پژوهش در پزشکی Pejouhesh http://www.pejouhesh.com 1 journal1 fa jalali 1386 4 1 gregorian 2007 7 1 31 4 online 1 fulltext

fa سل مقاوم به درمان: يک معضل جهانی عمومى General سرمقاله Editorial 299 301 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-378&slc_lang=fa&sid=fa M Mardani مسعود مردانی : mmardani@hotmail.com 10031947532846003445 Yes مرکز تحقيقات بيماريهای عفونی و گرمسيری، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa افقهای جديد در درمان نورگ‌زايی چشم در بيماريهای ديابت و استحاله سنی ماکولا چشم پزشکی Ophtalmology سرمقاله Editorial 303 304 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-379&slc_lang=fa&sid=fa M Sohailian مسعود سهيليان 10031947532846003540 Yes گروه چشم‌پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی N shoaibi ناصر شعيبی 10031947532846003541 No

fa بررسی غلظت سرمی TNF-α در بيماران مبتلا به هپاتيت C مزمن و ارتباط آن با ايجاد فيبروز کبدی گوارش و کبد Gastroenterology and liver پژوهشی Original سابقه و هدف: پلی‌مرفيسم‌های ژن TNF می‌توانند بر فعاليت ويروس هپاتيت C در بيماری مزمن کبدی تاثير بگذارند. در اين مطالعه ارتباط بين سطح سرمی TNF-α و بيماری هپاتيت مزمن C مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: ارتباط بين سطح سرمی TNF-α و مرحله بندی فيبروز/نکروز التهابی و همچنين ارتباط آن با اندکس‌های آنتروپومتريک (اندکس توده بدن (BMI)، نسبت دور کمر به لگن (WHR)، دور کمر، دورلگن، سن و جنس)، اندکس‌‌های بيوشيميايی (سطح سرمی تری گليسيريد، کلسترول، FBS، HOMA-IR، AST و ALT، انسولين، پپتيد–C، سطح HOMA-IR، شمارش پلاکت و INR) و ساير يافته‌های آسيب‌شناسی (رسوب آهن در کبد، استئاتوز) در 60 بيمار مبتلا به هپاتيت C بررسی شد. يافته‌ها: ميانگين سنی بيماران در زمان مطالعه 8/11±6/36 سال و ميانگين سنی بيماران در زمان تشخيص هپاتيت C 6/10±9/34 سال بود. 50 بيمار ( 3/83%) مرد و 10 بيمار (7/16%) زن بودند. ميانگين سطح سرمی TNF-α pg/ml30± 13/31 (محدوده طبيعی: pg/ml 66-5) بود. سطح سرمی TNF-α ارتباط معنی‌داری با متغيرهای دموگرافيک (سن، وزن، قد، BMI ، WHR، دور کمر و دور ران)، متغيرهای بيوشيميايی (تری‌گليسيريد، کلسترول، FBS، HOMA-IR، انسولين، پپتيد C، پلاکت، INR، فريتين، ترانسفرين، آهن سرم) و نمره‌دهی آسيب‌شناسی، stage، grade و وجود استئاتوز و رسوب آهن در کبد نداشت. سطح سرميTNF-α با مصرف مواد مخدر و الکل ارتباط آماری معنی‌داری داشت (به ترتيب 008/0=P و 017/0=P). با استفاده از مدل رگرسيون خطی، FBS، تری‌گليسيريد، آهن سرم، پپتيد C، قد و بيلی‌روبين توتال و مستقيم ارتباط معنی‌داری با سطح سرمی TNF-α داشتند (به ترتيب 12/0=P، 12/0=P، 12/0= P،040/0= P،049/0= P،046/0= P،045/0=P). نتيجه‌گيری: TNF-α سرمی با قند ناشتای خون، تری گليسيريد، آهن سرم، پپتيد C، بيلی روبين توتال و مستقيم، قد، مصرف الکل و مواد مخدر در ارتباط است و ارتباط معنی‌داری با مرحله بندی فيبروز/ نکروز التهابی کبد ندارد. Background: TNF gene polymorphisms may influence hepatitis C virus activity. In the present study we surveyed TNF-α concentration in chronic hepatitis C patients and its association with hepatic fibrosis. Materials and methods: We investigated the association between TNF-α level and inflammatory necrosis/fibrosis grading, meanwhile, TNF association was investigated with anthropometric indices (body mass index, waist to hip ratio, waist circumference, sex, age), biochemical indices (triglyceride, cholesterol, fasting blood sugar, HOMA-IR, AST, ALT, insulin, peptide-c, INR) and also pathological findings. Results: The study population included 50 males and 10 females with the mean age of 34.9±10.6 years. the mean TNF level was 31.13±30pg/ml. TNF was not associated with the following indices: age, sex, height, BMI, WHR, waist circumference, TG, cholesterol, FBS, HOMA-IR, insulin, peptide-c, INR, ferittin, transferrin, serum iron, steatosis and iron precipitate. However, TNF level was associated with drug abuse and alcohol (p<0.008, p<0.017). Based on logistic regression analysis, FBS, TG, iron level, peptide-c, height, total and indirect bilirubin were associated with TNF. Conclusion: TNF-α level was associated with FBS, TG, serum iron, peptide-c, total and indirect bilirubin, height, drug abuse, and alcohol use, however, it was not associated with inflammatory necrosis/fibrosis grading. TNF-α، فيبروز، نکروز التهابی، هپاتيت مزمن C. TNF- α , Fibrosis, Inflammatory necrosis, Hepatitis C. 305 309 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-380&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Mohammadalizadeh AH اميرهوشنگ محمد عليزاده