پژوهش در پزشکی Pejouhesh http://www.pejouhesh.com 1 journal1 fa jalali 1388 8 1 gregorian 2009 11 1 33 2 online 1 fulltext

fa چشم پزشکی از کتاب الحاوی رازی و مقايسه آن با دانش نوين پزشکی چشم پزشکی Ophtalmology سرمقاله Editorial 59 63 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-457&slc_lang=fa&sid=fa سيد محمود طباطبايي1، smtabataba_md@yahoo.com 10031947532846004457 Yes عبدالجليل کلانتر هرمزی 10031947532846004458 No تهران، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، بيمارستان 15 خرداد، محمد رضا صداقت3 10031947532846004459 No

fa کورسازی و تورش انتخاب در کارآزمايی بالينی تصادفی شده: نقد يک مقاله ارتوپدی Orthopaedy نقد Reviews 64 65 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-458&slc_lang=fa&sid=fa محمدرضا سهرابی m_sohrabi@sbmu.ac.ir 10031947532846004470 Yes

fa بررسی اثر ترانکس‌اميک اسيد (Tranexamic acid) بر ميزان خونريزی جراحی شکستگی شفت فمور هوشبری Anesthesia پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: با توجه به خونريزی در همه اعمال جراحی و عوارض شناخته شده آن و وجود بعضی گزارشات مبنی بر تاثير مثبت ترانکس‌اميک اسيد با نرمال سالين بر ميزان خونريزی و نياز به خون آلوژنيک، اين تحقيق روی بيماران تحت جراحی شکستگی شفت فمور انجام گرفت. روش بررسی: در يک کارآزمايی بالينی آينده‌نگر، 60 بيمار ASA Class I در محدوده سنی 50-20 سال با شکستگی فمور مورد بررسی قرار گرفتند. پس از تعيين طرح بيهوشی عمومی، بيماران به‌صورت تصادفی به دو گروه 30 نفری تقسيم شدند. در گروه تجربی داروی ترانکس‌اميک اسيد و در گروه شاهد نرمال سالين تزريق شد و تاثير دارو بر ميزان هموگلوبين و هماتوکريت و نيز ميزان خونريزی با آزمون t مورد قضاوت آماری قرار گرفت. يافته ها: بين دو گروه از نظر سن و جنس اختلاف آماری معنی‌داری وجود نداشت. ميانگين خونريزی در گروه تجربی 7/208±670 و در گروه شاهد 9/230±4/998 ميلی‌ليتر بود (02/0>p). نياز به خون آلوژنيک در گروه شاهد 7/46 درصد و در گروه تجربی 7/16 درصد بود (02/0>p). نتيجه گيری: به نظر می‌رسد که استفاده از داروی ترانکس‌اميک اسيد باعث کاهش ميزان خونريزی حين عمل جراحی شکستگی فمور و در نهايت کاهش نياز به دريافت خون آلوژنيک می‌شود. Abstract Background: Hemostasis has turned into one of the major concerns in surgery and anesthesia. Anesthesiologists are always pursuing new methods and medications to avoid allogenic and autologous blood transfusion. The present study aimed at examining the effects of tranexamic acid on the reduction of hemorrhage and the need for transfusion. Methods: A sequential controlled clinical trial was performed on 60 patients referred to Imam Hossein Hospital, with femoral fracture, aged between 20 to 50, and with no coexisting diseases. The patients were divided into trial and control groups of 30 each. Prior to the surgery, the trial group received 10mg/kg dose of Tranexamic acid. Results: There were significant differences between the two groups with the average blood loss in trial group 675±208.7cc and in control group 998.4±230.9cc. In trial group, 5 patients and in control group 14 patients received Allogenic blood in which the difference was also statistically significant (P<0.02). Conclusion: It is concluded that the use of Tranexamic acid reduces operational hemorrhage and blood transfusion during femoral fracture surgery. Further evaluation of safety is required before recommending the use of antifibrinolytics in orthopedic surgery. جراحی ارتوپدی، شکستگی شفت فمور، خونريزی، ترانکس‌اميک اسيد، ترانسفوزيون Keywords: Orthopedic surgery, Hemorrhage, Tranexamic acid, Transfusion. 66 96 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-459&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Morteza Jabbari Moghaddam مرتضی جباری مقدم1 10031947532846005081 No Seyed Sajjad Razavi سيد سجاد رضوي1 10031947532846005130 No Sirous Momenzadeh سيروس مومن زاده 10031947532846005131 Yes بيمارستان امام حسين (ع)، Alireza Radfar عليرضا رادفر1 10031947532846005132 No

fa مقايسه تاثير يک جلسه فعاليت هوازی و سونا برغلظت سديم و پتاسيم سرم و ادرار ورزشکاران عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: تعادل آب و الکتروليت برای حفظ سلامت بدن حياتی است. تمرينات ورزشی، تغييرات زيادی در هموديناميک کليه و تعادل آب و الکتروليت ايجاد می‌کنند. سونا محيط داغی است که با فشار گرمايی در تعادل مذکور موثر است، لذا هدف از اين پژوهش مقايسه تاثير يک جلسه فعاليت هوازی و سونا بر غلظت سديم و پتاسيم سرم و ادرار در ورزشکاران بود. روش بررسی: در اين تحقيق نيمه‌تجربی، از 15 نفر از بازيکنان تيم فوتبال دانشگاه شهيد بهشتی با ميانگين سنی 5/2±5/24 سال و ميانگين وزنی 8±72 کيلوگرم قبل و پس از يک جلسه فعاليت هوازی و يک جلسه سونا، خون‌گيری به عمل آمد و ادرار 24 ساعته آنان جمع آوری شد. از ميانگين و انحراف‌معيار برای توصيف آماری و از آزمون t وابسته برای تحليل استنباطی داده‌ها استفاده شد. يافته ها: يک جلسه فعاليت هوازی موجب افزايش معنی‌دار غلظت سديم و پتاسيم سرم شد (05/0>p). يک جلسه حضور در سونا افزايش معنی‌داری در غلظت پتاسيم سرم ايجاد کرد (01/0>p)، اما تغيير معنی‌داری در غلظت سديم سرم مشاهده نشد. تفاوت معنی‌داری بين ميانگين تغييرات