پژوهش در پزشکی Pejouhesh http://www.pejouhesh.com 1 journal1 fa jalali 1387 9 1 gregorian 2008 12 1 32 4 online 1 fulltext

fa پيش‌بينی مرگ و مير و بار بيماری‌ها در ايران و جهان عمومى General سرمقاله Editorial 259 260 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-430&slc_lang=fa&sid=fa فريدون عزيزی azizi@endocrine.ac.ir 10031947532846004104 Yes

fa رابطه استفاده از پستانک با نحوه تغذيه در شيرخواران کم سن کودکان Pediatrics پژوهشی Original سابقه و هدف: سازمان جهانی بهداشت استفاده از پستانک توسط شيرخواران را يکی از عوامل مخدوش‌کننده شيردهی موفق برشمرده است؛ اما چندين مطالعه اخير اين اصل را زير سؤال برده‌اند. اين پژوهش با هدف تعيين تأثير پستانک بر روی نحوه تغذيه شيرخواران در شش ماه اول زندگی انجام شد. روش بررسی: تحقيق به روش هم‌گروهی تاريخی در 2 گروه کودکانی که در زمان شيرخوارگی به طور مداوم از پستانک استفاده کرده بودند (گروه مورد) و کودکانی که هيچگاه به آنها پستانک داده نشده بود (گروه شاهد) انجام گرفت. مادرانی که فرزندانشان بين 5 تا 24 ماه سن داشتند و در طول زمان تحقيق، به مراکز بهداشت مراجعه کردند، وارد مطالعه شدند. مادران شاغل و همچنين مادرانی که شيرخوارانشان دچار بيماری‌های مزمن و يا ناهنجاری‌های مادرزادی بودند، از مطالعه حذف شدند. پرسنل آموزش‌ديده بعد از مصاحبه با مادران اطلاعات مربوط به فاکتورهای مرتبط با شيردهی را در فرمِ از پيش تعيين‌شده ثبت نمودند. سپس داده‌های جمع‌آوری شده مورد تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: تعداد 450 شيرخوار وارد مطالعه شدند. بعد از حذف شيرخواران دارای عوامل مداخله‌گر شيردهی، اين تحقيق بر روی 307 شيرخوار و مادرانشان انجام گرفت. تنها شير استفاده‌شده برای تغذيه 239 شيرخوار تا 3 ماهگی و 218 نفر حداقل تا 6 ماهگی شير مادر بود. 75/24% از شيرخواران به پستانک عادت داشتند که در 80% آنها پستانک از روزهای اول زندگی شروع شده بود. در سن 3 ماهگی و همچنين در سن 6 ماهگی، بين قطع شير مادر و استفاده از پستانک همبستگی مثبت وجود داشت (به ترتيب 038/0=P و 007/0=P). در سن 3 ماهگی تفاوت فاحش در قطع شير مادر بين شيرخوارانی که عادت به پستانک داشتند و آنهايی که هيچ وقت از پستانک استفاده نکرده بودند وجود داشت (9/28% در مقابل 7/5%، 000/0=P). اين تفاوت در سن 6 ماهگی نيز وجود داشت (1/46% در مقابل 4/10%، 000/0=P). نتيجه‌گيری: ميزان قطع زودرس شير مادر در شيرخوارانی که عادت به پستانک دارند، به طور قابل توجه بيشتر از شيرخوارانی است که اين عادت را ندارند. واژگان کليدی: پستانک، شيرخوار، تغذيه،‌ شير مادر. Background and Aim: Use of pacifiers by young infants has been recognized as one of the factors that interfere with the establishment of successful breast-feeding. Our aim was to find out if pacifier-use results in early termination of breast-feeding. Materials and Methods: A historical cohort study was done on mother-infant pairs visiting health centers for check-ups, routine vaccinations or common childhood ailments during the year 1385-1386. All subjects satisfying the enrollment criteria, and available to the study team, were interviewed by trained personnel and relevant information documented on predesigned questionnaires. Duration of breast-feeding was compared between pacifier-users and non-users. Results: Four-hundred and fifty infants were enrolled after exclusion of babies with confounding factors, data of 307 infants was analyzed. Two-hundred thirty-nine mothers had continued predominant breast-feeding for 3 months and 218 mothers had done so for at least 6 months. Breast-feeding was discontinued in 59 infants before 6 months. 24.75% of infants were regular pacifier users, 80% of these had started pacifiers during the first few days of life. The rate of termination of breast-feeding at 3 months in pacifier-users was 28.9% as compared to 5.7% in non-users, (P=0.000). At 6 months the rates in pacifier-uses and non-users were 46.1% vs. 10.4%, respectively, (P=0.000). Conclusion: Our findings show that while over-all breast-feeding rates in 6 month-old infants are high at 71%, pacifier use in infants is associated with early termination of breast-feeding. Keywords: Pacifiers Infant Breast Feeding. *Corresponding Author: Dr. Farideh Shiva, Pediatric Infectious Research Center, Mofid Children’s Hospital, Shahid Beheshti Medical University, Dr. Shariati St., Tehran, Iran. Email: shivahfa@yahoo.com پستانک، شيرخوار، تغذيه،‌ شير مادر Pacifiers; Infant; Breast Feeding 261 265 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-431&slc_lang=fa&sid=fa فريده شيوا1 shivahfa@yahoo.com 10031947532846004101 Yes هوتن سالمي1 10031947532846004102 No شادناز ، فاخته ياوري1 10031947532846004103 No

fa بررسی رابطه افسردگی ماژور با دانسيته استخوانی روماتولوژی Rheumatology پژوهشی Original سابقه و هدف: افسردگی ماژور به دليل ايجاد تغييرات در سيستم نورواندوکرين و اختلال در عملکرد محور هيپوتالاموس- هيپوفيز- آدرنال می‌تواند عامل خطر برای کاهش تراکم استخوانی باشد. هدف از انجام اين مطالعه، تعيين رابطه افسردگی ماژور با دانسيته استخوانی بود. روش بررسی: در يک مطالعه از نوع هم‌گروهی تاريخی، 75 نفر در دو گروه مورد، شامل 25 بيمار مبتلا به افسردگی ماژور بر اساس معيارهای DSM-IV و 50 نفر در گروه شاهد از داوطلبين سالم با انجام دانسيتومتری مورد بررسی قرار گرفتند. هر دو گروه از نظر عوامل دموگرافيک مانند سن، جنس، نمايه توده بدنی (BMI) و وضعيت يائسگی يکسان شدند. دانسيتومتری به روش DXA انجام شد. T Score و دانسيته استخوانی در نواحی ستون فقرات کمری (L2-L4) و لگن بين دو گروه مقايسه شدند. يافته‌ها: دو گروه از نظر سن، جنس، BMI، مصرف کلسيم بين يکسان بودند. تراکم استخوان (BMD بر حسب gr/cm2) در گروه مورد به ميزان معنی‌داری از گروه شاهد کمتر بود (به ترتيب در گردن فمور 12/0±0.92 در برابر 14/0±09/1، در توتال فمور 13/0±94/0 در برابر 15/0±16/1 و همچنين در L2-L4، 22/0±05/1 در برابر 21/0±32/1). فراوانی استئوپروز در گروه بيمار بيشتر از شاهد بود: در ناحيه توتال فمور به ترتيب 32% در برابر 8 % (OR= 5.4 , CI 95% : 1.4 – 20.3)، در ناحيه L2-L4 به ترتيب 36% در برابر 14% (OR=3.5, CI 95%: 1.1-10.8). نتيجه‌گيری: مبتلايان به بيماری افسردگی ماژور درمقايسه با گروه کنترل تراکم استخوانی کمتر و فراوانی استئوپروز بيشتری دارند، بنابراين بهتر است بيماران مبتلا به افسردگی ماژور از تراکم استخوان بررسی شوند. واژگان کليدی: افسردگی ماژور، استئوپروز، تراکم استخواني Background and Aim: Major Depression is associated with alterations in the neuroendocrine system, dysfunction of hypothalamic-pituitary-adrenal axis, and elevated blood cortisol levels. These changes may result in an increased risk of osteoporosis in depressed patients. The aim was studying the relationship between bone density and major depression. Materials and Methods: In a historical cohort study, we performed bone densitometry in 75 persons 25 of them suffered from major depression, the remaining 50 were healthy volunteers as controls. The groups were matched for age, sex, BMI, supplemental calcium intake, regular exercise and menstrual status. Bone mineral density (BMD) was measured by the DXA method. The two groups were compared regarding T-score and BMD of lumbar and pelvic regions. Results: BMD (gr/cm2) of total femur, femoral neck, and lumbar regions were all significantly lower in cases than controls, (0.94±0.13 versus 1.16±0.15, 0.92±0.12 versus 1.09±0.14, and 1.05±0.22 versus 1.32±0.21, respectively). Osteoporosis was more frequent in patients with depression than in controls, 32% versus 4% in total femur region (Odds ratio: 5.4, CI 95%: 1.4%-20.3%), and 36% versus 14% in lumbar region (Odds ratio: 3.5, CI 95%: 1.1%-10.8%). Conclusion: In this study major depression was associated with lower bone density and increased frequency of osteoporosis. Based on these findings, it seems reasonable to advice that patients with depression should be screened for osteoporosis. Keywords: Major Depression Osteoporosis Bone density. *Corresponding Author: Dr. Mozhdeh Zabihi Yeganeh Department of Rheumatology, Firoozgar Hospital, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. Email: mozhdehzabihi@yahoo.co.uk افسردگی ماژور، استئوپروز، تراکم استخوانی Major Depression; Osteoporosis; Bone density. 