفی (LR-) و حدود اطمينان 95 درصد آنها با درنظر گرفتن علايم بالينی معيارهای ACR به عنوان استاندارد تشخيصی برآورد گرديد. يافته ها: Anti-CCP در 2/79 درصد و فاکتور روماتوئيد در 1/72 درصد و هر دو آنتی بادی در 3/13 درصد بيماران RA مثبت بودند. در 47/8 درصد بيماران RA سرونگاتيو، آزمون AntiCCP مثبت بود. حساسيت، ويژگی، PPV، NPV، LR+ و LR- برای Anti-CCP درتشخيص RA بترتيب 2/79 درصد، 8/94 درصد، 93 درصد، 8/83 درصد و 5/13 درصد و برای RF بترتيب 1/72 درصد، 6/90 درصد، 2/.87 درصد، 7/78 درصد، 81/6 و 26/0 و برای هر دو آنتی بادی 7/64 درصد، 5/ 97 درصد، 9/95 درصد، 8/75 درصد، 8/.26 درصد و 36/0 درصد بود..آزمون مثبت .Anti-CCP برای تشخيص RA سرونگاتيو، ويژگی 6/89 درصد و PPV معادل 85 درصد را نشان داد. نتيجه گيری: Anti-CCP از نظر شاخص های تشخيصی نسبت بهRF خصوصا درتشخيص RA سرونگاتيو برتری دارد. بهرحال وجود دو آنتی بادی با هم از هر کدام به تنهايی ارزش تشخيصی بيشتری را نشان ميدهد. واژگان کليدی: آرتريت روماتوئيد، تشخيص، Anti-CCP، فا کتور روماتوئيد، ارزش تشخيصي Abstract Background: Rheumatoid Arthritis, (RA) is a chronic inflammatory autoimmune disease with a progressive course requiring early diagnosis and treatment. The value of anti-cyclic citrullinated peptide antibodies (Anti-CCP) in the diagnosis of RA has been shown in several studies. The present study was designed to determine and compare the diagnostic value of Anti-CCP and rheumatoid factor (RF) for RA. Methods: 207 females and 48 males with RA, diagnosed by clinical criteria, with the mean age of 50±13.8 years and 290 non-RA controls with the mean age of 47±14 years were enrolled in the study. Serum samples were taken for assessment of Anti-CCP and RF from all participants. Sensitivity, specificity, positive predictive value (PPV), negative predictive value (NPV), positive likelihood ratio(LR+), and negative likelihood ratio (LR-)and their 95% confidence interval (95%CI) were estimated by comparison of patients with controls. Results: In patients with RA, Anti-CCP was positive in 79.2% and RF was positive in 72.1% and both antibodies were positive in 64.7% ,and both negative in 13.3%. 47.8% of seronegative RA were Anti-CCP positive and 7.8% of anti-CCP negative were RF positive.. Sensitivity, specificity, PPV, NPV, LR+ and LR- for Anti-CCP in diagnosis of RA were: 79.2%, 94.8%. 93.08%, 83.8%, 13.46 and 0.19 respectively for RF the respective values were 72.1%, 90.6%, 87.2 %, 78.7%, 6.81, and 0.26. For both Anti-CCP and RF the values were 64.7%, 97.5%, 95.9 %, 75.8%, 26.8and 0.36. Anti-CCP was more diagnostic than RF and both antibodies had more diagnostic values than either of them alone. Anti-CCP yielded a specificity of 89.6% and PPV of 85% for diagnosis of seronegative RA. Conclusion: The findings of this study indicate that anti-CCP has a higher diagnostic performance than RF. It is highly useful in the diagnosis of seronegative RA. In addition, presence of both antibodies is more diagnostic than either of them alone. KEYWORDS: Rheumatoid arthritis, Anti-cyclic citrullinated peptide antibody, diagnostic value, Rheumatoid factor. واژگان کليدی: آرتريت روماتوئيد، تشخيص، Anti-CCP، فا کتور روماتوئيد، ارزش تشخيصی KEYWORDS: Rheumatoid arthritis, Anti-cyclic citrullinated peptide antibody, diagnostic value, Rheumatoid factor. 156 161 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-476&slc_lang=fa&sid=fa Behzad Heidari1 بهزاد حيدری 10031947532846004581 Yes Zahra Lotfi1 زهرا لطفي1، 10031947532846004582 No Reza Ali Firouzjahi2 عليرضا فيروز جاهي2، 10031947532846004583 No Parnaz Heidari3 پرناز حيدري3 10031947532846004584 No

