پژوهش در پزشکی Pejouhesh http://www.pejouhesh.com 1 journal1 fa jalali 1387 3 1 gregorian 2008 6 1 32 1 online 1 fulltext

fa واکسيناسيون در کودکان کودکان Pediatrics سرمقاله Editorial Full Text in Persian. واکسيناسيون، کودکان Vaccination, Children 1 4 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-400&slc_lang=fa&sid=fa فريده شيوا shivahfa@yahoo.com 10031947532846003758 Yes دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی ، مرکز تحقيقات عفونی اطفال

fa تمايز ايزوله‌های کريپتوسپوريديوم جداشده از انسان و گاوبا استفاده از قطعهbp 1055 ژن 18S rRNA عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: با توجه به شيوع انواع کريپتوسپوريديوم در اشخاص با سيستم ايمنی کارآمد و ناکارآمد و ضرورت تمايز گونه‌های انسانی و حيوانی و اهميت استفاده از ژن 18srRNA اين پژوهش در شهر تهران انجام گرفت. هدف اين تحقيق تمايز ايزوله‌های کريپتوسپوريديوم جدا شده از انسان و گاو با استفاده از قطعه 1055 جفت نوکلئوتيد ژن 18S rRNA بود. روش بررسی: تعداد 1020 نمونه مدفوع انسانی و940 نمونه مدفوع گاوی با استفاده از روش اسيد فست اصلاح شده مورد بررسی قرار گرفت و نمونه‌های مثبت تعيين شد. DNA نمونه‌های مثبت توسط کيت Qia Amp استخراج گرديد و بعد با استفاده از 4 پرايمر طراحی شده يک قطعه DNA به تعداد 1055 جفت نوکلئوتيد از ژن 18s rRNA باروش Nested- PCRتکثير شد و محصول PCR دوم برای تعيين گونه کريپتوسپوريديوم توسط آنزيمهای Ssp1 و Vsp1 هضم شد و روی ژل آگاروز 5/2% و رنگ‌آميزی اتيديوم برومايد الکتروفورز گرديد. يافته‌ها: در مطالعه فوق، تعداد موارد مثبت انسانی 12 و موارد مثبت گاوی 23 نمونه تعيين شد. تمامی نمونه‌های مثبت با روش مولکولی مورد بررسی قرار گرفتند و نتايج روش اول تأييد شد. همه نمونه‌های گاوی و 10 نمونه انسانی دارای حرکت الکتروفورتيک مشابه بر روی ژل آگاروز 5/2% بود که تائيدکننده گونه کريپتوسپوريديوم پاروم گاوی بود ولی 2 نمونه انسانی دارای باندهای متفاوت بودند که تعيين سکانس شد و تمايزشان با نمونه‌های گاوی و انسانی بدست آمده تأئيد گرديد. نتيجه‌گيری: با وجودی که محققين در ساير کشورها کريپتوسپوريديوم پارووم را بعنوان عامل اصلی کريپتوسپوريديوزيس انسانی معرفی کرده‌اند، آلودگی به نوع هومينيس را نيز حائز اهميت دانسته‌اند. در اين تحقيق نيز آلودگی انسان به دو نوع کريپتوسپوريديوم پاروم و هومينيس مشاهده شد که گونه غالب آن کريپتوسپوريديوم پاروم بود. Background: Cryptosporidiosis is prevalent in animals and human beings, both immuno-competent and immuno-compromised persons, worldwide. Epidemiologically, it is important to differentiate between human and animal species. The aim of this study is to define the utility of a 1055 bp fragment of 18s rRNA for differentiation of Human and Cattle Cryptosporidiosis. Material and methods: 1020 human fecal samples and 940 bovine fecal samples were collected and tested for Cryptosporidium by modified acid fast staining. DNA of positive samples was extracted and a 1055bp fragment of 18s rRNA was amplified by Nested-PCR technique using 4 designed primers. The second PCR product was digested by Ssp1&Vsp1 restriction enzymes to determine the Cryptosporidium species and the results were analyzed by 2.5% agarose gel electrophoresis and visualized after ethidium bromide staining. Results: 12 human samples and 23 cattle samples were detected as being positive for Cryptospridium by modified acid fast method. These results were confirmed by molecular technique. All cattle samples and 10 human samples presented similar bands on 2.5% agarose gel which confirmed Cryptosporidium parvum except two human samples which had different patterns. On sequencing these 2 samples these two new isolates were found to be different from the rest. The sequences of 2 new human isolates were different from others in Gene Bank so they were deposited in Gene Bank at accession No: EU311203 Conclusion: In this study we detected both cryptosporidium parvum & cryptosporidium hominis in human samples but cryptosporidium parvum was more prevalent. کريپتوسپوريديوم پاروم، کريپتوسپوريديوم هومينيس، ژن 18S rRNA. Cryptosporidium, RNA, Polymerase Chain Reaction. 5 10 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-391&slc_lang=fa&sid=fa F Tahvildar Bidrooni فريد تحويلدار بيدرونی Dalimi4@yahoo.com 10031947532846003505 Yes Department of Parasitology, Faculty of Medicine, Tarbiat Modarres University گروه انگل‌شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس A Dalimi Asl عبدالحسين دليمی‌اصل 10031947532846003506 No Department of Parasitology, Faculty of Medicine, Tarbiat Modarres University گروه انگل‌شناسی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس B Kazemi D بهرام کاظمی دمنه 10031947532846003507 No Research Center for Molecular and Cellular Biology, Shahid Beheshti Medical University مرکز تحقيقات بيولوژی سلولی و مولکولی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa شيوع گواتر و ميزان يد ادرار در دانش‌آموزان 10-7 ساله استان سمنان در سال 1380 غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original سابقه و هدف: کمبود يد و اختلالات ناشی از آن به عنوان يک مشکل عمده بهداشتی ـ تغذيه‌ای در ايران از سالها قبل شناخته شده است. استان سمنان يکی از مناطقی است که در مطالعات قبل از يدرسانی دارای شيوع بالای گواتر آندميک بوده است. در ايران برنامه کنترل و پيشگيری از بروز اين اختلالات از جمله توليد و توزيع نمک يددار از سال 1368 به مرحله اجراء درآمده است. به منظور پايش برنامه کشوری مبارزه با کمبود يد در سال 1380 اين بررسی در دانش‌آموزان 7 تا 10 ساله استان سمنان انجام شد. روش بررسی: طی يک بررسی توصيفی ـ مقطعی از طريق نمونه‌گيری تصادفی تعداد 1200 دانش‌آموز (به تعداد مساوی دختر و پسر) انتخاب شدند. شيوع گواتر از طريق معاينه بالينی انجام و طبق تقسيم‌بندی سازمان جهانی بهداشت درجه‌بندی شد. نمونه ادرار از يک دهم نمونه‌ها اخذ گرديد و اندازه‌گيری يد ادرار به روش هضم انجام شد. يافته‌ها: درصد کلی گواتر در دانش‌آموزان استان 17% (به