غلظت سديم و پتاسيم سرم در فعاليت هوازی و سونا مشاهده نشد. يک جلسه فعاليت هوازی بدون تغيير معنی‌دار ميزان پتاسيم ادرار، موجب افزايش معنی‌دار غلظت سديم ادرار شد (01/0>p). يک جلسه سونا بدون ايجاد تغيير معنی‌داری در غلظت سديم ادرار، سبب افزايش معنی‌دار غلظت پتاسيم ادرار شد (05/0>p). ميانگين تغييرات غلظت سديم ادرار در فعاليت هوازی به طور معنی‌داری بيشتر از سونا بود (01/0>p)، اما بين ميانگين تغييرات غلظت پتاسيم ادرار در فعاليت هوازی و سونا تفاوتی مشاهده نشد. نتيجه گيری: اين مطالعه نشان داد که فعاليت هوازی و فشار گرمايی باعث عدم تعادل مايع و الکتروليت های بدن می‌شوند که بايد به حالت اوليه خود بازگردند. واژگان کليدی: فعاليت هوازی، سونا، سديم، پتاسيم، سرم، ادرار Abstract Background: Water and electrolyte balance are critical for the maintenance of general health. Exercise creates much variation in renal homodynamic and electrolytes excretion. Sauna is also an extreme hot environment placing an individual in heat stress. The aim of this study was to compare the effects of one session aerobic activity and sauna on serum and urinary sodium and potassium concentration in athletes. Methods: A quasi-experimental study was conducted on 15 football players of Shahid Beheshti University M.C (Age: 24.5±2.5 yr Weight: 72±8 kg). Blood samples were taken before and after aerobic activity and sauna, and 24 hours urine was also collected before and after exertion of independent variables. The data were analyzed using mean and standard deviation for statistical description and dependent t-test for inferential analysis. Results: The results showed that one session physical activity significantly increased serum sodium and potassium (p≤0.01) concentrations. Also one session attending in the sauna significantly increased serum potassium concentration (p≤0.05), but did not significantly increase serum sodium concentration. When aerobic activity and sauna were compared, the results showed no statistical significant differences in the mean of serum sodium and potassium variations. Other findings indicated that one session physical activity significantly increased urinary sodium (p≤0.01), but did not significantly change urinary potassium concentration. Also one session attending in the sauna did not significantly change urinary sodium concentration, but significantly increased urinary potassium concentration (p≤0.05). There was no significant difference between the mean urinary potassium concentration in one session attending in Sauna and aerobic activity. Conclusion: The concentration of sodium and potassium in plasma and urinary sodium increased during prolonged physical aerobic activity but did not significantly change urinary potassium concentration. Physical exercise and heat stress lead to both water and electrolyte imbalances. KEYWORDS: Aerobic activity, Sauna, Sodium, Potassium, Serum, Urine. واژگان کليدی: فعاليت هوازی، سونا، سديم، پتاسيم، سرم، ادرار KEYWORDS: Aerobic activity, Sauna, Sodium, Potassium, Serum, Urine. 70 76 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-460&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Nasour Ahmadi1 نصور احمدي1، 10031947532846005082 No Seyed Ali Akbar Aghili1 سيدعلی اکبر عقيلي1، 10031947532846005133 No Elham Azimzadeh1 الهام عظيم زاده1، 10031947532846005134 No Mahdi Hedayati2* مهدی هدايتی*2 Hedayati@erc.ac.ir 10031947532846005135 Yes

fa شيوع تغيير آناتوميک عضلات تنار در مبتلايان به سندرم تونل کارپال ارتوپدی Orthopaedy پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: سندرم تونل کارپال (CTS) نوعی نوروپاتی فشارنده است که اتيولوژی مولتی‌فاکتوريال داشته و عوامل موضعی و سيستميک در بروز آن نقش دارند. گزارش شده که احتمالاً برخی از عناصر آناتوميک سازنده تونل کارپال و يا مجاورات آن و يا وارياسيون‌های آناتوميک می‌توانند با تغيير در شکل يا فضای تونل کارپال سبب افزايش فشار به عناصر عبور کننده از ميان آن شوند. لذا به منظورتعيين شيوع وارياسيون آناتوميک، امتداد يافتن عضلات تنار تا محل عضلات هيپوتنار و اتصال آنها به يکديگر در اين مطالعه بررسی شد. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی کليه مبتلايان به CTS که کانديد عمل جراحی بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. بيماران مبتلا به آرتريت روماتوئيد، هيپرتيروئيدی، هيپوتيروئيدی، ديابت، آکرومگالی، سابقه شکستگی قبلی در استخوان‌های مچ دست و انتهای راديوس و اولنار و نيز افرادی که به قاليبافی يا کار با مته مکانيکی مشغول بودند، از مطالعه خارج شدند. بيماران مورد مطالعه در حين جراحی از نظر وجود وارياسيون آناتوميک مذکور بررسی شدند و شيوع آنها در نمونه‌ها تعيين و ميزان واقعی آن برآورد گرديد. يافته ها: 155 بيمار با ميانگين سنی 23±9/57 سال بررسی شدند. 3/90 درصد آنها زن بودند. تغيير آناتوميک عضلات تنار در 6/22 درصد موارد مشاهده شد. نتيجه گيری: تغيير آناتوميک عضلات تنار در مبتلايان به CTS شيوع بالايی دارد. انجام مطالعات بيشتر برای رسيدن به نتايج قطعی‌تر و نيز مطالعات تحليلی توصيه می‌شود. واژگان کليدی: سندرم تونل کارپال، وارياسيون آناتوميک، عضلات تنار، عضلات