fa ابزارهای اندازه‌گيری وضعيت سلامت و کيفيت زندگی سالمندان عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: در قرن حاضر با توجه به موفقيت اقدامات بهداشتی ـ درمانی در تغيير الگوی بيماری ها، جمعيت سالمند دنيا بويژه در کشورهای رو به توسعه از قبيل ايران بيشترين نرخ رشد را داشته است. بنابراين حفظ و ارتقاء سلامت وکيفيت زندگی سالمندان به عنوان يک گروه جمعيتی آسيب پذير بيش از گذشته مورد توجه قرار می گيرد. پژوهش حاضر با هدف شناسايی و معرفی ابزارهای اندازه گيری وضعيت سلامت و کيفيت زندگی سالمندان انجام شد. روش بررسی: با استفاده از کليد واژه های کيفيت زندگی و سلامت سالمندان جستجوی جامعی بدون محدوديت در سال انتشار مقالات در پايگاه های اطلاعاتی مدلاين، سازمان بهداشت جهانی و ساير منابع در دسترس انجام شد. با مطالعه اين مقالات، ابزارهای سنجش وضعيت سلامت وکيفيت زندگی سالمندان شناسايی گرديد و ابزارهای رايج مورد استفاده معرفی و در مورد آنها بحث شد. يافته ها: بر اساس کليد واژه های جستجوی مطالعه حاضر، 5186 مقاله بدست آمد که 91 مقاله بطور مستقيم در ارتباط با اندازه گيری وضعيت سلامت و کيفيت زندگی سالمندان بودند. بيشترين ابزارهای مورد استفاده به ترتيب فرم کوتاه 36 (49 درصد)، فرم کوتاه 12 (7 درصد)، نيمرخ سلامت ناتينگهام (6 درصد)، نيمرخ اثر ناخوشی (4 درصد) و پرسش نامه وضعيت سلامت 12 عبارتی (4 درصد) بودند. نتيجه گيری: با توجه به ويژگی های خاص سالمندان و استفاده از ابزارهای عمومی اندازه گيری وضعيت سلامت و کيفيت زندگی، نياز به وجود ابزارهای اندازه گيری خاص سالمندان با حساسيت و دقت بيشتر و اعتبار و پايايی مناسب تر ضروری است. واژگان کليدی: اندازه گيری، وضعيت سلامت، کيفيت زندگی، سالمند Abstract Background: Improvement in health policies has led to changing diseases pattern and increasing rapidly population of elderly people in developing countries such as Iran. Therefore, improvement of quality of life and health status of elderly people demands increased attention. This study was conducted to identify tools that are commonly used to measure health status and quality of life in elderly people. Methods: A systematic review was conducted in the websites of Medline, World Health Organization and other sources based on keywords of quality of life and health status of elderly people without limitation for the publishing year. Authors of these papers had reported the most common techniques used for measurement of health status and quality of life in the elderly. Results: 5186 articles were obtained based on search keywords. 91 articles were related to tools that measure health status and quality of life of elderly people. Most commonly used techniques were Short Form 36(49%), Short Form 12(7%), Nottingham Health Profile (6%), Sickness Impact Profile (4%), and Health Status Questionnaire 12(4%). Conclusion: Measurement of health status and quality of life in the elderly requires tools specifically designed to address issues in that age group. KEYWORDS: Measurement, Health status, Quality of life, aging. واژگان کليدی: اندازه‌گيری، وضعيت سلامت، کيفيت زندگی، سالمند KEYWORDS: Measurement, Health status, Quality of life, aging. 162 173 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-477&slc_lang=fa&sid=fa Ali Darvishpoor Kakhki علی درويش پور کاخکی darvishpoor@sbmu.ac.ir 10031947532846005090 Yes Jila Abed Saeedi2 ژيلا عابد سعيدي2، 10031947532846005159 No Ali Delavar علی دلاور3، 10031947532846005160 No Mansoureh Saeed-O-Zakerin4 منصوره سعيد الذاکرين4 10031947532846005161 No