ترتيب در دختران و پسران 7/17% و 3/16%) بود. ميانه يد ادرار در جمعيت مورد مطالعه 7/13ميکروگرم در دسی‌ليتر بود. در 2/73% موارد يد ادرار بيشتر از 10 ميکروگرم در دسی‌ليتر بود و سطح يد ادرار کمتر از 5 ميکروگرم در دسی‌ليتر در 8/10% موارد وجود داشت. هيچ موردی يد ادرار کمتر از 2 ميکروگرم در دسی‌ليتر نداشت. تفاوتی در شيوع گواتر و ميزان يد ادرار بين دو جنس و نيز بين دانش‌آموزان شهر و روستا مشاهده نشد. نتيجه‌گيری: يافته‌های اين بررسی نشان می‌هد که در مقايسه با بررسی کشوری سال 1375 درصد گواتر در دانش‌آموزان کاهش معنی‌داری داشته و يد ادرار دانش‌آموزان استان سمنان همچنان در حد مطلوب سازمان جهانی بهداشت می‌باشد. لذا استان سمنان در زمره مناطق "عاری از کمبود يد "محسوب می‌شود. Background: Iodine deficiency disorder, (IDD), is a worldwide health problem. Parts of Iran, such as Semnan, are known as endemic areas for goiter. IDD was accepted as a priority health problem in our country and a National IDD Council was formed in 1989. This study was performed to evaluate the implementation of the National IDD Council program in 2001 among 7-10-year-old children in Semnan province. Materials and methods: In this cross sectional study, 1200 children, (M/F ratio=1), aged 7-10 years, were selected and grading of goiter was performed in accordance to the WHO criteria. Urinary samples were obtained from 120 children and urinary iodine was measured using digestion method. Results: Total prevalence of goiter was 17% (16.3% in girls and 17.7% in boys). The median urinary iodine was 13.7µg/dl. 73.2% had a urinary iodine of more than 10µg/dl, while 10.8% had urinary iodine levels of <5µg/dl. None of the candidates had urinary iodine levels less the 2µg/dl. There was no significant difference between the two sexes and urban or rural areas. Conclusion: There has been a significant decline in the prevalence of goiter among children in Semnan province. In addition, urinary iodine concentration of children has reached rates approved by the WHO. Semnan province can now be classified as one of the "iodine-deficiency-free" areas in Iran. گواتر، اختلالات ناشی از کمبود يد، غلظت يد ادراری. Goiter, Iodine deficiency disorder, Urinary iodine concentration. 13 17 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-393&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa P Mirmiran پروين ميرميران azizi@erc.ac.ir 10031947532846003490 Yes Endocrine Research Center, Shaheed Beheshti Medical University L Mehran لادن مهران 10031947532846003491 No J Jandaghi جعفر جندقی 10031947532846003492 No Govahi گواهی 10031947532846003493 No M Padyab مژگان پادياب 10031947532846003494 No M Hedayati مهدی هدايتی 10031947532846003495 No F Azizi فريدون عزيزی 10031947532846003496 No مرکز تحقيقات غدد درون‌ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa سايکوآکوستيک و درک گفتار در افراد مبتلا به نوروپاتی شنوايی و افراد طبيعی عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: ضعف درک گفتار از پيامدهای اصلی نقص شنوايی است. افراد مبتلا به "نوروپاتی شنوايی" گفتار را می شنوند اما قادر به درک آن نيستند. مشکلات اين بيماران بيشتر از نقص در زمان‌بندی اصوات ذکر شده است که بر نقش رمزگردانی عصبی نمادهای زمانی در درک گفتار تاکيد دارد. در بررسی حاضر، سايکوآکوستيک (کمترين اختلاف قابل شناسايی در شدت، فرکانس و زمان صوت) و توانايی بازشناسی واژه در افراد مبتلا به نوروپاتی شنوايی و افراد طبيعی شاهد مورد مطالعه قرار گرفت. روش بررسی: مطالعه تحليلی حاضر روی 16جوان مبتلا به نوروپاتی شنوايی (با ميانگين سني30/5±0/20 سال) و 28 فرد با شنوايی طبيعی (با ميانگين سنی 8/3±0/22 سال) صورت گرفت. با انجام آزمونهای "تمايز شدت" و "کشف وقفه" در سطوح فوق آستانه و آزمون "تمايز فرکانس" در فرکانس‌های اکتاوی مختلف، کمترين اختلاف قابل شناسايی برای شدت، فرکانس و زمان صوت در دو گروه اندازه‌گيری شد. همچنين "امتياز بازشناسی گفتار" در سکوت و در سه نسبت سيگنال به نويز مختلف در دو گروه اندازه‌گيری، و نتايج کليه آزمايشها در افراد مبتلا به نوروپاتی شنوايی و افراد شاهد با يکديگر مقايسه گرديد. يافته‌ها: بين افراد مبتلا به نوروپاتی شنوايی و گروه شاهد در آزمونهای کشف وقفه (در کليه سطوح شدتی)، تمايز فرکانس (در کليه فرکانس‌های اکتاوی مورد بررسی) و همچنين تمايز شدت صوت (در کليه سطوح شدتی)، تفاوت معنی‌داری مشاهده شد (003/0p<). در هر دو گروه، با انجام آزمون بازشناسی واژه در سه نسبت سيگنال به نويز صفر، 5+، و 10+، امتياز افراد کاهش يافت و بين نتايج افراد مبتلا به نوروپاتی شنوايی و افراد شاهد هم در سکوت و هم در حضور نويز، تفاوت چشمگيری وجود داشت (001/0>p). نتيجه‌گيری بر اساس يافته‌های مطالعه حاضر، در "نوروپاتی شنوايی" غالبا نقص در پردازش ويژگيهای زمانی و تمايز زير و بمی مشاهده می‌شود. به نظر می‌رسد نقص شديد در پردازش ويژگيهای زمانی، علت اصلی کاهش درک گفتار در اين بيماران است. Background: The main result of hearing impairment is reduction of speech perception. Patient with auditory neuropathy can hear but they can not understand. Their difficulties have been traced to timing related deficits, revealing the importance of the neural encoding of timing cues for understanding speech. Objective: In the present study psychoacoustic perception (minimal noticeable difference in intensity, frequency and time), and word discrimination ability of young patients with auditory neuropathy was compared with normal controls. Materials and methods: This cross-sectional analytical study was performed on 16 young right-handed people with auditory neuropathy, (mean age 20±5.30 years), and on 28 subjects with normal hearing, (mean age 22±3.80 years). The minimal noticeable difference in sound intensity, frequency and time were measured by conducting "intensity discrimination'' and "gap detection" tests at supra-threshold levels and "frequency discrimination" test at different octave band frequencies in both groups. The word