ahmaliver@yahoo.com 10031947532846003542 Yes 1 Research Center for Gastroenterology and Liver Diseases, Shahid Beheshti Medical University مرکز تحقيقات بيماری‌های گوارش وکبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Falahian F فرحناز فلاحيان 10031947532846003543 No 1 Research Center for Gastroenterology and Liver Diseases, Shahid Beheshti Medical University مرکز تحقيقات بيماری‌های گوارش وکبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Alavian SM سيد مؤيد علويان 10031947532846003544 No Department of Gastroenterology, Baqiyatollah University of Medical Sciences گروه گوارش، دانشگاه علوم پزشکی بقيه الله Rahimi F فرزانه رحيمی 10031947532846003545 No Department of Pathology, Shahid Beheshti Medical University گروه پاتولوژی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Hedayati M مهدی هدايتی 10031947532846003546 No Endocrine Research Center, Shahid Beheshti Medical University مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Eini E الهه عينی 10031947532846003547 No 1 Research Center for Gastroenterology and Liver Diseases, Shahid Beheshti Medical University مرکز تحقيقات بيماری‌های گوارش وکبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Zali MR محمدرضا زالی 10031947532846003548 No 1 Research Center for Gastroenterology and Liver Diseases, Shahid Beheshti Medical University مرکز تحقيقات بيماری‌های گوارش وکبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Azizi F فريدون عزيزی 10031947532846003549 No Endocrine Research Center, Shahid Beheshti Medical University مرکز تحقيقات غدد درون ريز و متابوليسم، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa شناسايی پروتئينهای لارو فيلاريفرم (L3) استرونژيلوئيدس استرکوراليس به روش وسترن بلات عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: استرونژيلوئيدس استرکوراليس انگلی است که در مناطق گرمسير و نيمه‌گرمسير جهان پراکنده است. جستجوی لارو با آزمونهای انگل‌شناسی در مدفوع مشکل است، زيرا بخش بزرگی از بيماران مزمن با آلودگی خفيف، تعداد کمی لارو به صورت متناوب دفع می‌کنند. تستهای سرولوژيکی (ELISA، IFA) قادر به شناسايی بيماران مزمن و بدون علامت می‌باشند اما هنوز آنتی‌ژن استرونژيلوئيدس استرکوراليس به منظور استفاده روتين تشخيصی در دسترس نمی‌باشد. اين بررسی با هدف تشخيص آنتی‌ژن‌های ايمونوژن اين انگل برای اولين بار در ايران انجام شده است. روش بررسی: با آزمايش مدفوع به سه روش مستقيم، فرمالين – اتر و کشت آگار پليت بيماران شناسايی شدند. در 2 بيمار، لاروهای رابديتی فرم (L1) مشاهده شد. بعد از کشت، لاروهای فيلاريفرم 7-6 روز بعد از انکوباسيون مدفوع در محيط آگار پليت در دمای 25 درجه سانتيگراد بدست آمدند. 12000 لارو در 250 ميکروليتر PBSحاوی مهارکننده‌های پروتئاز سونيکه شدند. سپس ميزان پروتئين با روش برادفورد تعيين شد. پروتئينهای لارو فيلاريفرم انگل با روش SDS-PAGE تفکيک شده و به روی کاغذ نيتروسلولز منتقل شدند. تست وسترن بلات با سرم افراد مبتلا به استرونژيلوئيدس استرکوراليس و ديگر عفونتهای انگلی (توکسوکاريازيس، هيداتيدوزيس و آمبيازيس) و سرم فرد سالم در رقتهای مختلف (1/0 ، 01/0 و 001 /0) انجام شد. يافته‌ها: 4 باند پروتئينی 23، 28، 30 و 41 کيلودالتونی توسط سرم افراد مبتلا (در رقت 1/0) شناسايی شدند. در همين رقت هيچ کدام از پروتئينهای لارو فيلاريفرم با سرم فرد سالم و با سرم فرد مبتلا به آميبيازيس واکنشی نشان ندادند. ولی بعضی از پروتئينها با سرم بيماران مبتلا به هيداتيدوزيس و توکسوکاريازيس واکنش نشان دادند. با رقيق کردن سرمها فقط پروتئين 41 کيلودالتونی با سرم بيماران مبتلا به استرونژيلوئيديازيس واکنش نشان دادند لذا اين پروتئين، بعنوان مهمترين پروتئين ايمونوژن معرفی می‌گردد. نتيجه‌گيری: شناسايی پروتئينهای ايمونوژن اين انگل در ايران که با ويژگيهای ژنتيکی و فيزيولوژی ميزبان، خود را منطبق کرده می‌تواند گامی مهم در اين راستا باشد. Background: Strongyloides stercoralis is prevalent in tropical and subtropical regions of the world. S. stercoralis is the only nematodes with the ability to multiply in its host's body via autoinfection transmission. Larvae detection in faeces is difficult partly because of low egg production and irregular larvae excretion in faeces. Serologic tests (ELISA, IFA) are also diagnostic, however, S. stercoralis antigens are not available as a diagnostic tool. In the present study, we analyzed filariform larva (L3) proteins of S. stercoralis by the immuno blot technique. Materials and methods: Stool samples were examined by direct smear, formalin-ether and agar plate method to identify the patients. Sera were stored at 20°С. Filariform larvae were obtained by