fa بررسی نتايج پيگيری يک ساله بالون والولوپلاستی تنگی مادرزادی دريچه آئورت در کودکان به مدت 10 سال در بيمارستان قلب شهيد رجايی قلب و عروق Cardiology پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: بالون والولوپلاستی تنگی دريچه ای آئورت (AS) از حدود 20 سال قبل شروع شده و تا کنون پيشرفت های زيادی در اين زمينه صورت پذيرفته است. با توجه به عدم اطلاع از سرانجام بالون والولوپلاستی تنگی مادرزادی دريچه ای آئورت و به منظور تعيين پيش آگهی و عوارض آن ، اين مطالعه به مدت 10 سال (طی سال های 1376 لغايت 1385) انجام شد. روش بررسی: تحقيق با طراحی داده های موجود روی کليه کودکان مبتلا به تنگی مادرزادی دريچه آئورت که طی مدت 10 سال به بيمارستان شهيد رجايی مراجعه کرده بودند و مورد بالون والولوپلاستی قرار گرفته بودند، انجام گرفت. اطلاعاتی از قبيل سن، جنس، دفعات بالون والولوپلاستی، فشار بطن چپ قبل و بعد از بالون، گراديان فشار در سطح دريچه قبل و بعد از بالون و همچنين يک سال پس از آن، شدت نارسايی دريچه قبل و بعد از بالون و يک سال پس از آن، تعداد اعمال جراحی تعويض دريچه آئورت و مرگ مشخص و با آزمون های آماری مورد قضاوت بالينی قرار گرفتند. اين 10 سال به دو دوره 5 ساله تقسيم گرديد و بيماران در اين دو دوره با هم مقايسه شدند. يافته ها: فشار بطن چپ از 02/19±5/172 ميلی متر جيوه در قبل از والولوپلاستی به 2/23±136 ميلی متر جيوه پس از والولوپلاستی رسيد (001/0p<) و گراديان فشار پس از والولوپلاستی به 5/13±37 ميلی متر جيوه با کاتتريسم و 5/11±6/42 ميلی متر جيوه با اکوکارديوگرافی کاهش يافت (001/0p<). پس از بالون والولوپلاستی، حداکثر گراديان داپلر موجود در سطح دريچه از 5/11±6/42 ميلی متر جيوه بلافاصله بعد از بالون به 8/11±2/51 ميلی متر جيوه در پايان يک سال و همچنين متوسط گراديان داپلر موجود در سطح دريچه از 3/7±24 ميلی متر جيوه بلافاصله پس از والولوپلاستی به 6/7±5/28 ميلی متر جيوه در انتهای يک سال پيگيری افزايش يافت. 2 بيمار (1 درصد) پس از بالون والولوپلاستی فوت نمودند. نتيجه گيری: به نظر می رسد که بالون والولوپلاستی AS درصورتی که با بالون و وسايل مناسب انجام پذيرد و توسط پزشکان مجرب در اين خصوص صورت گيرد و بيماران در سنين پايين تری تحت والولوپلاستی قرار بگيرند، می تواند روش نسبتاً بی خطری باشد. واژگان کليدی: تنگی دريچه ای آئورت، نارسايی آئورت، بالون والولوپلاستی، مرگ Abstract Background: Balloon valvuloplasty uses for treatment of aortic stenosis from 20 years ago. Regarding loss of information about results of balloon valvuloplasty of hereditary aortic stenosis, this study was done to determine prognosis and complication of balloon valvuloplasty during last 10 years. Methods: This study was done on existing data of all children with hereditary aortic stenosis that underwent balloon valvuloplasty during last 10 years. Age, sex, frequency of balloon valvuloplasty, left ventricular pressure before and after valvuloplasty, pressure gradient before and after valvuloplasty, severity of aortic insufficiency before and after valvuloplasty, frequency of replacement of aortic valve and mortality immediately and 1 year after procedure were gathered. 10-year period was divided to two 5-year periods and patients were compared among these two groups. Results: Left ventricular pressure from 172.5±19.02 mmHg before valvuloplasty reached to 136±23.2 mmHg after valvuloplasty (p<0.0001). Pressure gradient was 37±13.5 mmHg with catheterism and 42.6±11.5 with echocardiography after valvulopasty (p<0.0001). Maximum and mean gradient pressure was 42.6±11.5 mmHg and 24±7.3 mmHg, respectively, immediately after vavuloplasty that reached to 51.2±11.8 mmHg and 28.5±7.6 mmHg, respectively, after one year. 2 patients (1%) died after valvuloplasty. Conclusion: It seems that balloon valvuloplasty of aortic stenosis is a relatively safe procedure, if it is done by expert physician and proper tools. Keywords: Aortic valve stenosis, Aortic insufficiency, Balloon valvuloplasty, Mortality. واژگان کليدی: تنگی دريچه‌ای آئورت، نارسايی آئورت، بالون والولوپلاستی، مرگ Keywords: Aortic valve stenosis, Aortic insufficiency, Balloon valvuloplasty, Mortality. 172 178 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-478&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Kazem Babazadeh کاظم بابازاده 10031947532846004603 Yes Akbar ShahMohammadi اکبر شاه محمدي1، 10031947532846004604 No Mohammad Yousef Arabi محمد يوسف اعرابي1، 10031947532846004605 No Paridokht Nokhostin Davari پريدخت نخستين داوري1، 10031947532846004606 No Mahmood Meraji محمود معراجي1 10031947532846004607 No