discrimination score was measured in silence and in three different signals to noise. Results of tests were compared between two groups. Results: Significant difference was shown between patients with auditory neuropathy and control subjects in gap detection (at all intensity levels), frequency discrimination (in all octave band frequencies) and intensity discrimination tests at all intensity levels, (p<0/003). The word discrimination score was decreased in the presence of noise in three different signals to noise ratios of zero, +5 and +10 dB in both groups, and there was a significant difference between results of word discrimination test in patients and controls in both silence and different levels of noise. Conclusion: The results showed that people with auditory neuropathy have a deficit in temporal processing and poor frequency discrimination. Severe impairment in temporal processing is probably the major factor contributing to poor speech recognition in people with this disorder. This data not only demonstrates the importance of neural synchrony for auditory perception, but also provides guidance for better diagnosis and treatment of auditory neuropathy. سايکوآکوستيک، امتياز بازشناسی واژه، نوروپاتی شنوايی، اختلال در درک گفتار. Psychoacoustics, Word discrimination score, Auditory neuropathy, Speech perception disorder. 19 26 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-394&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Jafari Z, Ahmadi P زهرا جعفری zjafari@uswr.ac.ir 10031947532846003508 Yes Research Center of Geriatric Medicine, Shahid Beheshti University of Rehabilitation and Welfare مرکز تحقيقات سالمندی، دانشگاه علوم بهزيستی و توانبخشی Ashayery H پريچهر احمدی 10031947532846003509 No 2 گروه تورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تبريز Motassedi Zarandi M حسن عشايری 10031947532846003510 No 3 گروه تورولوژی، دانشگاه علوم پزشکی ايران Malayeri S مسعود متصدی زرندی 10031947532846003511 No 4 گروه گوش، گلو و بينی، دانشگاه علوم پزشکی تهران سعيد ملايری 10031947532846003512 No 5مرکز توانبخشی شنوايی نيوشا

fa رابطه سبک‌های مقابله با استرس و سطوح سازش روانشناختی در بيماران مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس روانپزشکی Psychiatry پژوهشی Original سابقه و هدف: در اين پژوهش رابطه سبک‌های مقابله با استرس و سلامت روانی در بيماران مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس (MS) مورد بررسی قرار گرفت. هدف اصلی پژوهش حاضر، تبيين سلامت روانی برحسب سبک‌های مقابله مسأله‌محور، هيجان محور مثبت و هيجان‌محور منفی در گروهی از بيماران مبتلا به MS بود. روش بررسی: 120 آزمودنی مراجعه کننده به انجمن MS (79 زن، 41 مرد) در اين پژوهش شرکت کردند. از آزمودنی‌ها خواسته شد مقياس "سبک‌های مقابله تهران" و مقياس "سلامت روانی" را تکميل کنند. برای تحليل داده‌های پژوهش از شاخص‌ها و روشهای آماری شامل فراوانی، درصد، ميانگين، انحراف معيار، تحليل واريانس چند متغيره، ضرايب همبستگی و تحليل رگرسيون استفاده شد. يافته‌ها: نتايج اين پژوهش نشان داد که سبک مقابله هيجان‌محور مثبت با بهزيستی روانشناختی رابطه مثبت معنی‌‌دار و با درماندگی روانشناختی رابطه منفی معنی‌‌دار دارد. همچنين سبک مقابله هيجان‌محور منفی با بهزيستی روانشناختی رابطه منفی معنی‌‌دار و با درماندگی روانشناختی رابطه مثبت معنی‌‌دار داشت. نتيجه‌گيری: سبک مقابله هيجان‌محور مثبت با افزايش بهزيستی روانشناختی و کاهش درماندگی روانشناختی در بيماران MS مطابقت می‌کند و سبک مقابله هيجان محور منفی با کاهش بهزيستی روانشناختی و افزايش درماندگی روانشناختی بيماران MS همراه است. Introduction: The relationship between coping styles and mental health was investigated in a sample of Multiple Sclerosis (MS) patients. A correlational analysis was performed to assess the kind of association that exists between stress-coping styles, including problem-focused, positive emotion-focused, and negative emotion-focused coping styles, and mental health, (psychological well-being and psychological distress). Materials and methods: One hundred and twenty patients, (41 men, 79 women), from Iranian MS Society were included in this study. All participants were asked to complete Tehran Coping Styles Scale (TCSS) and Mental Health Inventory (MHI). Analysis of the data involved both descriptive and inferential statistics including means, standard deviations, multivariate analysis of variance, Pearson's correlation coefficients and regression analysis. Results: The results revealed that positive emotion-focused coping style was positively associated with psychological well-being and negatively associated with psychological distress.Conclusion: It can be concluded that psychological well-being and psychological distress of MS patients are influenced by emotion-focused coping styles. سبک‌ مقابله، استرس، بيماری MS، سلامت روانی. Coping style, Stress, Multiple sclerosis (MS), Mental health 27 35 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-395&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MA Besharat محمدعلی بشارت besharat@chamran.ut.ac.ir 10031947532846003502 Yes Department of Psychology, Faculty of Psychology and Behavioral Science, Tehran University گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربيتی، دانشگاه تهران N Barati نازنين براتی 10031947532846003503 No Department of Psychology, Faculty of Psychology and Behavioral Science, Tehran University گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربيتی، دانشگاه تهران J Lotfi جمشيد لطفی 10031947532846003504 No Department of Cardiology, Iran University of Medical Sciences گروه قلب، دانشگا** گروه قلب، دانشگاه علوم پزشکی ايران ه علوم پزشکی ايران