agar plate culture, which was incubated for 6-7days at 25ºC, then frozen at – 70°С. Finally, larvae were suspended at a concentration level of 12000 in 250l PBS, containing protease inhibitors and then sonicated. Protein level was measured by Bradford method. Proteins of S. stercoralis filariform larvae were separated by SDS-PAGE, blotted onto nitrocellulose paper. Western blot analysis of these antigens was achieved using infected human sera (0.1, 0.01, 0.001 dilution) with strongyloidiasis, toxocariasis, hydatidosis, amoebiasis and normal human serum as control. Results: Four immunodominant proteins (23, 28, 30, 41 kDa) were recognized with strongyloidiasis sera in 0.1diluted serum. None of the proteins reacted to normal human and amebiasis serum, but some showed reaction with serum of hydatidosis and toxocariosis. Having increased the level of serum dilution, only 41 kDa protein was recognized by strongyloidiasis sera. Other sera did not show any reaction to the parasite’s proteins. Therefore, the 41 kDa protein presents as most important immunodaminant protein in this study.Conclusion: The identification of immunodominant proteins, which have adapted themselves to the physiological and genetically conditions of the host is an appropriate diagnostic approach. Indeed, recombinant protein, such as 41 kDa, could enhance the sensitivity and specificity of serologic tests. استرونژيلوئيدس استرکوراليس، لارو فيلاريفرم، SDS –PAGE، Western blot. Strongyloides stercoralis, Filariform larva, SDS-PAGE, Western blot. 311 315 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-381&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S Rouhani سهيلا روحانی srouhani11@yahoo.com 10031947532846003456 Yes Department of Parasitology and Mycology, Shahid Beheshti Medical University گروه انگل‌شناسی و قارچ شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی M Mahmoudi مهری محمودی 10031947532846003457 No B Kazemi بهرام کاظمی 10031947532846003458 No H Khazan هوشنگ خزان 10031947532846003459 No

fa ارائه الگوی توسعه منابع انسانی در بخش بهداشت و درمان ايران عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: چرخش‌های پارادايمی در دانش و تجربه‌های اندوخته شده بشری به قدری پرشتاب در حال وقوع هستند که نقش و کارکرد سازمانها با چالش بزرگ روبر شده‌اند. امروزه، سازمانهای موفق، سازمانهايی هستند که با نيروهای دانشی در جهت خلق ارزشها و راهبردهای جديد گام بر می‌دارند و منابع انسانی و توسعه آن را در کشف، توليد و موقعيت سازمانی به منزله گران بارترين ارزش در سازمان پاس می‌دارند. هدف اصلی پژوهش حاضر ارائه الگوی توسعه منابع انسانی در بخش بهداشت و درمان بوده است. روش بررسی: اين مطالعه از نوع مطالعات توصيفی است. جهت ارائه الگو ابتدا استفاده از متون و مطالعات مرتبط به طور گسترده انجام پذيرفت. انتخاب کشورها براساس مقايسه شاخصهای بهداشتی و اقتصادی و رتبه شاخص توسعه انسانی بالا صورت گرفت. کشورهای مورد مطالعه در حوزه توسعه منابع انسانی دارای رويکرد، اهداف، برنامه‌ريزی و بودجه‌ريزی ويژه، تربيت متخصصان ويژه و در مرحله تدوين الگو بوده‌اند. الگوی پيشنهادی به صاحبنظران و خبرگان ارائه گرديده و با بهره جستن از تکنيک دلفی، و با لحاظ کردن نقطه نظرات اصلاحی، الگوی نهايی تدوين و ارائه شد. يافته‌ها: يافته‌های مطالعه تطبيقی و نظر سنجی از خبرگان نشان داد در بخش بهداشت و درمان ايران به ويژه وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، توسعه منابع انسانی جزو الزامات بايد قرار گيرد و به ويژه زيرنظر بالاترين رده سازمانی با تعهد راهبردی مورد حمايت قرار گيرد. طراحی ساختار و مکانيسم مناسب، اتخاذ رويکرد، برقراری امکانات و منابع فيزيکی، تأمين منابع انسانی، تأمين منابع مالی، مأموريت و وظايف، نگرش و توسعه دانايی، به افزايش توان رقابتی و کيفيت خدمات منجر می‌گردد. نتيجه‌گيری: در الگوی پيشنهادی، بيشترين تأثير را مؤلفه منابع انسانی و سپس منابع مالی و سپس منابع فيزيکی دارد. تناسب الگو مورد تأئيد قرار گرفت. براساس مطالعات صورت گرفته و يافته‌های پژوهش، می‌توان الگوی تعيين شده را جزو الزامات سازمانی قرار داد و براساس زيرساختها و شرايط محيطی بازنگری نمود. Background: Advances in knowledge and experience of human beings are rapidly changing and put organization’s role and performance in a big challenge. Nowadays, a successful organization steps in new approaches by means of knowledge forces and respecting human resource development. The present study was achieved to design a human resource development model for the health sector of Iran. Materials and methods: For this descriptive study, a