fa ارتباط پلی مرفيسم IVS4 ژن PTEN با سرطان پستان زنان ايرانی عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: غير فعال شدن ژن‌های سرکوبگر توموری نظير ژن PTEN (Phosphatase and Tensin homologue) به دليل موتاسيون و يا پلی‌مرفيسم سبب رشد کنترل نشده و غير قابل برگشت می‌شود. در اين مطالعه، ارتباط پلی‌مرفيسم IVS4 (Intron Vector Splicing 4) ژن PTEN در سرطان پستان زنان مراجعه کننده به بيمارستان شهدای تجريش در سال 1385 بررسی شد. روش بررسی: در اين مطالعه مورد-شاهدی، 49 داوطلب زن با سرطان تاييد شده پستان و 43 زن سالم به عنوان گروه شاهد مورد بررسی قرار گرفتند. پلی‌مرفيسم IVS4 ژن PTEN با تکثير DNA ژنومی و هضم آنزيمی (RFLP= Restriction Fragment length polymorphism) ارزيابی شد. حجم تومور و تعداد غدد لنفاوی درگير نيز بررسی شد. داده‌ها توسط آزمون t و من ويتنی U و به کمک نرم افزار SPSS نسخه 11 تحليل شدند. يافته ها: فراوانی آلل‌های موتان در گروه مورد و شاهد به ترتيب 37/0 و 27/0 بود. حجم تومور در گروه حاوی آلل موتان 2/2±5 سانتی‌متر و در گروه حاوی آلل وحشی 1/2±9/3 سانتی‌متر بود. تعداد غدد لنفاوی درگير با حضور آلل موتان ارتباطی نداشت (NS). توزيع فرکانس آللی از تعادل هاردی ونبرگ تبعيت می‌کرد. نتيجه گيری: افزايش فراوانی آلل موتان در بيماران مبتلا به سرطان پستان نسبت به گروه شاهد حاکی از دخالت احتمالی پلی‌مرفيسم IVS4 ژن PTEN در ايجاد سرطان پستان در جمعيت مورد مطالعه است. واژگان کليدی: سرطان پستان، PTEN، IVS4، پلی‌مورفيسم Abstract Background: Inactivation of tumor suppressor genes can cause irreversible uncontrolled growth. PTEN is a tumor suppressor gene and its polymorphism (IVS4) role in breast cancer was investigated in this study. Methods: Forty nine female subjects with confirmed breast cancer comprised the case group and 43 healthy women participated as a control group in this study. The PTEN polymorphism was genotyped by amplification of genomic DNA and then digestion by restriction of endonuclease and finally RFLP analysis. Results: The frequencies of mutant allele (M) were 0.37 and 0.27, respectively in the case and control groups. The genotype frequency distributions were in Hardy-Weinberg equilibrium in both groups. Conclusion: The mutant allele frequency in case group was 10% higher than control group it is possible that PTEN IVS4 polymorphism has a role in Breast Cancer. KEYWORDS: PTEN, IVS4, Breast Cancer, polymorphism. واژگان کليدی: سرطان پستان، PTEN، IVS4، پلی‌مورفيسم KEYWORDS: PTEN, IVS4, Breast Cancer, polymorphism. 179 182 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-479&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Bahram Mofid1 بهرام مفيد1، 10031947532846005091 No 1 Shaheed Beheshti University (M.C), Tehran, I.R.Iran. 1 دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Parisa Eshraghi2 پريسا اشراقي2، 10031947532846005162 No Maryam Sadat Daneshpour2 مريم السادات دانشپور2، 10031947532846005163 No 2 Obesity Research Center, Research Institute for Endocrine Sciences, Shaheed Beheshti University (M.C), Tehran, I.R.Iran. 2 مرکز تحقیقات چاقی، پژوهشکده علوم غدد درون ریز و متابولیسم، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی، تهران، ایران Mahdi Hedayati مهدی هدايتی Hedayati@endocrine.ac.ir 10031947532846005164 Yes

