پژوهش در پزشکی Pejouhesh http://www.pejouhesh.com 1 journal1 fa jalali 1385 3 1 gregorian 2006 6 1 30 2 online 1 fulltext

fa نقش باکتريها در بروز سنگهای ادراری عمومى General پژوهشی Original 85 87 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-2&slc_lang=fa&sid=fa دکتر سید امیر محسن ضیائی dr.amir.ziaee@urologist.md 1003194753284600129 Yes

fa هپاتیت و هموفیلی پژوهشی Original 89 90 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-3&slc_lang=fa&sid=fa دکتر داود یادگاری نیا yadegarynia@yahoo.com 1003194753284600127 Yes دکتر شهناز سالی 1003194753284600128 No

fa اعتبار سنجی نمايه ساده تفاضل وزن از قد برای غربا لگری کم وزنی ،وزن طبيعی و چاقی در بزرگسالان جامعه شهری تهران پژوهشی Original سابقه و هدف : در حال حاضر ، نمايه توده بدن(Body mass index =BMI) رايج ترين نمايه برای ارزيابی وضعيت وزنی بزرگسالان در سطح فرد و جامعه است در عين حال ،محاسبه آن بدون استفاده از ماشين حساب مشکل و وقت گير است . هدف از اين مطايعه ،اعتبار سنجی نمايه جديد و ساده تفاضل وزن از قد (Height weight difference index =HWDI) برای غربلگری کم وزنی ،وزن طبيعی و چاقی بود . روش بررسی : برای انجام اين مطالعه مقطعی ،داده های وزن و قد 10723 بزرگسال (مرد 4555 ،6168 زن ) 18 تا 70 سال مربوط به مطالعه آينده نگر قند و ليپيد تهران استفاده شد BMI تقسيم وزن. بر متر مربع قد (بر حسب متر ) و HWDI از قد (بر حسب کيلوگرم ) بر مربع قد (بر حسب متر ) و HWDI از قد (بر حسب سانتی متر ) منهای وزن (بر حسب کيلوگرم ) محاسبه شد . برای به دست آوردن فرمول پيش بينی وضعيت وزنی بوسيله HWDI از BMI از رگرسيون خطی و بمنظور تعيين توافق بين اين دو نمايه ،از آمار Kappa استفاده شد . يافته ها : بين BMI و HWDI ارتباط معکوس قوی و معنی دار (1.../ .> p ، 98/.-=r ) ديده شد وبر اساس معادله بدست آمده (BMI ×67/2-4/163= HWDI ) فواصل تعيين وضعيت وزنی بوسيله HWDI بر اساس کنونی BMI بدست آمده . HWDIبرای پيش بينی چاقی ودرجات مختلف آن ، حساسيت و Kappaتوافق عالی بين BMI و HWDI را نشان داد .ويژگی HWDI برای مجموع افراد لاغر نيز بالا بود اما حساسيت و Kappa در پيش بينی درجه های 1و2 لاغری پائين بود هر چند در مورد درجه 3 لاغری حساسيت بالايی ديده شد ، اما Kappa در مورد اين وضعيت تغذيه ای نيز پائين بود . حساسيت وويژگی داده های لاغری هنگامی که بصورت مجموع در نظر گرفته شد ، بالا بود وKappa، توافق خوبی را نشان داد . نتيجه گيری : HWDI می تواند به عنوان نمايه آسان و کاربردی در تعيين درجه های مختلف چاقی و وضعيت بکار رود. افزون بر آن می تواند بطور کلی لاغری را شناسايی کند ، اما در تفکيک درجات مختلف آن توانائی بالائی ندارد . واژگان کليدی : غربالگری وضعيت وزنی ، نمايه ساده تفاضل وزن از قد ، چاقی ،نمايه توده بدن . Abstract: Background: Body mass index (BMI) is the most common index for assessing weight status of adults, at both individual and population levels. However, calculating BMI without an instrument is quite difficult and time consuming. The objective of this study was to test whether the proposed new and simple height weight difference index (HWDI) is valid for screening different weight status. Materials and methods: The data, obtained from adult participants of Tehran lipid and glucose study (TLGS) were used for this cross-sectional study. Height and weight of 10723 (4555 male, 6168 female) 18 to 70 year old subjects were used for calculating BMI (weight in kg, divided by height squared in meters) and HWDI (height in cm, minus weight in kg). Linear regression was used to determine the relationship between BMI and HWDI, and Kappa statistic was used to test the agreement between the indices. Results: There was an inverse strong relationship between BMI and HWDI (r=-0.98, p<0.0001). Cut-off points for different weight status, according to HWDI, based on current BMI references, were calculated by the prediction formula: HWDI = 163.4-2.67 BMI. HWDI had high sensitivity and specificity for obesity at all levels, and Kappa test, showed an excellent agreement between the two indices. Specificity of HWDI was high for total thin subjects, but sensitivity and Kappa for grades 1 and 2 thinness was low. Although a high sensitivity was observed for grade 3 thinness, Kappa was low for the grade 3 thinness. While considering all thin subjects all together, there was a high sensitivity and specificity, and a good agreement. Conclusions: HWDI can be used as an applied and simple index for diagnosis of different grades of obesity from normal status. Although the index can not determine different grades of thinness, but is useful to diagnose the status as a whole. KEYWORDS: Height weight difference index, Obesity, Body mass index.. ،غربالگری وضعيت وزنی ،نمايه ساده تفاضل وزن از قد ،چاقی،نمايه توده بدن Height weight difference index, Obesity, Body mass index 91 95 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-4&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa دکتر مجيد کار انديش 10031947532846002175 No پروين ميرميران 10031947532846002176 No سوده شکروی 10031947532846002177 No فيروزه حسينی 10031947532846002178 No Karandish M, Mirmiran P, Shockravi S, Hosseini F, Azizi F دکتر فريدون عزيزی azizi@erc.ac.ir 10031947532846002179 Yes