267 270 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-432&slc_lang=fa&sid=fa Mozhdeh Zabihi Yeganeh مژده ذبيحی يگانه1 mozhdehzabihi@yahoo.co.uk 10031947532846004118 Yes SA2 Jahed سيد عادل جاهد2 10031947532846004119 No AR3 Rajaei عليرضا رجايي3 10031947532846004120 No H4 Amini همايون اميني4 10031947532846004121 No

fa مطالعه تطبيقی مديريت سلامت بيماران خاص و پيشنهاد يک الگو برای ايران عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: مديريت سلامت بيماران خاص، از چالش‌های جدی سياستگذاران در امر سلامت می‌باشد. اين بيماری‌ها به دليل مزمن‌بودن، نداشتن درمان قطعی، هزينه‌های کمرشکن، نياز به فناوری‌ها و درمان‌های پيچيده، همواره بخش قابل توجهی از منابع سلامت را به خود اختصاص داده‌اند. بنابراين نوسازی و سازماندهی مديريت سلامت بيماران خاص در ابعاد سياستگذاری، ساختار تشکيلاتی، نحوه تأمين منابع مالی و مکانيزم کنترل خدمات بيماری‌های خاص از اهميت ويژه‌ای برخوردار می‌باشد. در اين مقاله، با مطالعه تطبيقی جامع مديريت سلامت بيماران خاص در کشورهای آمريکا، انگلستان، کانادا و استراليا، الگوی مناسبی برای ايران طراحی شده است. هدف از اين پژوهش، طراحی الگوی مديريت سلامت بيماران خاص برای ايران بوده است. روش بررسی: اين پژوهش از نوع پژوهش کاربردی است. روش مطالعه آن، توصيفی، مقطعی بوده و به صورت تطبيقی انجام شده است. تحقيق در دو مرحله انجام گرفت. در مرحله اول، طراحی يک پرسشنامه برای بررسی سلامت بيماران خاص با 89 سؤال، و در مرحله دوم، با نظرخواهی از متخصصين واجد شرايط و با استفاده از مقياس پنج‌گزينه‌ای لايکــرت بررسی شدند. يافته‌ها: اين مطالعه نشان داد که سياستگذاری کلان امور بيماران خاص در کشورهای مورد مطالعه توسط وزارت سلامت و رفاه و يا بالاترين شوراهای سلامت که مرکب از نمايندگان وزارتخانه‌ها هستند، صورت می‌گيرد. در بيشتر کشورهای مورد مطالعه، سازمان‌های دولتی با همکاری بخش خصوصی مهمترين نهاد ارايه‌دهنده خدمات بهداشتی و درمانی به صورت غير متمرکز به بيماران خاص می‌باشند. خدمات سلامت مورد نياز بيماران خاص شامل خدمات هر سه سطح پيشگيری از جمله واکسيناسيون، آموزش شيوه زندگی سالم، مراقبت‌های دوران بيماری، مشاوره سلامت، انجام معاينات و آزمايش‌های دوره‌ای سلامتی، ارايه وسايل کمکی مربوط به بيماران خاص، خدمات آزمايشگاهی و آسايشگاهی می‌باشد. تأمين منابع مالی خدمات سلامت بيماران خاص در مرحله اول، از محل اعتبارات دولتی و سپس از سوی افراد خير، انجمن‌ها و تشکل‌های غيردولتی و بخش مختصری از طريق مشارکت بيماران (حق بيمه و پرداخت فرانشيز) صورت می‌گيرد. نتيجه‌گيری: تشکيل "کميته سلامت بيماران خاص" در شورای عالی سلامت، ايجاد دفتر سلامت بيماران خاص در معاونت سلامت وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی و ارايه خدمات به صورت غيرمتمرکز و تأمين منابع مالی از طريق ماليات‌ها، مشارکت افراد خير، سرمايه‌گذاری‌های بخش دولتی و خصوصی و کمک‌های فنی سازمان‌های بين‌المللی می‌تواند در بهبود مديريت سلامت بيماران خاص نقش مهمی را ايفا نمايد. واژگان کليدی: مديريت سلامت، الگو، بيماران خاص. Background and Aim: Health management for special patients is a serious challenge for policy makers. Because of chronic nature of these diseases the community has to cope with huge expenses, and a considerable part of health funds is allocated for the continuing care of these patients. Therefore, designing appropriate policies for organizing, financing and providing optimal health-care is of special importance. In this study, our main objective was to design a model for special patients' health management in Iran by studying the management strategies of similar patients from selected countries. Materials And Methods: We scrutinized studies done in England, Australia, United state, and Canada and used these as suitable references from which we selected applicable strategies and submitted these for approval to relevant experts to sketch out a service management model for health care management of special patients. The final model was developed by the use of 3-stage Delphi technique. Results: In almost all of our references we found that: • Health and welfare ministries along with the private sector provide decentralized health care to special patients. • Health care programs for special patients encompass free services for regular check ups, vaccinations, life style training, acute illness care, health advisors, health aids and equipment, and laboratory services. • Policies are made by a committee named as "committee of health of special patients" having its base at the supreme council of health. • Finances are provided mainly by governmental funds and, subsequently by societies and NGO's with some participation of the special patients themselves (as premium and franchise). Conclusion: Our model for management of special patients includes formation of "committee of health of special patients" in the supreme council of health, establishment of office of health of special patients in the Ministry of Health and Medical Education, and provision of decentralized provincial services. Finances should be provided through taxes, charity aids and supports from international organizations. Nongovernmental and charity aids may be increased to decrease the financial burden on governments. Keywords: Health Management Model Special Patients. *Corresponding Author: Dr. Ghodsi Yazdian Department of Health Services Administration, Faculty of Management and Economics, Islamic Azad University, Science & Research Institute, Hesarak St., Ashrafi Esfahani Blvd., Tehran, Iran. Email: gh_yazdian@yahoo.com مديريت سلامت، الگو، بيماران خاص Health Management; Model; Special Patients. 271 278 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-434&slc_lang=fa&sid=fa Gh Yazdian قدسی يزديان1 gh_yazdian@yahoo.com 10031947532846004880 Yes I Karimi ايرج کريمی 10031947532846004881 No Sh Tofighi شهرام توفيقی 10031947532846004882 No