fa بررسی فراوانی هيپرناترمی و هيپوناترمی و مقايسه تاثير آنها بر پيامد بيماران بستری در بخش مراقبت‌های ويژه هوشبری Anesthesia پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: اختلالات سديم يکی از مهم ترين اختلالات الکتروليتی در بيماران بستری در بخش مراقبت های ويژه (ICU) محسوب می شود. هدف از اجرای اين مطالعه بررسی فراوانی و تاثير هيپرناترمی و هيپوناترمی ومقايسه آنها بر پيامد بيماران بستری در ICU بود. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی، 273 بيمار بستری شده در بخش مراقبت های ويژه بيمارستان امام حسين (ع) در فاصله سال های 1382 تا 1384 بررسی شدند. سن، جنس، علت بستری و بروز هيپوناترمی (سديم پلاسما کمتر از mEq/L 135) و هيپرناترمی (سديم پلاسما بيشتر از mEq/L 145) جمع آوری شد و تاثير آنها بر پيامد نهايی بيماران در هنگام ترخيص از ICU (ترخيص يا فوت در ICU) همراه با نسبت شانس (OR) با محدوده اطمينان 95درصد (CI95%) تعيين و مورد بررسی قرار گرفت. يافته ها: هيپرناترمی در 5/39 درصد و هيپوناترمی در5/60 درصد بيماران ديده شد. ميانگين سن در بيماران هيپوناترميک (21±52 سال در برابر 20±44 سال) و بيماران هيپرناترميک (20±56 سال در برابر 22±49 سال) بطور معنی داری از ساير بيماران بالاتر بود. بروز هيپوناترمی در بيماران بستری شده به علل جراحی بطور معنی داری از بستری شدگان به علل داخلی بيشتر بود (به ترتيب 72 درصد در برابر 22 درصد). ميزان مرگ و مير در بيماران مبتلا به هيپوناترمی (34 درصد در برابر 16 درصد، [11-3]6 =[CI95%]OR) و هيپرناترمی (55 درصد در برابر 18 درصد، [5-1]3 =[CI95%]OR) بطور معنی داری نسبت به ساير بيماران بالاتر بود. ميزان مرگ و مير در گروه هيپرناترميک بطور معنی داری از گروه هيپوناترميک بيشتر بود. نتيجه گيری: اختلالات سديم در بيماران بستری در ICU شايع هستند. اين اختلالات با افزايش مرگ و مير همراه بوده و در سنين بالاتر شايع تر هستند؛ به علاوه ميزان مرگ و مير در هيپرناترمی بيشتر است. واژگان کليدی: هيپرناترمی، هيپوناترمی، پيامد، بخش مراقبت های ويژه. Abstract Backgraound: Sodium disturbances are among the most common electrolyte disturbance in Intensive Care Unit (ICU) patients. The aim of the present study was to determine the frequency of hypernatremia, hyponatremia and their comparison in relation to their mortality impact on patients admitted to a general ICU. Methods: In a cross sectional fashion we studied 273 patients hospitalized in an ICU of a large teaching hospital in Tehran, Iran between 2004 and 2006. Age, sex, reasons for hospitalization, hyponatremia (serum sodium < 135 mEq/L) and hypernatremia (serum sodium > 145 mEq/L) during ICU stay were recorded and their effects on ICU mortality of the patients were assessed. Results: We observed hypernatremia in 39.5% and hyponatremia in 60.5% of our patients. The mean age of patients with serum sodium imbalance was significantly higher as compared to those without it 52±21 vs. 44±20 years for hyponatremics and 56±20 vs. 49±22 years for hypernatremics respectively. Hyponatremia occurred more frequently in surgical patients than those with medical causes, 72% vs. 22% respectively. Mortality of patients with hyponatremia (34% vs. 15% with odds ratio of 5.7 and 95% CI from 2.9 to 11.30) and hypernatremia (55.2% vs. 17.8% with odds ratio of 2.8 and 95%CI from 1.4 to 5.5) were significantly higher than patients without sodium imbalance. 55%with hypernatremia died vs. 34% with hyponatremia, (95% CI from 7.7% to 33.9%, p value = 0.0034). Conclusion: Serum sodium imbalances are frequent in ICU patients, occurring more frequently in older individuals and are associated with an unacceptably high mortality. Mortality was significantly higher in patients with hypernatremia compared to those with hyponatremia. Keywords: Hyponatremia, Hypernatremia, Intensive Care Unit, Outcome. واژگان کليدی: هيپرناترمی، هيپوناترمی، پيامد، بخش مراقبت‌های ويژه. Keywords: Hyponatremia, Hypernatremia, Intensive Care Unit, Outcome. 183 188 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-480&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Majid Mokhtari1 مجيد مختاري1، 10031947532846005092 Yes Mehran koochak مهران کوچک 10031947532846005165 No Reza Goharani2 رضا گوهراني2، 10031947532846005166 No MirMohammad Miri1 مير محمد ميري1، 10031947532846005167 No Payam Eghtesadi Araghi2 پيام اقتصادی عراقی 10031947532846005168 No