thorough literature review was performed. Desired countries were selected according to their health and economic indices. They have approach, missions, program and specific allocates for their human resource development. Our designed model was introduced to the experts and the final model was developed based on the experts’ comments. Results: Results revealed that in health sector of Iran, especially Ministry of Health, human resource development should be set as priority and supported by the head of the organization. Meanwhile, designing the infrastructure and suitable mechanisms, appropriate approach, providing facilities, human and financial resources, and appropriate attitude may result in health service improvement. Conclusion: In the developed model human resources, financial resources and physical facilities had the most powerful effect. The model was approved by experts, therefore, such models should be applied in associated organizations and revised according to environmental and infrastructure conditions. KEYWORDS: Human resource development, Model, Health. توسعه منابع انسانی، الگو، بهداشت و درمان. Human resource development, Model, Health. 317 325 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-382&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa B Delgoashaee بهرام دلگشايی pahlevan@hotmail.com 10031947532846003460 Yes Department of Health Service Management, Islamic Azad University, Research and Science Campus گروه مديريت خدمات بهداشتی و درمانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقيقات SJ Tabibi سيدجمال‌الدين طبيبی 10031947532846003461 No P Pahlevan پريسا پهلوان 10031947532846003462 No

fa تاثير مصرف آفت‌کش‌ها بر سلامت کشاورزان عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: امروزه بخصوص در کشورهای در حال توسعه جمعيت عمومی بصورت دائم در معرض مواجهه با انواع گوناگون آفت‌کشها قرار دارند و مطالعات نشان‌دهنده وجود مقادير قابل سنجش از متابوليتهای آفت‌کشها در نمونه‌های ادرار می‌باشد. سموم آفت‌کش انتخابی عمل نمی‌کنند به اين ترتيب که علاوه بر اثر روی موجودات هدف و آفات، روی موجودات غير هدف (انسان و . . .) نيز می‌توانند اثر بگذارند. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی طی 18 ماه به بررسی 1279 کشاورز شاغل در 5 استان کشور پرداخته شد. روش نمونه‌گيری بصورت خوشه‌ای دو مرحله‌ای بود. ابزار جمع‌آوری اطلاعات پرسشنامه بود و اطلاعات بدست آمده توسط نرم‌افزار SPSS آناليز شدند. در اين مطالعه عوارض حاد و مزمن آفت‌کشها مورد بررسی قرار گرفتند. يافته‌ها: تقريبا 50% کشاورزان تحت مطالعه بی‌سواد بوده و متوسط سابقه اشتغال به کار آنها 22 سال (18 تا 26 سال) بود. در مناطق مختلف بسته به نوع محصول و اثر بخشی، سموم خاصی مصرف می‌شود. در رفسنجان و ساوجبلاغ بيش از 95% از سموم مصرفی ارگانوفسفره‌ها هستند. همچنين حدود 68% کشاورزان واحدهای تحت پژوهش از هيچگونه وسايل حفاظت فردی استفاده نمی‌کردند و تنها 5% کشاورزان مدعی بودند که اطلاعات درج شده در بر چسب سموم را متوجه می‌شوند. 55% کشاورزان شهرستانهای مورد مطالعه ظروف باقی مانده سموم را در محيط رها می‌کردند و فقط 27% از آنها اقدام به سوزاندن يا دفن ظرف می‌کردند. نتيجه‌گيری: پيشنهاد می‌گردد مجموعه‌های آموزشی مشتمل بر آشنايی با سموم و کاربرد آنها، نحوه مقابله با عوارض کوتاه مدت و دراز مدت، روش استفاده موثر از وسايل حفاظت فردی مختلف و اقدامات مورد نياز پس از استفاده از ظروف حاوی سموم تدوين و در اختيار کشاورزان قرار گيرد. Background: Pesticides are an extremely diverse group of substances with a wide potential for a variety of toxic effects. They are biocidal agents used to control a wide variety of organisms that pose a threat to health or compete for food or other materials. Selective toxicity for the target pest is the principle of pesticide use, but because organisms are similar at the cellular or subcellular level, adverse human health effects may occur. Worldwide estimates suggest the problem of toxicity and death is much greater in developing countries than in developed countries. Material and method: For this cross sectional study, 1279 farmers were selected in 5 provinces through a cluster sampling. Initial data were gathered by a questionnaire and acute and chronic side effects of pesticides were recorded. Results: Totally, 50% of farmers were illiterate, while the mean duration of their work experience was 22 years (18-26 years). In different regions, different pesticides were used, for instance, in Rafsanjan and Savejbolagh most of pesticides were organophosphates (95%). Meanwhile, 68% of farmers did not use any personal protective equipment. Only 5% of farmers noticed the manufacturers’ instructions and 27% burned the vessels. Conclusion: Educational package consisting of pesticides and their uses, the techniques of management and control of short and long term effects of pesticide poisoning, the methods of properly and effective use of personal protective equipment, and the necessary acts after use of vessel, should be distributed among farmers. آفت‌کش، کشاورز، سلامت. Pesticide, Farmer, Health. 