fa بررسی رابطه باکتری‌های شايع در عفونت ادراری با سنگ ادراری در بيمارستان لبافی نژاد در سال 1383 عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: يکی از مشکلات اساسی و شايع دستگاه ادراری، بروز سنگهای ادراری است. مسائل مختلفی از قبيل تغذيه، آب و هوا، جنس، ژنتيک و باکتری‌های اوره‌آز مثبت در تشکيل آن دخالت دارند. شيوع اين سنگها در جوامع مختلف بين 3 تا 4% می‌باشد. اين مطالعه در سال 1383 بر روی 100 بيمار مبتلا به سنگ مجرای ادراری در بيمارستان لبافی نژاد انجام گرفت. روش بررسی: سنــگ مجــرای ادراری کــه از 100 بيمــار و بــا روش ESWL(Extra corporeal shockwave litotripsy) خارج شده بود، جدا گرديد و قطعه کوچکی از آن در دو لوله حاوی محيط کشت باکتری (تيوگليکولات و T.S.B) کشت داده شد. سپس در محيطهای اختصاصی کشت داده شده و برای کلنی‌های مشکوک رنگ‌آميزی گرم صورت گرفت و بخش ديگری از سنگ برای تجزيه شيميايی نگه داشته شد. يافته‌ها: در مجموع، باکتری‌ها در 40 مورد (40%) رشد کردند. 53% سنگها، سنگهای مخلوط بود. مردان 5/1 برابر بيشتر از زنان به سنگ مبتلا شده بودند (003/0p<). شايعترين ميــکروارگانيـسم‌های جدا شده عبارتند از: E.coli(5/37%)، استاف‌اورئوس (5/17%)،کانديدا (12%)، انتروباکتر (10%)، کلبسيلا (10%)، پروويدنسيا (5%)، استاف اپيدرميديس (5%) و باسيلوس سابتيليس (5/2%). بين E.coli و اگزالات کلسيم و انتروباکتر و اسيداوريک ارتباط آماری معنی‌دار وجود داشت (034/0p<). نتيجه‌گيری: هر دو گروه باکتری‌های توليدکننده و فاقد اوره‌آز قادر به جمع‌آوری کريستال‌های کلسيم می‌باشند. از اين رو باکتری‌ها نقش مهمی در بروز سنگهای ادراری دارند. واژگان کليدی: سنگ ادراری، باکتری‌ها، عفونت دستگاه ادراری. Background: Urinary calculi comprise one of the major and widespread problems in the urinary tract. Various factors play a role in the formation of urinary stones including nutrition, weather, sex, genes, and urease producing bacteria. The incidence of urinary stones in different societies ranges from 3 to 4 percent. This survey was done in 2004 on 100 patients presenting with urinary calculi in Labaffie Nejad Hosptial . Materials and methods: Urinary calculi which had been extracted out from 100 patients, using ESWL approach, were studied. Tiny fractions of stones were put in culture tubes, (Thioglicoolate and T.S.B). Other fractions of stones were sent for chemical analysis. Result: During the analysis of 100 samples which were cultured, bacteria grew in 40 samples (40%). 53.88 percent of the stones were of mixed type. Microorganism isolated from the stones were E.coli (37.5%), S.aureus (17.5%), Candida (12%), Enterobacter (10%), Klebsiella (10%), Providencia (5%), S.epidermidis(5%), Bacillus subtilis (2.5%). There was a significant relationship between a positive culture for E.coli and Calcium oxalate stones, and also between Enterobacter and uric acid stones, (p = 0.034 in both cases). Conclusion: Bacteria, both urease producers and non–producers of urease are capable of gathering Calcium crystals and thus constitute a significant factor in the formation of urinary stones. KEYWORDS: ،سنگ ادراری،، باکتری‌ها،، عفونت دستگاه ادراری Urinary calculi, bacteria, urinary infections. ESWL (extra corporal shock wave lithotripsy. 97 101 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-18&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa دکتر گيتا اسلامی 10031947532846002180 Yes افسون تقوی 10031947532846002181 No Eslamie G, Taghavie A, Nowroozi J دکتر جميله نوروزی 10031947532846002182 No

fa بررسی رابطه باکتری‌های شايع در عفونت ادراری با سنگ ادراری در بيمارستان لبافی نژاد در سال 1383 عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: يکی از مشکلات اساسی و شايع دستگاه ادراری، بروز سنگهای ادراری است. مسائل مختلفی از قبيل تغذيه، آب و هوا، جنس، ژنتيک و باکتری‌های اوره‌آز مثبت در تشکيل آن دخالت دارند. شيوع اين سنگها در جوامع مختلف بين 3 تا 4% می‌باشد. اين مطالعه در سال 1383 بر روی 100 بيمار مبتلا به سنگ مجرای ادراری در بيمارستان لبافی نژاد انجام گرفت. روش بررسی: سنــگ مجــرای ادراری کــه از 100 بيمــار و بــا روش ESWL(Extra corporeal shockwave litotripsy) خارج شده بود، جدا گرديد و قطعه کوچکی از آن در دو لوله حاوی محيط کشت باکتری (تيوگليکولات و T.S.B) کشت داده شد. سپس در محيطهای اختصاصی کشت داده شده و برای کلنی‌های مشکوک رنگ‌آميزی گرم صورت گرفت و بخش ديگری از سنگ برای تجزيه شيميايی نگه داشته شد. يافته‌ها: در مجموع، باکتری‌ها در 40 مورد (40%) رشد کردند. 53% سنگها، سنگهای مخلوط بود. مردان 5/1 برابر بيشتر از زنان به سنگ مبتلا شده بودند (003/0p<). شايعترين ميــکروارگانيـسم‌های جدا شده عبارتند از: E.coli(5/37%)، استاف‌اورئوس (5/17%)،کانديدا (12%)، انتروباکتر (10%)، کلبسيلا (10%)، پروويدنسيا (5%)، استاف اپيدرميديس (5%) و باسيلوس سابتيليس (5/2%). بين E.coli و اگزالات کلسيم و انتروباکتر و اسيداوريک ارتباط آماری معنی‌دار وجود داشت (034/0p<). نتيجه‌گيری: هر دو گروه باکتری‌های توليدکننده و فاقد اوره‌آز قادر به جمع‌آوری کريستال‌های کلسيم می‌باشند. از اين رو باکتری‌ها نقش مهمی در بروز سنگهای ادراری دارند. واژگان کليدی: سنگ ادراری، باکتری‌ها، عفونت دستگاه ادراری. Analyzing the relation between widespread bacteria in urinary infections and urinary calculi in Labaffi Nejad Hospital 2004 . Eslamie G, Taghavie A, Nowroozi J: Department of Microbiology, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences Abstract: Background: Urinary calculi comprise one of the major and widespread problems in the urinary tract. Various factors play a role in the formation of urinary stones including nutrition, weather, sex, genes, and urease producing bacteria. The incidence of urinary stones in different societies ranges from 3 to 4 percent. This survey was done in 2004 on 100 patients presenting with urinary calculi in Labaffie Nejad Hosptial . Materials and methods: Urinary calculi which had been extracted out from 100 patients, using ESWL approach, were studied. Tiny fractions of stones were put in culture tubes, (Thioglicoolate and T.S.B). Other fractions of stones were sent for chemical analysis. Result: During the analysis of 100 samples which were cultured, bacteria grew in 40 samples (40%). 53.88 percent of the stones were of mixed type. Microorganism isolated from the stones were E.coli (37.5%), S.aureus (17.5%), Candida (12%), Enterobacter (10%), Klebsiella (10%), Providencia (5%), S.epidermidis(5%), Bacillus subtilis (2.5%). There was a significant relationship between a positive culture for E.coli and Calcium oxalate stones, and also between Enterobacter and uric acid stones, (p = 0.034 in both cases). Conclusion: Bacteria, both urease producers and non–producers of urease are capable of gathering Calcium crystals and thus constitute a significant factor in the formation of urinary stones. KEYWORDS: Urinary calculi, bacteria, urinary infections. ESWL (extra corporal shock wave lithotripsy. ,سنگ ادراري,، باکتری‌ها,، عفونت دستگاه ادراری 97 101 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-19&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa دکتر گيتا اسلامی 1003194753284600133 Yes افسون تقوی 1003194753284600134 No دکتر جميله نوروزی 1003194753284600135 No