fa بررسی شيوع گونه‌های کانديدا در ولوواژنيت‌های کانديدايی مراجعين به بيمارستان مهديه در سال‌های 87-85 زنان و زایمان Gynecology پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: با توجه به شيوع ولوواژنيت‌های کانديدايی و اهميت اطلاع از گونه‌های مختلف در طرح درمان و به منظور به کارگيری درمان مناسب و مؤثر با استفاده از محيط کشت افتراقی، تعيين شيوع گونه کانديدای در ولوواژينيت کانديدايی راجعه و غير راجعه و عوامل مرتبط با آن، در مراجعين به بيمارستان مهديه در سال‌های 87-85 انجام گرفت. روش بررسی: تحقيق روی کليه بيماران با علائم ولوواژينيت به روش توصيفی انجام گرفت. نمونه‌ها از افراد توسط سواب استريل تهيه و روی محيط سابورو دکستروز آگار کشت داده شد. سپس کلنی‌های رشد يافته روی محيط کروم آگار کانديدا منتقل شد. نمونه‌ها در انکوباتور 37 درجه سانتی گراد قرار داده ‌شدند و پس از 48 ساعت وجود يا عدم وجود کلنی‌های کانديدا در پليت‌ها بررسی و نوع کانديدا با توجه به رنگ کلنی روی محيط کشت افتراقی تعيين گرديد. يافته ها: تحقيق روی 175بيمار شامل 83 نمونه با علائم راجعه و 92 نمونه غير راجعه انجام گرفت. از 191 مورد ايزوله، 67 درصد گونه کانديدا آلبيکنس، 3/18 درصد گونه کانديدا گلابراتا، 8/6 درصد گونه کانديدا تروپيکاليس، 8/5 درصد گونه کانديدا کروزه‌ای، 6/1 درصد گونه کانديدا پاراپسيلوزيس و يک مورد (5/0 درصد) گونه کانديدا گيلرموندی بودند. از 18 بيمار (4/9 درصد) بيش از يک گونه کانديدا جدا گرديد. مبتلايان ولوواژينيت کانديدايی نوع راجعه در مواجهه بيشتری از نظر و آميزش جنسی و دهانی-تناسلی بودند (04/0>P). نتيجه گيری: شايع‌ترين عامل بيماری ولوواژنيت کانديدايی راجعه و غيرراجعه C. albicans و سپس C. glabrata بود و هم چنين شايع‌ترين ترکيب مختلط عامل بيماری را نيز اين دو گونه تشکيل داده بودند. واژگان کليدی: کانديدا، ولوواژينيت کانديدايی، کروم آگار کانديدا Abstract Background: Vulvovaginal candidiasis is a fungal disease with itching, and thick white vaginal discharge. 70-75% of normal healthy adult women report having had at least one episode in their life Candida albicans is identified as the most common cause. The objective of this study was to identify the different candida species in the vaginal swabs of patients with vulvo-vaginitis. Methods: 175 vaginal swab specimens, from patients admitted in the Gynecology Department of Mahdieh Hospital with recurrent and non-recurrent vulvovaginitis, were cultured on SDA medium. The isolates were subcultured onto CHROM agar Candida medium and incubated at 37˚C for 48h. Results: In 89.7% of cases, single candida species and in 10.3%, multiple candida species were isolated. Frequency of different isolates was as follows: C. albicans (65.1%), C. glabrata (13.1%), C. tropicalis (6.2%), C. krusei (4%), C. guilliermondii (0.6%), C. parapsilosis (0.6%), C. glabrata and C. albicans (5.7%), C. albicans and C.parapsilosis (1.1%), C. glabrata and C. tropicalis (0.6%), C. krusei and C. tropicalis (0.6%), C. albicans and C. tropicalis (0.6%), C. krusei and C. albicans (0.6%), C. glabrata and C. krusei (0.6%), and C. glabrata and C. krusei and C. albicans (0.6%). Conclusion: Our findings suggest that, the common cause of both recurrent and non-recurrent vulvovaginal candidiasis was C. albicans, followed by C. glabrata. Keywords: Candida, vulvovaginal candidiasis, CHROMagar Candida واژگان کليدی: کانديدا، ولوواژينيت کانديدايی، کروم آگار کانديدا Keywords: Candida, vulvovaginal candidiasis, CHROMagar Candida 189 194 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-481&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mahnaz Mahmoudi Rad مهناز محمودی راد mahnazrad@gmail.com 10031947532846004608 Yes AmenehShirin Zafarghandi2 آمنه شيرين ظفرقندي2، 10031947532846004609 No Behnoush Abbasabadi3 بهنوش عباس آبادي2، 10031947532846004610 No Zohreh Amiri3 زهره اميري3، 10031947532846004611 No Mahtab Shivayi2 مهتاب شيوايي2، 10031947532846004612 No Maryam Amel Zabihi2 مريم عامل ذبيحي2، 10031947532846004613 No Zarrin Ajoudani4 زرين آجودانی خراساني4 10031947532846004614 No