هيپوتنار. Abstract Backgraound: Carpal tunnel syndrome (CTS) is the most common nerve compression neuropathy. It is a multifactorial syndrome and several systemic and local factors such as carpal tunnel anatomy and its variation change the size, shape and volume of this tunnel. In this study, we seek to explain the relation between anatomic variation of thenar muscle and CTS. Methods: This descriptive study was conducted on 155 patients with CTS undergoing operation. Care was taken to exclude patients with Rhumatoid Artritis, Hyperthyroidisem, Hypothyroidisom, Diabetic Melitus, acromegaly and previous fracture of distal wrist. During surgery thenar muscle anatomic variations of carpal tunnel have been observed. Results: Of 155 patients, 140 were female (90.3%), and 15 male (9.7%) patients with the mean age of 57.9 years. The anatomic variations have been observed in 35(22.5%) patients. Conclusion: Thenar muscle anatomic variation in CTS is prevalent but further evidence is required. KEYWORDS: Carpal tunnel syndrome (CTS), Thenar muscle, Anatomic variation واژگان کليدی: سندرم تونل کارپال، وارياسيون آناتوميک، عضلات تنار، عضلات هيپوتنار. KEYWORDS: Carpal tunnel syndrome (CTS), Thenar muscle, Anatomic variation 77 80 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-461&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Masoud Yavari1 مسعود ياوري1، Masoudyy2003@yahoo.com 10031947532846004451 Yes Shahin Mohammadsadeghi2 شاهين محمد صادقي2 10031947532846004452 No Jamal Gousheh2 جمال گوشه2 10031947532846004453 No

fa بررسی وضعيت انتشار و استناد به مقالات دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی در نمايه نامه‌های استنادی تامسون (ISI) در سال‌های 1998 تا 2007 عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: ميزان توليدات علمی نمايه شده در پايگاه‌های اطلاعاتی معتبر نظير ISI (نمايه نامه‌های استنادی تامسون) از ملاک های مهم رتبه‌بندی دانشگاه‌هاست و انتشار توليدات علمی در اين پايگاه‌ها باعث افزايش رويت‌پذيری و افزايش استناد به آنها نيز می‌شود. در اين مقاله، وضعيت انتشار و استناد به مقالات دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی طی سالهای 1998 تا 2007 ارائه گرديده است. روش بررسی: اين مطالعه يک مطالعه علم‌سنجی است که به روش توصيفی انجام شد و در آن کليه مقالات منتسب به دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی که در نمايه‌های استنادی ISI در سال‌های 1998 تا 2007 منتشر شده بودند، تحت بررسی قرار گرفتند. يافته‌ها با بهره‌گيری از آمار توصيفی ارائه گرديدند. يافته ها: در کل 1431 مقاله بين سال‌های 1998 تا 2007 منتشر شد. انتشار مقالات رشد صعودی داشت و اين رشد در سال 2007 به صورت جهشی بود. بيشترين مقالات در دو نشريه American Journal of Gastroenterology و Journal of Endourology، هر يک 35 مقاله (5/2 درصد)، منتشر شده بود. تمامی مقالات به زبان انگليسی و بيشترشان (14 درصد) در زمينه فارماکولوژی بودند. در 70 درصد مقالات، محققان دانشگاه نويسنده اول بودند. بيشترين ميزان استناد مربوط به مقالات سال 2006 بود. از نظر شاخص هرش، مقالات 2003 بيشترين رقم را داشت. منحنی استناد به مقالات نيز روند رو به رشدی را نشان می‌داد. نتيجه گيری: افزايش انتشار و استناد به مقالات در سال‌های اخير نشان دهنده رشد کمی و کيفی مقالات مذکور است که احتمالا می‌تواند ناشی از سياست‌های حمايتی و تشويقی دانشگاه از محققان باشد. واژگان کليدی: آس اس آی، نمايه استنادی علوم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، مقالات، وضعيت انتشار، وضعيت استناد Abstract Backgraound: The indexed scientific publication in valid information databases like ISI is an important scale for rating universities. Publication of scientific productions in these databases increases accessability, resulting in greater citation. In this survey, the status of publishing and citing of the SBMU (Shahid Beheshti Medical University) articles from 1997 to 2007 has been studied. The findings are expected to be useful for SBMU schedules and policy making decisions in future. Methods: This is a descriptive scientometric survey of all the articles published by SBMU members in the citation indexes of ISI from 1998 to 2007. The findings have been reported, using descriptive statistics. Results: A total of 1431 articles were investigated. According to the results, the rate of SBMU articles has increased considerably in the study period. Most articles have been published in "American journal of Gastroenterology" and "Journal of Endourology" (each with 35 articles, comprising 2.5% of the articles). All of the articles were in English and most in the field of pharmacology & pharmacy. In 70% of the articles, SBMU researchers were the first author. Most rating citations belong to the articles published in 2006 while articles of 2003 have the highest rate of indexing. The citation diagram shows an increasing curve. Conclusion: The number of article publications and their citations has increased during 1997-2007 which may be an indicative of encouragements and supports provided for the researchers by the university. Keywords: ISI, Science Citation Index, Shahid Beheshti University, M.C., Articles, Publish States, Citation States واژگان کليدی: آس اس آی، نمايه استنادی علوم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی، مقالات، وضعيت انتشار، وضعيت استناد Keywords: ISI, Science Citation Index, Shahid Beheshti University, M.C., Articles, Publish States, Citation States 81 87 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-463&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Azam Shahbodaghi اعظم شاهبداغی*1، shahbodaghi_a@yahoo.com 10031947532846004462 Yes , Maryam Shekofteh مريم شکفته1 10031947532846004463 No