fa بررسی اختلالات گفتاری در بيماران مبتلا به کم‌کاری اوليه تيروئيد غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original سابقه و هدف: ارتباط گسترده، پيچيده و ظريفی ميان غده تيروئيد و سيستم عصبی-عضلانی-مخاطی وجود دارد. کم‌کاری غده تيروئيد می‌تواند منجر به بروز اختلال درعملکردهای بدن ازجمله پيچيده‌ترين و عالی‌ترين عملکرد عصبی-عضلانی در انسان يعنی گفتار شود. پژوهش حاضر به منظور تعيين اختلالات گفتاری در بيماران مبتلا به کم کاری تيروئيد صورت پذيرفت. روش بررسی: در يک مطالعه توصيفی که بر روي120 بيمار شامل 14 مرد و 106 زن که پس از انجام آزمايشات هورمونی (با غلظت T4 کمتر از g/dlµ 5/4 و غلظت TSH بيشتر از mU/L 4) مبتلا به کم‌کاری اوليه غده تيروئيد تشخيص داده شدند و فاقد معيارهای عدم پذيرش اثرگذار بر روی گفتار و صوت بيمار بودند، مصاحبه، مشاهده، معاينه، تکميل پرسشنامه و آناليز پارامترهای صوتی توسط سيستم MDVP انجام شد. اطلاعات جمع‌آوری شده با استفاده از آزمونهای آماری tو ضريب همبستگی اسپيرمن (برای متغيرهای کمّی) و آزمونهای من ويتنی و مربع کای (برای متغيرهای کيفی) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: شيوع اختلالات گفتاری در نمونه‌های مورد بررسی 81% اختلال در صوت، 11% اختلال لکنت در گفتار، 6% اختلال توليد در گفتار و 4% اختلال در تشديد گفتار بود. فرکانس پايه بطور محسوسی کاهش يافته (001/0P<) و بم شدگی در صدای آنها وجود داشت (60%). افزايش غيرطبيعی در غالب شاخصهای صوتی مشاهده شد. شايعترين شکايت حسی بيماران در ناحيه حلق و حنجره احساس خشکی بود (53%). تفاوتهای زيادی از نظر جنسيت در رابطه با شاخصهای صوتی (001/0(P< و ميزان فراوانی علائم حسی و علائم شنيداری وجود داشت که غالباً در زنان بيش از مردان بود. احساس لقمه در گلو علامتی بود که فقط در زنان وجود داشت. اختلال لکنت در گفتار در مردان بيش از زنان بود (023/0P<). اختلال در صوت تنها اختلال گفتاری بود که با افزايش ميزان TSH بيماران رابطه معنی‌داری را نشان داد (003/0P<). نتيجه‌گيری: اختلال در صوت شايعترين اختلال گفتاری در مبتلايان به کم کاری تيروئيد است و می‌توان آنرا يک علامت کمکی با اهميت در تشخيص کم کاری تيروئيد به حساب آورد. اين اختلال و شکايات حسی همراه آن در زنان بيشتر از مردان بود. شيوع لکنت در گفتار در مبتلايان به کم کاری تيروئيد زياد می‌باشد و بطور کلی می‌توان کم کاری تيروئيد را عاملی در ايجاد برخی اختلالات گفتاری در نظر گرفت. Background: Hypothyroidism may cause symptoms and disorders in different parts of the body which can lead to speech disorders. This research was done to recognize and identify speech disorders in patients with Hypothyroidism. Materials and methods: This descriptive study was done on 120 subjects with hypothyroidism, with T4 <4.5 μg/dL and TSH >4mU/L. Members of the study team interviewed all subjects, performed a complete physical examination and documented the data on a pre-designed questionnaire. Voice parameters analysis was completed by MDVP soft ware. All data was statistically analyzed. Spearman correlation coefficient was used for quantitative variables and Mann Whitney and chi square tests for qualitative variables. Results: One-hundred and six patients were females. The prevalence of different speech disorders was as follows: Voice disorders 81 %, Stuttering 11%, Articulation disorders 6%, Hyper nasality 6%. There was a significant decrease in basal frequency, (P<0/001), and a low voices, (bass), was present in 60% of these patients. There was also abnormal increase in most parameters of voice in studied subjects. Dryness of the laryngopharyngeal region was a common complaint, (53%). Prevalence of sensory and auditory signs was more common in women, (P<0.001). Globus sensation was reported only in women and stuttering was more common in men. Voice disorder was the only speech disorder that was directly related to the elevation of TSH level, (p < 0.003). Conclusion: Voice disorder is the most common speech disorder in hypothyroid patients and may be helpful in the diagnosis of hypothyroidism. Voice disorders are more common in women. Stuttering is prevalent in hypothyroidism and hypothyroidism is an important cause of speech disorders. اختلالات گفتاری، کم‌کاری تيروئيد، پارامترهای صوتی، قضاوت شنيداری. Speech disorder, Hypothyroidism, Voice parameters, Laryngo_ pharyngeal sensations, Auditory perceptual judgment. 37 44 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-396&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A Mohammadzadeh علی محمدزاده 10031947532846003164 No I Heydari ايرج حيدری 10031947532846003165 No F Azizi فريدون عزيزی azizi@erc.ac.ir 10031947532846003166 Yes Endocrine Research Center, Shaheed Beheshti Medical University پژوهشکده غدد و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa بررسی تاثير تکنيک آرام‌سازی پيشرونده عضلانی بر افسردگی، اضطراب و استرس بيماران مبتلا به مولتيپل‌اسکلروزيس روانپزشکی Psychiatry پژوهشی Original سابقه و هدف: مولتيپل‌اسکلروزيس يکی از شايعترين بيماريهای مزمن سيستم عصبی مرکزی است. مزمن بودن ماهيت بيماری، نداشتن پيش‌آگهی و درمان قطعی و درگير ساختن فرد در سنين جوانی باعث ايجاد اختلالات روانی متعددی در بيماران می‌گردند که در اين ميان افسردگی، اضطراب و استرس بيشترين شيوع را دارند. اين پژوهش با هدف تعيين تاثير تکنيک آرام‌سازی پيشرونده عضلانی بر افسردگی، اضطراب و استرس بيماران مبتلا به مولتيپل‌اسکلروزيس انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه نيمه تجربی پس از نمونه‌گيری به روش غيرتصادفی، نمونه‌ها به صورت تصادفی در دو گروه شاهد و آزمون تخصيص داده شدند. روش کار در اين مطالعه به صورت يک جلسه آشنايی‌سازی نمونه‌ها با اهداف و روش مداخله و 63 جلسه اجرای تکنيک توسط گروه آزمون در مدت دو ماه بود. در صورتی‌که برای گروه شاهد هيچگونه مداخله‌ای انجام نشد. ابزارهای جمع‌آوری اطلاعات شامل پرسشنامه اطلاعات دموگرافيک، پرسشنامه DAS-21 (Depression Anxiety Stress -21 ) و چک‌ليست‌های خود گزارش‌دهی بود. يافته‌ها: در اين پژوهش 66 نفر (33 نفر گروه شاهد و 33 نفر گروه آزمون) شرکت داشتند. ميانگين امتياز افسردگی، اضطراب و استرس قبل از مداخله تفاوت معنی‌داری را نشان نداد ولی يک ماه و دو ماه بعد