پژوهش در پزشکی Pejouhesh http://www.pejouhesh.com 1 journal1 fa jalali 1385 6 1 gregorian 2006 9 1 30 3 online 1 fulltext

fa پايش شيوع گواتر و ميزان يد ادرار در دانش‌آموزان 10-7 ساله ایمنی‌شناسی Immunology سرمقاله Editorial چکيده سابقه و هدف: از دير باز مشکل کمبود يد و اختلالات ناشی از آن در نقاط مختلف دنيا وجود داشته و در ايران نيز کمبود يد به عنوان يک مشکل عمده بهداشتی ـ تغذيه‌ای از سالها قبل شناخته شده است. استان تهران يکی از مناطقی است که در مطالعات قبل از يدرسانی دارای شيوع بالای گواتر آندميک بوده است. در ايران برنامه کنترل و پيشگيری از بروز اين اختلالات از جمله توليد و توزيع نمک يددار از سال 1368 به مرحله اجراء درآمده است. به منظور پايش برنامه کشوری مبارزه با کمبود يد در سال 1380 اين بررسی در دانش‌آموزان 7 تا 10 ساله استان تهران انجام شد. روش بررسی: طی يک بررسی توصيفی ـ مقطعی از طريق نمونه‌گيری تصادفی تعداد 1200 دانش‌آموز (به تعداد مساوی دختر و پسر) انتخاب شدند. شيوع گواتر از طريق معاينه بالينی انجام و طبق تقسيم‌بندی سازمان جهانی بهداشت درجه‌بندی شد. نمونه ادرار از يک دهم نمونه‌ها اخذ گرديد و اندازه‌گيری يد ادرار به روش هضم انجام شد. يافته‌ها: درصد کلی گواتر در دانش‌آموزان استان 1/5 درصد (به ترتيب در دختران و پسران 5/3 و3/6 درصد) بود. ميانه يد ادرار در جمعيت مورد مطالعه μg/dl19بود. در8/80% موارد يد ادرار بيشتر از μg/dl10 بود و سطح يد ادرار کمتر از μg/dl 5 در 2/11درصد موارد وجود داشت. هيچ مورد يد ادرار کمتر از μg/dl 2 نداشت. تفاوتی در شيوع گواتر و ميزان يد ادرار بين دو جنس و نيز بين دانش‌آموزان شهر و روستا مشاهده نشد. نتيجه‌گيری: يافته‌های اين بررسی نشان می‌هد که در مقايسه با بررسی کشوری سال 1375 درصد گواتر در دانش‌آموزان کاهش معنی‌داری داشته و پس از شروع يدرسانی يد ادرار دانش‌آموزان استان تهران همچنان در حد مطلوب سازمان جهانی بهداشت می‌باشد. لذا استان تهران در زمره مناطق "عاری از کمبود يد "محسوب می‌شود Abstract: Background: Iodine deficiency disorder (IDD) is a worldwide health problem. Parts of Iran, such as Tehran, had been known as endemic areas for goiter. IDD was accepted as a priority health problem in our country and a National IDD Council was formed in 1989. This study was performed to evaluate the National IDD Council program in 2001 among 7-10-year-old children in Tehran province. Materials and methods: In this cross sectional study, 1200 children (M/F ratio=1), aged 7-10 years, were selected and grading of goiter was performed in accordance to the WHO criteria. Urinary samples were obtained from 120 children and urinary iodine was measured using digestion method. Results: Total prevalence of goiter was 5.1% (3.5% in girls and 6.3% in boys). The median urinary iodine was 19µg/dl. 80.8% had urinary iodine of more than 10µg/dl, while 11.2% had urinary iodine levels of <5µg/dl. None of the candidates has urinary iodine of less the 2µg/dl. There was no significant difference between sexes and urban or rural areas. Conclusion: Results have revealed that the total prevalence of goiter has significantly decreased among children in Tehran province, meanwhile, urinary iodine concentration of children has reached to WHO approved rate. Thus, Tehran province could be classified among "iodine-deficiency-free" areas in Iran. گواتر، اختلالات ناشی از کمبود يد، غلظت يد ادراری Goiter, Iodine deficiency disorder, Urinary iodine concentration. 0 0 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-290&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa حسين دلشاد 10031947532846002125 Yes لادن مهران 10031947532846002126 No محسن نقوی 10031947532846002127 No Delshad H, Mehran L, Naghavi M, Sheykholeslam R, Miran P, Azizi F فريدون عزيزی 10031947532846002128 No dL, Naghavi M, Sheykholeslam R, Miran P, Azizi F 10031947532846002129 No

fa شيوع عفونتهای قارچی در بين کشتی‌گيران در باشگاههای کشتی در تهران گوارش و کبد Gastroenterology and liver پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: عفونتهای پوستی در باشگاههای ورزشی که ورزشکاران تماس مستقيم دارند، خصوصا باشگاههای کشتی به صورت يک مشکل چالش برانگيز در آمده است. گزارشهای رسيده از افزايش عفونتهای پوستی در کشتی‌گيران در سالهای اخير نياز توجه بيشتری نسبت به اين مسئله را طلب می‌کند. عفونت قارچی بدن ورزشکاران اغلب توسط ترايکوفايتون تونسورانس ايجاد شده که ميزان آن به مرحله هشدار رسيده است. هدف از اين بررسی تعيين ميزان شيوع کچلی بدن ورزشکاران در باشگاه‌های کشتی در تهران، جهت کنترل عفونت می‌باشد. روش بررسی: اين بررسی در بين کشتی‌گيران استان تهران از سال 1383 تا 1384 (به مدت 2سال) انجام گرفت. در اين مدت در 612 مورد عفونت قارچی به اثبات رسيد. آزمايشات قارچ‌شناسی انجام شده بر روی کشتی‌گيران شامل آزمايش مستقيم ميکروسکوپی و کشت از نمونه‌های حاصل از ضايعات بود. تشخيص نوع قارچ بر اساس خصوصيات ماکرو و ميکروسکوپی کلنی‌ها انجام می‌گرفت. يافته‌ها: عـامـل اتـيـولـوژيک اصلی عفونت در اين بررسی ترايکوفاتيون تونسورانس (6/92%) بود. شايعترين رده سنی مبتلا به عفونت تينه‌آ گلادياتوروم را گروه سنی 20-10 سال (7/72%) و بعد از آن گروه سنی 30-21 سال (4/22%) تشکيل می‌دادند. بيشترين ورزشکاران مبتلا به عفونت قارچی آنهائی بودند که در باشگاههای ورزشی جنوب و جنوب‌شرقی تهران به تمرين کشتی می‌پرداختند. انتقال عفونت عمدتاً از طريق مستقيم و تماس پوست صورت ‌گرفته بود. نتيجه‌گيری: با توجه به گرايش جوانان در کشور ما به ورزش کشتی اين ورزش می‌تواند کشتی‌گيران را بطور مستقيم و غيرمستقيم در معرض آلودگی قارچی قرار دهد. تشخيص سريع و درمان مناسب عفونت درماتوفيتی و رعايت مسائل بهداشتی ورزشکاران جهت جلوگيری از کاهش و وقفه در تمرينات ورزشی و مسابقات ضروری می‌باشد Abstract Background: The management of skin infections in wrestlers and other athletes in sports involving skin-to-skin contact is challenging, from making an accurate diagnosis to determining eligibility for play. In recent years, skin diseases in wrestling have finally received the attention it deserves. Tinea corporis gladiatorum, caused most frequently by triclophyton tonsurans, infect wrestlers at alarming rates. To control the outbreak, we conducted an epidemiologic investigation. The purpose of this study is to determine the prevalence of tinea corporis gladiatorum in wrestlers club in Tehran. Materials and methods: A study of dermatophytosis among wrestlers was carried out during March 2004 to December 2005 in 612 mycologically proven cases of dermatophytosis in wrestlers in Tehran. The wrestler mycologically examination consisting of direct microscopic observation and culture of pathologic material. Diagnosis was based on the macro-and microscopic characteristics of the colonies. Results: Trichophyton tonsurans was the predominant dermatophyte, accounting for 92.6% of all tinea corporis gladiatorum isolates in each of the 2 years analyzed. Tinea corporis gladiatorum was found to be more frequent in 10-20 (72.7%) and follow 21-30(22.4%) age groups. The wrestlers with tinea corporis gladiatorum were mostly from wrestler clubs in south and south-east of Tehran. Transmission of tinea corporis is primarily through skin-to- skin contact. Conclusion: Practicing wrestling can lead to direct and indirect exposures to transmission of dermatophytes. The rapid identification and treatment of tinea corporis gladiatorum is vital to minimize disruption in team practices and competition, are paramount. Since infection with dermatophytes can disqualify a wrestler from competing in matches, vigilant surveillance and rapid initiation of therapy can reduce the suspension of a team's practice and competition. کچلی بدن ورزشکاران، درماتوفيتوزيس، ترايکوفايتون تونسورانس، عفونتهای پوستی کشتی‌گيران Tinea gladiatorum, Dermatophytosis, Wrestlers\' skin infections, Trichophyton tonsurans 0 0 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-299&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Bassiri Jahromi SH, Khaksar AA, Amirkhani A 10031947532846002130 Yes