fa فراوانی هليکوباکترپيلوری در بيماران ديس‌پپسی مبتلا به ديابت قندی عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف : هليکوباکترپيلوری(HP: Helicobacter pylori ) يکی از شايع‌ترين عفونت‌های مزمن در دنيا است. اعتقاد براين است که ديابت قندی باعث افزايش ابتلا به عفونت می‌شود، اما داده‌های مرتبط با شيوع HP در ديابتی‌ها اندک و متناقض است و نتايج غيرمشابهی به‌دست آمده است. براين اساس مطالعه زير با هدف بررسی فراوانی هليکوباکترپيلوری در بيماران ديابتی مراجعه کننده به بيمارستان آموزشی در سال 83-1381 انجام گرفت. روش بررسی: در اين مطالعه مورد-شاهدی. گروه مورد شامل 84 بيمار ديابتی شناخته شده‌ای بود که به علت ديس‌پپسی تحت آندوسکوپی فوقانی قرار گرفته بودند. گروه شاهد شامل 84 بيماری بود که به علت ديس‌پپسی آندوسکوپی شدند و آزمايش قندخون ناشتای آنها طبيعی بود. گروه مورد و شاهد از نظر سن، جنس و علت آندوسکوپی با هم همسان شدند. افرادی که در يک ماه اخير مصرف آنتی‌بيوتيک و در يک هفته اخير مصرف مهار کننده پمپ پروتون داشتند، از مطالعه خارج شدند. در طی آندوسکوپی از تمام افراد تست اوره‌آز جهت بررسی HP انجام شد. در مواردی که تست وره‌آز منفی می‌شد نمونه بافتی جهت بررسی HP به آسيب‌شناسی ارسال می‌شد. يافته ها : ميانگين سنی گروه مورد و شاهد به ترتيب 2/10 ± 5/47 و 10 ± 6/47 سال بود(NS) نسبت جنسی مرد به زن در هر دو گروه 46 به 38 بود. 19 بيمار ديابتی (6/22%) مبتلا به ديابت نوع 1و بقيه (4/77%) مبتلا به ديابت نوع 2 بودند. فراوانی HP در بيماران 47 مورد (1/51%) و در گروه شاهد 45 مورد (9/48%) بود و اختلاف معنی‌دار آماری بين آن‌ها وجود نداشت. نسبت شانس ابتلا به HP در بيماران ديابتی 95/0 با فاصله اطمينان 95% بين 3/1-7/0 بود. نتيجه گيری: مطالعه حاضر هيچ گونه ارتباطی را بين ابتلای به ديابت و هليکوباکترپيلوری در بزرگسالان نشان نداد. بر اين اساس بالا بودن فراوانی ديس پپسی در بيماران ديابتی احتمالا ناشی از هليکوباکترپيلوری نيست و عوامل احتمالی ديگری نظير درگيری سيستم اتونوم نقش دارند. کلمات کليدی: هليکوباکترپيلوری، ديابت قندی، ديس‌پپسی، آندوسکوپي Frequency of helicobacter pylori among patients with diabetes mellitus : Research Center for Gastroenterology and Liver Disease, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences Abstract: Background: It is believed that diabetes mellitus (DM) increase the susceptibility to Helicobacter Pylori (HP) infection, but there is little information about the role of DM in being infected patients with HP. We studied the frequency of HP in diabetic patients referred to Taleghani hospital during 2003-2004. Materials and methods: In this case–control study, frequency of HP in diabetic patients referred to Taleghani hospital were studied. Case group consisted of 84 patients with documented diabetes mellitus and control group included dyspeptic patients without DM who were been matched to the case group. Both case and control groups underwent endoscopy. Patients who had history of using antibiotics during the previous month or proton pump inhibitors during the past week were excluded. Urease test was performed in all patients. In negative unease test, biopsy was taken to evaluate histologic study of HP. Results: Mean age of case and control groups were 47.5±10.2 and 47.6±10 years, respectively. In both groups, male to female ratio was 46 to 36. Nineteen patients (22.6%) have diabetes type1 and others (77.4%) have diabetes type 2. Frequency of HP in case and control groups were 47 (51.1%) and 45 (48.9%), respectively and there was no significant differences between two groups. Odds ratio for being infected with HP in diabetic patients was 0.95 (95% CI: 0.7 – 1.3). Conclusion: This study didn’t demonstrate any relation between DM and HP in adult patients. So, high frequency of dyspepsia in diabetic patients can be attributed to other factors such as autonomal disorders. KEYWORDS: . ،هليکوباکترپيلوری،ديابت قندی،، ديس‌پپسی،آندوسکوپی Helicobacter pylori, Diabetes Mellitus, Dyspepsia, Endoscopy 103 106 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-5&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa دکتر محمد جواد احسانی اردکانی articale@rcgld.org 10031947532846002183 Yes دکتر حميد محقق شلمانی 10031947532846002184 No دکتر اقليم نعمتی 10031947532846002185 No Ehsani Ardakani MJ, Mohaghegh Shalmani H, Nemati E, Zali MR دکتر محمد رضا زالی 10031947532846002186 No

fa بررسی وضعيت بيماران دارای لکوسيتوز بستری در بيمارستانهای لقمان حکيم و شهيد لبافی نژاد طی سالهای 83-1382 عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه وهدف : فرمول شمارش کامل خون (CBC : Complete blood count) از جمله تست های آزمايشگاهی است که به وفور در تشخيص بيماريها در خواست می شود و لکوسيتوز شايعترين يافته آزمايشگاهی در اين خصوص محسوب می گردد. مطالعات محدودی به علل ايجاد کننده لکوسيتوز پرداخته اند . در اين مطالعه ،علل ايجاد کننده لکوسيتوز در دو بخش عفونی وابسته به دانشگاه شهيد بهشتی در سال 83-1382 مورد بررسی قرار گرفت . روش بررسی : يکصد بيمار بستری (71 مرد و 29 زن ) با متوسط سنی 52 سال مورد بررسی قرار گرفتند . با مراجعه روزانه به آزمايشگاه هماتولوژی اين دو مرکز ، فرمول شمارش 100 بيمار بستری که حداقل يکبار لکوسيتوز بالاي3 mm/000/10 داشتند انتخاب و وارد مطالعه شدند . علل ايجاد کننده لکوسيتوز با تکميل فرم اطلاعاتی مربوطه مورد بررسی قرار گرفت . يافته ها : در مجموع در 75 بيمار علت عفونت مشخص شد. از اين تعداد ،29بيمار (7/38%) پنومونی ،19 بيمار(3/25%) عفونت دستگاه ادراری ،14بيمار (7/18%) عفونت پوست و بافت نرم ،4بيمار (3/5%) عفونت استخوان ومفصل ،3بيمار (4%) عفونت دستگاه عصبي2بيمار( 7/2%) ، عفونتقلب وعروق ،2بيمار( 7/2%)فارنژيت ،1بيمار( 3/1%) گاستروآنتريت و1بيمار ( 3/1%)آبسه داخل شکمی داشتند . در اين مطالعه استرس فيزولوِژی در 11 %،داروها 5%،بيماريهای هماتولوژيک و بد خيمی ها 2%ونکروز التهابی در 4%بيماران ديده شد.3بيمار بدون تشخيص فوت کردند . در اين بررسی متوسط گلبول های سفيد خون 3 mm/4747±15386بود. نتيجه گيری :عفونتها ،بخصوص عفونتهای ريوی شايعترين علل ايجاد کننده لکوسيتوزمحسوب ميشوند .با اين حال علل غير عفونی را نيز بايد در نظر داشت . علی رغم تعداد کم موارد بدخيمی در اين مطالعه ،به نظر ميرسد با بالارفتن هرچه بيشتر موارد لکوسيتوز ،شانس بدخيمی افزايش يابد. وازگان کليدی : لکوسيتوز ،عفونت ،شمارش کامل خون. Abstract: Background: Complete blood count (CBC) is one of the frequently required tests in clinics and leukocytosis is the most frequent finding. Few modern studies have enumerated the conditions associated with leukocytosis. In this descriptive study, we evaluated its etiologies in 2 teaching infectious wards from 1382 until 1383. Materials and methods: 100 inpatients with WBC (white blood cells) count of 10000 cells/mm3 presenting at the Loghman Hakim and Labafinejad Medical center of Shaheed Beheshti Medical University were evaluated. Data were recorded on data sheets and analyzed. Results: We documented infection in 75 patients (75%). Of these 75 patients, 29 (38.7%) had pneumonia, 19(25.3%) had urinary tract infections, 14(18.7%) had skin and soft tissue infections, 4(5.3%) had bone and joint infections, 3(%4) had CNS infections, 2(2.7%) had cardiovascular infections, 2(2.7%) had pharyngitis, 1(1.3%) had Gastroenteritis and 1(1.3%) had intra-abdominal abscess. Non- infection causes of leukocytosis in the 100 patients included physiological stress (11%), medication and drug (5%),hematologic and malignant disorder (2%), and necrosis-inflammation (4%). 3 patients died without any diagnosis. The mean leukocyte count was 15386 4747. Conclusion: Infection, especially respiratory tract infection, is a prominent cause of leukocytosis (75%) but non-infectious conditions should also be considered. Despite few malignant cases in this study, malignancy should be ruled out in patients with a very high leukocyte count. KEYWORDS: Leukocytosis, Infection, CBC. ،لکوسيتوز،عفونت،شمارش کامل خون Leukocytosis, Infection, CBC 107 111 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-6&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa دکتر مسعود مردانی mmardani@hotmail.com 10031947532846002187 Yes دکترافشين منيری 10031947532846002188 No Mardani M, Moniri A, Besharat M دکترمهدی بشارت 10031947532846002189 No