fa بررسی نقش پلی مورفيسم‌های ژن O6 – متيل گوانين متيل ترانسفراز در سرطان کولورکتال گوارش و کبد Gastroenterology and liver پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: با توجه به شيوع و روند رو به افزايش سرطان کولورکتال و اهميت اتيولوژيک اين سرطان و وجود گزارش‌هايی مبنی بر نقش احتمالی پلی‌مورفيسم‌های ژن‌های مختلف در بروز بيماری‌هايی از قبيل سرطان‌ها و علاوه بر اين عدم وجود گزارشی در ايران مبنی بر ارتباط سرطان کولورکتال با پلی‌مورفيسم‌های 06- متيل گوانين متيل ترانسفراز (MGMT)، که پروتئين دخيل در ترميم مولکول DNA و عامل محافظت سلول در مقابل عوامل آلکيله کننده است، اين تحقيق صورت گرفت. روش بررسی: در اين مطالعه مورد- شاهدی بيماران مبتلا به سرطان کولورکتال با افراد غير مبتلا مورد بررسی قرار گرفتند. اساس قبول يا رد تشخيص سرطان کولورکتال، گزارش پاتولوژی نمونه‌های بيوپسی شده در کولونوسکوپی بود. گروه شاهد از نظر سن، جنس و مراجعه هم‌زمان به مراکز درمانی با گروه مورد همسان شدند. .از افراد هر دو گروه 5 ميلی‌ليتر خون محيطی گرفته شد که پس از استخراج DNA آنها با روش فنل- کلروفرمّ ناحيه مربوط به پنج پلی‌مورفيسم (58 پرولين ← سرين، 84 لوسين ← فنيل آلانين، 128 آرژينين←گلوتامين،143 ايزولوسين←والين و 160 گليسين ← آرژينين) از ژن MGMT با استفاده از تکنيک Pyrosequencing بررسی شد. تاثير حالات سالم/سالم ،سالم/پلی مورف و پلی مورف/پلی مورف بر سرطان کولورکتال مورد قضاوت آماری قرار گرفت. يافته ها: 421 نفر(208 فرد مبتلا به سرطان کولورکتال و 213 نمونه شاهد) بررسی شدند. پلی‌مورفيسم‌های 58 پرولين ← سرين و 143 ايزولوسين←والين با سرطان کولورکتال ارتباطی نداشتند، اما پلی‌مورفيسم‌های 84 لوسين ← فنيل آلانين، 128 آرژينين←گلوتامين و 160 گليسين ← آرژينين به طور مشخصی در افراد بيمار حالت پلی مورفيک داشتند (0001/0P<). نتيجه گيری: با توجه به ارتباط برخی پلی‌مورفيسم‌ها با سرطان کولورکتال، توصيه می شود دست کم افراد درجه يک مبتلايان از نظر اين پلی‌مورفيسمرها تحت بررسی و غربالگری قرار گيرند تا اقدامات لازم جهت پيشگيری در زمان مناسب صورت گيرد. واژگان کليدی: سرطان کولورکتال، 06- متيل گوانين متيل ترانسفراز، Pyrosequencing، پلی‌مورفيسم Abstract Background: Sporadic colorectal cancer is the fourth most common cancer in Iran. The DNA repair protein O6-methylguanine-DNA methyltransferase (MGMT) is involved in the cellular defense against alkylating agents. Genetic alterations in the MGMT gene may impair the protein’s ability to remove alkyl groups from the O6-position of guanine, thereby raising the mutation rate and increasing the risk of sporadic colorectal cancer. Methods: We hypothesized that amino acid substitution polymorphisms in the MGMT gene may be associated with the genetic susceptibility to sporadic colorectal cancer. We assessed five non-synomymous polymorphisms (Pro58Ser, Leu84Phe, Arg128Gln, Ile143Val, Gly160Arg) in the MGMT gene by PCR/Pyrosequencing. The population studied consisted of 200 sporadic colorectal cancer patients and 200 healthy individuals (blood donors), all of Iranian origin. Allele frequencies and genotypes were compared between the two groups. Odds ratios were calculated and the interactions among the polymorphisms, age and sex were examined. Result: There was a significant association between two amino acid substitution polymorphisms (Arg128Gln and Gly160Arg) of MGMT gene and sporadic colorectal cancer. Conclusion: we could show a significant association between the two polymorphisms and colorectal cancer. This might be a superior marker for colon cancer screening in the future. Keywords: Colorectal Cancer, O6-methylguanine-DNA methyltransferase (MGMT), Pyrosequencing, polymorphism واژگان کليدی: سرطان کولورکتال، 06- متيل گوانين متيل ترانسفراز، Pyrosequencing، پلی‌مورفيسم Keywords: Colorectal Cancer, O6-methylguanine-DNA methyltransferase (MGMT), Pyrosequencing, polymorphism 88 94 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-462&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Fatemeh Khatami فاطمه خاتمی*1، khatam81@yahoo.com 10031947532846004464 Yes Seyed Reza Mohebbi سيد رضا محبي1، 10031947532846004465 No Somayyeh Ghiyasi سميه غياثي1، 10031947532846004466 No Mahdi Montazer Haghighi, مهدی منتظر حقيقي1، 10031947532846004467 No Masoumeh Soltani معصومه سلطاني1، 10031947532846004468 No Mohammad Reza Zali محمد رضا زالي1 10031947532846004469 No