fa جدال علمی در تشخيص و درمان کم‌کاری تيروئيد غدد درون‌ریز Endocrinology سرمقاله Editorial 169 171 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-288&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa feridon azizi فریدون عزیزی azizi@erc.ac.ir 10031947532846001622 Yes

fa با هليکوباکترپيلوری چگونه مقابله نماييم ایمنی‌شناسی Immunology سرمقاله Editorial 173 176 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-289&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa nariman mosaffa نریمان مصفا 10031947532846001623 Yes

fa بررسی فراوانی بيماريهای پوستی در خوابگاههای عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: بيماريهای پوستی بخصوص بيماريهای عفونی و مسری در محيطهای پرجمعيت شايع هستند. مطالعات اپيدميولوژيک اندکی جهت بررسی شيوع بيماريهای پوستی در خوابگاههای دانشجويی انجام گرفته است. هدف مطالعه حاضر تعيين فراوانی بيماريهای پوستی در خوابگاههای دانشجويان دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی بود. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی تعداد 1279 نفر از دانشجويان دختر و پسر توسط دو درماتولوژيست در طی 3 ماه مورد معاينه قرار گرفتند. تجزيه و تحليل آماری براساس آزمونهای t-test و مجذور خی‌ انجام گرفت. يافته‌ها: 1173 نفر (7/91%) از دانشجويان مبتلا به بيماری پوستی بودند. از اين تعداد، 658 نفر (56%) مرد و 515 نفر (44%) زن بودند. محدوده سنی آنها بين 32-17 سال بود. شايعترين بيماريهای پوستی عبارت بودند از: آکنه (56%)، ريزش مو فقط در خانمها (14%)، شوره سر (11%)، کک و مک (10%)، اگزمای دست (10%)، درماتيت سبورئيک (9%)‌، پيتريازيس ورسيکالر (8%)، خشکی پوست (6%)‌ و اگزما (5%). ‌شيوع آکنه با افزايش سن کاهش داشت. رابطه معنی‌داری بين اگزما و سابقه فاميلی اگزما؛ بين اگزما و خشکی پوست؛ و بين خشکی پوست و کراتوزيس پيلاريس وجود داشت. نتيجه‌گيری: يافته‌های اين مطالعه نشان داد بيماريهای پوستی در خوابگاهها شايع می‌باشند Background: Skin disorders especially infectious and contagious diseases are quite common in crowded environment. Few epidemiological studies have been conducted among university students, thus the present study was carried out to determine the frequency of skin disorders among university students in Shahid Beheshti University of Medical Sciences' dormitories. Materials and methods: Totally, 1279 students were selected for this cross sectional study. They were examined by two dermatologists during a 3-month period. T-test and chi square were used for data analysis. Results: Of 1279 students, 1173 (91.7%) had skin disorder, of whom 658 (56%) were male and 515 (44%) were female. Acne (56%), hair loss among females (14%), seborouic dermatitis (9%), freckle (10%), hand eczema (10%), pityriasis versicolor (8%), xirosis (6%) and eczema (5%) were the most common skin disorders. There was an inverse strong relationship between acne and age. Conclusions: Skin disorders are quite common among university students. بيماريهای پوستی، خوابگاه، آکنه Skin disorders, University students, Dormitory, Acne 183 186 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-291&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa M Rahmati Roodsari محمد رحمتی رود سری dermsrc@yahoo.com 10031947532846002143 Yes F Malekzad 10031947532846002144 No R Amini 10031947532846002145 No M Shiri 10031947532846002146 No

fa تعيين شيوع کريپتوسپوريديوم و اندازه‌گيری ريزمغذی‌های سرم در کريپتوسپوريديوزيس در کودکان زير 5 سال در شهرکرد عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: انگل کريپتوسپوريديوم با انتشار جهانی، يکی از عوامل مهم اسهال در کودکان و افرادی که دارای نقص سيستم ايمنی هستند، شناخته شده است. باتوجه به ارتباط بين افزايش ريزمغذی‌ها و تسريع سير بهبودی بيماريهای عفونی، از جمله اسهال، در اين مطالعه علاوه بر تعيين ميزان شيوع آلودگی با اين انگل ميزان ويتامين A ، روی و سلنيوم سرم در کودکان آلوده نيز بررسی گرديد. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی از 504 کودک بستری مبتلا به اسهال و بدون اسهال و همچنين 114 کودک بستری با علتهای ديگر به غير از اسهال (گروه کنترل) نمونه مدفوع گرفته شد و از نظرآلودگی با کريپتوسپوريديوم با روش اليزا مورد مطالعه قرار گرفتند. همچنين در کودکان اسهالی، ميزان ويتامين A با روش HPLC و روی و سلنيوم به طريق ICP-MS اندازه‌گيری شد. يافته‌ها: در مجموع، 12 مورد (2%) آلودگی با کريپتوسپوريديوم در کودکان اسهالی تشخيص داده شد (در گروه کنترل آلودگی تشخيص داده نشد). بيشترين ميزان آلودگی در فصل بهار يافت گرديد. در اين مطالعه اختلاف معنی‌داری بين ميزان آلودگی با اين انگل و جنس مشاهده نگرديد. درصد کمبود ويتامينA در کودکان آلوده به اين انگل تقريبا بطور معنی‌داری بيشتر از درصد کمبود آن در ديگر کودکان بستری با اسهال بود. اگر چه درصد کمبود روی و سلنيوم در کودکان آلوده با اين انگل کمی بيشتر از درصد آن در مقايسه با ديگر کودکان بستری مبتلا به اسهال بود، اين اختلاف از نظر آماری معنی‌دار نبود. نتيجه‌گيری: نتايج حاصله از اين مطالعه نشان می‌دهد ميزان آلودگی با اين انگل در کودکان زير 5 سال مبتلا به اسهال تقريبا مشابه ساير نقاط کشور است. لذا ضرورت توجه پزشکان به اين انگل در اسهال حاد کودکان و انجام رنگ‌آميزی ذيل نلسون در نمونه‌های اسهالی احساس می‌گردد. Abstract: Background: Cryptosporidium is a worldwide protozoa and one of the most important causes of diarrhea among under 5 years children and immunocompromized patients. The majority of studies conducted about the parasite is in developed countries and mainly focused on immunocompromized subjects. Also diarrhea and malnutrition are common in young children in developing countries and a reciprocal relationship has been postulated with diarrhea leading to malnutrition and malnutrition predisposing to diarrhea. Therefore this study was carried out in order to find the prevalence of Cryptosporidium infection and to assess micronutrient deficiencies in children hospitalized due to diarrhea and to compare micronutrient status in children with or without Cryptosporidium. Material and Methods: In this survey 504 stool samples were collected from hospitalized and outpatient children with acute diarrhea (259 and 245, respectively). Meanwhile, 114 stool samples were collected from children hospitalized for elective surgery who did not have diarrhea during the past 2 weeks before consultation (control group). All stools were screened by ELISA method for detection of Surface Cryptosporidium Antigen. In addition serum samples were collected from hospitalized children with diarrhea to assess vitamin A level by HPLC and Zn and Se by ICP-MS technique. Results: Of 504 samples, 12(2%) were infected with cryptosporidium. None of the controls were positive for cryptosporidium antigen. According to gender, there was no difference between girls and boys. Seven cases (58%) of infected children were seen in during spring. The mean of vitamin A and Zn in children with cryptosporidium were lower than other hospitalized children with diarrhea (p<0.05), however, the mean of selenium was higher in infected children although their difference did not reach a statistically significant level. Conclusions: Results revealed that the prevalence of infection with cryptosporidium in this survey was similar to the majority of studies performed in other parts of Iran. It seems that there is a need of laboratory tests to diagnose cryptosporidium infection in watery stools in Iran. کريپتوسپوريديوم، اسهال، ريزمغذی Cryptosporidium, Micronutrients, Diarrhea 187 191 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-292&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa B Khalili بهمن خليلی Bahman55_ Khalili@yahoo.com 10031947532846001634 Yes GH Shahabi قربانعلی شهابی 10031947532846001635 No M Besharat مهدی بشارت 10031947532846001636 No M Mardani مسعود مردانی 10031947532846001637 No L Cuevas لوئيس کواس 10031947532846001638 No CA Hart آنتونی هارت 10031947532846001639 No