fa پايش شيوع گواتر و ميزان يد ادرار در دانش‌آموزان 10-7 ساله استان کهکيلويه و بوير احمد درسال 1380 پژوهشی Original چکيده سابقه وهدف: کمبود يد و اختلالات ناشی از ان به عنوان يک مشکل عمده بهداشتی - تغذيه ای در ايران از سالها قبل شناخته شده است . استان کهکيلويه وبوير احمد يکی از مناطقی است که در مطالعات قبل از يد رسانی ،دارای شيوع بالای گواتر آندميک بوده است . در ايران برنامه کنترل و پيشگيری از بروز اين اختلالات از جمله توليد و توزيع نمک يد دار از سال 1368به مرحله اجراء در آمد ه است . به منظور پايش برنامه کشوری مبارزه با کمبود يد در سال 1380، اين بررسی در دانش آموزان 7تا 10ساله استان کهکيلويه وبوير احمد انجام شر . روش بررسی : طی يک بررسی توصيفی -مقطعی از طريق نمونه گيری تصادفی تعداد 1200 دانش آموز (به تعداد مساوی دختر و پسر ) انتخاب شدند . شيوع گواتر از طريق معاينه بالينی انجام وطبق تقسيم بندی سازمان جهانی بهداشت درجه بندی شد . نمونه ادرار از يک دهم نمونه ها اخذ گرديدواندازه گيری يد ادرار به روش هضم انجام شد. يافته ها :در صد کلی گواتر در دانش آموزان استان 7/7% به ترتيب در دختران و پسران 5/6% و 7/8% بود ميانه يد ادرار در جمعيت مورد مطالعه µġ/dL 7/17 بود . در 7/84% موارد يد ادرار بيشتر از µġ/dL10 بود و سطح يد ادرار کمتر از µġ/dL5 در 3/14% موارد وجود داشت . هيچ يک از افراد يد کمتر از µġ/dL2 نداشتند . تفاوتی در شيوع گواتر و ميزان يد ادرار بين دو جنس ونيز دانش آموزان شهر يا روستا مشاهده نشد . نتيجه گيری : يافته های اين بررسی نشان می دهد که در مقايسه با بررسی کشوری سال 1375 ، در صد گواتر در دانش آموزان کاهش معنی داری داشته و يد ادرار دانش آموزان استان کهکيلويه و بوير احمد همچنان در حد مطلوب سازمان جهانی بهداشت می باشد. لذا استان کهکيلويهو بوير احمد در زمره مناطق "عاری از کمبود يد " محسوب می شود. وازگان کليدی : گواتر ،اختلالات ناشی از کمبود يد،غلظت يد ادراري Abstract: Background: Iodine deficiency disorder (IDD) is a worldwide health problem. Parts of Iran, such as Kohkilouyeh-va-Bouyerahmad, had been known as endemic areas for goiter. IDD was accepted as a priority health problem in our country and a National IDD Council was formed in 1989. This study was performed to evaluate the National IDD Council program in 2001 among 7-10-year-old children in Kohkilouyeh-va-Bouyerahmad province. Materials and methods: In this cross sectional study, 1200 children (M/F ratio=1), aged 7-10 years, were selected and grading of goiter was performed in accordance to the WHO criteria. Urinary samples were obtained from 120 children and urinary iodine was measured using digestion method. Results: Total prevalence of goiter was 7.7% (6.5% in girls and 8.7% in boys). The median urinary iodine was 17.7µg/dl. 84.7% had urinary iodine of more than 10µg/dl, while 14.3% had urinary iodine levels of <5µg/dl. None of the candidates has urinary iodine of less the 2µg/dl. There was no significant difference between sexes and urban or rural areas. Conclusion: Results have revealed that the total prevalence of goiter has significantly decreased among children in Kohkilouyeh-va-Bouyerahmad province, meanwhile, urinary iodine concentration of children has reached to WHO approved rate. Thus, Kohkilouyeh-va-Bouyerahmad province could be classified among "iodine-deficiency-free" areas in Iran. ،گواتر،اختلالات ناشی از کمبود يد،غلظت يد ادراری Goiter, Iodine deficiency disorder, Urinary iodine concentration. 113 117 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-7&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa دکتر مهدی هدايتی 10031947532846002190 Yes دکتر ربابه شيخ الاسلام 10031947532846002191 No دکتر رضا چمن 10031947532846002192 No دکتر بهداد سليمانی 10031947532846002193 No مژگان پادياب 10031947532846002194 No Hedayati M, Sheykholeslam R, Chaman R, Soleimani B, Padyab M, Azizi F دکتر فريدون عزيزی azizi@erc.ac.ir 10031947532846002195 No