از مداخله اين تفاوت بين دو گروه شاهد و آزمون در ميانگين امتياز اضطراب و استرس معنی‌دار شد (05/0P<). همچنين تفاوت معنی‌داری در ميانگين امتياز افسردگی و اضطراب در سه بار اندازه‌گيری بين دو گروه يافت نشد ولی اين تفاوت در ميانگين امتياز استرس در سه بار اندازه‌گيری بين دو گروه معنی‌دار بود (008/0P<). نتيجه‌گيری: از آنجايی که اجرای تکنيک آرام‌سازی پيشرونده عضلانی در بيماران مبتلا به مولتيپل‌اسکلروزيس عملی است اجرای اين تکنيک توانست باعث کاهش افسردگی، اضطراب و استرس به عنوان سه علامت شايع و مختل کننده عملکرد فرد در بيماران مبتلا به مولتيپل اسکلروزيس گردد، لذا انجام اين تکنيک به عنوان يک روش موثر، مقرون به صرفه در هزينه و زمان توصيه می‌گردد. Background: Multiple Sclerosis (MS) is one of the most common chronic diseases of the Central Nervous System. Psychological disorders i.e depression, anxiety and stress are common in these patients. Muscle Relaxation Technique (PMRT) is a form of complementary therapy to combat psychological symptoms. The aim of this study was to assess the effect of applying Progressive Muscle Relaxation on depression, anxiety and stress in patients with Multiple Sclerosis. Materials and methods: This is a quasi-experimental study. 66 multiple sclerosis patients were selected with no probability sampling according to specific criteria and assigned to experimental and control groups, (33 patients in each group), by random allocation. Data collector tools included: demographic questionnaire, DASS-21 for assessing depression, anxiety and stress, Self-reported checklists. PMR was performed for 63 sessions in the experimental group for a period of two months but no intervention was done in the control group. Scores for depression, anxiety and stress were checked before the treatment and at one month intervals for two months. Statistical analysis was done by SPSS software. Results: Student t-test showed that there was no significant difference between two groups in the mean scores of depression, anxiety and stress before the study but a significant difference was found in mean scores of anxiety and stress between two groups, one month and two months after intervention (P<0.05). ANOVA revealed no significant difference as regards to mean scores of depression and anxiety between two groups on all 3 repeated measurements,(P>0.05), but a significant difference in mean score of stress was shown between the two groups, (P<0.008). Conclusion: PMR is practically feasible and is associated with decrease of depression, anxiety and stress in patients with MS as this technique can promote wellbeing in these patients it should be offered to all patients with multiple sclerosis. تکنيک آرام‌سازی پيشرونده عضلانی، افسردگی، اضطراب، استرس، مولتيپل‌اسکلروزيس Progressive Muscle Relaxation Technique, depression, anxiety, stress, Multiple Sclerosis. 45 53 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-397&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S Ghafari سميه غفاری 10031947532846003516 No F Ahmadi فضل‌الله احمدی ahmadif@modares.ac.ir 10031947532846003517 Yes M Nabavi سيد مسعود نبوی 10031947532846003518 No R Memarian ربابه معماريان 10031947532846003519 No Faculty of Medicine, Tarbiat Modares University دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه تربيت مدرس

fa مقايسه اثر شياف ايندومتاسين و پتيدين عضلانی در کنترل درد پس از سزارين زنان و زایمان Gynecology پژوهشی Original سابقه و هدف: کنترل درد پس از جراحی اگرچه با روشهای موجود کنونی امکان‌پذير شده است، ليکن بيماران همچنان از درد متعاقب اعمال جراحی رنج می‌برند. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثر شياف رکتال ايندومتاسين به عنوان يک آنالژزيک بعد از سزارين و مقايسه آن با پتيدين و پلاسبو انجام شده است. روش بررسی: اين مطالعه به صورت کارآزمايی بالينی شاهددار بر روی 204 بيمار 45-15 ساله انجام شد که متعاقب سزارين الکتيو يا اورژانس با 200 ميلی‌گرم شياف رکتال ايندومتاسين (68 بيمار) يا پلاسبو (68 بيمار) و يا 50 ميلی‌گرم پتيدين داخل عضلانی (68 بيمار) درمان شدند. پاسخ آنها به درمان در طی ساعت اول و 8 ساعت بعد از مصرف دوزهای اول و دوم با Visual Analog Scale (VAS) بررسی گرديد. يافته‌ها: نتايج نشان داد که مصرف دوزهای اول و دوم شياف ايندومتاسين نسبت به گروه پلاسبو و پتيدين کاهش قابل ملاحظه‌ای در ميانگين VAS ايجاد کرد (05/0P<). کاهش در ميانگين VAS در 4 ساعت اول بعد از مصرف دوز اول و دوم پتيدين نسبت به پلاسبو بارزتر بود، اما 8 ساعت بعد از مصرف دوز اول و دوم پتيدين، کاهش بيشتری در ميانگين VAS نسبت به پلاسبو مشاهده شد. نتيجه‌گيری: مصرف شياف رکتال ايندومتاسين منجر به کنترل قابل ملاحظه‌ درد در 24 ساعت اول بعد از سزارين، در مقايسه با پتيدين و پلاسبو شد. Background: Although postoperative pain has been suitably controlled by new analgetic agents, it is still a major health concern following the operation. The present study was designed to compare the analgetic effect of indomethacin suppository and intramuscular pethidine in post cesarean section period. Materials and methods: For this randomized controlled clinical trial, 204 women subjected for elective or emergency cesarean section were enrolled. They were randomly assigned in 3 groups indomethacin suppository 200mg (68 subjects), intramuscular pethidine 50mg (68 subjects), and placebo (68 subjects). Response to therapy was assessed by Visual Analog Scale (VAS) during the first hour and 8 hours following the second and third dose. Results: Results revealed a significant pain relief following the first and second dose of indomethacin when compared with placebo and pethidine groups (p<0.05). Meanwhile, pain was significantly relieved 4 hours following the first and second dose of pethidine when compared with placebo, however, the effect was even greater 8 hours later. Conclusions: Indomethacin suppository could effectively relieve pain during the first day following the cesarean section. شياف ايندومتاسين، سزارين، پتيدين. Indomethacin suppository, Cesarean section, Pethidine. 55 59 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-398&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa L Ajori لادن آجری 10031947532846003171 No F Arabi فرزانه عربی 10031947532846003172 No E Neysani الهام نيسانی سامانی eneisani@yahoo.com 10031947532846003173 Yes Department of Gynecology and Obstetrics, Shahid Beheshti Medical University گروه زنان و زايمان، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی E Azargashb اذن ا... آذرگشب 10031947532846003174 No K Nakhoda کبری ناخدا 10031947532846003175 No