fa بررسی فراوانی تظاهرات پوستی در 1135 بيمار ديابتی نوع دو در شهر تهران و ارتباط آن با عوارض ميکروواسکولر ديابت عمومى General پژوهشی Original روشچکيده بررسی: در اين مطالعه مقطعی 1135بيمار ديابتی نوع 2 که به طور مستمر به انجمن ديابت ايران و برخی از کلينيک‌های پوست و درمانگاههای غدد مراجعه کردند از نظر تظاهرات پوستی تحت معاينه کامل قرار گرفتند و در موارد لازم کشت، اسميــــر و بيوپسی به عمل آمـد. فشارخون، قد و وزن اندازه‌گيری شد و وجود نوروپاتی به روش Michigan neuropathy screening instrument ارزيابی شد. بررسی رتينوپاتی توسط متخصص چشم انجام گرديد. از کليه بيماران FBS، HbA1c و آلبومينوری سنجيده شد. يافته‌ها: در اين مطالعه 1135 بيمار ديابتی شامل 516 مرد (45%) مرد و 619 زن (55%) با ميانگين سنی 11±54 سال و ميانگين مدت زمان ابتلا به ديابت 7±9 سال وارد شدند. شيوع تظاهرات پوستی 64% بود. ميانگين سنی، مدت زمان ابتلا به ديابت، رتينوپاتی و نوروپاتی در بيمارانی که ضايعه پوستی داشتند به طور معنی‌داری بالاتر بود. شايعترين تظاهر پوستی منفرد درموپاتی ديابتی، با شيوع 3/32% بود ولی مجموعه عفونتهای پوستی در 5/41% بيماران ديده شد. آکانتوزيس نيگريکانس شيوع 4/26% داشت. نتيجه‌گيری: شيوع ضايعات پوستی در بيماران نوع دو ديابت بالاست. برخی از آنها مؤيد وجود عوارض ميکروواسکولر و برخی مويد عدم کنترل مناسب قند خون هستند. Abstract: Background: Diabetic patients encounter numerous skin lesions. The present study surveyed the frequency of skin lesions among 1135 diabetic patients and their association with microvascular complications. Materials and methods: For this cross sectional study, 1135 diabetic patients (type II diabetes mellitus) wee selected through Iranian Diabetes Association, dermatologic and endocrine disease clinics in Tehran. They were all examined and skin culture, smear or biopsy was obtained when necessary. Blood pressure, weight and height were measured and neuropathy was determined using Michigan Neuropathy Screening Instrument. Retinopathy was evaluated by a ophthalmologist and all subjects were checked for FBS, HbA1c and albuminuria. Result: Totally 1135 diabetic patients including 516 males (45%) and 619 females (55%) with the mean age of 54±11 years and the mean disease duration of 9±7 years were enrolled. Skin lesions were found in 64% of the subjects. The mean age, mean disease duration, retinopathy, and neuropathy were significantly higher among subjects with skin disorder. Diabetic dermopathy was by far the most common presentation observed in 32.3% of subjects. Acantosis nigricans was found in 26.4% of subjects. Conclusion: Skin lesions are quite common among diabetic patients. Some may denote microvascular complications while the others may reveal poor blood sugar control تظاهرات پوستی، ديابت نوع دو، عوارض ميکروواسکولر Skin lesions, Type II diabetes mellitus, Microvascular complication. 193 199 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-293&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa Hosseini M, Ehsani AH, Hosseinpanah F, Azizi F 10031947532846002132 Yes