327 331 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-383&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M1 Aghilinejad ماشااله عقيلی‌نژاد 10031947532846003550 Yes Department of Occupational Medicine, Iran University of Medical Sciences گروه طب کار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ايران S1 Mohammadi صابر محمدی 10031947532846003551 No Department of Occupational Health, Iran University of Medical Sciences گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ايران AA2 Farshad علی‌اصغر فرشاد 10031947532846003552 No Department of Occupational Health, Iran University of Medical Sciences گروه بهداشت حرفه‌ای، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی ايران

fa تعيين ضريب تاثير و ضريب آنی نشريات علمی- پژوهشی عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: ضريب تاثير، عليرغم انتقادات وارد بر آن به عنوان شاخصی در ارزيابی اثرگذاری تحقيقاتي– فکری مقالات، در مطالعات علم‌سنجی بسيار مورد توجه بوده است. هدف از پژوهش حاضر تعيين "ضريب تاثير" نشريات فارسی پزشکی مورد تاييد کميسيون نشريات علوم پزشکی کشور به منظور آگاهی مولفان حوزه پزشکی از رتبه‌بندی نشريات اين حوزه و همچنين کتابداران کتابخانه‌های پزشکی، به منظور استفاده در مجموعه‌سازی کتابخانه‌ها است. روش بررسی: اين تحقيق تحليلی با استفاده از فن تحليل استنادی و فرمول وينکلر، ضريب تاثير 38 نشريه از 90 نشريه علمی- پژوهشی پزشکی فارسی که تا پايان بهار 1386 شماره‌های سال 1385را به طور کامل منتشر کرده‌اند، مورد محاسبه قرار داده است. جامعه مورد بررسی منابع انتهای مقالات در نظر گرفته شد و پانويس‌ها حذف شدند. ابزار مورد استفاده در جمع‌آوری اطلاعات کاربرگه بوده است. يافته‌ها: تعداد مقالات مورد بررسی، 1586 مقاله است که در مجموع 30864 منبع بررسی شده که از اين تعداد سهم منابع فارسی تنها 2673 بود. نشريه "آموزش در علوم پزشکی" با ضريب تاثير 232/0، "غدد درون‌ريز و متابوليسم ايران" با ضريب تاثير 105/0 و "خون" با ضريب تاثير 098/0 به ترتيب اولين تا سومين نشريات تاثيرگذار در حوزه پزشکی ايران در سال 1385 هستند. نشريه "پژوهش در پزشکی" با 133/0 بيشترين ضريب آنی را در سال 1385 به خود اختصاص داده است. نتيجه‌گيری: استخراج شبکه استنادی بين مقالات 38 نشريه مذکور و محاسبه ضريب تاثير نشريات، بيانگر ميزان استفاده بسيار پايين از نشريات داخلی در بين مولفان اين حوزه و به طبع ميزان اندک ضريب تاثيرگذاری آنها است. توصيه می‌شود تحقيقی در زمينه علل عدم استفاده از منابع فارسی صورت گيرد. Background: Impact factor is still a suitable index of evaluating effectiveness of medical journals. The present study was designed to determine the impact factor and immediacy index of Persian medical journals in order to aware authors and librarians of journals status. Materials and methods: For this analytical study, impact factor of 38 Persian medical journals (of 90 approved medical journals as "Academic Research Journal" by the Journal Commission of Ministry of Health) was determined by citation analysis. Papers’ references were used to calculate the impact factor. Results: Totally, 1586 papers, 2673 Persian references were entered in the analysis. the most effective journals were: “Education in Medical Science” (IF=0.232), Iranian Journal of Endocrine Diseases and Metabolism” (IF=0.105) and “Blood” (IF=0.098). Meanwhile, “Journal of Research in Medicine (Pejouhesh Dar Pezeshki)” has the highest immediacy index (0.133). Conclusion: Results revealed the low rate of Persian paper citation among Iranian authors, therefore, the associated impact factor is quite low. ضريب تاثير، ضريب آنی، نشريات علمی- پژوهشی پزشکی فارسی، ايران. Impact factor, Immediacy index, Academic medical journal, Iran. 333 338 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-384&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa K Najafi کبری نجفی 10031947532846003466 No S Momenzadeh سيروس مومن زاده 10031947532846003467 Yes Central Library, Shahid Beheshti Medical University کتابخانه مرکزی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی F Moradi فرشاد مرادی 10031947532846003468 No