fa بررسی فراوانی آنتی‌ژن اسکواموسل کارسينوما در نمونه خون مبتلايان به سرطان سلولهای سنگفرشی دهانه رحم قبل از درمان زنان و زایمان Gynecology پژوهشی Original سابقه و هدف: سرطان دهانه رحم دومين سرطان شايع زنان می‌باشد. آنتی‌ژن اسکواموسل کارسينوما (SCCAg) در بين فاکتورهای پروگنوستيک سرطان سرويکس قرار دارد. هدف مطالعه حاضر‌ بررسی فراوانی آنتی‌ژن مذکور در نمونه خون بيماران مبتلا به سرطان دهانه رحم قبل از درمان و همچنين بررسی ارتباط آن با سن، پاتولوژی، مرحله و درجه تومور است. روش بررسی: بيماران مراجعه‌کننده به مرکز انکولوژی بيمارستان قائم (عج) مشهد طی سالهای 1382 تا 1385 در صورتی‌که تحت درمان قرار نگرفته و فاقد هر گونه سرطان سلول سنگفرشی ديگری بودند، وارد مطالعه شده و پس از تکميل پرسشنامه مقادير آنتی‌ژن اسکواموسل کارسينوما خون قبل از درمان با روش راديوايمونواسی (RIA) تعيين گرديد. يافته‌ها: 52 بيمار واجد شرايط مطالعه بودند. ميانگين سنی بيماران 9/52 سال و شايعترين علامت در زمان مراجعه خونريزی (1/94%) بود. 35 بيمار (8/64%) در مرحله دو قرار داشتند و 26 بيمار (48%) دارای گريد يک تومور بودند. در 29 بيمار (7/55%) تيتراژ آنتی‌ژن اسکواموسل کارسينوما مثبت بود. ميانگين تيتراژ 37/15 نانوگرم در ميلی‌ليتر و ميانه آن 10 نانوگرم در ميلی ليتر بود. بررسيهای اوليه نشان از اختلاف آماری مشخص با اندازه تومور، مرحله، گريد و متاستاز لنفاوی داشت. نتيجه‌گيری: با توجه به اينکه آنتی‌ژن اسکواموسل کارسينوما در درصد قابل توجهی از بيماران مبتلا به سرطان دهانه رحم مثبت شده است می‌توان از آن بعنوان تومور مارکر در آينده استفاده کرد. Background: Cervical carcinoma is the second most common cancer among women worldwide. In the Middle East it is the most common malignancy in women. Prognostic utility of squamous cell carcinoma antigen (SCCAg) for cervical cancer, and its correlation with pathologic grading has been demonstrated in several studies. However, no such study has been performed in Iran. The aim of the present study was to investigate the frequency of SCCAg and its correlation with histological stage and grade of tumor in blood samples from cervical cancer patients. Materials and methods: Patients referred to the oncology center of Qhaem hospital in Mashad, during a three-year period, from 1382-1385, were included in the study. Previously untreated patients, and subjects in whom no other parts of body were involved with squamous cell carcinomas, were selected. Pretreatment serum SCCAg levels were measured by RIA. Results: 52 patients qualified for the study. The average age of patients was 52.9 years. The most common presenting sign was bleeding (94.1%). 35 patients (64.8%) were in stage II 26 patients (48%) had grade 1 tumor. 29 patients (55.7%) had positive levels for SCCAg with the average of 15.37 ng/ml and median of 10 ng/ml. According to primary evaluations, there was a significant difference in the level of serum SCCAg with size, stage, grade of tumor and lymph node metastases. Conclusion: SCCAg was positive in a high percentage of patients with cervical squamos cell carcinoma. It may be regarded as a tumor marker in this cancer. واژگان کليدی: آنتی‌ژن اسکواموسل کارسينوما، کارسينوم سرويکس، تومور مارکر Frequency, Cervical carcinoma, Serum SCCAg. 61 65 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-399&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F Homaie فاطمه همايی homaeif@yahoo.com 10031947532846003176 Yes Cancer Research Center, Mashad University of Medical Sciences مرکز تحقيقات سرطان، دانشگاه علوم پزشکی مشهد Z Yousefi زهره يوسفی 10031947532846003177 No N Sharifi نوريه شريفی 10031947532846003178 No M Khajedalouie محمد خواجه‌دلويی 10031947532846003179 No V Mousavi Torshizi وحيد موسوی ترشيزی 10031947532846003180 No

fa روند پانزده ساله بروز معلوليت مادرزادی در جمعيت روستايی شهرستان رفسنجان عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف : افراد معلول نيازهای کلنيکی و اجتماعی ويژه ای دارند که بايستی مورد توجه قرار گيرد. اين مطالعه با بررسی ميزان بروز معلوليتهای مادرزادی در گروه سنی 5 تا 19 سال يک جمعيت روستايی به مطالعه روند بروز و عوامل مرتبط احتمالی با آن پرداخته است. روش بررسی : در اين مطالعه توصيفی يک نمونه به حجم 1356 نفر از افراد گروه سنی 5 تا 19 سال به روش کاملا تصادفی از جمعيت روستايی شهرستان رفسنجان انتخاب گرديد. ميزان بروز يک ساله معلوليت برای هر گروه سنی بر اساس سال تولد آنها محاسبه شد. از روشهای آماری پارامتريک از جمله مدل رگرسيون چند متغيره و غيرپارامتری برای آناليز داده ها کمک گرفته شد. 63 نفر در 1000 شخص-سال است. / يافتهها : در 87 نفر حداقل يک مورد معلوليت مادرزادی وجود داشت بنابراين ميزان شيوع کلی 2 بر اساس سال تولد افراد در گروههای سنی تحت مطالعه ميزان بروز سالانه و روند پانزده ساله آن محاسبه گرديده است. به رغم وجود شيب کاهنده قابل ملاحظه ای که در بروز معلوليت مادرزادی پس از سالهای 1366 و 1367 مشاهده می شود، خطر بروز آن در سالهاي 1378 افزايش چشمگيری داشته است. از جمله عوامل احتمالا مرتبط با معلوليت مادرزادی مصرف سيگار مادر، دريافت اشعه و -1380 ضربه توسط مادر در زمان حاملگی و نيز زندگی مادر حامله در مجاورت باغات پسته می باشد. هيچ گونه ارتباطی بين سن