fa اثربخشی استروئيدهای استنشاقی در درمان آسم کودکان کودکان Pediatrics پژوهشی Original چکيده: سابقه و هدف: در کودکانی که دچار آسم متوسط و شديد هستند، کورتيکواستروئيدهای استنشاقی انديکاسيون مصرف دارند. فلوتيکازون پروپيونات از نسل جديد کورتيکواستروئيدها می‌باشد و مطالعات اندکی، به‌خصوص در کودکان در زمينه اثربخشی و عوارض اين دارو موجود است. هدف اصلی اين مطالعه بررسی و مقايسه اثربخشی و بی‌خطر بودن فلوتيکازون پروپيونات در درمان کودکان آسمی که به درمانهای غيراستروئيدی پاسخ نداده‌اند، می‌باشد. روش بررسی: در اين کارآزمائی بالينی تصادفی 70 کودک (33 دختر و 37 پسر) بين سنين 14-6 سال مورد بررسی قرار گرفتند. 52 کودک با آسم پايدار متوسط يا شديد که تحت درمان با فلوتيکازون (با دوز 100 ميکروگرم دوبار در روز بمدت 12 هفته) بودند با 18 کودک آسمی که بکلومتازون (200 ميکروگرم در روز) دريافت می‌کردند، مقايسه شدند. نتايج در پرسشنامه به‌صورت بررسی تظاهرات بالينی و اندازه‌گيری ميزان حداکثر جريان بازدمی (PEFR) ثبت شد. همچنين برای ارزيابی بی‌خطر بودن اين داروها، کورتيزول ادراری 24 ساعته در ابتدا مطالعه اندازه‌گيری و سپس با نمونه اندازه‌گيری شده آن در آخر هفته 12 مقايسه گرديد. يافته‌ها: در شروع و 3 ماه پس از درمان علائم در گروه بکلومتازون به‌شرح زير بود: سرفه (9/88%، 7/16%)، سرفه بعد از فعاليت (9/88%، 1/11%)، تنگی‌نفس (7/66%، 1/11%) و خس‌خس سينه (2/72%، 7/16%). در همين حال در گروه درمانی فلوتيکازون علائم در شروع و 3 ماه پس از درمان به‌شرح زير بود: سرفه (75%، 4/15%)، سرفه بعد از فعاليت (9/76%، 6/9%)، تنگی‌نفس (2/46%، 9/1%) و خس‌خس سينه (6/59%، 8/3%). بر اساس نتايج فوق بهبودی در يافته‌های بالينی گروه فلوتيکازون بيشتر از بکلومتازون بود (05/0p<). همچنين تستهای عملکرد ريوی نشان از عملکرد بهتر ريه در گروه فلوتيکازون داشت (05/0p<). نتايج کورتيزول ادراری 24 ساعته که در ابتدا و انتهای هفته 12 اندازه‌گيری شده بود در هر گروه درمانی در حد طبيعی گزارش شد. نتيجه‌گيری: فلوتيکازون در مقايسه با بکلومتازون موجب بهبودی قابل‌توجه در علائم بالينی بيماران آسمی و کنترل آسم می‌شود. با مصرف فلوتيکازون بهبودی چشمگيری در عملکرد ريه ايجاد می‌گردد که اين اثربخشی بدون بروز عوارض داروئی حاصل می‌شود Background Inhaled corticosteroids are indicated in children who have more than mild persistent asthma. Fluticasone propionate is a newer corticosteroid agent with more potency compared with previous generations. However, still few dose ranging studies have investigated optimal dosing of inhaled corticosteroids particularly in children regarding the tolerability and safety of the drug. The primary purpose of this study is to compare and evaluate the efficacy and safety of Fluticasone to Beclomethosone in the treatment of childhood asthma that is unresponsive to non-steroidal medications and also in persistent, moderate and severe asthma. Materials and methods: 70 children, aged 6 to 14 years, were enrolled in the open randomized trial of parallel group design.52 children with moderate, severe or persistent asthma received Fluticasone 100µg twice daily for 12 weeks compared with 18 asthmatic children on Beclomethasone 200µg daily. The outcome was assessed by data on questionnaires, changes in clinical symptoms, results of peak flowmetery (PEFR). More over safety was assessed by 24 hour urinary cortisol measuring at the beginning of the study and comparison of the data with urinary cortisol at the end of 12 weeks. Results: Of 70 children, 13(18.6%) had a history of contact with pets during their life. At the beginning of the study in Beclomethasone group the following signs and symptoms were found: cough 88.9%, post exercise cough 88.9%, dyspnea 66.7% and wheeze 72.2% however, these figures were as follow in Fluticasone group: 75%, 76.9%, 46.2%, and 59.6%, respectively. After 3 months of therapy they have been changed as follow 16.7%, 11.1%, 11.1% and 16.7%, respectively, in Beclomethasone group and 15.4%, 11.1%, 1.9% and 3.8%, respectively, in Fluticasone group. Data showed a better improvement in clinical signs of patients with Fluticasone (p<0.05). Pulmonary function test revealed a better lung function in Fluticasone group (p<0.05). In addition 24 hour urinary cortisol level were measured at the beginning and after 12 weeks of therapy and it was within normal range for both drugs. Conclusion: Fluticasone was associated with better improvement in lung function and controlled asthma symptoms much better than Beclomethasone, therefore, it is efficient in the treatment of persistent, moderate and severe asthma in children. فلوتيکازون پروپيونات، بکلومتازون دی‌پروپيونات، کورتيکواستروئيدهای استنشاقی، آسم کودکان KEYWORDS: Fluticasone propionate, Beclomethasone dipropionate, Adrenal suppression, Inhaled corticosteroids. 201 205 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-294&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa S Khalilzadeh سهيلا خليل‌زاده 10031947532846001640 Yes MR Bloorsaz محمدرضا بلورساز 10031947532846001641 No A Safavi آرش صفوی 10031947532846001642 No M R Masjedi محمدرضا مسجدی 10031947532846001643 No

fa ارزيابی وضعيت شنوايی در کودکان مبتلا به مننژيت به وسيله آزمون پاسخ شنوايی ساقه مغز کودکان Pediatrics پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف:کاهش شنوايی حسی عصبی از مهمترين پيامدهای ابتلا به بيماری مننژيت می‌باشد که معمولاً به دليل وخامت حال بيمار، در مرحله حاد بيماری مورد توجه قرار نمی‌گيرد. اين در حاليست‌که می‌توان با تشخيص سريع و به‌موقع و مداخله درمانی مناسب در زمان صحيح از تأخير رشد گفتاری کودک جلوگيری نمود. روش بررسی: در اين پژوهش آينده‌نگر 40 کودک مبتلا به مننژيت، 24 تا 72 ساعت پس از تشخيص قطعی (مرحله حاد) و 24 ساعت قبل از ترخيص از بيمارستان (مرحله بهبودی)، تحت آزمون ABR (پاسخ شنوايی ساقه مغز) قرار گرفتند. يافته‌ها: در اين مطالعه براساس نتايج آزمون ABR در مرحله حاد بيماری 35 بيمار (5/87%) دارای شنوايی هنجار و 5 بيمار (5/12%) مبتلا به کاهش شنوايی حسی عصبی شديد تا عميق بودند. اين نتايج در مرحله بهبودی نيز ملاحظه شد. در اين پژوهش بين جنسيت دختر، سن زير 2 سال و نيز کشت مثبت مايع مغزی نخاعی با آسيب شنوايی ارتباط معنی‌داری بدست آمد. (P به ترتيب 03/0، 02/0 و 02/0). نتيجه‌گيری: به منظور تشخيص سريع آسيب شنوايی در مرحله حاد و بهبودی بيماری مننژيت می‌توان از آزمون ABR استفاده نمود. واژگان کليدی: مننژيت، کودک، کاهش شنوايی، پاسخ شنوايی ساقه مغز. Abstract: Background: Sensorineural hearing loss is one of the most important complications of meningitis, however, it can be neglected during the acute course of the disease. By early detection and medical intervention, the retardation of lingual development can be avoided. Materials and methods: The hearing function of 40 children with meningitis was evaluated at 24-72 hours after diagnosis (acute period) and 24 hours before discharging from hospital (recovery period) with auditory brainstem responses (ABR). Results: During the acute period, ABR test revealed normal hearing in 35 patients (87.5%) and severe to profound sensorineural hearing loss in 5 patients (12.5%). The same results were obtained in re-evaluation in the recovery period. There were significant differences between the female gender, positive culture of cerebrospinal fluid, the age below 2 years of old and hearing loss. (P value = 0.03, 0.02, 0.02, respectively). Conclusion: ABR can be used for early detection of hearing loss during the acute and recovery period of meningitis. KEYWORDS: Meningitis, Child, Hearing loss, ABR واژگان کليدی: مننژيت، کودک، کاهش شنوايی، پاسخ شنوايی ساقه مغ KEYWORDS: Meningitis, Child, Hearing loss, ABR 207 211 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-295&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa H Tonekaboni سيدحسن تنکابنی nbeyraghi@yahoo.com 10031947532846001644 Yes N Beyraghi نرگس بيرقی 10031947532846001645 No F Mahvelati فرهاد محولاتی شمس آبادی 10031947532846001646 No O Khojasteh اميد خجسته 10031947532846001647 No