fa تمايز انتاموبا هيستوليتيکا و انتاموبا ديسپار با يک واکنش زنجيره‌ای پلی‌مراز آسیب‌شناسی Pathology پژوهشی Original سابقه و هدف: با اينکه تشخيص ميکروسکوپی قادر نيست تک‌ياخته‌های مشابه نظير انتاموبا هيستوليتيکا/ انتاموبا ديسپار را از يکديگر متمايز نمايد، ولی هنوز تشخيص آميبيازيس، مبتنی بر روش‌های ميکروسکوپی است. لذا نياز مبرمی برای ابداع و راه‌اندازی يک تکنيک ساده، ارزان و قابل اجرا در آزمايشگاه‌های تشخيص طبی به منظور شناسايی و افتراق اين دو گونه وجود دارد. روش بررسی: به منظور تعيين گونه ايزوله آميب موجود در نمونه‌های مشکوک، اقدام به بررسی ملکولی به روش واکنش زنجيره‌ای پلی‌مراز (PCR) گرديد. برای افتراق همزمان اين دو گونه، از يک جفت پرايمر pEd21/30 مربوط به ژن Peroxiredoxinاستفاده شد. با انجام PCR بر روی DNA استخراج شده موارد مثبت انتاموبا هيستوليتيکا با اين پرايمر باند زير 100 جفت باز را نشان داده و موارد مثبت انتاموبا ديسپار قطعه ای بالای 100 جفــت باز را تکثير نمود. يافته‌ها: دراين مطالعه از 22 نمونه مثبت از نظر ميکروسکوپی، در يک بيمار انتاموبا هيستوليتيکا مشاهده شد و بقيه نمونه‌ها (21 نمونه)، همگی از نظر انتامبا ديسپار مثبت بودند. نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد که با يک جفت پرايمر در تکنيک PCR می‌توان انتاموبا هيستوليتيکا و انتامبا ديسپار را تکثير نمود که اين روشی آسان‌تر و مقرون به صرفه جهت تشخيص و تمايز اين دو گونه می‌باشد. واژگان کليدی: انتاموبا هيستوليتيکا، انتاموبا ديسپار، ژن Peroxiredoxin Abstract: Background and Aim: In most part of the world detection of cysts and trophozoites of Entamoeba is based on morphological structure of this species in stool sample by microscopy. However, microscopic examination is unable to distinguish between similar morphological protozoa such as Entamoeba histolytica and Entamoeba dispar. A simple and cost-effective method is needed in medical laboratories for detection and differentiation of these two species. Materials and Methods: Stool samples of patients who were referred from health care centers were examined by direct microscopy and trichrome stain. Polymerase chain reaction (PCR) utilizing *pEd30F and pEd21AS primers from Peroxiredoxin gene, was used for differentiation of E. histolytica and E. dispar. Genomic DNA from samples was amplified by these primers. The fragment under 100 bp was related to E. histolytica and in contrast the fragment above the 100 bp was related to E. dispar. Results: In this study from 22 microscopic positive samples, E. histolytica was observed only in one patient and E. dispar was detected in the other 21 samples. Discussion: The result of this study indicate that the PCR reaction could amplify E. dispar and E. histolytica with just one primer pair and this is a cost-effective method for distinguishing between these two species. Keywords: Entamoeba histolytica, Entamoeba dispar, Peroxiredoxin Gene. *Corresponding Author: Ehsan Nazemalhoseini Mojarad National Research Department of Foodborne and Diarrhea Diseases, Research Center for Gastroenterology and Liver Diseases, Taleghani General Hospital, Shahid Beheshti Medical University, Tehran, Iran. Email: ehsanmojarad@gmail.com واژگان کليدی: انتاموبا هيستوليتيکا، انتاموبا ديسپار، ژن Peroxiredoxin Entamoeba histolytica, Entamoeba dispar, Peroxiredoxin Gene. 275 278 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-436&slc_lang=fa&sid=fa احسان ناظم‌الحسينی مجرد1 ehsanmojarad@gmail.com 10031947532846004127 Yes محمد رستمي‌نژاد1، 10031947532846004128 No معصومه عظيمي‌راد1، 10031947532846004129 No علی حقيقی 10031947532846004130 No

fa بررسی نتايج درمانی بيماران مبتلا به بيماری دژنراتيو مفاصل زانو با روش پرکوتانئوس ساب‌کندرال دريلينگ ارتوپدی Orthopaedy پژوهشی Original سابقه و هدف: استئوآرتريت از مهمترين علل درد مفاصل بخصوص مفصل‌های تحمل‌کننده وزن است. هدف اين مطالعه، بررسی اثر ضد درد عمل جراحی subchondral percutaneous drilling در مقايسه با درمان غيرجراحی می‌باشد. روش بررسی: در اين کارآزمايی بالينی، از بين 50 زانوی مبتلا، ۲۱ زانو (۱۷نفر) مورد عمل جراحی (گروه مورد) و ۲۹ زانو (۲۷ نفر) تحت درمان کنزرواتيو قرار گرفتند (گروه شاهد). عمل جراحی، در فاصله 2 سانتی‌متر از خط مفصلی انجام شد. مدت پيگيری کليه بيماران، يک سال بود. بيماران، در زمان مراجعه، هفته‌های ۲، ۶، ۱۲ و پايان سال اول، ويزيت شده و فرم پيگيری آنها پر شد. ميزان درد، رضايتمندی، محدوده حرکتی (ROM) فعال بدون درد و نتايج بررسی راديوگرافيک در چک‌ليست‌هايی که از قبل تهيه شده بودند، ثبت شد. يافته‌ها: متوسط سنی بيماران گروه مورد، 33/47 و گروه شاهد، 31/58 سال بود. بهترين وضعيت بيماران جراحی‌‌شده، در هفته دوم بعد از جراحی بود و بطور واضح در هفته‌های ششم، دوازدهم و پايان سال اول، تعداد زيادی از بيماران مجدداً دچار درد زانو شدند. ميزان رضايتمندی بيماران، ميزان ROM‌ بدون درد بيماران در انتهای مطالعه در گروه شاهد بطور معنی‌داری بهتر از گروه مورد بود (05/0P<). نتيجه‌گيری: انجام عمل جراحی subchondral percutaneous drilling، يا به اندازه کافی توانايی کم‌کردن فشار در قسمت مفصل زانو را ندارد، يا درد در اين منطقه به افزايش فشار در ساب‌کندرال مرتبط نمی‌باشد و منشأ درد را بايد در غضروف مفصلی يا منطقه ديگری جستجو کرد. اين فرضيات، نياز به مطالعه جداگانه‌ای دارند. واژگان کليدی: استئوآرتريت، دريلينگ، مفصل زانو. Background and Aim: Osteoarthritis is one of the most important etiologies of pain in weight bearing joints. Our objective was to investigate the efficacy of Subchondral percutaneous drilling for degenerative disease of the knee (DJD) and compare it with conservative treatment. Materials and Methods: 44 patients with knee DJD were studied from Oct 2005 to Dec 2006. 21 knees (17 patients) underwent surgery, and 29 knees (27 patients) were treated conservatively. Pain, patient satisfaction, pain free active range of motion (ROM), and quality of life were assessed at the time of first visit, 2, 6 and 12 weeks and at the end of one year after treatment. Patients were followed at least for 1 year. Results: Mean age of surgically treated patients and controls was 47.3 and 58.3 years, respectively. Best results for the surgical group were achieved at second week after surgery and many of pain free patients deteriorated at 6 and 12 weeks and at one year. Patient satisfaction and pain free ROM of patients were better in control group in comparison with first group (P<0.05). Conclusion: Subchondral percutaneous drilling doesn’t have the ability of decreasing pressure. Subchondral site is not the source of pain in most patients with DJD. The origin of pain should be investigated in the joint cartilage or other sites. Both these theories need further studies. Keywords: Osteoarthritis Drilling, Knee Joint. *Corresponding Author: Dr. Alireza Rahimnia Department of Orthopedics, Baqiyatallah University of Medical Sciences, Tehran, Iran. Email: alireza_rahimnia@yahoo.com استئوآرتريت، دريلينگ، مفصل زانو. Osteoarthritis; Drilling, Knee Joint 279 284 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-435&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa AR Rahimnia عليرضا رحيم نيا alireza_rahimnia@yahoo.com 10031947532846004125 Yes Y Rezaei يدالله رضايی 10031947532846004126 No