fa بررسی پاپيلوما ويروس انسانی در افراد مبتلا به سرطان مثانه و گروه شاهد با روش PCR میکروب‌شناسی Microbiology پژوهشی Original سابقه و هدف: سرطان مثانه دومين سرطان شايع دستگاه تناسلی – ادراری در جهان است و شيوع آن در مردان حدود 3 برابر زنان است. عوامل کارسينوژنيک و ريسک فاکتورهای متعددی در ايجاد اين سرطان دخيل می‌باشند که از ميان آنها نقش عفونتهای ويروسی، به خصوص پاپيلوما ويروس انسانی (HPV) در سالهای اخير بسيار مورد بحث قرار گرفته است. هدف تحقيق حاضر بررسی نمونه بيوپسی بيماران مبتلا به سرطان مثانه و گروه کنترل در جهت يافتن ژنوم HPV ژنيتال و شناسايی تيپهای شايع آن در ايران بوده است. روش بررسی: در اين تحقيق با اخذ نمونه بيوپسی مثانه از 186 بيمار (147 بيمار مبتلا به سرطان مثانه و 39 نفر بعنوان گروه کنترل) و بررسی نمونه‌ها با روش PCR فراوانيHPV و نوع تيپ آن تعيين شد. يافته‌ها: 7/34% از افراد مبتلا به سرطان مثانه و 6/7% افراد گروه کنترل از نظر HPV مثبت بودند. تيپ HPV18 تيپ غالب يافت شده بود (47%). نسبت مردان مبتلا به سرطان مثانه تقريبا 6 برابر زنان بود و اکثر بيماران مرد در Grade و Stage بالای سرطان قرار داشتند. بررسی طبقه‌بندی سنی بيماران حاکی از آن است که گروه سنی 60-51 سال بيشترين موارد ابتلا به سرطان مثانه را به خود اختصاص داده است. نتيجه‌گيری: با توجه به درصد قابل توجه موارد HPV مثبت در ميان افراد مبتلا به سرطان مثانه در مقايسه با گروه کنترل، به‌نظر می‌رسد که ارتباط معنی‌داری بين سرطان مثانه و عفونت HPV در ايران وجود دارد. Background: Bladder cancer is the second prevalent cancer of urogenital tract, affecting males 3 more commonly than females. Different risk factors have been proposed, among which viral infections, especially HPV, have been explained recently. The present study surveyed HPV and its associated types in patients with bladder cancer using PCR technique. Materials and methods: A total of 186 patients, including 147 cases and 39 controls were biopsied and HPV frequency and its associated types were determined by PCR Results: Totally, 34.7% of cases and 7.6% of controls were HPV positive. HPV18 was the most frequent type (47%). Males were 6 times more frequently affected than females. Most of the cases were aged 51-60 years. Conclusion: With respect to the high frequency rate of HPV among patients with bladder cancer when compared with controls, HPV seems to be significantly associated with bladder cancer. پاپيلوما ويروس انسانی، سرطان مثانه، .PCR Humanpapiloma virus, Bladder cancer, PCR.. 339 343 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-385&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa G Eslami گيتا اسلامی g_eslami@yahoo.com 10031947532846003553 Yes Department of Microbiology, Shahid Beheshti Medical University گروه ميکروب‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی M Golshani مريم گلشنی 10031947532846003554 No گروه پاتولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی M Rakhshan محمد رخشان 10031947532846003555 No F Fallah فاطمه فلاح 10031947532846003556 No گروه ميکروب‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی H Goudarzi حسين گودرزی 10031947532846003557 No گروه ميکروب‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی A Taghavi افسون تقوی 10031947532846003558 No

fa جهت‌گيری مذهبی و سلامت روان روانپزشکی Psychiatry پژوهشی Original سابقه و هدف: پژوهشهای متعدد نشان می‌دهند که مذهب و سلامت روانی و حتی جسمانی با يکديگر رابطه‌ای مستقيم دارند. رو‌ی‌آوری محققين به مذهب و مطالعه روانشناختی آن در دهه‌های اخير روز افزون بوده است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بين جهت‌گيری مذهبی و سلامت روانی است. روش بررسی: تعداد 140 نفر از دانشجويان دختر و پسر در سطح دانشگاههای تهران گروه نمونه پژوهش حاضر را تشکيل می‌دهند. تمامی آزمودنی‌ها با دو آزمون جهت‌گيری مذهبی آلپورت و پرسشنامه سلامت عمومی GHQ)) مورد بررسی قرار گرفتند. اين آزمونها پيشتر برای جامعه ايرانی ترجمه و استاندارد شده‌اند. نتايج آزمونها پس از نمره‌گذاری مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها: نتايج نشان داد که بين مذهب يا مذهبی بودن و سلامت روانی رابطه‌ای مستقيم وجود دارد. هر چه جهت‌گيری مذهبی درونی‌تر می‌شود سلامت روانی بالاتر می‌رود. هر چه جهت‌گيری فرد در زمينه مذهبی بيرونی‌تر می‌شود احساس خستگی و نشانه‌های بدنی نيز بيشتر می‌شود (004/0p<). هر چه جهت‌گيری فرد بيرونی‌تر می‌شود ميزان اضطراب و بی‌خوابی فرد بيشتر می‌شود (016/0p<). بيشترين ميزان همبستگی، مربوط به متغير