fa سه موتاسيون ژرم لاين جديد در ژن MLH1 در بيماران مبتلا به سرطان کولورکتال ارثی گوارش و کبد Gastroenterology and liver پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: در اکثر موارد Hereditary Non Polyposis Colorectal Cancer (HNPCC) به عنوان يکی از انواع ارثی سرطان کولورکتال موتاسيون در يکی از ژن‌های مسوؤل ترميم اتصالات نادرست در ژنوم با نام‌های MSH2، MLH1، MSH6 و PMS2 قابل تشخيص است. در اين مطالعه، ميزان نقش موتاسيون‌های اين ژن‌ها در ايجاد HNPCC در جمعيت ايرانی بررسی شد. روش بررسی: در 592 بيمار مبتلا به HNPCC بخش‌های کد کننده ژن‌ها با استفاده از پرايمرهای اختصای تکثير يافتند و توالی‌يابی شدند. علاوه بر آن ناپايداری توالی های تکراری درون ژنوم با استفاده از مارکرهای اختصاصی نيز بررسی شد. يافته ها: سه موتاسيون ژرم لاين جديد برای اولين بار در ژن MLH1 تعيين شد. اولين موتاسيون يک جهش متقاطع ((c.364A>C)(Transversion بود که سبب تغيير اسيد آمينه ترئونين به پرولين در کدون 116 ‌شده بود. اين کدون در منطقه بشدت حفظ شده بخش HATPase پروتئين MLH1 قرار دارد. دومين موتاسيون نيز يک موتاسيون transversion بود که در موقعيت 736 باعث تغيير نوکلئوتيد آدنين به تيمين و در نتيجه سبب تغيير اسيدآمينه ايزولوسين به لوسين شده بود. سومين جهش يک موتاسيون تغيير قاب (فريم شيفت) بود که با حذف 2 نوکلئوتيد تيمين و گوانين باعث ايجاد يک کدون خاتمه زودهنگام در 5 کدون پايين دست ژن شده بود. با ايجاد اين موتاسيون فريم شيفت، 5 اسيد آمينه پايين دست موتاسيون تغيير کرده بود که متعاقبا سبب ايجاد کدون خاتمه زوهنگام شده بود. يکی از بيماران از نظر مارکرهای توالی‌های تکراری دارای پايداری بود، در حاليکه بيمار ديگر ناپايداری در مارکرهای توالی‌های تکرای را نشان می‌داد. نتيجه گيری: بنظر می‌رسد که موتاسيون‌های ژرم‌لاين جديد ممکن است يک ويژگی منحصر بفرد برای تشخيص و تعيين افراد مبتلا به HNPCC در جمعيت ايرانی باشد که در جمعيت‌های ديگر ديده نشده است. واژگان کليدی: سرطان کو لو رکتال ارثی ((HNPCC، ژنMLH1، موتاسيون و ناپايداری توالی‌های تکراری(MSI) . Abstract Background: Hereditary non-polyposis colorectal cancer is the most common cause of early onset of hereditary colorectal cancer. In the majority of Hereditary non-polyposis colorectal cancer families, microsatellite instability and germline mutation in one of the DNA mismatch repair genes in clouding MSH2, MLH1, MSH6 and PMS2 are found. The Objective of this study was to determine the involvement of mismatch repair genes mutations in Iranian population, and microsatellite instability profile in patients with colorectal cancer. Methods: We analyzed 592 patients with colorectal cancer. The entire coding sequence of each gene was analyzed using direct sequencing. Results: We were able to find three novel MLH1 germline mutations in three Iranian patients suffering from Hereditary non-polyposis colorectal cancer. The first was a transversion mutation c.346A>C (T116P), which occured in the highly conserved HATPase-c region of MLH1 protein. The second was also a transversion mutation c.736A>T (I246L), which caused an amino acid change of Isoleucine to Leucine. The third mutation (c.2145,6 delTG) was frame shift mutation, and resulted in an immature stop codon in five codons downstream. All of these three mutations were detected in MLH1 gene. In all patients, an abnormal expression of MMR proteins was related to the above mutations. MSI assay revealed high instability in microsatellite for two patients and microsatellite stability for one patient. Conclusion: These novel mutations may imply the different characteristics of hereditary non-polyposis colorectal cancer in Iranian population as compared to reports from the western countries. KEYWORDS: HNPCC, mismatch repair, MMR, microsatellite instability, MLH1. واژگان کليدی: سرطان کو لو رکتال ارثی ((HNPCC، ژنMLH1، موتاسيون و ناپايداری توالی‌های تکراری(MSI) . KEYWORDS: HNPCC, mismatch repair, MMR, microsatellite instability, MLH1. 95 101 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-464&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mahdi Montazer Haghighi مهدی منتظرحقيقی*1، haghighi@hotmail.com 10031947532846005083 Yes Seyed Reza Mohebbi سيدرضا محبي1، 10031947532846005136 No Zali Narges نرگس زالي1، 10031947532846005137 No Mahsa Molaei مهسا مولايي1، 10031947532846005138 No Mohammad Reza Zali محمدرضا زالي1 10031947532846005139 No

fa يادگيری الکترونيکی در آموزش پزشکی عمومى General پژوهشی Original چکيده آموزش پزشکی در ايران مانند بسياری از کشورهای جهان در سه مقطع آموزش پزشکی عمومی (Undergraduate Medical Education)، آموزش پزشکی تخصصی (Graduate Medical Education)، و آموزش پزشکی مـــــداوم (Continuing Medical Education) ارايه می‌شود. به منظور پيشرفت آموزش پزشکی و ايجاد تحول لازم در آن، انديشمندان و مربيان آموزش پزشکی، درگردهمايی‌های مختلف از جمله اجلاس سال 1988 برای رفع نارسايی های موجود در آموزش پزشکی، گام های اصلاحی را پيشنهاد نمودند. يکی از مهمترين مسايل مطرح شده در اين نشست، توسعه فناوری اطلاعات در عرصه آموزش علوم پزشکی می‌باشد. دانشکده‌های زيادی درکشورهای پيشرفته از سيستم آنلاين جهت ارتباط با دانشجوان بهره می‌جويند. بسياری از دروس پزشکی بصورت " برخط " ارائه می‌شود. اين