fa مقايسه تأثير روش‌های درمان رفتاری و شناختی- رفتاری روان‌شناسی Psychology پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به اهميت نقش عوامل روانشناختی در خطر عود مجدد عوارض قلبی در بيماران باز توان قلبی و عدم وجود مطالعات کافی در زمينه تأثير روش‌های روان‌درمانی در کاهش افسردگی اين بيماران، اين مطالعه صورت گرفته است. هدف پژوهش حاضر، مقايسه اثربخشی درمان رفتاری و شناختی- رفتاری بر ميزان افسردگی اين دسته از بيماران می‌باشد. روش بررسی: در پژوهش حاضر از روش تجربی با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون چندگروهی استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش را کليه بيماران بازتوان قلبی که در بيمارستان خاتم‌الانبيای زاهدان در سال‌های 1384 و 1385 تحت عمل جراحی بای‌پس عروق کرونر (CABG) قرار گرفته‌اند، تشکيل می‌دهند. نمونه انتخابی، از بين اين بيماران به صورت در دسترس و غير تصادفی، شامل 67 نفر افراد واجد شرايط ورود به پژوهش بودند که از طريق مقياس افسردگی بک مورد ارزيابی قرار گرفتند. اين افراد به طور تصادفی در گروه‌های 15 نفره شامل دو گروه آزمايش و يک گروه شاهد قرار گرفتند. يافته‌ها: نتايج نشان داد که ميانگين نمرات افسردگی افراد در دوگروه آزمايش در مقايسه با قبل و بعد از مداخله تفاوت معناداری داشته است (05/0P<)؛ در حالی که در نمرات اکتسابی افراد گروه شاهد که مداخله دريافت نکرده‌اند، تفاوت معناداری وجود نداشته است. ضمن اينکه از دو روش مداخله‌ای فوق روش درمان‌شناختی- رفتاری، در کاهش ميزان افسردگی بيماران مؤثرتر بوده است. نتيجه‌گيری: با توجه به تأثير درمان‌های روانشناختی در کاهش ميزان افسردگی بيماران بازتوان قلبی، آگاهی‌دادن و رسيدگی به مسايل روانشناختی در اين بيماران ضروری به نظر می‌رسد و در اين خصوص، همکاری بين بخشی می‌تواند در پيشگيری و افزايش کيفيت درمان مبتلايان به اين نوع بيماری مؤثر واقع شود. واژگان کليدی: اثربخشی، درمان رفتاری، درمان‌شناختی- رفتاری، افسردگی، بيمار بازتوان قلبي Background and Aim: In addition to medical care, psychological support is needed to treat depression in rehabilitated cardiac patients. In this study we have compared the effectiveness of two different methods i.e. behavior-intervention and cognitive management in decreasing intensity of depression in rehabilitated cardiac patients. Materials and methods: All cardiac patients who had undergone surgery Coronary Artery Bypass Graft (CABG) during 2005-2006 in Khatam-al–Anbia general hospital of Zahedan were included in the study. Sixty seven patients fulfilling the criteria for inclusion were divided randomly into three groups, each comprising of 15 patients, two groups as experimental and one group as control. We used dual therapeutic methods of behavioral management and cognitive management in the two experimental groups, no intervention was done in the control group and multi group dependent variables were defined as the degree of depression in rehabilitated cardiac patients which was assessed by scale of light depression. Beck depression test was utilized for data collection for pre and post–tests unilateral variance analysis (ANOVA) was used for data analysis. Results: The average score of depression in both test groups showed remarkable difference before and after intervention, whilst subjects in the control groups did not show any intervention. Cognitive method proved more efficient in lessening the intensity of depression. Conclusion: We can apply psychotherapeutic intervening procedures in order to enhance cure and improve to deal with psychological issues in such patients. Keywords: Effectiveness Cognitive Behavioral Therapy Depression Cardiac Rehabilitated Patients. *Correspondibahreinian@gmail.com ng Author: Dr. Seyed Abdolmajid Bahreinian Department of Clinical Psychology, Shahid Beheshti Medical University, Tehran, Iran Email: majid. اثربخشی، درمان رفتاری، درمان‌شناختی- رفتاری، افسردگی، بيمار بازتوان قلبی Effectiveness; Cognitive Behavioral Therapy; Depression; Cardiac Rehabilitated Patients 289 296 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-437&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa سيد عبدالمجيد بحرينيان : majid.bahreinian@gmail.com 10031947532846004166 Yes سيده محبوبه داوودی 10031947532846004167 No

fa بررسی رابطه ميگرن با اختلالات فشارخون حاملگی زنان و زایمان Gynecology پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شيوع بالای اختلالات فشارخون حاملگی، عوارض مادری جنينی فراوان اين اختلالات و ناشناخته بودن عوامل خطر آنها، هدف اين مطالعه بررسی رابطه ميگرن با اختلالات فشارخون حاملگی در زنان مراجعه‌کننده به بيمارستان‌های شهر کاشان در سال 1386 می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه تحليلی مورد- شاهدی، نمونه‌گيری به صورت غير تصادفی و مبتنی بر هدف انجام گرفت و افراد، بر حسب تشخيص مندرج در پرونده آنها، در زمينه اختلالات فشارخون حاملگی، در يکی از گروه های مورد يا شاهد قرارداده شدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، پرسشنامه بود که اطلاعات دموگرافيک، پيشينه طبی و مامايی و سابقه سردردهای ميگرنی را شامل می‌شد. تعداد افراد در گروه مورد 90 نفر ودر گروه شاهد هم 90 نفر تعيين شد. برای تعيين اعتبار و پايايی پرسشنامه ها به ترتيب از اعتبار محتوی و آزمون مجدد استفاده شد. دو گروه، از نظر فاکتورهای مداخله‌گر با هم همسان شدند. برای تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم افزار SPSSاستفاده شد. يافته‌ها: 90 نفر در گروه مورد با سن 9/5 ±3/27 و 90 نفر در گروه شاهد با سن 2/5±66/27 در اين مطالعه شرکت داشتند. اکثريت افراد شرکت‌کننده در مطالعه، در رده سنی 20 تا 35 سال، دارای تحصيلات ابتدايی- راهنمايی، خانه‌دار و ايرانی بودند، شاخص توده بدنی آنها بيشتر از 26 بود، و سابقه سقط و فشارخون در خانواده درجه يک يا سابقه فشارخون در حاملگی قبلی را نداشتند. آزمون های آماری من ويتنی، آزمون t و کای دو نشان داد که دو گروه، از نظر فاکتورهای مداخله گر با هم همسان هستند (05/0P>). در اين مطالعه، 10 درصد افراد از ميگرن رنج می‌بردند و موردی از ميگرن با اورا مشاهده نشد. نتايج نشان داد که سابقه سردردهای ميگرنی در گروه مورد 4/14% و در گروه شاهد 6/5% است. محاسبه نسبت شانس نشان داد که سابقه سردردهای ميگرنی در افراد مبتلا به اختلالات فشارخون حاملگی 87/2 برابر افراد گروه شاهد است (04/0=P). نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد سابقه سردردهای ميگرنی با بروز اختلالات فشارخون حاملگی ارتباط دارد و به نظر می‌رسد سابقه سردردهای ميگرنی می‌تواند علامت خطری برای بروز اختلالات فشارخون حاملگی به شمار آيد. واژگان کليدی: پره‌اکلامپسی، فشارخون حاملگی، ميگرن. Abstract: Background and Aim: Pregnancy induced hypertension (PIH), is a highly prevalent disorder. This study was done to define the relationship between pregnancy induced hypertension and migraine in women attending Kashan hospitals, Iran, in 2007. Materials and methods: This was a case-control study. The subjects were recruited using a consecutive sampling method, based on documented practitioner diagnosis of PIH. Subjects were assigned to two groups of case and control. Ninety women were allocated to each group. Data collection was done through a questionnaire that included demographic details, medical and obstetrics history, and details of migraine attacks. Validity and reliability of the questionnaire were assessed using content validity and test-retest methods. The two groups were matched to eliminate confounding factors. SPSS software was used for data analysis. Results: 180 women in two groups of 90 cases and 90 controls, with average age of 27.3±5.9 and 27.66±5.2 respectively, participated in the study. Majority were housewives with primary to middle school education, with a BMI >26, and no history of hypertension in their