fa مقايسه ميزان آنتی‌بادی عليه هليکوباکترپيلوری در کودکان شهری و روستائی شهر قزوين کودکان Pediatrics پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: با توجه به نقش هليکوباکترپيلوری در بيماريهای مختلف از جمله گاستريت، اولسر پپتيک و بدخيمی‌ها اين مطالعه با هدف مقايسه ميزان آنتی‌بادی سرمی عليه هليکوباکترپيلوری در کودکان شهری و روستائی شهر قزوين انجام شد. روش بررسی: در اين مطالعه موردی- شاهدی تعداد 150 کودک 2ماه تا 12ساله (75 کودک شهری و 75 کودک روستائی) مراجعه کننده به بيمارستان کودکان- قدس شهر قزوين تحت بررسی قرار گرفتند. دو گروه شهری و روستائی از نظر سن و جنس همسان‌سازی گرديدند. بعد از گرفتن 1 سی‌سی خون، ميزان آنتی‌بادی IgG و IgA عليه هليکوباکترپيلوری با روش اليزا با کيت BML آلمان اندازه‌گيری شد. يافته‌ها: نتايج حاصل از اين مطالعه نشان داد که از 150 کودک، 23 نفر (3/15%) دارای تيتر مثبت آنتی‌بادی سرمی IgG وIgA عليه هليکوباکترپيلوری بودند. از 75 کودک شهری، 9 نفر (12%) دارای تيتر مثبت آنتی‌بادی بودند در حاليکه موارد تيتر مثبت در کودکان روستائی 14 نفر (18%) بود. اختلاف معنی‌داری بين اين دو گروه وجود نداشت. کمترين سن مبتلا به عفونت هليکوباکترپيلوری در شيرخوار 3 ماهه و بيشترين سن ابتلا در کودک 11 ساله بود. نتيجه‌گيری: اگرچه اختلاف معنی‌داری بين دو گروه شهری و روستايی از نظر ميزان ابتلا به هليکوباکترپيلوری وجود نداشت، ميزان آلودگی به هليکوباکترپيلوری در گروه روستايی بيشتر بود. مطالعات بيشتری در اين زمينه توصيه می‌شود. واژگان کليدی: هليکوباکترپيلوری، IgG سرم، IgA سرم، کودکان. Abstract: Background: H.pylori infection has been found to be associated with different diseases such as gastritis, peptic ulcer and malignancy. The present study was conducted to compare helicobacter pylori antibody in rural and urban children in Qazvin. Materials and methods: During this case-control study, 150 children aged 2-month to 12-year (75 urban and 75 rural children) who had been referred to Ghazvin Ghods Children hospital affiliated to Ghazvin University of Medical Sciences were included. Two groups of urban and rural children were matched according to age and sex. Serum IgG and IgA antibodies titer of H.pylori were determined by ELISA method. Results: Of 150 children, 23(12.3%) had positive antibodies titer against H.pylori., of whom 9 (12%) were urban and 14(18%) were rural children (NS). Conclusion: There was no statistically significant difference between rural and urban children, however, rural children were more commonly infected. KEYWORDS: Helicobacter pylori, Serum IgA, Serum IgG, Children هليکوباکترپيلوری، IgG سرم، IgA سرم، کودکان Helicobacter pylori, Serum IgA, Serum IgG, Children 213 216 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-296&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A Mahyar ابوالفضل مهيار abolfazl1473@erc.ac.ir 10031947532846002141 Yes N Tayef نجم¬اله طايفه 10031947532846002142 No

fa ايمنی و تأثير استنت‌گذاری در انسداد بدخيم مری: يک مطالعه آينده‌نگر گوارش و کبد Gastroenterology and liver پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: روشهای تسکين‌دهنده در سرطان مری جهت حفظ عمل بلع در بيشتر موارد بر عملهای جراحی ماژور ارجح می‌باشد. هدف اين مطالعه آينده‌نگر کسب اطلاعات بيشتر درباره تکنيکهای درمانی، عوارض و طول عمر در بيماران مبتلا به انسداد بدخيم مری که تحت درمان تسکين‌دهنده با استنت‌های فلزی خود باز شونده (SEMS) با استفاده از آندوسکوپ قرار گرفته‌اند، می‌باشد. روش بررسی: بيماران مبتلا به انسداد مری ثانويه به بدخيمی در فاصله مهر سال 1383 و مرداد سال 1384که در آنها استنت SEMS با هدايت فلوئوروسکوپ قرار داده شده بود، بررسی شدند. در همه موارد، تومور غيرقابل برداشت و بيماری در مرحله III يا IV بود. همه بيماران دچار آفاژی يا ديسفاژی شديد به مايعات و بزاق دهان بودند و به همين علت استنت‌گذاری انديکاسيون يافته بود. پيگيری در مدت 1 تا 10 ماه بوسيله معاينات فيزيکی و بررسيهای آزمايشگاهی انجام شد. ميزان رهايی از نشانه‌ها، ميزان طول عمر و عوارض با استفاده از آزمون رتبه‌بندی علامت‌دار ويلکاکسون و آزمون t-test تجزيه و تحليل شد. يافته‌ها: در مدت مطالعه 22 استنت SEMS با هدايت فلوئوروسکوپ در 19 بيمار (13 مرد، 6 زن با ميانگين سنی 6/125/65 سال) قرار داده شد. ميزان موفقيت تکنيکی 100% بود. در هفته اول، نمره ديسفاژی از 6/06/3 به 8/01/2 (0001/0=p) و نمره اشتها از 6/06/1 به 7/09/1 (058/0=p) بهبود يافت. اين نمرات در ماه اول پس از استنت‌گذاری به ترتيب به 6/07/1 (001/0=p) و 7/01/2 (070/0=p) بهبود يافتند. در دو بيمار (5/10%) عوارض زودرس اصلی شامل درد شديد بوجود آمد. هشت بيمار (1/42%) فوت کردند. ميزان طول عمر برای 3، 6 و 9 ماه به ترتيب 4/68%، 2/63% و 9/57% بود. نتيجه‌گيری: نتايج ما نشان داد قراردهی استنت‌های فلزی خودبازشونده يک روش ساده، سريع، ايمن و مؤثر در تسکين کارسينوم انسدادی مری بوده و قراردهی آن می‌تواند به طور مؤثر ديسفاژی را تسکين بخشد. Abstract: Background: Palliative procedures in esophageal cancer to restore swallowing are preferable to major surgery in most cases. The aim of this prospective study was to provide further information on treatment techniques, complications, and survival in the patients with malignant esophageal obstruction undergoing endoscopic palliative therapy using Self-Expanding Metal Stents (SEMS). Materials and methods: Patients with obstruction of the esophagus secondary to carcinoma who referred for stenting with SEMS between October 2004 and July 2005 were studied. In all cases the tumor was considered non-resectable and the stage of the disease was III or IV. All patients had aphagia or severe dysphagia to liquids and saliva, due to which, stenting was indicated. A follow-up in 1-11 months was taken, with physical and laboratory examinations. Symptom relief, survival rate, and complications were analyzed using Wilcoxon signed ranks test and student t-test by SPSS software version 10.0. Results were considered statistically significant for p<0.05. Results: Between October 2004 and July 2005 twenty two stents were placed under fluoroscopic guidance in 19 patients (13 males and 6 females with mean age of 65.5±12.6 years) with the obstruction of the esophagus secondary to carcinoma. Technical success rate was 100%. The dysphagia score improved significantly in a month after stenting (p=0.001). During this time period, appetite score of the patients was not improved significantly (p=0.070). Major immediate complications including severe pain occurred in two patients (10.5%). Eight (42.1%) patients died. The survival rate was 68.4%, 63.2% and 57.9% for 3, 6 and 9 months, respectively. Conclusion: Our results suggest that self-expandable metallic stent placement is a simple, quick, safe and efficient method to palliate esophageal carcinoma obstruction and its implantation will efficiently palliate dysphagia. The major problem of these patients, however, seems to be loss of appetite due to the underlying disease. انسداد بدخيم مری، روشهای تسکين دهنده، استنت فلزی خود باز شونده Malignant esophageal obstruction; Palliative procedures; Self-Expanding Metal Stent (SEMS) 217 221 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-298&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa AH Mohammad Alizadeh اميرهوشنگ محمدعليزاده ahmaliver@yahoo 10031947532846001651 Yes مرکز تحقيقات بيماريهای گوارش و کبد، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی A Sharifian افسانه شریفیان 10031947532846001652 No V Mirzaee وحید میرزائی 10031947532846001653 No L Zahedi لادن ناز زاهدی 10031947532846001654 No MR Zali محمد رضا زالی 10031947532846001655 No