مادر در زمان حاملگی و معلوليت مادرزادی مشاهده نگرديد. نتيجهگيری : ميزان بروز معلوليت مادرزادی در جمعيت تحت بررسی از جمله بالاترين ميزانهای بروز گزارش شده در دنيا می باشد. اين نتايج نشان م يدهد که زمان توجه بسيار جدی به اين مشکل مهم بهداشتی در سطوح منطقه ای و ملی فرا رسيده است تا علاوه بر کاهش بروز اين مشکل شاهد ارايه خدمات موثر نوتوانی به افراد ناتوان باشيم. هدف اين اقدامات بايستی افزايش سطح مشارکت آنها در زندگی شخصی و اجتماعی باشد. Background: Handicapped subjects have special social and clinical needs that should be observed. The present study was designed to survey the incidence of congenital anomalies in a rural population aged 5- 19 years in Rafsanjan. Materials and methods: In a descriptive study, we included 1356 subjects who were randomly selected through rural population of Rafsanjan. The incidence of congenital anomaly was calculated for each age group. Parametric and non-parametric tests were applied for data analysis. Results: Totally, 87 had at least one congenital anomaly that makes an overall prevalence of 63.2 per 1000 person-year. Although the incidence of congenital anomalies had dropped significantly during 1987- 1988, it was increased during 1999-2001. The following factors may be associated with the increased incidence of congenital anomalies: maternal smoking, X-ray, and residing near pistachio gardens. Conclusion: The incidence of congenital anomalies is quite high in the region. Thus, the responsible authorities should pay further attention to the problem and attempt to recognize the possible predisposing factors besides managing the rehabilitation aspects of the sufferers. معلوليت، مادرزادی، بروز، روستايی. Congenital anomaly, Incidence, Rural population.. 67 73 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-401&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa R Vazirinejad رضا وزيری نژاد rvazirinejad@yahoo.co.uk 10031947532846003520 Yes Department of Social Medicine, Rafsanjan University of Medical sciences گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان A Esmaieli عباس اسماعيلی 10031947532846003521 No Department of Social Medicine, Rafsanjan University of Medical sciences گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان D Shahi Moridi دادالله شاهی مريدی 10031947532846003522 No Department of Social Medicine, Rafsanjan University of Medical sciences گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان A Sadeghi امير صادقی 10031947532846003523 No Department of Social Medicine, Rafsanjan University of Medical sciences گروه پزشکی اجتماعی، دانشگاه علوم پزشکی رفسنجان AR Rahimnia عليرضا رحيم نيا 10031947532846003524 No Department of Orthopedic Surgery, Baqiyatollah University of Medical sciences ** گروه ارتوپدی، دانشگاه علوم پزشکی بقيه الله

fa همراهی سطح سرب خون ساکنين شهر اراک با سندروم‌های بالينی عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: وجود سرب در گازها و پسآب‌های کارخانجات صنعتی، رنگ، لاستيک، سراميک، صنعت چاپ و ... بعنوان يکی از عناصر عمده آلاينده محيط زيست محسوب می‌گردد که می‌تواند از طريق سيستمهای تنفسی، گوارشی و پوست جذب گرديده و با تجمع تدريجی در بافتها اثرات مخربی را بر سيستم اعصاب، کليه، خون و غيره باقی گذارد. سرب خون می‌تواند بعنوان شاخص آلودگی بدن به سرب محسوب شود. با توجه به صنعتی بودن شهر اراک و خطر آلودگی برای ساکنين، در اين بررسی غلظت سرب خون و همراهی آن با سندرم‌های بالينی مورد تحقيق قرار گرفت. روش بررسی: اين پژوهش مقطعی روی 1140 نفر در 20 خوشه از جمعيت بالای 10 سال شهر اراک انجام گرفت. نمونه‌های انتخاب شده از نظر سندرم‌های بالينی ناشی از سرب، با استفاده از تکميل پرسشنامه، معاينه بالينی و انجام آزمايشات پاراکلينيک (CBC، کامل ادرار، اوره، کراتی‌نين، اسيد اوريک) و غلظت سرب خون به روش جذب اتمی صورت پذيرفت. بمنظور تعيين همراهی سرب خون با سندرم‌های بالينی از آزمونهای ANOVA و Logistic regression استفاده شد. يافته ها: 463 نفر از افراد مورد مطالعه (5/40%) دارای سرب خون بيش از 10 ميکروگرم بر دسی‌ليتر بودند. دامنه تغييرات سرب خون بين 66- 0ميگروگرم بر دسی‌ليتر و ميانگين سرب خون در کل افراد مورد مطالعه 42/13 ميکروگرم بر دسی‌ليتر بود. سطح سرب خون در بين زنان و مردان تفاوت معنی‌داری نداشت (NS) در حاليکه اين تفاوت بين سطح سرب خون در گروههای سنی معنی‌دار بود (001/0p< ). بيشترين آلودگی را در گروه خون دانش‌آموزان و کمترين آن در زنان خانه‌دار ملاحظه شد. نتيجه گيری: آلودگی به سرب در همه گروههای سنی ساکنين شهر اراک وجود داشته و بيشترين خطر آلودگی در گروههای سنی کودک و نوجوان است که احتمالاً به نوع فعاليت و زندگی آنان بستگی دارد. لذا توصيه می‌شود منابع انتشار دهنده سرب مورد شناسائی قرار گرفته و حتی الامکان از محيط زندگی حذف گردند. Background: The presence of lead in the industrial fumes, sewage, and also in industrial paints, ceramic, and printing materials, make this element as one of the most common environmental contaminant. Lead can enter the body through respiratory and digestive tracts as well as through the skin and with progressive accumulation can have a destructive effect on several organs in the human body. Blood lead level is used as an index of lead contamination. Since Arak is an industrial city there is a danger of lead poisoning in its residents. Materials and methods: In this cross-sectional research, 1140 individuals >10 years old were selected randomly from 20 population clones by the use of family codes. After face-to-face interview and a complete physical examination, blood samples were taken for laboratory tests: CBC, BUN, uric acid, creatine, and blood lead level. Collected data were analyzed by SPSS and Excel software and the association between blood lead levels and clinical symptoms was evaluated by logistic regression and one way ANOVA. A p-value less than 0.05 was considered significant. Results: From 1140 investigated residents, 463 individuals, (40.5%), had blood lead levels more than 10 micgr/dl, (range 10-66 μg/dl, mean 13.42 μg /dl). There was no significant difference between males and females, (P>0.05). The difference between age groups was significant, school-age children had the highest and housewives the lowest blood lead levels. We found a significant association between high blood lead levels, anemia and hypertension, (P<0.001). Conclusion: Lead contamination is present in all age groups in the residents of Arak city. Young people are the most susceptible group for lead poisoning. High blood lead levels count as risk factors for hypertension and anemia. We recommend that the sources of lead contamination must be eliminated from the environment in all industrial cities like Arak. سرب خون، فشارخون، کم‌خونی، اراک Blood Lead level, Hypertension, Anemia. 75 79 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-402&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Moayyedi SN دکتر سيد نورالدين مؤيدی 10031947532846003799 Yes Faculty of Medicine, Arak University of Medical Sciences دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک Mehbod ASA دکتر امير سيد علی مهبد 10031947532846003800 No دانشگاه علوم پزشکی ارتش Fanei A دکتر علی فانی 10031947532846003801 No دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اراک Mohajerani HR دکتر حميدرضا مهاجرانی 10031947532846003802 No گروه علوم پايه، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اراک

fa بررسی اپيدميولوژيکی مسموميت در نوجوانان مراجعه‌کننده به بيمارستان لقمان حکيم در 6 ماهه اول سال 1382 عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: مسموميت حاد يکی از مشکلات عمده بهداشت روان در سرتاسر جهان می‌باشد. اين معضل بهداشتی از علل شناخته شده مرگ و مير در نوجوانان است. اين مطالعه بمنظور تعيين الگوی مسموميت حاد در نوجوانان مراجعه‌کننده به مرکز مسموميت بيمارستان لقمان که تنها مرکز آموزشی اين رشته در تهران است، طی نيمه اول سال 1382 انجام شده است. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی تمام بيماران 18-12 ساله دچار مسموميت مراجعه‌کننده به بيمارستان لقمان طی 6 ماهه اول سال 1382 وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافيک بيماران در فرم اطلاعاتی مخصوص ثبت گرديد. نرم‌افزار SPSS برای تجزيه و تحليل داده‌ها مورد استفاده قرار گرفت و 05/0α= سطح معنی‌دار در نظر گرفته شد. يافته ها: از ميان 12548 بيمار دچار مسموميت مراجعه‌کننده به اين مرکز، 2485 نفر (8/19%) را نوجوانان 18-12 سال تشکيل می‌دادند. غالب بيماران (1674 نفر، 4/67%) بستری نگرديدند. اکثريت مسموميتها در نوجوانان سنين 18-17 سال اتفاق افتاده بود. ميانگين سنی 3/1±7/16 سال بود. اکثريت بيماران، مؤنث (1529 نفر، 5/61%)، مجرد (2254 نفر، 7/90%) و دانش‌آموز مقطع دبيرستان (1258 نفر، 6/50%) بودند که بطريق خوراکی (2392مورد،3/96%) در اقدامی عمدی و خودآزارانه (2038 مورد،82%) در منازل (2223 مورد، 5/89%) مسموم شده بودند. فراوانترين مواد استفاده شده در مسموميت داروهای اعصاب و روان (1504مورد، 5/49%) بود. 324 نوجوان (13%) سابقه اقدام مشابه داشتند. 11 نفر (44/0%) از بيماران مورد مطالعه فوت کردند. نتيجه گيری: اکثر مسموميتهای ايجاد شده در نوجوانان آگاهانه اتفاق افتاده بودند. دختران نوجوان در معرض خطر بيشتر مسموميت عمدی قرار داشتند. Background: Acute poisoning is a significant mental health problem all over the world. Poisonings are a well-known cause of morbidity and mortality in adolescents in Iran. The main aim of this study was to determine the pattern of poisoning in adolescents admitted in Loghman-Hakim hospital, the only referral center for poisoning in Tehran. Materials and methods: In a six- month cross-sectional study (23 Mar to 23 Sep 2003), all 12-18 years cases of poisoning admitted to Loghman-Hakim hospital were reviewed. Demographic data were reviewed for each case. SPSS Version 11.5 was used for analysis the data, α=0.05 was considered as the level of significance. Results: A total of 12548 poisoning cases were admitted during this period, of which 2485(19.8%) had occurred in the adolescents, mostly students. Most cases 1674, (67.4%), were treated as outpatients. The majority of cases occurred in youths aged 17- 18 years, mean age 16.7 (±1.3) years. Most incidents of poisoning occurred in females (1529 cases, 61.5%), singles (2254 cases, 90.7%), and high school students, (1258 cases, 50.6%). The majority of events happened at home, (2223 cases, 89.5%), by oral ingestion, (2392 cases, 96.3%), and as an act of deliberate self harm, (2038 cases, 82%). Psychotropics were the most common agents, used in 1504(49.5%) cases. 324(13%) cases had a previous history of deliberate self poisoning. The mortality rate was 0.44%. Conclusion: Most poisonings were intentional. Young girls are at risk for deliberate self-poisoning. مسموميت، نوجوانان، خودکشی، اپيدميولوژی. Poisoning, Adolescents, Suicide, Epidemiology, Deliberate Self-poisoning. 81 85 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-403&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Sarjami S دکتر سعيده سرجمعی 10031947532846003803 Yes Department of Internal Medicine, Shahid Beheshti Medical University گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Hassanian-Moghaddam H دکتر حسين حسنيان مقدم 10031947532846003804 No Department of Internal Medicine, Shahid Beheshti Medical University گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Pajoumand A دکتر عبدالکريم پژومند 10031947532846003805 No Department of Internal Medicine, Shahid Beheshti Medical University گروه داخلی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Zarei MR دکتر محمدرضا زارعی 10031947532846003806 No Department of Emergency Medicine, Tehran Medical University گروه طب اورژانس، دانشگاه علوم پزشکی تهران