family or in previous pregnancies. Ten percent of subjects were affected by migraine and there were no cases of migraine with aura. Results demonstrated that history of migraine was positive in 14.4% of the case group and 5.6% of controls (Odds Ratio= 2.87). Conclusion: History of migraine could be considered as a risk factor for Pregnancy Induced Hypertension. Keywords: Preeclampsia Migraine Pregnancy Induced Hypertension پره‌اکلامپسی، فشارخون حاملگی، ميگرن. Preeclampsia; Migraine; Pregnancy Induced Hypertension 297 302 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-438&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M Simbar معصومه سيمبر1 msimbar@sbmu.ac.ir 10031947532846004133 Yes M Karimian زهرا کريمان 10031947532846004134 No M Afrakhteh مريم افراخته 10031947532846004135 No 3Deapartment of Obstetrics and Gynecology, Shahid Beheshti Medical University, Tehran, Iran. 3گروه زنان و مامایی، دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی E Kouchaki ابراهيم گوچکی 10031947532846004136 No AR Akbar zadeh عليرضا اکبرزاده5 10031947532846004137 No

fa بررسی اثر کشندگی عصاره و اسانس گياه زنيان بر روی کيست ژيارديا لامبليا آسیب‌شناسی Pathology پژوهشی Original سابقه و هدف: ژيارديازيس عفونت انگلی روده کوچک با انتشار جهانی است که توسط تک‌ياخته تاژکداری بنام ژيارديا لامبليا در انسان ايجاد می‌شود. بررسی‌های انجام شده مبين آن است که شيوع ژيارديا لامبليا در نقاط مختلف جهان بين يک تا 25% جمعيت متغير است. ژيارديازيس در بين کسانی که در مناطق پرجمعيت و با تسهيلات بهداشتی کم زندگی می‌کنند، بيشترين شيوع را دارد. اين تک‌ياخته يکی از عوامل مهم ايجادکننده اسهال بخصوص در کودکان سنين دبستان است. درمان دارويی اين بيماری معمولاً بر اساس تجويز مترونيدازول صورت می‌گيرد که دارای اثرات جانبی متعدد است. روش بررسی: در اين مطالعه که به روش تجربی انجام شد، از گياه زنيان با نام علمی Carum copticum (L.) C.B. Clark که دارای خواص ضد باکتريايی، ضد کرم و ضد قارچی به واسطه مواد فنليک آن مثل تيمول و کارواکرول است، استفاده گرديد. در اين تحقيق در شرايط آزمايشگاهی، اثر عصاره هيدروالکلی، آبی و اسانس گياه خوراکی زنيان بر عليه کيست ژيارديا مورد ارزيابی قرار گرفته است. يافته‌ها: پس از گذشت 60 دقيقه از تماس بين عصاره يا اسانس با کيست ژيارديا لامبليا، حداقل غلظت مهاری (MIC) عصاره هيدروالکلی و اسانس زنيان به ترتيب mg/ml100 و 8، پس از 120 دقيقه به ترتيب mg/ml 75 و 6، و پس از 180 دقيقه به ترتيب mg/ml 75 و 4 به دست آمد. نتيجه‌گيری: عصاره‌های الکلی و اسانس زنيان در محيط آزمايشگاه دارای اثر کشندگی بر روی کيست ژيارديا لامبليا هستند. واژگان کليدی: ژيارديا لامبليا، ژيارديازيس، گياه زنيان، حداقل غلظت مهارکننده، درمان، ضد انگل Background and Aim: Giardiasis, a wide-spread, small intestine parasitic infection, is one of the main causes of human diarrhea, especially in young children. The prevalence of Giardia lamblia was reported to be between 1 and 25 percent however, it is considerably higher under poor sanitary conditions. Metronidazole is used for the treatment of Giardiasis but it may have undesirable side effects. Carum copticum, a medicinal herb, has been used for its antibacterial, antifungal, and antiprotozoal effects for centuries. The present study was conducted to evaluate the in vitro effects of alcoholic extract, and essential oil from Carum copticum on Giardia lamblia. Materials and Methods: In this experimental study, Giardia lamblia cysts were incubated with the two different extracts of Carum copticum under standard laboratory conditions. Results: After 60 minutes Minimum Inhibitory Concentrations (MIC) of Carum copticum alcoholic extracts and essential oil were 100 mg and 8 mg/ml, respectively. After 120 minutes, MIC of Carum copticum alcoholic extracts and essential oil were 75 mg and 6 mg/ml, respectively and after 180 minute MIC of Carum copticum alcoholic extracts and essential oil were 75 and 4 mg/ml, respectively. Conclusion: Findings of this study indicate that Carum copticum is effective against Giardia lamblia in vitro. Keywords Giardia lamblia Carum copticum Trachyspermum copticum Minimum Inhibitory Concentrations (MIC) Treatment In Vitro Agents, Antiparasitic. *Corresponding Author: Fatemeh Ayazi Roozbehani Shahid Yasini HWY., Shahid Dr. Lavasani Hospital, Tehran, Iran. Email: fati.ayazi@gmail.com ژيارديا لامبليا، ژيارديازيس، گياه زنيان، حداقل غلظت مهارکننده، درمان، ضد انگل Giardia lamblia; Carum copticum; Trachyspermum copticum; Minimum Inhibitory Concentrations (MIC); Treatment; In Vitro; Agents, Antiparasitic. 303 307 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-439&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S Shahabi ساعد شهابی 10031947532846004138 No 1Department of Parasitology and Mycology, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti Medical University, Tehran, Iran. 1گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی F Ayazi Roozbehani فاطمه ايازی روزبهانی fati.ayazi@gmail.com 10031947532846004139 Yes 2Shahid Lavasani Hospital, Tehran, Iran. 2بيمارستان شهيد دکتر لواسانی، سازمان تأمين اجتماعی M Kamalinejad محمد کمالی‌نژاد 10031947532846004140 No 3Department of Pharmacognosy, Faculty of Pharmacy, Shahid Beheshti Medical University, Tehran, Iran. 3گروه فارماکوگنوزی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی A Abadi عليرضا ابدی 10031947532846004141 No 4Department of Health and Community Medicine, Faculty of Medicine, Shahid Beheshti Medical University, 4گروه بهداشت و پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی ويژگی‌های دموگرافيک، بيماری و درمان در بيماران روانپزشکی Psychiatry پژوهشی Original سابقه و هدف: در سال‌های اخير، تحقيقات زيادی بر روی بيماران مراجعه‌کننده با سايکوز بار اول انجام شده است. اهميت اين مسأله، در پيشگيری، جلوگيری از مزمن‌شدن بيماری و عواقب آن می‌باشد. با توجه به عدم انجام مطالعه مشابه در ايران و تفاوت مسايل فرهنگی و درمانی بيماران مبتلا به اختلالات روانی در ايران، شناخت عوامل دموگرافيک و روند درمانی اين بيماران، می‌تواند در برنامه‌ريزی و انتخاب درمان استاندارد کمک کند. هدف از اين مطالعه، تعيين خصوصيات بيماران حمله اول سايکوز که به بيمارستان طالقانی مراجعه کرده‌اند، بود. روش بررسی: اين تحقيق به روش مطالعه داده‌های موجود انجام گرفت. پرونده‌های بيماران بستری در بخش روان‌پزشکی بيمارستان طالقانی از سال 1379 لغايت 1383 بررسی شده و پرونده بيمارانی که برای بار اول با حمله اول سايکوز بستری شده بودند، انتخاب گرديد. پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک،‌ سابقه بيماری و درمان بر اساس متغيرهای شناخته‌شده جهت درمان استاندارد، تهيه و تکميل گرديد. از نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های تی و مجذور کا برای تحليل داده‌ها استفاده گرديد. يافته‌ها: از 75 بيمار مبتلا به سايکوز بار اول، 64% مرد و 36% زن بودند. طيف سنی بيماران بين 17 تا 72 سال (ميانگين 3/31 و نما 21 سال) بود. 7/46% بيماران متأهل بودند. 3/33% موارد، افکار جدی خودکشی يا اقدام به آن داشته‌اند. 24% بيماران مصرف مواد را گزارش نمودند. سه تشخيص شايع در بستری اول به ترتيب اختلال دو قطبی (32%)، ديگر سايکوزها (3/29%) و اسکيزوفرنيا (7/14%) بودند. 