fa فراوانی هپاتيتB ، هپاتيتC و ارتباط آنها با ايجاد مهار کننده فاکتور VIII در مبتلايان هموفيلی استان همدان- 1383 عمومى General پژوهشی Original چکيده : سابقهوهدف: هموفيلی يک اختلال وابسته به کروموزوم X است که به دليل کمبود فاکتور انعقادی VIII يا فاکتورIX فرد را مستعد خونريزی می کند . هدف از اين مطالعه حاضر تعيين فراوانی عفونتهای هپاتيتB وC ،و بررسی ارتباط آنها با ايجادمهار کنند ه فاکتورVIII در مبتلايان به هموفيلی استان همدان می باشد. روش بررسی: 66 بيمار مبتلا به هموفيلی ارزيابی از نظر هپاتيتB وC به روش اليزا ،ترانس آمينازهای کبدی ،تاييدشده توسط پزشک مورد بررسی قرار گرفتند. سرولوژی هپاتيتB وC ، ترانس آمينازهای کبدی فاکتورVIII ومهارکننده فاکتورVIII صورت گرفت.همچنين اطلاعات دموگرافيک به کمک پرسشنامه از بيماران اخذ شد. يافته ها : فراوانی آنتی بادی هپاتيت C (HCV.Ab) و آنتی ژن سطحی هپاتيت(HBsAg) B دراين بيماران به ترتيب 1/59% . و5% بود. فراوانی مهارکننده فاکتورVIIIدرافراد با هموفيلی A 8/47% بود و وجودآين فاکتور با هپاتيتB يا C ويا ميزان Aترانس آمينازهای کبدی ارتباط آماری معنی داری نداشت . از لحاظ آماری ارتباط معنی داری بين مدت هموفيلی و تشکيل فاکتورVIII وجود داشت (03/0>(P همچنين ارتباط آماری معنی داری بين مدت هموفيلی و ابتلا به هپاتيتC وجود داشت(01/0P< ) . نتيجه گيری: فراوانی هپاتيتC وهپاتيتB درمبتلايان به هموفيلی قابل توجه است. در اين خصوص روش های معمول غربالگری وحذف ويروس از فرآورده های خونی نياز به بازنگری دارد. کلمات کليدی: هپاتيت B ، هپاتيت C ، هموفيلی، همدان، مهارکننده فاکتورVIII. Abstract: Background: Hemophilia is a x-linked deficiency of factor VIII. The aim of the present study was to determine the frequencies of hepatitis B and C infections, markers of inflammation and liver function tests and also to assess the possible association between factor VIII inhibitor and hepatitis B and C infections in hemophiliacs of Hamedan Province of Iran. Materials and methods: Sixty-six patients with confirmed diagnosis of hemophilia were included, for whom, hepatitis B and C serology, aspartate aminotransferase (AST), alanine aminotransferase (ALT), factor VIII level and factor VIII inhibitor were evaluated. Results: Frequencies of hepatitis C antibody and hepatitis B surface antigen were 59.1% and 5%, respectively. Frequency of factor VIII inhibitor was 47.8% in hemophilia A group, and its presence was not neither associated significantly with hepatitis B or C infections nor with AST or ALT levels. There was a significant statistical association between duration of hemophilia and development of factor VIII inhibitor (P<0.03) and hepatitis C (p<0.01). Conclusions: Frequencies of hepatitis C and B are significant in hemophiliacs. Indeed, current screening of blood products might not be complete for elimination of blood-borne viruses and we strictly suggest revising this process in transfusion centers. ،هپاتيت B،هپاتيت C،هموفيلی،مهارکننده فاکتورVIII Hepatitis B, hepatitis C, Hemophilia, Factor VIII inhibitor. 119 123 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-11&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa دکتر امير هوشنگ محمد عليزاده ahmaliver@yahoo.com 10031947532846002196 Yes دکترمهدی رضازاده 10031947532846002197 No دکتر ميترا رنجبر 10031947532846002198 No دکتر فرحناز فلاحيان 10031947532846002199 No دکتر مهرداد حاجيلويی 10031947532846002200 No دکتر سيد محسن موسوی 10031947532846002201 No دکتر محمد عباسی 10031947532846002202 No Mohammad Alizadeh AH, Rezazadeh M, Ranjbar M, Fallahian F, Hadjilooi M , Mousavi M, Abbasi M, Zali دکتر محمد رضا زالی 10031947532846002203 No

fa بررسی اثر آماده سازی بر پيشگيری از عفونت پس از سپتوپلاستی عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: عمل جراحی سپتوپلاستی از اعمال شايع و پايه‌ای در رشته گوش و حلق و بينی می‌باشد و عفونت در ناحيه بينی به دليل وجود ارگانيسم‌های متعدد و نزديکی و ارتباط با مناطق حياتی سر و گردن از اهميت ويژه‌ای برخوردار است. تحقيق حاضر با هدف تعيين تاثير آماده‌سازی (Preparation) قبل از عمل سپتوپلاستی و تأثير آن در پيشگيری از عفونت پس از عمل انجام گرديد. روش بررسی: مطالعه به روش کارآزمايی بالينی بر روی ۱۵۰ نفر ( ۷۸ نفر به عنوان گروه مورد و ۷۲ نفر بعنوان گروه شاهد) انجام گرفت. برای گروه مورد آماده‌سازی قبل از عمل انجام نشد و برای گروه شاهد اين کار به صورت روتين صورت گرفت. در نهايت کليه بيماران از نظر عفونت پس از عمل (روز اول و دوم، هفته اول و دوم، و ماههای يک، دو و سه) تحت بررسی قرار گرفتند. يافته‌ها: گروه مورد شامل ۲۲ زن و ۵۶ مرد با ميانگين سنی 1/5±6/24سال و گروه شاهد شامل ۱۷ زن و ۵۵ مرد با ميانگين سنی 4/6±1/25 سال بودند. پس از عمل در هر گروه يک مورد عفونت ديده شد. نتيجه‌گيری: با توجه به تحقيق حاضر که حاکی از عدم تأثير آماده‌سازی ناحيه عمل در ميزان بروز عفونت پس از عمل دارد به نظر می‌رسد در اعمال سپتوپلاستی آماده‌سازی دقيق قبل از عمل ضروری نبوده و بهتر است دقت بيشتری در مورد تکنيک عمل، کاهش زمان عمل و مراقبتهای پيش و پس از عمل انجام شود. واژگان کليدی: سپتوپلاستی، آماده‌سازی، عفونت پس از عمل. Abstract Background: Septoplasty is one of the most common and basic procedures in ear, nose and throat surgery. Due to the presence of several resident organisms and their proximity to vital regions of the head and neck, any infection in this region is of special importance. Implementation of optimal preparation (Prep) of the surgery site has been widely accepted as the most important inhibiting factor for post surgical infection in all branches of surgery including ENT, so we decided to study the effects of preoperative prep on the incidence of post operative infections. Materials and method: This study was conducted as a clinical trial on septoplasty candidates chosen among patients visiting the ENT clinic of Boo Ali and Taleghani hospitals during the years 1997 - 2005. 150 candidates were chosen (78 as cases and 72 as the control group) according to order of visit. Preoperative prep was omitted in all the subjects in the case group, while routine prep with Povidone –Iodine was implemented in controls. Both groups were examined for post surgical infections. Statistical analyses were done by SPSS and Fisher Exact Test. Results: In the case group were 22 females and 56 male with average age of 24.6 ± 5.1 years and in control group were 17 female and 55 male with average 25.3 ± 6.4 years. Signs of infection were observed among one patient in each group (p<0.9). Conclusion: The current study revealed no change in the incidence rate of post-op infection. It seems the sterilization and careful prep of the surgical site is not necessary for performing septoplasty and it is better to pay more attention to the surgical technique, reducing the duration of surgery, and optimizing pre and post operative care. ، سپتوپلاستی،، آماده‌سازی،، عفونت پس از عمل Preparation, Septoplasty, Post-operation infection 129 131 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-12&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa دکتر محمدرضا فتح‌العلومی dr_fath@yahoo.com 10031947532846002204 Yes دکتر علی‌فتاحی‌بافقی 10031947532846002205 No Fathololoomi MR, Fattahi Bafghi A, Eskandari A دکتر اميرمحمد اسکندری 10031947532846002206 No