تاثيرات، اگر چه با روند کندتر در ايران نيز در حال شکل‌گيری است، تلاش دانشکده های پزشکی ايران برای تاسی گرفتن از يادگيری الکترونيکی در برنامه‌های استراتژيک اين دانشکده‌ها قابل روئيت است. حرکت‌های جديدی در برخی از دانشگاه‌ها در زمينه آموزش‌های الکترونيکی در دوره‌ی بازآموزی‌ها صورت گرفته است و پتانسيل موجود می‌تواند مسير الکترونيکی شدن آموزش پزشکی را حداقل در برنامه‌ی درسی علوم پايه تسريع نمايد. برای تهيه اين مقاله بيش از پنجاه مقاله خارجی، ده مقاله داخلی، هشتاد سايت مرتبط با يادگيری الکترونيکی در آموزش پزشکی مورد بررسی قرار گرفت. نتيجه مشاهدات نشان داد که کاربرد يادگيری الکترونيکی به عنوان يک برنامه مورد توجه دانشگاه‌های علوم پزشکی در دنيا قرارگرفته است. برخی از دانشگاه‌ها از جمله دانشگاه‌های امريکای شمالی، اين مقوله را در آموزش علوم پايه بطور کامل انجام داده‌اند. در کشور ما نيز بعضی از دانشگاه در زمينه آموزش‌های مداوم برنامه‌هايی را به مورد اجرا گذارده و برخی ديگر نيز در زمينه تک‌درس بصورت الکترونيکی اقدام نموده‌اند. واژگان کليدی: آموزش پزشکی، فناوری اطلاعات، يادگيری الکترونيکی، عوامل اثر گذار. Abstract Medical education in Iran consists of undergraduate, postgraduate and continuing medical education (CME), like most other countries. Experts in medical education, in various meetings, recommended strategies to implement fundamental changes and improve medical education to alleviate current defects in medical education. One of the most important suggestions was to develop information technology in the field of medical education. Nowadays, most colleges in developed countries use online systems for communication with students, and also most courses are presented as online. These changes have been occurred in Iran, and medical schools of Iran have implemented electronic learning (E-learning) in their strategic planning. Efforts have been made in some universities to implement E-learning in CME courses. This may advance E-learning in medical education, especially in basic sciences. In this study, more than 50 international articles, 10 domestic articles and 80 websites related with E-learning in medical education were evaluated. Our findings showed that E-learning has been a routine program in world medical universities. Some Universities, such as North American Universities, have implemented E-learning in the education of all courses of basic sciences. Some Iranian Universities have set up CME programs in this topic, and have presented some courses as E-learning. KEYWORDS: Medical education, Information technology, E-learning, Influencing factor واژگان کليدی: آموزش پزشکی، فناوری اطلاعات، يادگيری الکترونيکی، عوامل اثر گذار. KEYWORDS: Medical education, Information technology, E-learning, Influencing factor 102 111 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-465&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Hassan Emami1 حسن امامی* haemami@sbmu.ac.ir 10031947532846005084 Yes Mohammad Aghdasi2 محمد اقدسي2، 10031947532846005140 No Abbas Asousheh2 عباس آسوشه2 10031947532846005141 No 2 Faculty of Engineering, Tarbiyat Modarres Universiy, Tehran, I.R.Iran 2 دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه تربیت مدرس

fa بررسی شيوع عوامل باکتريال در ترشحات چشم مبتلايان به کونژونکتيويت در بيمارستان لبافی نژاد در سال 85 میکروب‌شناسی Microbiology پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: کونژونکتيويت يکی از شايع‌ترين شکايات چشمی است که علل بسياری نظير عوامل باکتريال، وايرال، آلرژيک، سمی، شيميايی، انگلی در بروز اين بيماری نقش دارند. عفونت شديد گاه می‌تواند منجر به عوارضی مانند کاهش بينايی فرد شود. از اين رو شناسايی عوامل عفونی ايجاد کننده وتوجه به مقاومت آنتی‌بيوتيکی می‌تواند در بهبود روش درمانی موثر واقع شود. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی- تحليلی نمونه ملتحمه 92 بيمار مبتلا به کونژونکتيويت در شرايط استريل تهيه و به آزمايشگاه مرکز تحقيقات عفونی اطفال ارسال شد. علل باکتريال کونژونکتيويت به روش استاندارد در سه دسته ‌هوازی، بی‌هوازی و مايکوباکتريوم مورد بررسی قرار گرفتند. يافته ها: 92 بيمار با ميانگين سنی 2/36 سال مورد بررسی قرار گرفتند. 49 (4/61 درصد) بيمار مرد و 43 (6/38 درصد) نفر زن بودند. از 92 نمونه ملتحمه، 45 نمونه (5/58 درصد) کشت مثبت داشتند. در 40 نمونه (1/57 درصد) ارگانيسم‌های هوازی و در 5 نمونه (1/7 درصد) ارگانيسم‌های بی‌هوازی‌ يافت شد که از اين 5 نمونه 4 مورد آن به همراه هوازی‌ها بود. در هيچ نمونه‌ای مايکوباکتريوم بدست نيامد. در بين ارگانيسم‌های هوازی، استافيلوکوک اپيدرميديس با 21 نمونه مثبت (30 درصد) شايع‌ترين ارگانيسم و پس از آن استافيلوکوک اورئوس با 9 مورد (9/12 درصد) و E-coli با 5 مورد (1/7 درصد) قرار داشتند. نتيجه گيری: ميکروارگانيسم‌های متعددی می‌توانند عامل ايجاد کننده کونژونکتيويت باکتريال باشند. لذا بهتر است انتخاب درمان آنتی‌بيوتيکی بعد از مشخص شدن ميکروارگانيسم پاتوژن صورت گيرد. واژگان کليدی: کونژونکتيويت، مايکوباکتريوم، ارگانيسم‌های هوازی، ارگانيسم‌های بی‌هوازی. Abstract Background: Conjunctivitis, one of the most prevalent eye complications, is usually self limited but may result