80% بيماران، داروی ضد سايکوز سنتی دريافت کرده بودند. نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد که از لحاظ متغيرهای دموگرافيک و برنامه درمان بيماران سايکوز بار اول، تفاوت‌هايی بين بيماران ايرانی و بيماران گزارش‌شده در پژوهش‌های خارجی وجود دارد. براساس تفاوت‌های مشاهده شده تهيه يک طرح استاندارد، جهت درمان دارويی و غير دارويی برای اجرا، ضروری به نظر می‌رسد. با توجه به نقايص موجود در پرونده‌ها، انجام يک پژوهش آينده‌نگر توصيه می‌شود. واژگان کليدی: حمله اول سايکوز، درمان،‌ خودکشی،‌ داروی ضد سايکوز سنتي Background and Aim: In recent years, a number of studies have been done on patients with first-episode of psychosis. The importance of this issue is to improve outcome of the psychosis. Due to lack of similar research in Iran and differences in culture as well as in treatment program, investigation of demographic characteristics and treatment of patients with first-episode of psychosis could be useful in planning standard treatment. The objective of the present study is to survey the current situation of patients admitted to a psychiatric ward. Patients and Methods: This study was a descriptive study on recorded data. Files of patients hospitalized in the psychiatric ward of Taleghani Hospital from 1379 to 1384 with first episode of psychosis were selected. Data comprising of demographic characteristics, course of illness and treatment variables was documented on a pre-designed form. SPSS program using Chi-square and T-Test statistics were used to analyze the data. Results: Subjects were 75 patients, (64% male, 34% female), with age range between 17 to 72 years, (mean=31.3, mode=21), and 46.7% were married. 33.3% had suicidal thoughts or history of attempted suicide. 24% reported substance abuse. Three prevalent diagnoses were, bipolar disorder (32%), other psychoses (29.3%) and schizophrenia (14.7%). 80% of patients were prescribed classical anti-psychosis medication. Conclusion: Results showed significant differences in the demographic characteristics and treatment plans between this group of Iranian patients and published research. Based on observed data, development of appropriate protocols for optimal management seems necessary. Due to incomplete information in clinical files, prospective studies are recommended. Keywords: First-Episode Psychosis Treatment Suicide Traditional Anti-Psychotic Medication. *Corresponding Author: Dr. Fatemeh Khodaeifar Psychiatry Department, Taleghani Hospital, Shahid Beheshti Medical University, Parvaneh Ave., Yaman St., Evin, Tehran, Iran. Email: f_khodaeifar@sbmu.ac.ir حمله اول سايکوز، درمان،‌ خودکشی،‌ داروی ضد سايکوز سنتی First-Episode Psychosis; Treatment; Suicide; Traditional Anti-Psychotic Medication 309 314 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-440&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F Khodaeifar فاطمه خدايی‌فر1 f_khodaeifar@sbmu.ac.ir 10031947532846004142 Yes y Mottaghipour ياسمن متقی‌پور 10031947532846004143 No

fa بررسی شيوع مصرف مواد محرک، الکل و داروهای روانگردان روانپزشکی Psychiatry پژوهشی Original سابقه و هدف: بررسی حاضر با هدف دستيابی به تصويری جامع از شيوع مصرف مواد محرک، الکل و داروهای روانگردان در افراد 15 تا 35 ساله تمامی مناطق شهرداری شهر بزرگ تهران در سال 84-83 صورت گرفته است. روش بررسی: نوع مطالعه توصيفی و مقطعی بوده و جامعه آماری شامل تمامی افراد بين 35 تا 15ساله ساکن در شهر تهران است. اين مطالعه در زمستان 1383 و بهار 1384 در سطح مناطق 22 گانه شهر تهران صورت گرفت. اطلاعات به وسيله پرسشنامه‌ای مشتمل بر متغيرهای اصلی و دموگرافيک و به روش پرسشنامه کتبی (خودايفا) جمع‌آوری شد. روش نمونه‌گيری، خوشه‌ای و تعداد نمونه‌های اخذشده، 8175 نفر بوده است. پس از نمونه‌گيری، داده‌ها در بانک اطلاعاتی ثبت شده و به وسيله نرم‌افزار SPSS تجزيه و تحليل شدند. يافته‌ها: شيوع مصرف داروهای روانگردان، 8/3%؛ مواد محرک، 2/7%؛ و الکل، 7/25% بود. ميانگين نسبی همه گروه‌ها مشابه جمعيت مورد مطالعه و توزيع جنسی در آنها به طور معناداری در جنس مذکر بيشتر بود. از عواملی که با شيوع کم مصرف همراهی دارد، ورزش، تأهل و حضور پدر و مادر در خانواده است. روابط متشنج والدين بيشترين ارتباط را با شيوع مصرف و در جهت افزايش آن داشته است. نتيجه‌گيری: به نظر می‌رسد که شيوع مصرف الکل در بين نوجوانان و جوانان، درصد بالايی دارد و پس از آن، مصرف مواد محرک و سپس داروهای روانگردان به ترتيب شيوع 2/7% و 8/3% رشد داشته است. همچنين روابط متشنج خانواده ارتباط معناداری با شيوع مصرف بالا دارد. واژگان کليدی: شيوع، مواد محرک، الکل، داروهای روانگردان. Background and Aim: This study was conducted in the first 6 months of the year 2005, to define the prevalence of alcohol, psychostimulant, and psychedelic drug abuse in teenagers and adults ranging 15 to 35 years old living in Tehran. Materials and Methods: This is a cross-sectional analysis and the study population encompassed persons aged 15 to 35 years living in Tehran. The study was performed from January to June 2005 in all of the 22 urban regions in Tehran. The information was collected through a written survey including demographic and relevant specified variables. The sampling method was clustered randomization in which 8175 individuals were surveyed. After sampling, the information was entered in the data bank and was analyzed with SPSS version 13. Results: The prevalence of psychedelic drug abuse was 3.8%, psychostimulant drug abuse was 7.2%, and alcohol abuse was 25.7%. The mean age in each group of substance abusers was similar to that of the whole population, and the sex distribution was significantly higher in males. Physical exercise, marriage, and the presence of both parents in the family were variables which had a significant correlation with low prevalence of drug and alcohol abuse. Unstable relationships of parents had the most significant positive correlation with drug and alcohol abuse. Conclusion: In this study, we have shown that alcohol abuse has a high prevalence of 25.7% among the individuals of our study population, followed by psychostimulant and psychedelic drug abuse, (7.2% and 3.8% respectively). Also, parental discord has a significant positive correlation with prevalence of drug and alcohol abuse. Keywords: Prevalence Psychostimulant Agents Alcohol Psychedelic Drugs. *Corresponding Author: Dr. Mostafa Hamdieh Psychiatry Ward, Taleghani Hospital, Shahid Beheshti Medical University, Tehran, Iran. Email: mostafa_hamdieh@yahoo.com شيوع، مواد محرک، الکل، داروهای روانگردان Prevalence; Psychostimulant Agents; Alcohol; Psychedelic Drugs 315 319 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-441&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M Hamdieh مصطفی حمديه mostafa_hamdieh@yahoo.com 10031947532846004144 Yes 1بخش روانپزشکی، بيمارستان طالقانی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی N Motalebi نبی مطلبی 10031947532846004145 No 2واحد جهاد دانشگاهی، دانشگاه علوم پزشکی تهران H Asheri حسين عاشری 10031947532846004146 No 2واحد جهاد دانشگاهی، دانشگاه علوم پزشکی تهران A Boroujerdi اشرف بروجردی 10031947532846004147 No 3پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