fa بررسی عملکرد فاگوسيتيک و سطح اينترفرون گامای سرم حجاج ايرانی در قبل و بعد از سفر حج تمتع عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: بيماری‌های تنفسی به خصوص عفونت‌های ويروسی تعداد زيادی از زايرين خانه خدا را مبتلا می سازند. بررسی عملکرد فاگوسيتی و سطح اينترفرون گاما می‌تواند به طور غير مستقيم ما را در تاييد يا رد دخالت عفونت‌ها در فرآيند گرفتاری تنفسی حجاج راهنمايی نمايد. لذا اين پژوهش به منظور تعيين عملکرد فاگوسيتوز نوتروفيل‌ها و وضعيت اينترفرون گاما در بين زايرين خانه خدا انجام گرفت. روش بررسی: در اين مطالعه طولی، نمونه خون 130 زاير، قبل از عزيمت و به فاصله 3 هفته پس از بازگشت از سفر حج از داوطلبين اخذ گرديد و نتايج آزمايشات قبل و بعد با يکديگر مقايسه شد. جهت بررسی عمل فاگوسيت‌ها از آزمايش NBT(Nitroblue Tetrazolium Reduction Test) با روش Chemiluminescence و جهت بررسی سطح اينترفرون گاما از روش الايزا استفاده شد. داوطلبين در طول سفر پيگيری شدند ودر صورت ابتلا به هر نوع بيماری تنفسی مشخصات بيماری‌شان ثبت می‌گرديد. داده‌ها با آزمون کای‌دو و با استفاده از نرم افزار spss v12 تحليل شدند. يافته ها: ميزان اينتر فرون گاما قبل از سفر 6±8/4 پيکوگرم در ميلی‌ليتر بود که پس از سفر به 8/5±2/5 پيکوگرم در ميلی‌ليتر رسيد (NS). درصد NBT قبل و بعد از سفر حج به ترتيب 3/4±4/90 و 3/4±7/87 درصد بود (001/0>p). نتيجه گيری: تغييرات معنی‌دار NBTو افزايش اينتروفرون گاما وجود يک فرآيند عفونی را در بين زايرين خانه خدا تاييد می‌کنند. واژگان کليدی: حج، گرفتاری تنفسی، تست نيتروبلوتترازوليوم، اينترفرون گاما Abstract Background: The annual Hajj pilgrimage to Holy Mecca, brings over two million people together in a small confined area through the world. Respiratory illnesses are the most common afflictions during this ceremony presenting as various clinical syndromes. Several microbiologic, Sero-epidemiologic and Immunologic studies have revealed that most of these syndromes are caused by viral infections. Assessment of Gamma Interferon level and neutrophilic function with Nitrobluetetrazolium Reduction Test can confirm or exclude the role of the infections indirectly. The main objective of this study is the assessment of Neutrophilic phagocytosis and also the measurement of the Gamma INF, (A potent phagocytic activator cytokine) among the pilgrims. Methods: In an Observational & Longitudinal study, blood samples of 130 pilgrims were taken before and 3 weeks after return from the pilgrimage and tested for NBT and Gamma INF levels. For the Nitroblue Tetrazolium Reduction Test (NBT), changes were assayed with Chemiluminescence, and Gamma IFN with ELISA. All volunteers were followed during the trip and the particulars of pilgrims who developed respiratory complaints recorded. For data analysis, we used the SPSS software. Results: Results showed, that serum Gamma IFN levels were 4.8±6 before starting on the journey and rose to 5.2±5.8 pg/ml. after the pilgrimage, (non-significant) NBT percentage before and after the pilgrimage were 90.4±4.3 and 87.7±4.3 respectively, (p=0.001). Conclusion: Significant changes in NBT, and increased serum Gamma IFN level indicate the occurrence of an infectious process during the pilgrimage. KEYWORDS: Hajj, Nitroblue