in optical disorders .Classification is based on the cause including bacterial, viral, fungal, allergic or chemical. Considering antimicrobial resistance, determining the exact cause may lead to improved medical therapy. Methods: In this descriptive-analytic survey, 92 patients with conjunctivitis, who attended Shaheed Labbafi Nezhad medical center were enrolled. Samples were accurately collected by the physician working in the center and were transported in a sterile condition to the Laboratory of Pediatric Infectious Research Center of Mofid hospital. Determination of mycobacteria, aerobic and anaerobic bacteria was accomplished using standard methods. Data was analyzed using SPSS 13. Results: Samples were obtained from 49 men (61.4%) and 43 women (38.6%), (median age 36.2). 85% of patients with bacterial conjunctivitis had mucoplurant discharge as a main symptom. 45(58.5%) cultures were positive. Aerobic organisms were isolated from 40 patients (57.1%) and anaerobic ones from 5 (7.1%), of which 4 were mixed with aerobes. No mycobacterium was found. The most common aerobic organism cultured was staphylococcus epidermidis (30%) and the other aerobic ones were: Staphylococcus aureus (12.9%), E coli (7.1%), Bacillus cereus (5.7%), Moraxella catarrhalis (4.3%), Diphteroid (4.3%), Acientobacter baumanii (2.9%), Citrobacter fraundii (2.9%), Staphylococcus oricularis (1.4%), Streptococcus viridans (1.4%), Bacillus subtilis (1.4%), Pseudomonas aeruginosa (1.4%), and Proteus mirabilis (1.4%). Anaerobic organisms cultured were Peptostreptococcus (4.3%) and Bacteroides fragilis (2.9%). Conclusion: Since various organisms are responsible for bacterial conjunctivitis, therapeutic strategies should be based on the results of microbiological investigations. KEYWORDS: Conjunctivitis, Mycobacterium, Aerobic bacteria, Anaerobic bacteria. واژگان کليدی: کونژونکتيويت، مايکوباکتريوم، ارگانيسم‌های هوازی، ارگانيسم‌های بی‌هوازی. KEYWORDS: Conjunctivitis, Mycobacterium, Aerobic bacteria, Anaerobic bacteria. 112 116 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-466&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa ماندانا ازدولی اصفهاني1، 10031947532846007 No ناصر ولايي4 10031947532846008 No Fatemeh Fallah1 فاطمه فلاح1* 10031947532846005085 Yes Seyed Ali Mirdehghan2 سيد علی ميردهقان2، 10031947532846005142 No Nina Faramarzi1 نينا فرامرزي1، 10031947532846005143 No گيتا اسلامي1، 10031947532846005144 No سودابه طاهري1، 10031947532846005145 No معصومه نويدی نيا3، 10031947532846005146 No راحله رادمنش3، 10031947532846005147 No

fa زمان انتظار ارائه خدمات اورژانس در بيمارستان‌های منتخب دانشگاه علوم پزشکی ايران در سال 1386 عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: يکی از عوامل مؤثر در بهينه‌سازی و ارتقاء کيفيت خدمات اورژانس، بررسی گردش کار و زمان توقف بيماران در اورژانس می‌باشد. هدف اين پژوهش، بررسی و مقايسه زمان‌های انتظار بيماران برای دريافت خدمات تشخيصی و درمانی در بخش اورژانس از زمان ورود بيمار تا خروج از اين بخش بود. روش بررسی: در اين پژوهش توصيفی، با استفاده از پرسش‌نامه‌ای که بر اساس فرم "زمان سنجی گردش کار خدمات اورژانس" وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی طراحی شده بود، اطلاعات 249 مراجعه کننده به بخش اورژانس مرکز آموزشی درمانی حضرت رسول اکرم و بيمارستان فيروز آبادی تهران ، از 18 آذر تا اول دی ماه 1386 به صورت پيوسته و به مدت يک هفته در هر بيمارستان از زمان ورود به اورژانس تا ترخيص جمع‌آوری و زمان‌های انتظار برای دريافت خدمات تشخيص و درمانی بررسی شد. يافته ها: ميانگين کل مدت اقامت بيمار در بخش اورژانس 6/283 دقيقه بود که ميانگين اين زمان در بخش اورژانس مرکز آموزشی درمانی حضرت رسول اکرم (3/346 دقيقه) بسيار طولانی‌تر از بيمارستان فيروزآبادی (5/229 دقيقه) بود. ميانگين کلی فاصله زمانی ورود بيمار تا اولين ويزيت پزشک 1/13 دقيقه و ميانگين کلی فاصله زمانی اولين ويزيت تا انجام اولين اقدام درمانی 3/105 دقيقه بود. ميانگين کلی فاصله زمانی صدور دستور ترخيص توسط پزشک تا خروج بيمار از بخش اورژانس 3/49 دقيقه بود. نتيجه گيری: به نظر می‌رسد زمان انتظار ارائه خدمات در بيمارستان‌های مورد بررسی طولانی می‌باشد، لذا بازنگری و اصلاح فرآيندهای ارائه خدمت به بيمار در بخش اورژانس و همچنين آموزش به ارائه‌دهندگان خدمات ضروری است. واژگان کليدی: اورژانس، زمان انتظار، بيمارستان. Abstract Background: Provision of prompt medical services is the main purpose of the emergency department. Waiting time for receiving appropriate services is considered as an important indicator for evaluating hospitals. The objective of this study was to determine the average waiting time for receiving treatment and diagnostic services in the emergency department from the point of arrival of the patient up to his exit in Rasool Akram and Firoozabadi hospitals in 2007. Methods: Data was collected using designed questionnaire based on" the time study of emergency services provision form" prepared by the Ministry of Health. The waiting time for receiving medical services was studied