fa بررسی عفونت‌های درماتوفيتی و عوامل ايجادکننده آنها در کودکان مراجعه‌کننده به انستيتو پاستور ايران در سال‌های 1384 و 1385 آسیب‌شناسی Pathology پژوهشی Original سابقه و هدف: عفونت‌های قارچی پوست يک مشکل بهداشت عمومی محسوب می‌شوند. عفونت‌های قارچی سر (کچلی سر) شايع‌ترين عفونت قارچی در کودکان، سالهاست که به صورت يک مشکل مهم بهداشتی در اغلب نقاط دنيا شناخته شده است. هدف از اين بررسی، تعيين ميزان شيوع عفونت‌های قارچی درماتوفيتی و شناسايی عوامل ايجادکننده درماتوفيتوزيس و ساير فاکتورهای مستعدکننده در کودکان در تهران می‌باشد. روش بررسی: تحقيق، به روش مطالعه توصيفی انجام گرفت. در مدت دو سال (85-1384)، تعداد 984 کودک در سنين 2 ماه تا 14 سال که همگی دارای مشکلات پوستی و مشکوک به عفونت قارچی بودند، به بخش قارچ شناسی انستيتو پاستور ايران ارجاع داده شدند. نمونه‌های بيماران به روش آزمايش مستقيم و کشت و تعيين نوع قارچ ايجادکننده عفونت مورد بررسی قرار گرفتند. يافته‌ها: در اين بررسی، در 264 مورد عفونت قارچی به تأييد رسيد، که 182 نفر از بيماران پسر و 82 نفر دختر بودند. ميزان کچلی بدن، 7/51% و کچلی سر، 9/36% در جمعيت مورد آزمايش بود. بيشترين قارچ آلوده‌کننده در اين بررسی، ترايکوفايتون تونسورانس ‌(44%) و بعد از، آن ترايکوفايتون وروکوزوم (6/19% )، اپيدرموفايتون فلوکوزوم (5/10% )، ميکروسپوروم کانيس (75/6%)، ترايکوفايتون ويولاسيوم (75/6%)، ترايکوفايتون روبروم (8/4%)، ترايکوفايتون منتاگروفايتيس(8/4%) و ترايکوفايتون شوئن لايينی (8/2%) بود. عفونت در بين پسرها ( 69%) بيش از دخترها ( 31% ) مشاهده شد. در اين بررسی، 7/19% از بيماران کشتی‌گير بودند و در باشگاه‌های کشتی در تهران به تمرين می‌پرداختند. نتيجه‌گيری: اين بررسی، مشاهدات سال‌های اخير مبنی بر افزايش عفونت ناشی از ترايکوفايتون تونسورانس‌ را در بين کودکان تأييد نمود. به نظر می‌رسد برای کنترل عفونت، تلاش ما بايستی بر روی پيشگيری متمرکز گردد. کنترل عفونت، بهداشت عمومی و بهداشت شخصی در کاهش خطر درماتوفيتوزيس نقش مهمی دارند. واژگان کليدی: درماتوفيتوزيس، بيماری‌های پوستی، عفونت‌های قارچی، کودکان. Back Ground and Aim: Superficial fungal infections of the skin, including the dermatophytosis, are a public health problem. The aim of this study is to determine the prevalence of fungal infections and identify the causative agents of dermatophytosis and other related factors in children in Tehran, Iran. Patients and Methods: In this descriptive study a total of 984 children aged 2 months to 14 years, who were referred to the Medical Mycology Department, Pasteur Institute of Iran, in Tehran, in 2005 and 2006, were surveyed for the presence of dermatophytosis infections. All children were referred with a dermatological disorder, for direct examination, fungal culture and identification, and the incidence of each species was calculated. Results: In this study 264 cases were positive for fungal infections.The patients comprised of 182 male and 82 female. This study found a high prevalence of tinea corporis (51.7%) and tinea capitis (36.8%) in the population studied, with high proportions of Trichophyton tonsurans. The most frequently isolated etiological agent was Trichophyton tonsurans (44%), followed by Trichophyton verrucosum (19.6 %), Epidermophyton floccosum (10.5%), Microsporum canis (6.75 %) and Trichophyton violaceum (6.75%), Trichophyton rubrum (4.8%), and Trichophyton mentagrophytes (4.8%), and Trichophyton schoenleinii (2.8%) infections occurred sporadically among patients. A male preponderance (69%) was observed. In the present study 19.7% of our patients participated in wrestling. Discussion: Our experience has confirmed previous observations that during recent years there has been an increase in incidence of dermatophytosis due to Trichophyton tonsurans, in children. Consequently, development of infection control programs can be a challenging task. These findings suggest that further measures regarding public health and personal hygiene have to be taken to reduce the risk of dermatophytosis in Iran. Key words: Dermatophytosis, Fungal Infections, Cutaneous Infections, Children, Pediatrics Infections. *Corresponding Author: Shahindokht Basiri Jahromi Department of Medical Mycology, Pasteur Ave., Pasteur Institute of Iran, Tehran, Iran. Email: basiri@pasteur.ac.ir درماتوفيتوزيس، بيماری‌های پوستی، عفونت‌های قارچی، کودکان. Dermatophytosis, Fungal Infections, Cutaneous Infections, Children, Pediatrics Infections 321 326 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-442&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Sh Basiri Jahromi شهيندخت بصيری جهرمی basiri@pasteur.ac.ir 10031947532846004148 Yes AA Khaksar علی‌اصغر خاکسار 10031947532846004149 No

fa تدوين برنامه استراتژيک آموزشی رشته تخصصی پوست در ايران عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: تدوين برنامه‌ای جامع برای آموزش تخصصی به منظور استفاده بهينه از منابع، دستيابی به جايگاه برتر علمی و در نهايت پاسخگويی نظام سلامت به نيازهای واقعی جامعه، يکی از رسالت‌های نظام آموزش تخصصی کشور می‌باشد. هدف اصلی اين مطالعه تدوين برنامه استراتژيک آموزشی پوست برای سال‌های 1386 تا 1388 بود. روش بررسی: مطالعه حاضر از نوع مطالعات کيفی است و به روش بحث گروهی متمرکز در سال 1385، به مدت 12 ماه و با همکاری 6 تا 10 نفری از اساتيد گروه‌های آموزشی پوست و ساير ذی‌نفعان از دانشگاه‌های علوم پزشکی سراسر کشور در مرکز تحقيقات پوست دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی انجام گرفت. يافته‌ها: نقاط قوت و ضعف همچنين فرصت‌ها و تهديدها مشخص شدند. اهداف راهبردی در سه حيطه اهدف آموزشی، اهداف پژوهشی و خدماتی مشخص گرديد. اهداف آموزشی برنامه شامل، تربيت نيروی انسانی متخصص و متناسب با نيازهای جامعه در سطوح عمومی، تخصصی و فلوشيپ، ارتقای سطح آموزشی مراکز علمی رشته پوست با استفاده از تمامی امکانات و ايجاد سيستم ارزشيابی استاندارد، ارتقای مستمر سطح دانش و نگرش و مهارت‌های حرفه‌ای متخصصين پوست می‌باشد. اهداف پژوهشی برنامه شامل، توسعه تبادلات علمی بين بخشی و بين‌المللی جهت ارتقای آموزش، پژوهش و درمان در کشور، توسعه پژوهش‌های کاربردی مبتنی بر نيازهای واقعی جامعه است. همچنين در حيطه اهداف خدماتی ارايه خدمات متناسب با نيازهای جامعه با روش‌های پيشرفته و هزينه اثربخش به عنوان هدف راهبردی می‌باشد. نتيجه‌گيری: با استفاده از نتايج اين مطالعه، اهداف عينی سال اول برنامه مشخص گرديد. همچنين ضرورت حمايت همه جانبه سياستگذاران کلان آموزشی در اجرای برنامه آموزشی و ارتقای روند آن کاملاً مشخص گرديد. واژگان کليدی: برنامه‌ريزی استراتژيک، آموزش، دوره تخصصی، رشته پوست Background and Aim: Strategic thinking is the most essential part of educational planning. The main purpose of the present study is developing the Strategic educational planning of dermatology in Iran from 2007 to 2010. Materials and Methods: A qualitative investigation using focused group discussion was implemented for developing educational strategy in dermatology. Six to ten academic members of dermatologic departments and other stakeholders participated in this study. Strengths, weaknesses, opportunities and threats of dermatology education in Iran were analyzed. Strategic objectives in three domains, viz. education, research, and provision of health services were identified. Results: Educational objectives