fa شيوع عفونتهای قارچی در بين کشتی‌گيران در باشگاههای کشتی در تهران آسیب‌شناسی Pathology پژوهشی Original .چکيده سابقه و هدف: عفونتهای پوستی در باشگاههای ورزشی که ورزشکاران تماس مستقيم دارند، خصوصا باشگاههای کشتی به صورت يک مشکل چالش برانگيز در آمده است. گزارشهای رسيده از افزايش عفونتهای پوستی در کشتی‌گيران در سالهای اخير نياز توجه بيشتری نسبت به اين مسئله را طلب می‌کند. عفونت قارچی بدن ورزشکاران اغلب توسط ترايکوفايتون تونسورانس ايجاد شده که ميزان آن به مرحله هشدار رسيده است. هدف از اين بررسی تعيين ميزان شيوع کچلی بدن ورزشکاران در باشگاه‌های کشتی در تهران، جهت کنترل عفونت می‌باشد. روش بررسی: اين بررسی در بين کشتی‌گيران استان تهران از سال 1383 تا 1384 (به مدت 2سال) انجام گرفت. در اين مدت در 612 مورد عفونت قارچی به اثبات رسيد. آزمايشات قارچ‌شناسی انجام شده بر روی کشتی‌گيران شامل آزمايش مستقيم ميکروسکوپی و کشت از نمونه‌های حاصل از ضايعات بود. تشخيص نوع قارچ بر اساس خصوصيات ماکرو و ميکروسکوپی کلنی‌ها انجام می‌گرفت. يافته‌ها: عـامـل اتـيـولـوژيک اصلی عفونت در اين بررسی ترايکوفاتيون تونسورانس (6/92%) بود. شايعترين رده سنی مبتلا به عفونت تينه‌آ گلادياتوروم را گروه سنی 20-10 سال (7/72%) و بعد از آن گروه سنی 30-21 سال (4/22%) تشکيل می‌دادند. بيشترين ورزشکاران مبتلا به عفونت قارچی آنهائی بودند که در باشگاههای ورزشی جنوب و جنوب‌شرقی تهران به تمرين کشتی می‌پرداختند. انتقال عفونت عمدتاً از طريق مستقيم و تماس پوست صورت ‌گرفته بود. نتيجه‌گيری: با توجه به گرايش جوانان در کشور ما به ورزش کشتی اين ورزش می‌تواند کشتی‌گيران را بطور مستقيم و غيرمستقيم در معرض آلودگی قارچی قرار دهد. تشخيص سريع و درمان مناسب عفونت درماتوفيتی و رعايت مسائل بهداشتی ورزشکاران جهت جلوگيری از کاهش و وقفه در تمرينات ورزشی و مسابقات ضروری می‌باشد. Abstract Background: The management of skin infections in wrestlers and other athletes in sports involving skin-to-skin contact is challenging, from making an accurate diagnosis to determining eligibility for play. In recent years, skin diseases in wrestling have finally received the attention it deserves. Tinea corporis gladiatorum, caused most frequently by triclophyton tonsurans, infect wrestlers at alarming rates. To control the outbreak, we conducted an epidemiologic investigation. The purpose of this study is to determine the prevalence of tinea corporis gladiatorum in wrestlers club in Tehran. Materials and methods: A study of dermatophytosis among wrestlers was carried out during March 2004 to December 2005 in 612 mycologically proven cases of dermatophytosis in wrestlers in Tehran. The wrestler mycologically examination consisting of direct microscopic observation and culture of pathologic material. Diagnosis was based on the macro-and microscopic characteristics of the colonies. Results: Trichophyton tonsurans was the predominant dermatophyte, accounting for 92.6% of all tinea corporis gladiatorum isolates in each of the 2 years analyzed. Tinea corporis gladiatorum was found to be more frequent in 10-20 (72.7%) and follow 21-30(22.4%) age groups. The wrestlers with tinea corporis gladiatorum were mostly from wrestler clubs in south and south-east of Tehran. Transmission of tinea corporis is primarily through skin-to- skin contact. Conclusion: Practicing wrestling can lead to direct and indirect exposures to transmission of dermatophytes. The rapid identification and treatment of tinea corporis gladiatorum is vital to minimize disruption in team practices and competition, are paramount. Since infection with dermatophytes can disqualify a wrestler from competing in matches, vigilant surveillance and rapid initiation of therapy can reduce the suspension of a team's practice and competition. کچلی بدن ورزشکاران، درماتوفيتوزيس، ترايکوفايتون تونسورانس، عفونتهای پوستی کشتی‌گيران. Tinea gladiatorum, Dermatophytosis, Wrestlers\' skin infections, Trichophyton tonsurans. 223 227 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-300&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa شهيندخت بصيری جهرمی 10031947532846002133 Yes علی‌اصغر خاکسار 10031947532846002134 No عارف اميرخانی 10031947532846002135 No Bassiri Jahromi SH, Khaksar AA, Amirkhani A 10031947532846002136 No

fa بررسی علل خونريزی در نيمه اول حاملگی در زنان مراجعه کننده به زنان و زایمان Gynecology پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: خونريزی واژينال يکی از وقايعی است که اگر در هنگام حاملگی رخ دهد در حدود نيمی از موارد باعث سقط و اثر سوء بر نوزادان می‌شود. هدف از انجام اين مطالعه بررسی علل خونريزی واژينال در اوايل حاملگی می‌باشد. روش بررسی: مطالعه حاضر يک مطالعه مقطعی است که با شرکت 161 بيمار با شکايت خونريزی واژينال مراجعه‌کننده به بيمارستان آيت ا... طالقانی طی سالهای 80–1370 انجام شده است. روش نمونه‌گيری، آسان و غيرتصادفی و با استفاده از داده‌های موجود در پرونده بوده است. يافته‌ها: ميانگين سن مادران مورد مطالعه 2/6±1/27 سال و ميانگين سن حاملگی 1/10±3/16 هفته بود. ميانگين تعداد حاملگی مادران 6/1±5/2 بود و 33% آنان حاملگی اول را داشتند. شايعترين دليل خونريزی در نيمه اول حاملگی در آزمودنی ها به ترتيب انواع سقط (7/72%)، جفت سرراهی (4/12%)، حاملگی نابجا (1/8%) و دکولمان جفت (8/6%) بود. نتيجه‌گيری: از 161 بيماری که با خونريزی در اوايل حاملگی مراجعه کرده بودند 75 مورد (5/46%) منجر به سقط و کورتاژ شد. در مجموع انواع سقط مهمترين علت خونريزی در اوايل حاملگی بود. Abstract Background: Vaginal bleeding is a tragedy that causes a high mortality and morbidity rate. The aim of this study was to find the most frequent causes of vaginal bleeding in first half of pregnancy. Materials and methods: This study is a cross sectional study performed on 161 cases with vaginal bleeding during pregnancy who had been referred to Taleghani Hospital. Sampling was achieved using non random convenient technique. Results: The mean age of subjects was 27.1±6.1 years and the mean gestational age was 16.3±10.1 weeks. Mean of gravidity was 2.5±1.6. Thirty three percents of subjects were primigravid. The most common causes of bleeding were: abortion (72.7%), placenta previa (12.4%), ectopic pregnancy (8.1%), and placenta abruptio (6.8%). Conclusion: Of 161 cases, 75 (46.5%) lead to abortion or curettage. Abortion was by far the most common cause of vaginal bleeding خونريزی واژينال، سقط، حاملگی نابجا، دکولمان جفت، جفت سر راهی. Vaginal bleeding, Abortion, Ectopic pregnancy, Placenta abruptio, Placenta previa. 227 231 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-301&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa F Yasaie فخرالملوک ياسائی 10031947532846001687 Yes M Ghorbani محمد قربانی 10031947532846001688 No