for 239 consecutive patients from their arrival up to their discharge in the emergency department of two selected hospitals for a period of one week from 8th to 22nd of December, 2007. Results: Average length of stay for patients in the emergency department was 283.6 minutes. The average waiting time in Rasool Akram teaching hospital, (346.3 min), was much more than Firoozabadi hospital. Average time spent from patient arrival up to the first visit, (checkup) was 13.1 minutes and the average time spent between first visit and the first treatment step was 105.3 minutes. Furthermore, the average duration between the time the patients were discharged by the physicians till the time of exit from the emergency department was 49.3 minutes. Conclusion: In order to decrease the waiting time for receiving medical services in emergency department of teaching hospitals and to increase patient satisfaction, reviewing the process of service provision to patients and training of service providers is urgently needed. KEYWORDS: Emergency, Waiting time, Hospital. واژگان کليدی: اورژانس، زمان انتظار، بيمارستان. KEYWORDS: Emergency, Waiting time, Hospital. 117 122 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-467&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Seyed Jamaleddin Tabibi1 سيد جمال الدين طبيبي1، 10031947532846004514 No Baharak Najafi2 بهارک نجفی* najafi_bahar@yahoo.com 10031947532846004515 Yes Shervan Shoaie3 شروان شعاعي3 10031947532846004516 No

fa خارش بدنبال ترومای بلانت شکم، تظاهر اوليه‌ای از کيست هيداتيد پاره شده جراحی Surgery گزارش کوتاه Short report چکيده سابقه و هدف: کيست هيداتيد در بيشتر موارد در لوب راست کبد و بصورت منفرد ديده می‌شود و معمولا بی‌علامت می‌ماند تا زمانی‌که بيمار با علائم ناشی از اثرات حجمی و فشاری توده يا پارگی کيست مراجعه می‌کند. معرفی مورد: ما در اينجا بيماری را معرفی می‌کنيم که بعد از يک ترومای بلانت به شکم با درد شکم و خارش شديد ژنراليزه بدون علايم آنافيلاکسی يا کهير مراجعه کرده بود. بيمار به دليل علايم پريتونيت لاپاروتومی اکسپلوراتيو شد و در حين عمل کيست هيداتيد پاره شده مشاهده شد. پس از عمل، برای بيمار آلنبدازول خوراکی به ميزان 400 ميلی‌گرم دو بار در روز و بمدت 4 هفته تجويز گرديد. بيمار با حال عمومی خوب مرخص شد و درپيگيری نکته غيرطبيعی مشاهده نشد. واژگان کليدی: کيست هيداتيد، خارش، ترومای بلانت. Abstract Background: Hydatid cyst mostly presents solitary cyst in right lobe of liver. It is asymptomatic and patient presents with pressure effects or rupture of cyst. Case Report: We introduce a patient who was referred to the emergency room with history of blunt trauma and symptoms of abdominal pain and generalized severe pruritus without anaphylaxis and urticaria. Explorative laparotomy showed a ruptured hydatid cyst. Albendazole 400 milligram was prescribed twice a day for 4 weeks after operation. The patient discharged with healthy appearance. There was no abnormal findings in further follow-up visits. KEYWORDS: Hydatid cyst, Pruritus, Blunt trama واژگان کليدی: کيست هيداتيد، خارش، ترومای بلانت. KEYWORDS: Hydatid cyst, Pruritus, Blunt trama 123 125 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-468&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mohammad Shahidi Dadras1 محمد شهيدی دادرس*1، src@sbmu.ac.ir 10031947532846005086 Yes Mahdi Gheysari1 مهدی قيصري1، 10031947532846005148 No Hoda Rahimi1 هدی رحيمي1، 10031947532846005149 No Sara Lotfi1 سارا لطفي1، 10031947532846005150 No Mohammad Reza Sobhiyeh2 محمدرضا صبحيه2 10031947532846005151 No

fa گزارش يک مورد سندرم ناخن زرد از کودکی عمومى General گزارش کوتاه Short report چکيده سابقه و هدف: سندرم ناخن زرد (YNS) بيماری نادری است که با درگيری ناخن همراه با لنفادم و بيماری‌های تنفسی خود را نشان می‌دهد و می‌تواند با بيماری‌های زمينه‌ای ديگر همراهی داشته باشد. پاتوژنز اين سندرم تاکنون شناخته نشده است. معرفی مورد: بيمار دختری ده ساله بود که به علت تغييرات ناخنی به صورت تغيير رنگ، افزايش ضخامت و تحدب در تمامی ناخن‌های دست و پا از دوران کودکی مراجعه کرده بود. در معاينه، ادم اندام تحتانی مشاهده گرديد. ساير معاينات، آزمايشات و تصاوير راديولوژی طبيعی بودند. واژگان کليدی: سندرم ناخن زرد، لنفادم، درگيری تنفسی. Abstract Background: Yellow nail syndrome is a rare disease of unknown etiology, presenting with lymphedema, respiratory symptoms and yellow nails. Case Report: We have reported a 10 year-old female who presented with yellow discoloration, thickness and increased convexity of nail cuticles in all fingers and toes. On examination, non-pitting edema was present on both lower limbs. KEYWORDS: Yellow nail syndrome, Lymphedema. واژگان کليدی: سندرم ناخن زرد، لنفادم، درگيری تنفسی. KEYWORDS: Yellow nail syndrome, Lymphedema. 126 128 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-469&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Behrouz Barikbin بهروز باريک بين* bbarikbin@yahoo.com 10031947532846005087 Yes Mahdi Gheysari مهدی قيصري1 10031947532846005152 No