included training personnel at different academic levels ranging from general practice and specialization to fellowship in dermatology in accordance with the needs of the general public. In the field of research, necessity for more national and international participation and scientific discourse was recognized. In the health services domain designing cost-effective techniques for optimal management of dermatological problems are needed. Conclusion: Results of this study underscore the necessity of support for decision makers in Iranian health system. Keywords: Strategic Planning Education Subspecialty Dermatology برنامه‌ريزی استراتژيک، آموزش، دوره تخصصی، رشته پوست Strategic Planning; Education; Subspecialty; Dermatology 327 334 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-443&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A Entezari عباس نتظاری 10031947532846004150 No M2 Shahidi Dadras محمد شهيدی دادرس 10031947532846004151 No Z Hallaji زهرا حلاجی 10031947532846004152 No H , Mortazavi حسين مرتضوی 10031947532846004153 No پرويز طوسی src@sbmu.ac.ir: 10031947532846004154 Yes

fa بررسی رابطه کم‌کاری تيروييد مادر در دوران بارداری با رشد ذهنی کودکان غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original سابقه و هدف: کودکان متولدشده از مادران با سابقه کم‌کاری درمان‌نشده تيروييد در دوران بارداری، در سنين دبستان دارای ضريب هوشی پايين‌تری نسبت به کودکان هم سن خود هستند. از سوی ديگر، تأثير کم‌کاری تحت بالينی تيروييد بر هوش و يادگيری کودک ناشناخته است. در اين مطالعه، رشد ذهنی کودکانی که مادران آنها در دوران بارداری دچار کم‌کاری تيروييد به ويژه از نوع تحت بالينی بوده‌اند، مورد بررسی قرار گرفته است. روش بررسی: اين تحقيق به روش هم‌گروهی تاريخی انجام شد. از 441 نفر زن مبتلا به کم‌کاری تيروييد، 90 نفر زن باردار با جمعاً 106 حاملگی مورد بررسی قرار گرفتند. 44 نفر از کودکان آنها وارد مطالعه شده و بر اساس ميزان هورمون محرک تيروييد (TSH) زمان بارداری مادر به دو گروه مورد (25 نفر) و شاهد (19 نفر) تقسيم گرديدند. در تمامی اين کودکان، سطح TSH و T4 آزاد سرم به روش راديوايمونواسی و يد ادراری به روش هضم اسيدی اندازه‌گيری شد. همچنين همگی آنان از نظر هوش‌بهر و آزمون شناختی مورد ارزيابی قرار گرفتند. يافته‌ها: خصوصيات پايه کودکان مورد و شاهد به جز TSH (معيار طبقه‌بندی) و T4 مادر شبيه به هم بودند. محدوده سنی کودکان، 4 تا 5/14سال بود. ميزان TSH و T4 سرم و يد ادراری کودکان مورد و شاهد شبيه به هم بودند. تفاوت هوش‌بهر و عملکرد شناختی بين کودکان مورد و شاهد از نظر آماری معنی‌دار نبود. از ضريب همبستگی پيرسون برای بررسی ارتباط بين متغيرها و ضريب هوشی استفاده شد که به جز سطح تحصيلات مادر و وزن موقع تولد، بقيه از نظر آماری معنی‌دار نبودند. نتيجه‌گيری: در اين مطالعه، هوش‌بهر و عملکرد شناختی کودکان متولدشده از مادران دچار کم‌کاری تحت بالينی تيروييد، مشابه گروه شاهد بود. واژگان کليدی: کم‌کاری تيروييد، بارداری، رشد ذهنی، عملکرد شناختی. Background and Aim: Children who were born from untreated hypothyroid mothers, have lower intelligence quotient (IQ( levels in school age in comparison with same age group. Nonetheless, the effect of hypothyroidism, especially subclinical form on fetal neuronal cell growth and subsequent imprints on intelligence and learning are unclear. This study was designed to evaluate intellectual development of children of mothers who had hypothyroidism, especially subclinical type during their pregnancies. Material and Methods: In this historical cohort study, out of 441 hypothyroid women, 90 patients with 106 pregnancies were reviewed. 44 children were enrolled in this study. They were divided to case (N=25) and control groups (N=19) according to the maternal TSH level during pregnancy. For all children serum TSH and free T4 were measured by radioimmunoassay and urine Iodine concentration was assayed by acid digestion method. IQ level and cognitive performance of all children were also evaluated. Results: The basic characteristics of children except maternal TSH and T4 were the same between two groups. The age range of children was 4-14.5 years. All laboratory parameters (TSH, free T4 and urinary iodine) were similar in two groups. There was no significant difference in IQ level and cognitive performance between two groups. Using Pearson correlation test, except mother education level and neonatal weight there were no relationship between variables and IQ level. Conclusion: This study showed that IQ level and cognitive performance in children who were born from sub clinical hypothyroid mothers are similar to control group. Keywords: Hypothyroidism Pregnancy, Intellectual Development, Cognitive Performance. کم‌کاری تيروييد، بارداری، رشد ذهنی، عملکرد شناختی Hypothyroidism; Pregnancy, Intellectual Development, Cognitive Performance 335 342 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-444&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa H Ghorbani Behrooz حسين قربانی بهروز1 hoseinghorbanibehrooz@yahoo.com 10031947532846004155 Yes M Tohidi مريم توحيدی، 10031947532846004156 No Y Mehrabi يداله محرابی، 10031947532846004157 No M Tehranidoost مهدی تهرانی‌دوست 10031947532846004158 No Gh Zargarinejad غزاله زرگری‌نژاد 10031947532846004159 No F1 Azizi فريدون عزيزی 10031947532846004160 No

fa تخريب اوريکول گوش در بيماری Hydroa Vacciniforme عمومى General پژوهشی Original بيماری Hydroa Vacciniforme، يک فوتودرماتوز نادر و اکتسابی می‌باشد که معمولاً در دوران کودکی شروع می‌شود و ويژگی آن، بروز وزيکول، دلمه و اسکار به دنبال مواجهه با نور آفتاب است. علت بيماری، نامشخص است؛ ولی به نظر می‌رسد مواجهه با نور خورشيد به خصوص طول موج ماورای بنفش A (UVA) در پيدايش بيماری مؤثر باشد. اسکارهايی که سبب تغيير شکل صورت و دست‌ها می‌شوند و همچنين درگيری چشمی، از عوارض بيماری می‌باشند. يکی از عوارض نادر بيماری، تغيير شکل گوش (ear mutilation) است که در اين گزارش معرفی می‌شود. واژگان کليدی: فوتودرماتوز، تغيير شکل گوش، اسکار، Hydroa Vacciniforme. Hydroa vacciniforme is a rare acquired photodermatosis which usually presents in childhood. It is characterized by vesicle, crust and scar formation following exposure to sunlight. Vacciniform scars of face and dorsa of the hands are common features but oral ulcers and eye complications also occur rarely. Another rare manifestation of the disease is ear mutilation which is presented in this report. Keywords: Photodermatosis Ear Mutilation Scar Hydroa Vacciniforme. *Corresponding Author: Dr. Reza Mahmoud Robati Skin Research Center, Shahid Beheshti Medical University, Tehran, Iran Email: rmrobati@gmail.com فوتودرماتوز، تغيير شکل گوش، اسکار، Hydroa Vacciniforme. Photodermatosis; Ear Mutilation; Scar; Hydroa Vacciniforme 343 345 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-445&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa R1 Mahmoud Robati رضا محمودرباطي1 rmrobati@gmail.com 10031947532846004161 Yes M1 Saeedi مرجان سعيدي1، 10031947532846004162 No N1 Sarafi Rad نيما صرافی راد1، 10031947532846004163 No Kh2 Farsinejad خليل فارسی‌نژاد2، 10031947532846004164 No K3 Kamyab کامبيز کامياب3 10031947532846004165 No