افسردگی و گرايش به خودکشی است که هر چه اين احساس بيشتر می‌شود جهت‌گيری مذهبی بيرونی‌تر می‌شود (0001/0p<). نتيجه‌گيری: مذهب درونی شده به عنوان يک عامل کليدی برای سلامت روانی نقش ايفا می‌کند. توجه به مذهب درونی در مداخله‌های پيشگيرانه و درمانی می‌تواند عامل موثری در سلامت روانی به حساب آيد. Background: Prior investigators have proposed the association between religious orientation and mental health, since recently investigators have trended towards religious effects on mental health. The purpose of the present study was to determine the relationship between the religious orientation and mental health. Materials and methods: For this cross sectional study, 140 university students were randomly selected and assessed by Alport Religious Orientation Scale and General Health Questionnaire (GHQ). Results: Results revealed a significant correlation between the religious orientation and mental health. Intrinsic religious orientation was associated with mental health (p<0.004). As extrinsic religious orientation score increases mental health scores decreases and depression occurs more frequently. Conclusions: Internalizing the religion behavior and values may play basic roles in mental health status. Intrinsic religious orientation should be considered in psychotherapy and psychoeducational interventions. جهت‌گيری مذهبی، مذهب درونی، مذهب بيرونی، سلامت روانی Intrinsic religious orientation, Extrinsic religious orientation, Mental health, GHQ. 345 350 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-386&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M Janbozorgi مسعود جان بزرگی janbozorgi@sbmu.ac.ir 10031947532846003475 Yes Faculty of Medicine, Shahid Beheshti Medical University دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی

fa تعيين قدرت اندازه‌گيری غيرتهاجمی بيلی‌روبين (TCB) برای شناسايی نوزادان ايرانی در معرض خطر زردی شديد قبل از ترخيص از بيمارستان روانپزشکی Psychiatry پژوهشی Original سابقه و هدف: بيلی‌روبين‌متری پوستی (TCB) در جمعيتها و نژادهای مختلف نتايج متفاوت داشته است. در اين مطالعه قدرت اين روش با استفاده از نور برگشتی از پوست ناشی از جذب شعاع نوری توسط بيلی‌روبين رسوب شده در بافت بينابينی الاستينی محاسبه شد. روش بررسی: 525 نمونه از 260 نوزاد بررسی شد. ابتدا نوزادان در 6±26 ساعت اول تولد معاينه شدند و در صورت داشتن شرايط ورود به مطالعه، ريسک فاکتورهای زردی تعيين می‌شد و سپس TCB با دستگاه (Billi Check) ارزيابی و نتيجه ثبت می‌شد. به فاصله نيم ساعت، 1 سی‌سی خون جهت اندازه‌گيری سطح بيلی‌روبين سرمی (TSB) با روش استاندارد به آزمايشگاه ارسال می‌شد. برای تجزيه و تحليل آماری داده‌ها از آزمون کای‌دو و آزمون دقيق فيشر استفاده شد. يافته‌ها: در اين مطالعه 63 نوزاد (2/24%) با زردی شديد (بالای صدک 95 ساعت/ سن) نياز به فتوتراپی پيدا کردند. روش TCB از حساسيت 1/92%، اختصاصيت 4/92%، قدرت پيشگويی‌کنندگی مثبت 5/79%، قدرت پيشگويی‌کنندگی منفی 3/97% برخوردار بود. نتيجه‌گيری: در بررسی انجام شده، TCB برای شناسايی نوزادان در معرض خطر زردی شديد مناسب می‌باشد. اين روش می‌تواند جايگزين مناسب برای TSB در بيلی‌روبين کمتر از 15 ميلی‌گرم در دسی ليتر باشد. Background: Transcutaneous bilirubinometry (TCB) has different results in different societies. In the present study the diagnostic effectiveness of TCB was determined in a group of Iranian neonates with severe jaundice. Materials and methods: Totally, 525 samples form 260 neonates were surveyed. Neonates were examined during the first 26±6 hours and entered the study if fulfilled the inclusion criteria. TCB was calculated by Billi Check. then, 30 minutes later, a blood sample was obtained and bilirubin was determined according to the standard protocol. Chi square and Fisher’s exact test were applied, when appropriate. Results: Totally, 63 neonates with severe jaundice required phototherapy. TCB had 92.1% sensitivity, 92.4% specificity, 97.3% negative predictive value (NPV) and 79.5% positive predictive value (PPV). Conclusion: TCB revealed to be a suitable diagnostic tool for neonates with severe jaundice. It could safely applied for bilirubin of less than 15mg/dl. بيلی‌روبين‌، بيلی‌روبين‌متری پوستی، نوزادان. Bilirubin, Transcutaneous bilirubinometry (TCB), Neonate 351 353 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-387&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa N Rostami ناهيد رستمی 10031947532846003476 Yes Department of Pediatrics, Shahid Beheshti Medical University گروه اطفال، بيمارستان طالقانی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی MA Shahverdizadeh ميرزا علی شاهوردی زاده 10031947532846003477 No