fa فراوانی بيماريهای پوستی در ندامتگاه قزل حصار کرج عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: مددجويان ساکن در زندان به دليل زندگی دسته‌جمعی و وجود رفتارهای پرخطر و استرس‌زا در معرض ابتلا به بيماريهای پوستی هستند. هدف از مطالعه حاضر بررسی فراوانی بيماريهای پوستی در ندامتگاه قزل‌حصار کرج می‌باشد. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی، 1404 مددجو به صورت تصادفی انتخاب و توسط متخصصين پوست معاينه شدند. فراوانی انواع بيماريهای پوستی در اين افراد تعيين شد. يافته‌ها: تمام افراد شرکت‌‌کننده در اين مطالعه مذکر بودند. متوسط سن افراد 2/11±0/34 سال و ميانگين مدت اقامت در زندان 8/2±9/1سال بود. 97 نفر (9/6%) از خارش ژنراليزه و 140 نفر (9/9%) از خارش لوکاليزه شکايت داشتند. خالکوبی در 261 نفر (6/18%) مشاهده شد. 783 مددجو (8/55%) مبتلا به بيماری پوستی بودند. آکنه تنه شايعترين بيماری با فراوانی 1/13% (184 نفر) بود. آکنه در مددجويان با سن کمتر و همچنين در افراد با سابقه اعتياد بيشتر مشاهده گرديد. گال در 31 مددجو (2/2%) مشاهده شد و در اتاقهای شلوغ شيوع بيشتری داشت. نتيجه‌گيری: شايعترين بيماری مشاهده شده آکنه تنه و تينا ورسيکالر بود. توصيه می‌شود تمام زندانيان قبل از ورود به محيط زندان و همچنين به صورت دوره‌ای معاينه شوند تا با درمان مناسب شانس انتقال بيماريهای مسری پوستی کاهش يابد. واژگان کليدی: بيماريهای پوستی، زندان، مددجو. .: Department of Dermatology and Skin Research Center, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences , Tehran , Iran Abstract: Background: Prisoners are susceptible to dermatological diseases due to their communal life in prison, high-risk behaviours and being under stress. The aim of our project was to investigate the prevalence of dermatological diseases in an Iranian prison. Materials and methods: In this observational-cross sectional study 1404 prisoners were randomly selected and examined by two dermatologists. Results: All the examinees were male prisoners. Their average age was 34 +/- 11.2 and average time of imprisonment was 1.9+/- 2.8 years. 7% of cases (97) complained of generalized itching and 10% (140) had a localized itching. Tattoos were seen on the body of 261 prisoners (19%). 783 person (56%) (CI 95%: 53-59%) had a dermatological disorder and 621 (44%) were totally healthy. Truncal Acne Vulgaris was the most common disorder that was seen in 184 cases (13%). 158 cases (11.2%) had Tinea Versicolor. Other diseases were Facial Acne Vulgaris in 78 cases (5.5%), Dry Skin in 75 cases (5.3%) and Hand Eczema in 55 cases (4%). The average age of patients with Facial and Truncal Acne was lower. However, Acne was seen more in the patients with history of addiction. Scabies was more prevalent in crowded rooms. Conclusions: The most prevalent skin diseases were truncal Acne and tinea versicolor our finding revealed that scabies prevalence is meaningfully related to duration of imprisonment. It is recommended that all the prisoners should be examined before entering the prison and also periodically during their imprisonment in order to receive suitable treatment and decrease the risk of transmitting contagious diseases in prison. ،بيماريهای پوستی،زندان،، مددجو Skin disease, Prison, Prevalence 133 136 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-13&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa دکتر محمد ابراهيم زاده اردکانی 10031947532846002207 No دکتر فرهاد ملک‌زاد 10031947532846002208 No Rahmati Roodsari M, Malekzad F, Ebrahimzadeh Ardakani M دکتر محمد رحمتی رودسری dermsrc@yahoo.com 10031947532846002209 Yes

fa آگاهی و نگرش دانش‌آموزان مقطع پيش‌دانشگاهی شهرستان پاکدشت نسبت به ايدز در سال 1382 عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: عفونت باHIV/AIDS يک عامل مختل‌کننده سلامت در تمام دنيا است و روند آن نيز در ايران رو به رشد است. اين مطالعه با هدف تعيين سطح آگاهی و نگرش دانش‌آموزان نسبت به ايدز در سال 1382 در شهر پاکدشت انجام گرفت. روش بررسی: 655 دانش‌آموز (404 دختر و 251 پسر) از 10 مرکز پيش‌دانشگاهی شهر پاکدشت در مطالعه شرکت کردند. با استفاده از يک پرسشنامه بی‌نام و خود‌ايفا، سطح آگاهی با 40 عبارت "صحيح، غلط و نمی‌دانم"، و نگرش با 16 عبارت پنج‌گزينه‌ای ليکرت مورد سنجش قرار گرفت. 7 سئوال به مشخصات دموگرافيک دانش‌آموزان (سن، جنس و رشته تحصيلی)، منابع کسب آگاهی، کفايت اطلاعات، نياز به آموزش بيشتر و سن مناسب آن اختصاص داشت. يافته‌ها: نگرش دانش‌آموزان نسبت به ايدز مثبت بود. آگاهی عمومی 5/45% دانش‌آموزان خوب (پاسخ صحيح به بيش از 75% سئوالات)، 2/45% نسبی (پاسخ صحيح به 50 تا 74 درصد سئوالات) و 3/9% ضعيف (پاسخ صحيح به کمتر از 25% سئوالات) بود. با اين حال آگاهی در مورد تماس جنسی دهانی، انتقال بيماری در تماس جنسی با غير همجنس و نقش کاندوم در پيشگيری از بيماری پائين بود. تلويزيون مهمترين منبع کسب آگاهی ذکر شده بود و 90% دانش‌آموزان خود را نيازمند آموزش بيشتر می‌دانستند. نتيجه‌گيری: کاستيهای موجود در آگاهی می‌تواند درصد زيادی از دانش‌آموزان را در معرض آلودگی و ابتلا به ايدز قرار دهد. بنابراين توصيه می‌شود در مطالعات بعدی ابتدا شناخت از کاندوم و سپس نقش آن مورد توجه قرار گيرد و برنامه‌های آموزشی همگانی در آستانه سنين بلوغ بطور واضح از همه رسانه‌ها بخصوص تلويزيون پخش شود. واژگان کليدی: ايدز، آگاهی، نگرش، دانش‌آموزان. Abstract Background: HIV/AIDS is a major world wide health concern. The present study was conducted to determine knowledge and attitudes towards AIDS among high school students in Pakdasht. Material and method: Six hundred and fifty five students (404 females and 251 males) from 10 pre-university centers participated in the survey. An anonymous self-administered questionnaire was used to measured knowledge (40 "true, false, do not" items), attitudes (16 items, 5-point Likert-type scale), and seven query (age, sex, educational field, sources of information, adequacy of information, need to more education and suitable ages). Results: Attitude toward HIV/AIDS was positive. General knowledge of 45.5% students was good (true responses to more than 75% of items), 45.2% was moderate (true responses to 50-74% of items) and only 9.3% had weak knowledge (true responses to less than 25% of items) however, results revealed low level of knowledge to oral sex, heterosexually contact, and the protective role of condom. TV was identified as the most frequent source of information, while 90% indicated the need for receiving HIV prevention education in the future. Conclusion: These defects may lead to further exposure to and contamination with HIV/AIDS. Thus, we recommend further surveys in this regard. ،ايدز،آگاهی، نگرش، دانش‌آموزان HIV/AIDS, Knowledge, Attitudes, High school students. 137 143 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-14&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa دکتر شيرين روحانی‌راد 10031947532846002210 Yes Kolahi AA, Rohanirad S دکتر علی‌اصغر کلاهی kolahii@gmail.com 10031947532846002211 No