fa مقايسه فراوانی آلودگی هليکوباکترپيلوری ميان دانشجويان دانشکده‌های دندانپزشکی و داروسازی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1383 گوارش و کبد Gastroenterology and liver پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: راه انتقال شخص به شخص هليکوباکترپيلوری ممکن است مدفوعي– دهانی يا دهاني–دهانی باشد، زيرا باکتری هم در مدفوع و هم در پلاکهای دندانی يافت شده است. در اين مطالعه فراوانی سروپوزيتيويته هليکوباکترپيلوری را که عفونتهای گذشته و حال را منعکس می‌کند در دانشجويان مورد بررسی قرار گرفت. روش بررسی: در اين مطالعه مورد-شاهدی سرم 68 دانشجوی دندانپزشکی شامل 24 دستيار و 44 دانشجو و سرم 69 دانشجو و دستيار داروسازی که از نظر سن با دانشجويان گروه دندانپزشکی همسان شده بودند با استفاده از روش اليزا کمی برای آنتی‌بادی IgG ضد هليکوباکترپيلوری بررسی شد. يافته‌ها: در مجموع 39 نفر از دانشجويان دندانپزشکی (4/57%) و 40 نفر از دانشجويان داروساری (9/57%) برای هليکوباکترپيلوری سروپوزيتيو بودند. تفاوت معنی‌داری بين دو گروه مشاهده نشد. نتيجه‌گيری: کار بالينی دندانپزشکی خطر عفونت هليکوباکترپيلوری را در دانشجويان افزايش نمی‌دهد. Abstract Background: The route of person-to–person transmission of helicobacter pylori may be either fecal–oral or oral–oral, because the bacterium is found in both dental plaque and feces. We assessed the prevalence of H. pylori, which reflects present or past infection in dental students exposed occupationally to dental plaque. Materials and methods: We examined the sera of 68 dental students and residents (24 residents and 44 students) and 69 age–matched controls by using quantitative ELISA for antibodies of IgG class to H. pylori. Results: The proportion of dental group seropositive for H. pylori was (39 of 68) 57.4%, the proportion of control group seropositive for H. pylori was (40 of 69) 58%. There was no significant difference between groups. Conclusion: We conclude that dental practice in dental students does not increase the risk of H. pylori infection. دندانپزشک، هليکوباکترپيلوری، سروپوزيتيو Dentists, ELISA, Seroprevalence, Epidemiology, Helicobacter pylori 231 235 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-302&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa A1 Sharifian سيداکبر شريفيان 10031947532846001689 Yes MJ2 Ehsani Ardakani محمد جواد احسانی اردکانی 10031947532846001690 No اميد امينيان 10031947532846001691 No مهرداد شاکری 10031947532846001692 No

fa ارزيابی آگاهی پزشکان عمومی درباره اتيت‌حاد گوش ميانی عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: عفونت حاد گوش ميانی هنوز يکی از شايعترين بيماريهای دوران کودکی می‌باشد. به دليل عوارض اين بيماری لازم است تا يک پزشک از تشخيص، درمان و پيگيری اين بيماری اطلاع کافی داشته باشد. در اين تحقيق با ارزيابی ميزان آگاهی پزشکان عمومی در مورد اين بيماری نتايج آموزش پزشکی را در دانشکده‌های پزشکی کشور مورد بررسی قرار داديم. روش بررسی: مطالعه به روش توصيفی با همکاری 100 پزشک عمومی از طريق پر کردن حضوری پرسشنامه انجام شد. پرسشنامه دارای 9 سوال علمی کاربردی بود که پاسخهای درست بر اساس کتب مرجع همان سال و برنامه کشوری تعيين شده بود. پاسخها جمع‌آوری شد و مورد تجزيه و تحليل آماری با آزمون خی‌دو قرار گرفت. يافته‌ها: 100 پزشک فارغ‌التحصيل از 22 دانشکده پزشکی کشور با ميانگين سنی 2±6/28سال در اين مطالعه شرکت کردند. ميانگين پاسخهای صحيح به تمامی سوالات 5/30 درصد بود. نتيجه‌گيری: با توجه به سطح پايين آگاهی پزشکان عمومی از اين بيماری شايع، تجديد نظر در روند آموزش دانشجويان پزشکی بايد مورد توجه قرار گيرد. Abstract: Background: Acute otitis media (AOM) is one of the most common disease during childhood, therefore, every physician must be oriented about its diagnosis and treatment. This study was conducted to assess efficiency and performance of our medical educational system. Materials and methods: This descriptive study was performed on 100 general practitioners requesting them to fill a questionnaire composed of 9 questions dealing with diagnosis, treatment and follow up of AOM. Results: Totally, 100 general practitioners with the mean age of 28.6±2 years wee enrolled. Averagely, 30.5% of questions had been answered correctly. Conclusion: Our general practitioners' knowledge about AOM was poor, thus, we should revise our medical educational system. ارزيابی، آگاهی، اتيت حاد گوش ميانی، پزشکان عمومی. Assessment, Knowledge, AOM, General practitioner 235 241 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-303&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MR Fathololoumi محمدرضا فتح‌العلومی dr_fath@yahoo.com 10031947532846001693 Yes Department of ENT, Shaheed Beheshti University of Medical Sciences گروه گوش، حلق و بينی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی A Fatahi Bafghi 10031947532846001694 No A Safavi Naieni سید عباس صفوی نائینی، 10031947532846001695 No M Mirzataheri مرجان ميرزاطاهری 10031947532846001696 No M Safavi Naieni سیده مژده صفوی نائینی 10031947532846001697 No