fa بررسی رابطه استرس شغلی با سلامت روانی، تيپ شخصيتی و رويدادهای استرس‌زای زندگی در مأموران راهنمايی و رانندگی تهران بزرگ روانپزشکی Psychiatry پژوهشی Original سابقه و هدف: صنعتی شدن جوامع سبب شده تا نيروی شاغل غالبا بيش از نيمی از شبانه روز را در محيط کار سپری نمايند. چنين شرايطی به همراه پيچيدگيهای موجود در محيطهای کاری سبب پررنگ‌تر شدن نقش استرس می‌گردد. استرس شغلی به صورت عدم هماهنگی بين نيازهای شغلی با تواناييها، قابليتها و خواسته‌های فرد تعريف می‌شود. استرس شغلی دارای عوارض و پيامدهای مختلف جسمی، روانی و رفتاری است. ماموران راهنمايی و رانندگی به جهت ماهيت و نوع کارشان در معرض استرسورهای گوناگون قرار دارند. مطالعه فوق با هدف تعيين تاثير استرس شغلی بر سلامت روانی ماموران راهنمايی و رانندگی تهران بزرگ انجام شده است. روش بررسی: اين مطالعه مقطعی روی 250 نفر از ماموران راهنمايی و رانندگی تهران بزرگ در سال 1382 انجام شد. برای سنجش استرس شغلی از پرسشنامه عوامل استرس‌زای شغلی ماموران راهنمائی و رانندگی استفاده شد و سنجش سلامت روان از طريق پرسشنامه بررسی سلامت عمومی (General Health Questionnaire=GHQ) انجام شد. جهت سنجش رويدادهای استرس‌زای زندگی و تيپ شخصيتی افراد نيز از پرسشنامه‌های ويژه استفاده شد. يافته‌ها: استرس شغلی و رويدادهای استرس‌زای زندگی با سلامت روان رابطه مثبت معنی‌داری داشته و می‌توان استرس شغلی و رويدادهای استرس‌زای زندگی را متغيرهای پيش‌بينی‌کننده برای سلامت روان دانست. بين ماموران ستادی و انتظامی از نظر سلامت روان و تيپ شخصيتی تفاوت معنی‌داری وجود ندارد ولی ماموران انتظامی از استرس شغلی بيشتری نسبت به ماموران ستادی برخوردار بودند. همچنين ماموران متاهل رويدادهای استرس‌زای بيشتری را نسبت به مجردان تجربه می‌کنند. نتيجه‌گيری: پيشنهاد می‌گردد جهت انتخاب افراد مناسب برای تصدی اين شغل، در بدو استخدام از داوطلبان آزمونهای روانشناسی از قبيل شناسايی ويژگيهای شخصيتی افراد بعمل آيد و معاينات دوره‌ای اين افراد در مراکز تخصصی ارايه‌دهنده خدمات طب کار انجام گيرد. همچنين برنامه‌های منظم و مدون آموزش و مشاوره‌های روانشناسی برای اين افراد انجام شود. Background: Occupational stress is defined as inconsistency between occupational demands and individuals abilities, capabilities, and wishes. Occupational stress leads to different physical, mental, and behavioral outcomes and complications. Police officers, due to the nature and characteristics of their job, confront various stressors. This study has been designed in order to identify the frequency of occupational stress in police officers working in Tehran. Materials and methods: In a cross-sectional study, we identified the frequency of job stress in 250 police officers in Tehran. For measuring the degree of stress, we used police officer stressor factors index and Pickle Scaling of life events questionnaire as well as General Health Questionnaire (GHQ) for measuring the mental health status. Results: There was a significant correlation between mental health and occupational stress and life events. Additionally occupational stress and life events are predictive variables for mental health. There was no difference between white-collar personnel and blue-collars (disciplinary or administrative personnel) regarding the mental health and personality type, however, administrative personnel experience higher degree of occupational stress. Meanwhile, shift workers and married personnel experience higher degree of occupational stress versus day workers and single personnel, respectively. Conclusion: Psychological test, i.e., personality type questionnaire, should be applied within pre-employment exams in order to reduce stress in police officers. Periodical examination and psychological consultations are also helpful. استرس شغلی، سلامت روانی، مامور راهنمايی و رانندگی، عوامل استرس‌زا. Occupational stress, Mental health, Police officer, Stressors. 355 360 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-388&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M Aghilinejad ماشاء اله عقيلی نژاد : maghilinejad @yahoo.com 10031947532846003225 Yes Department of Occupational Medicine, Iran University of Medical sciences گروه طب کار، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ايران S, Mohammadi صابر محمدی 10031947532846003226 No ME Afkari محمد اسحق افکاری 10031947532846003227 No R Abbaszade Dizaji رضا عباس زاده ديزجی 10031947532846003228 No