Tetrazolium Reduction Test, Gamma IFN واژگان کليدی: حج، گرفتاری تنفسی، تست نيتروبلوتترازوليوم، اينترفرون گاما KEYWORDS: Hajj, Nitroblue Tetrazolium Reduction Test, Gamma IFN 195 198 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-482&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Seyed Mansoor Razavi1 سيد منصور رضوي1، 10031947532846004628 No Soheyla Dabirian2 سهيلا دبيران2، 10031947532846004629 No Hamidreza Mahmoodi1 حميد رضا محمودي1، 10031947532846004630 No Hossein Ziaie Ardakani3 حسين ضيائی اردکاني3، 10031947532846004631 No Ahmad Masood احمد مسعود Razavy@sina.tums.ac.ir 10031947532846004632 Yes

fa بررسی ميزان بروز اولين تشنج بدون تب بعد از اولين تشنج تب خيز و عوامل مرتبط با آن کودکان Pediatrics پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: شايع ترين اختلال نورولوژيک کودکان، تشنج تب خيزاست. با توجه به ميزان بروز متفاوت تشنج بدون تب بعد ازاولين تشنج تب خيز و عوامل مختلف موثر بر آن، اين تحقيق به منظور تعيين ميزان بروز اولين تشنج بدون تب بعدی و عوامل خطرزای مرتبط با آن صورت گرفت. روش بررسی: تحقيق به روش Longitudinal بر روی کليه کودکانی که به علت اولين حمله تشنج تب خيز از فروردين 1383 لغايت مهر 1384 بطور مستمر مراجعه و در بخش اطفال بيمارستان شهيد صدوقی يزد بستری شده بودند، انجام گرفت. اين کودکان حداقل 15 ماه پيگيری شدند و آناليز اطلاعات با آزمون آماری دقيق فيشر صورت گرفت. يافته ها: تحقيق روی 139 کودک واجد شرايط که 7/54 درصد پسر و 3/45 درصد دختر در سنين 21/1± 03/2 سال بودند، انجام گرفت. نوع تب و تشنج در67 درصد موارد ساده و در 33 درصد موارد کمپلکس بود. تشنج بدون تب بعدی در 5/6 درصد بيماران بروز کرد و زمان بروز آن 4/9 ± 8/7 ماه بعد بود. عوامل مرتبط با بروز آن شامل تشنج تب خيز درظرف کمتر از يکساعت از شروع تب، تشنج تب خيز کمپلکس از نوع فوکال، تاخير تکاملی و عود تشنج تب خيز بود. نتيجه گيری: در اين مطالعه تشنج تب خيز فوکال از ريسک فاکتورهای بروز تشنج بدون تب بعدی بود لذا بايد در تشخيص اين نوع تشنج ها ، دقت بيشتری به خرج داد. واژگان کليدی: تشنج تب خيز، تشنج تب خيز کمپلکس ، صرع Abstract Backgraound: Febrile seizure is the most common pediatric neurologic problem. The purpose of this study was to determine the frequency and related risk factors for subsequent afebrile seizures after the first febrile seizure in children. Methods: In a longitudinal study , all children aged 6 months to 6years with first febrile seizure admitted between March 2004 to August 2005 to Yazd Shaheed Sadoughi Hospital were followed up for at least 15 months for occurrence of afebrile seizures and related risk factors.. Results: 139 children including 76 boys, (54.7%) and 63 girls, (45.3%) with mean age of 2.03 ± 1.21 year fulfilled the inclusion criteria. In 33% the first seizure had been a complex febrile seizure. After a mean seizure free duration of 7.8 ± 9.4 months, 6.5 percent experienced a subsequent afebrile seizure. Focal febrile seizure, neurodevelopmental delay, first febrile seizure occurring within 1 hour of fever commencement, and recurrent febrile seizures were risk factors of subsequent afebrile seizure after the first febrile seizure. Conclusion: In children with normal development, focal febrile seizures and seizure occurring soon after the beginning of fever were recognized as risk factors for subsequent afebrile seizure. Keywords: Febrile seizure, Complex febrile seizure, Epilepsy. واژگان کليدی: تشنج تب خيز، تشنج تب خيز کمپلکس ، صرع Keywords: Febrile seizure, Complex febrile seizure, Epilepsy. 199 203 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-483&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Razieh Fallah راضيه فلاح 10031947532846005093 Yes Farhad Mahvelati2 فرهاد محولاتی شمس آبادي2 10031947532846005169 No