fa بررسی سرواپيدميولوژيک کيست هيداتيک در مناطق روستايی شميرانات تهران و بررسی قدرت تشخيص IFA عمومى General پژوهشی Original سابقه و هدف: بيماری کيست هيداتيک يکی از بيماريهای مشترک بين انسان و حيوان است که عامل آن کرم سستودی از جنس اکينوکوکوس می‌باشد. اين بيماری در تمام نقاط دنيا از جمله ايران ديده می‌شود و از ديدگاه بهداشتی و اقتصادی حائز اهميت می‌باشد. آزمونهای سرولوژيک به همراه روشهای پرتونگاری از عوامل اصلی تشخيص و نيز شناسايی مناطق آلوده می‌باشند که روش مناسبی برای کنترل عفونت در بين انسانها به‌شمار می‌روند. هدف از مطالعه حاضر بررسی سرواپيدميولوژيک کيست هيداتيک در مناطق روستايی شميرانات تهران و قدرت تشخيص IFA بود. روش بررسی: در اين مطالعه توصيفی 437 نفر از ساکنين مناطق روستايی شميرانات تهران بطور تصادفی انتخاب و مورد بررسی قرار گرفتند. پس از نمونه‌گيری، بر روی سرم اين افراد تست ايمونوفلوئورسانس غيرمستقيم انجام گرفت و بر روی نمونه‌های مشکوک و يا مثبت تست اليزا انجام شده و نتايج بررسی گرديد. يافته‌ها: تحقيق بر روی 437 نفر شامل 276 زن و 161 مرد در محدوده سنی 76-4 سال انجام گرفت. از تعداد کل افراد بررسی شده، 1 نفر مثبت (22/0%) و 7 نفر مشکوک بودند. نتيجه‌گيری: با توجه به درصد آلودگی به‌نظر می‌رسد که برنامه‌های بهداشتی در اين منطقه مناسب می‌باشد. ميزان شيوع اين بيماری در اين منطقه هشدار دهنده نمی‌باشد. همچنين مجاورت ساکنين اين منطقه با الگوی مدرن شهرنشينی می‌تواند يکی از عوامل مهم پائين بودن ميزان شيوع اين عفونت باشد. Abstract: Background: Hydatid disease (echinococcosis), caused by small tapeworm, is one of the most important parasitic zoonosis and remains a major public health and economic concern worldwide. Imaging and serological techniques are essential elements to control, particularly when where surveillance for the disease in humans may lead to early diagnosis and successful treatment. The present study was designed to survey hydatid cyst in rural area of Shemiranat Seroepidemiologically and determine the efficacy of IFA test. Materials and methods: For this descriptive study, 437 residents of Shemiranat were selected randomly. Indirect immunoflourescent (IFA) study was performed for all cases. Positive or suspicious subjects were confirmed by ELISA. Results: Totally, 437 subjects including 276 females and 161 males aged 4-76 years were included, among whom 1 (0.22%) was positive and 7 were suspicious. Conclusion: With respect to low prevalence rate, it seems as if health programs are adequate in the region. On the other hand, close relationship between residents of Shemiranat with modern urban culture could explain in part the low prevalence. کيست هيداتيک، اکينوکوکوس، ايمونوفلوئورسانس غيرمستقيم. Hydatid disease, Echinococcous, Indirect immunoflourescnet. 241 243 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-304&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa بنفشه فرخزاد 10031947532846002137 Yes * گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی لطيف گچکار 10031947532846002138 No ** گروه بيماريهای عفونی و گرمسيری، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی نريمان مصفا 10031947532846002139 No گروه ايمونولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهيد بهشتی Farokhzad B1, Gachkar L2, Mosafa N3, Nazaripouya M1 محمدرضا نظري¬پويا 10031947532846002140 No

fa استرپتوکيناز: استخراج،کلون‌سازی و بيان بالای پروتئين نوترکيب فعال عمومى General پژوهشی Original چکيده سابقه و هدف: استرپتوکيناز به عنوان شناخته‌شده‌ترين داروی فيبرينوليتيک، مدت مديدی است در درمان سکته قلبی استفاده می‌شود. ويژگيهای ساختاری ساده اين پروتئين زمينه لازم برای دستيابی به انواع نوترکيب آن را فراهم ساخته است. هدف از اين تحقيق تهيه سوش استرپتوکوک equisimilis H46A (پربازده از نظر توليد استرپتوکيناز) برای اولين بار در ايران بود تا پس از استخراجDNA ، ژن استرپتوکيناز بگونه‌ای تکثير شود که امکان کلون‌سازی آن در حاملهای متعدد بوجود آيد. روش بررسی: پس از استخراجDNA ژنومی ژن استرپتوکيناز از دو ناحيه با استفاده از دو پرايمر بالادست و يک پرايمر پايين‌دست ضمن در نظر گرفتن يک جايگاه آنزيم برش‌دهنده معمول برای دو سر محصولات (کل ORF، bp 1323 و قسمت مربوط به پروتئين بالغ، bp 1245) تکثير شد و در حامل pGEX-4T-2 تحت پروموتور قوی t‏ac و قابليت بيان بالا کلون شد. پلاسميد نوترکيب حاصل بوسيله عمليات هضم دو طرفه و تعيين توالی، تأييد و در اشريشياکلی سويهBL21(DE3 )plysS´ ترانسفورم شد. ميزان بيان و فعاليت استرپتوکيناز نوترکيب مربوط به کلون واجد قطعه bp1245 با استفاده از دانسيتومتر ليزری و تست اختصاصی با سوبسترايS2251 در مقايسه با يک نمونه استرپتوکيناز خارجی مورد ارزيابی قرار گرفت. يافته‌ها: استفاده از يک آنزيم برش‌دهنده برای دو سر قطعه ژن، کلون‌شدن آن‌را در تعداد زيادی از حاملهای بيانی امکان‌پذير ساخت. ميزان بيان پروتئين نوترکيب به بيش از 45% کل پروتئينهای ميزبان، موفقيت در کلون‌سازی را تأييد کرد. وجود دم اتصالی گلوتاتيون S ترانسفراز(GST) مانع فعاليت استرپتوکيناز نشد و مقدار آن بدون بهينه‌سازی و تخليص شرايط کشت بيش از u/ml15000از کشت ثبت شد. نتيجه‌گيری: استفاده از حاملpGEX-4T-2 ضمن توليد استرپتوکيناز نوترکيب فعال و با بازدهی فراوان، دم GST را نيز به ابتدای آمينی آن اضافه می‌کند که می‌توان از آن برای تخليص يک مرحله‌ای و آسان با استفاده از ليگاند گلوتاتيون سود برد. Abstract: Background: Streptokinase has been widely prescribed as a fibrinolytic agent for myocardial infarction. Simple structural characteristics of this protein have provided techniques for production of different recombinant types of this protein. The present study was designed to prepare equisimilisH46A subtype of streptokinase in our country. Materials and methods: Having extracted the DNA, the streptokinase gene was replicated and cloned in pGEX-4T-2. The recombinant product was transformed in BL21(DE3)plysS'. Then the recombinant streptokinase expression and performance was assessed by lasic densitometry and special test for S2251 substrate. Results: Use of a restriction enzyme for both sides of a gene may facilitate its cloning in different expressive carriers. Expression rate of recombinant protein (45%) confirmed successful cloning. Conclusions: Use of pGEX-4T-2 carrier was not only associated with active recombinant streptokinase production, added GST to its amine ending that could facilitate purification process. :pGEX-4T-2، استرپتوکيناز،کلون‌سازی، پروتئين نوترکيب، تخليص. pGEX-4T-2, Streptokinase, Cloning, Recombinant protein, Purification 245 252 http://www.pejouhesh.com/browse.php?a_code=A-10-1-305&amp;slc_lang=fa&amp;sid=fa MR1 Nejad Moghaddam محمدرضا نژاد مقدم 10031947532846001702 No Research Center for Biologic Nanotechnology, Avesina Research Institute for Modern Medical Science, Tehran * مرکز تحقيقات نانوتکنولوژی زيستی، پژوهشکده فن‌آوری‌های نوين علوم پزشکی جهاد دانشگاهی ابن سينا، تهران MH2 Modarresi سيدمحمدحسين مدرسی 10031947532846001703 No 2Research Center for Reproductive Biotechnology, Avesina Research Institute for Modern Medical Science, Tehran ** مرکز تحقيقات بيوتکنولوژی توليدمثل، پژوهشکده فن‌آوری‌های نوين علوم پزشکی جهاد دانشگاهی ابن سينا، تهران M3 BabaShamsi محمد باباشمسی babashams@avesina.ac.ir 10031947532846001704 Yes 3Research Center for Monoclonal Antibody, Avesina Research Institute for Modern Medical Science, Tehran مرکز تحقيقات آنتی‌بادی منوکلونال، پژوهشکده فن‌آوری‌های نوين علوم پزشکی جهاد دانشگاهی ابن سينا، تهران M3 Chamankhah محمود چمن‌خواه 10031947532846001705 No