en شناسايی زيرگروه‌های مختلف ويروس هاری در ايران با استفاده از ويژگی‌های ملکولی (پلی‌مرفيسم ژن فسفوپروتئين) عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: در کشور ايران بيماری هاری در کليه استانها و شهرستانها گزارش گرديده ‌است، ليکن تاکنون هيچگونه بررسی در مورد گروهها و زيرگروههای مختلف ويروس هاری، با استفاده از ژن فسفوپروتئين انجام نشده ‌است. در اين تحقيق ابتدا 48 مورد و به دنبال آن 85 مورد ديگر ويروس هاری جدا شده از مغز حيوانات مختلف ارسالی از استانهای کشور، جهت تعيين گروهها‌ و زيرگروههای مختلف موجود در سطح کشور با روش ملکولی در ناحيه ژن فسفوپروتئين، مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: نمونه‌های مشکوک به هاری که از نقاط مختلف کشور به اين مرکز ازسال شده بود، به روش ايمونوفلورسنت مورد آزمايش قرار گرفت و در صورت مثبت بودن، جهت تعيين گروه و زيرگروه مربوطه، آزمايش‌های ملکولی در ناحيه ژن فسفوپروتئين بر روی آن انجام شد. يافته‌ها: نتايج حاصله با استفاده از آناليز فيلوژنتيکی (Phylogenetic analysis)، سه گروه ويروس هاری (I ،II و III ) و زير گروههای مربوطه را در نقاط مختلف کشور نشان داد. در استان خراسان، بالاترين ميزان تنوع درگروهها و زيرگروههای ويروس هاری وجود دارد. (هر 3 گروه ويروس هاری در اين استان شناسايی شده ‌است). احتمالا اين استان مرکز انتشار آلودگی به استانهای مجاور و در نهايت در سطح کشور می‌باشد. نتيجه‌گيری: نتايج اين بررسی بر روی نمونه‌های استانها و شهرستانهای مختلف سراسر کشور که مکمل آزمايشات انجام شده در کشور کانادا می‌باشد، وجود 3 گروه ويروس هاری را تائيد می‌نمايد. افزايش حرکت و انتشار اين گروهها و زيرگروههای مربوطه به همه استانهای کشور نيز نشان داده شد. واژگان کليدی: ويروس هاری، ايران، ﮊن فسفوپروتئين Abstract: Background: Rabies has been reported in all provinces and cities of Iran, although there has been no molecular study regarding different groups and subgroups of rabies virus by phosphoprotein gene. In this study, firstly, 48 and then 85 recent rabies isolates recovered from cases reported throughout Iran identified the evolutionary origins by molecular method of phosphoprotein gene region. Materials and methods: All the suspected samples from all over the country have been tested by IF method, then all the positive cases have undergone grouping and sub-grouping by molecular tests of phosphoprotein gene. Results: Three groups (I, II, III) and subgroups have been shown in different parts of country by phylogenetic analysis. Khorassan province has the highest rate of diversity of groups and subgroups (all the 3 groups have been identified in this province), which might be the origin of infection in neighboring provinces and all over the country respectively. Conclusion: In this study, the results of different samples obtained from cities and provinces (which could be the complement of Canadian results) confirmed the emergence of 3 different groups of rabies virus. In addition, the widely dispersion of mentioned groups and sub-groups in all provinces could be shown. Rabies virus, Iran, Phosphoprotein gene. 145 154 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-15&amp;slc_lang=en&amp;sid=fa نادر حويزی 10031947532846002212 Yes دکتر سوسن سيمانی 10031947532846002213 No دکتر احمد فياض 10031947532846002214 No دکتر فيروزه فرح تاج 10031947532846002215 No دکتر عليرضا جنانی 10031947532846002216 No عليرضا غلامی 10031947532846002217 No پيوند بيگلری 10031947532846002218 No ناصر اسلامی 10031947532846002219 No Simani S, Fayaz A, Farahtaj F, Janani AR, Gholami AR, Biglari P, Eslami N, Hoveizi N نادر حويزی 10031947532846002220 No

fa بررسی تغييرات عملکردی اجزاء سيستم کمپلمان در بيهوشی‌های عمومی و ناحيه‌ای عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: مشکلات و عوارض حاصل از اعمال جراحی، در بسياری از موارد به دليل طولانی بودن سير بيهوشی و بی‌دردی در بيماران است. بدون شک اين فرآيند در پی تجويز مقادير مختلف و متنوع از انواع داروهايی است که می‌تواند با تأثير بر جريان خون کبدی، سيستم دفاع طبيعی و هوموستاز را به خطر انداخته و با تغيير در مکانيسم‌های ايمنی، وضعيت بيمار را در جهت حساسيت به عفونتها، مختل نمايد. يکی از مواردی‌که در اين روند مورد اهميت است فعاليت آبشاری و حفاظتی سيستم کمپلمان می‌باشد. در اين پژوهش بر آن شديم تا اثر بيهوشی را بر عملکرد سيستم کمپلمان مورد بررسی قرار دهيم. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی 30 نمونه سرم متعلق به دو گروه بيمار که تحت اعمال جراحی ارتوپديک قرار گرفتند، اخذ گرديد. نيمی از نمونه‌ها تحت بيهوشی عمومی و نيمی ديگر تحت بی‌حسی ناحيه‌ای قرار گرفتند. همچنين 30 نمونه 24 ساعت پس از اتمام عمل جراحی و برقراری بيهوشی تهيه شد. نمونه‌ها به دو گروه G و R و زيرگروههای G1، G24 و R1، R24 تفکيک گرديدند. با تعيين اندکس CH50، آزمون برآورد سنجش فعاليت هموليتيک کمپلمان انجام پذيرفت. از روش لوله‌ای کوپنسکی و بافرورونال استفاده شد. يافته‌ها: نمونه‌های مربوط به گروه بيهوشی عمومی، تفاوت معنی‌داری را در جهت کاهش فعاليت کمپلمان، قبل و بعد از عمل نشان دادند. گروه تحت بی‌حسی ناحيه‌ای کاهش معنی‌دار در فعاليت کمپلمان قبل و بعد از عمل جراحی نشان ندادند. بين دو گروه از حيث کاهش در اندکس CH50 ظرف 24 ساعت پس از عمل جراحی تفاوت معنی‌داری ملاحظه شد. قبل از برقراری بی‌حسی و يا بيهوشی هيچگونه تفاوتی از حيث اندکس CH50 بين دو گروه ملاحظه نشد. نتيجه‌گيری: نتايج نشان داد بيهوشی عمومی تأثير کاهشی بر روند فعاليت هموليتيک کمپلمان دارد. چنانچه بيماران از حيث سن و طول مدت عمل جراحی هماهنگی داشته باشند، می‌توان اعلام نمود که بيهوشی عمومی منجر به بروز صدمات عملکردی بر سيستم کمپلمان می‌گردد. واژگان کليدی: بيهوشی عمومی، بيحسی ناحيه‌ای، سيستم کمپلمان، CH50. , Shaheed Beheshti University of Medical Sciences Abstract: Background: The main surgical side effects and complications in many cases are due to the long duration of the anesthesia. Obviously these phenomena are related to the use of anesthetic drugs which have effects on liver blood flow, immune system and homeostasis. One important effect is activation of complement system. In this study we tried to evaluate and compare the effect of general and regional anesthesia on the activation of complement system. Material and methods: This was an analytic, descriptive and cross sectional study. 30 fresh serum samples were taken from 2 groups of patients undergoing orthopedic surgery with general and regional anesthesia induction. The samples were collected once before starting the operation and again 24 hours after. Blood samples from patients receiving regional anesthesia were labeled as R1 and R24, and from those exposed to general anesthesia as G1 and G24, according to the sampling time. Hemolytic index of complement activation was evaluated by Kopensky method in veronal buffer system. Results: Significant decreases of complement activation in G group samples were shown after 24 hours. CH50 index in R1and G1 sample were almost similar. Ch50 index was significantly decreased in G24 samples as compared to R24. No significant differences were observed between R1and R24. Conclusion: The statistical analysis of CH50 index in 2 groups explains that general anesthesia decreases the hemolytic activation of complement system. This study demonstrates the deleterious effect of general anesthesia on the activation of the complement system which constitutes an important defense system against infection. ، بيهوشی عمومی،بيحسی ناحيه‌ای، سيستم کمپلمان، CH50 General anesthesia, Regional anesthesia, Complement system, CH50 155 159 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-16&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa دکتر فرامرز مصفا 10031947532846002221 Yes دکتر نريمان مصفا 10031947532846002222 No دکتر سامان محمودی 10031947532846002223 No Mosafa F, Mosafa N, Mahmoudi S, Farrokhi B: Department of Immunology بابک فرخی 10031947532846002224 No

fa پلی‌مورفيسم‌های ژن گلوتاتيون–S– ترانسفراز P1، T1، M1 در بيماران مبتلا به هپاتيت اتوايميون عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: هپاتيت اتوايميون يک اختلال کبدی مزمن و التهابی با اتيولوژی ناشناخته است. جستجوی پلی‌مورفيسم‌های ژنتيکی نشان داده است که پلی‌مورفيسم‌های ژن‌های گلوتاتيون-s-‌ ترانسفراز، آنزيم‌هايی که کارسينوژن‌ها، داروها و ترکيبات خارجی را متابوليزه می‌کنند، ممکن است در استعداد ابتلا به بيماری اتوايميون کبدی و شدت آن نقش داشته باشند. ما در اين مطالعه پلی‌مورفيسم‌های M1، T1 و P1 ژن گلوتاتيون S ترانسفراز (GST) را در بيماران مبتلا به هپاتيت اتوايميون مورد بررسی قرار داديم. روش بررسی: تحقيق به روش مورد- شاهدی، بر روی 64 بيمار مبتلا به هپاتيت اتوايميون تيپ I و 100 فرد سالم به عنوان کنترل انجام شد. پلی‌مورفيسم‌های T1 و M1 از طريق واکنش زنجيره پلی‌مراز مولتی‌پلکس (Mutiplex-PCR) و پلی‌مورفيسم P1 بوسيله واکنش زنجيره پلی‌مراز و هضم آنزيمی (PCR-RFLP)مورد آناليز قرار گرفتند. يافته‌ها: جهش‌های ژنی GSTM1 و GSTT1 به ترتيب در 35(6/51%( و 15(4/23%) بيمار مبتلا به هپاتيت اتوايميون تيپ I و همچنين 56 (56%) و 22 (22%) نمونه‌ کنترل ديده شد. مقايسه بيماران و افراد کنترل در ارتباط با ژنوتيپ‌های GSTM1 و GSTT1 هيچ تفاوت معنی‌داری را بيـن آنها نشان نداد. در مـورد ژنوتيپ‌های GSTP1 در گروه بيماران 25 نفر (1/39%) هتـروزيگوت، 7 نفر (9/10%) هموزيگوت و در گروه کنترل 14 نفر (14%) هموزيگوت و 38 نفر (38%) هتروزيگوت بودند بطوری‌که تفاوت معنی‌داری از نظر فراوانی پلی‌مورفيسم GSTP1 بين بيماران و افراد کنترل به دست نيامد. نتيجه‌گيری: با توجه به عدم تفاوت قابل ملاحظه در فراوانی اين پلی‌مورفيسم‌ها در بيماران و افراد سالم، ارتباطی بين موتاسيون‌های ژن گلوتاتيون-S-ترانسفراز و هپاتيت اتوايميون تيپ I وجود ندارد. واژگان کليدی: گلوتاتيون-S-ترانسفراز، GSTM1، GSTP1، GSTT1، هپاتيت اتوايميون Abstract: Background: Autoimmune hepatitis (AIH) is a chronic inflammatory liver disorder of unknown etiology. The search for gene polymorphisms has suggested that Glutathion-s-transferase (GST), enzymes that metabolize carcinogens, drug, and foreign compounds, may play a role in susceptibility to autoimmune liver disease and its severity. The objective of this study was to investigate for a relationship between the glutathion-s-transferase M1, T1 and P1 genotypes and type 1 autoimmune hepatitis. Materials and methods: In a case-control study, we investigated glutathion S-transferase (GST) P1 Ile (105) Val, T1, and M1 polymorphisms in 64 type 1 AIH patients and 100 healthy controls that were selected consecutively. GSTM1 and GSTT1 polymorphisms were analyzed by a Multiplex PCR procedure, whereas GSTP1 polymorphism was analyzed by PCR-RFLP. Results: GSTM1 and GSTT1 null genotypes (deletions) were determined in 33(51.6%) and 15 (23.4%) patients with type 1 AIH, and 56(56%) and 22(22%) controls, respectively. Comparison of patients and controls relative to GSTM1 and GSTT1 genotypes revealed no significant difference between them. Regarding GSTP1 genotypes, 25(39.1%) heterozygotes, 7 (10.9%) homozygotes in the case group and 38(38%) heterozygotes, 14(14%) homozygotes in the control group were observed. The allele frequency of GSTP1 (Val) was 30.4% and 33 % in patients and controls, respectively. There were no significant variation in GSTP1 frequencies between cases and controls. Conclusion: These results suggest that there is no association between GST M1, GSTT1 and GSTP1 gene polymorphisms and type 1 autoimmune hepatitis in Iran. ،گلوتاتيون-S-ترانسفراز،GSTM1،GSTP1،، GSTT1،هپاتيت اتوايميون Glutathione S-transferase, GSTM1, GSTT1, GSTP1, Autoimmune hepatitis. 161 167 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-17&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa ليلا عليدوست alidoust_le@yahoo.com 10031947532846002225 Yes دکتر مريم ظفرقندی 10031947532846002226 No دکتر محمدرضا آگاه 10031947532846002227 No دکتر حسين سندی 10031947532846002228 No Alidoost L, Zafarghandi M, Agah MR, Sandi H, Zali MR دکتر محمدرضا زالی 10031947532846002229 No